Todos os capítulos de รักร้ายนายมาเฟีย (ยี่เฟิงxโปรด): Capítulo 51 - Capítulo 58

~ รักร้ายนายมาเฟีย ~ (ยี่เฟิงxโปรด) . . . Yi feng part ผมมารับไอ้โปรดมันที่โรงเรียนสอนทำขนมแต่ขณะที่กำลังจะจอดรถผมกลับมองเห็นมันกำลังขึ้นรถเบนส์รุ่นใหม่ล่าสุด ไอ้เด็กนี่ พอมันโตขึ้นมันกลับมีเสน่ห์จนน่าหลงใหล ผมสังเกตุว่ามีแต่คนเข้าหามัน แล้วส่วนใหญ่ก็จะมีแต่ผู้ชายทั้งนั้น ไม่รอช้าผมรีบเหยียบคันเร่งตามรถคันนั้นไปทันที หลังจากที่อารมณ์ผมพุ่งสูงปรี้ดในตอนที่ได้ยินไอ้หน้าแหลมนั่นหันไปถามไอ้โปรดว่า 'ไหนบอกว่าไม่มีแฟน' แล้วท่าทางไอ้นั่นมันก็บอกลักษณะอยู่แล้วว่ามันเป็นเกย์รุก ผมจึงลากตัวมันลงมา บอกตามตรงว่าโมโหแต่ก็ยังสามารถระงับอารมณ์โกรธโดยไม่ได้ทำร้ายร่างกายมันเหมือนเมื่อก่อน ไม่อย่างนั้นมันคงจะหนีผมไปอีกแน่ แต่ในตอนที่ผมขอมันกับแม่ มันมีสีหน้างงมากว่าตกใจ มันคงคิดไม่ถึงว่าผมจะกล้าพูดเรื่องนี้กับแม่ของมัน ทำไงได้ อยากได้ลูกเขาก็ต้องขอกับพ่อแม่เขาก่อน "เฮีย....เฮียยี่" "หืม" "ทำไมจู่ๆเฮียถึงไปพูดแบบนั้นกับแม่ล่ะ" "ก็กูอยากได้มึง กูก็ขอ มันแปลกตรงไหน อีกอย่างกูไม่อยากรอแล้ว กูอดทนมาเกือบสี่ปีมีงรู้ไหม ว่ามันทรมานขนาดไหน " "รู้ ผมรู้สิเฮีย เพราะผมก็ทรมานเหมือนกับเฮียนั่นแห

~ รักร้ายนายมาเฟีย ~ (ยี่เฟิงxโปรด) . . . PRODPRAN PART ผมวิ่งตามขึ้นมาบนชั้นสองแล้วก็ต้องหยุดชะงักเมื่อได้ยินสียงของเด็กหนุ่มคนนั้นพูดกับเฮียยี่ "แต่ผมคิดถึงเฮีย ผมเป็นเมียเฮียแล้วเฮียก็รู้" "แค่ครั้งเดียวคงไม่ต้องเรียกว่าเมียหรอกมั้ง เพราะเด็กที่กูจ้างมีเป็นร้อย ออกไปก่อนที่กูจะให้คนมาลากตัวมึง" "ผมไม่ไป ผมรักเฮียนะ" ความอดทนผมขาดผึง จนหันไปคว้าแจกันทุ่มลงกับพื้น เสียงดังของมันทำให้เฮียยี่มันหันมามอง แล้วถึงกับตกใจที่เห็นผม ผมจ้องหน้ามันด้วยอารมณ์โกรธอย่างที่สุด พอมันเดินเข้ามาเท่านั้น ผมก็ฟาดฝ่ามือผมไปที่หน้ามันทันที แต่พอฟาดไปแล้วผมเองกลับเป็นฝ่ายที่ตกใจที่ทำลงไปแบบนั้น แต่กับเฮียยี่มันกลับไม่ได้มีท่าทีโกรธผมที่ผมตบหน้ามัน ตรงกันข้ามมันกลับคว้าข้อมือผมเอาไว้ แล้วพูดถ้อยคำที่ใครฟังก็ต้องไม่เชื่อว่ามันจะออกมาจากปากของคนอย่างเฮียยี่ "อย่า....อย่าไปจากกูอีก กูขอร้อง" "เฮียปล่อยผม" "ไม่ปล่อย มึงกำลังเข้าใจกูผิด กูไม่ได้นอกใจมึง มึงฟังกูก่อนได้ไหมวะ" ผมหันไปมองผู้ชายคนนั้น ที่อายุน่าจะไล่เลี่ยกันกับผม มันก็มีสีหน้าตกใจอยู่ไม่น้อย สักพักเป็นไอ้พี่กล้า ที่เดินเข้ามาหยุดย

~ รักร้ายนายมาเฟีย ~ (ยี่เฟิงxโปรด) . . . "เฮีย มาแกะเนคไทออกก่อนสิวะ" "ครับๆ" เฮียมันเอื้อมมือมาแกะเนคไทออกจากข้อมือผม ผมรีบใช้มือทุบมันไปที่อกดังตุ๊บใหญ่แต่มันคงไม่สะเทือน คนตัวใหญ่รีบลุกจากเตียงทั้งที่ตัวเปลือยเปล่าเดินไปเอาผ้าขนหนูมาเช็ดตัวให้ผม จับผมพลิกซ้ายพลิกขวาเหมือนผมเป็นเด็ก จนผมต้องด่ามันมันถึงหยุด "อยู่นิ่งๆสิ เดี๋ยวกูเช็ดตัวให้ เดี๋ยวจะพาไปกินข้าว นะ อย่าดื้อ" "ไม่ต้องเช็ด ผมไม่ไปแล้ว " "อย่าโกรธกูสิ นะ " "ผมไม่ได้โกรธเฮีย แต่ผมกลัวว่าผมจะเดินไม่ไหวต่างหาก " "เดินไม่ไหว เดี๋ยวกูอุ้มไป" มันกระโดดขึ้นมากอดผมเอาไว้แน่น ไล่พรมจูบผมตั้งแต่หน้าผากลงมาจนถึงจมูกและแก้มทั้งสองข้างจนผมต้องเอามือดันหน้ามันออกไป และผมก็นึกขึ้นได้ว่าที่มือเฮียมันมีแผล "เฮีย ขอดูแผลที่มือหน่อย" "ช่างมันเถอะ เดี๋ยวทำแผลแป๊บเดียวก็จบ" "บอกว่าขอดูหน่อย" ผมยื้อมือเฮียมันมาแล้ว แล้วแกะนิ้วมันที่กำอยู่ออกจนหมด แผลยังคงมีเลือดไหลซึมอยู่แต่ไม่มาก ผมส่ายหน้ามองมันอย่างคาดโทษ เฮียมันยอมเจ็บแทนผม ต่อไปผมคงจะกลายเป็นโรคจิตเหมือนกันเข้าสักวัน . . . "นายครับ ทำไมจะมาไม่บอกผมจะได้เตรียมตัว

~ รักร้ายนายมาเฟีย ~ (ยี่เฟิงxโปรด) . . . สามเดือนต่อมา ​​​​​​ "มานี่เลยมึงไอ้โปรด" "อะไรของเฮียวะ... ปล่อยผมก่อน บอกให้ปล่อยไง" "ไอ้นั่นมันเป็นใคร บอกกูมา ไม่งั้นวันนี้อย่าหวังว่ามึงจะได้ลงจากเตียง" "โอ๊ย!เฮีย .... มันเป็นรุ่นน้องผม เฮียหัดมีเหตุผลบ้างสิวะ มันมีแฟนเเล้วเป็นผู้หญิง " "แล้วมึงให้มันกอดทำไมวะ อย่าคิดว่ากูไม่เห็น" "นี่เฮียมารับผมตั้งแต่กี่โมงเนี่ย " "กูมาจอดรถดูมึงตั้งนานแล้ว ถ้ากูไม่มาก่อนเวลา กูคงไม่เห็นมึงกอดกับมัน" "เฮีย.... มันเป็นผู้ชาย " "นั่นแหล่ะที่กูต้องระวัง มึงเป็นเมียกู เป็นของกู" "งั้นเฮียก็รู้ไว้เลย ว่าผมจะไม่รักผู้ชายคนไหนอีก นอกจากเฮีย ถ้าไม่ใช่เฮีย ผมก็ไม่เอา" "มึงพูดจริง?" "ไม่เชื่อก็ตามใจ" ผมเดินมาขึ้นรถ โดยที่ไม่ได้สนใจมัน ไอ้บ้าเฮียนี่นับวันมันยิ่งหวงผม แต่ผมก็ไม่ได้โกรธมันจริงๆหรอก ดูๆมันก็เหมือนเด็กหวงของ แต่เฮียยี่มันทั้งรักทั้งหวงต่างหาก มันยอมผมทุกอย่างจริงๆเหมือนที่มันพูด มันสร้างบ้านหลังใหม่ห่างจากหลังเดิมไม่ไกลให้ผม เพราะผมบอกว่าหลังนั้นมันใหญ่เกินไป ผมไม่ชอบบ้านหลังใหญ่แบบนั้น ส่วนไอ้ปรายตอนนี้มันมีความเป็นอยู่ที่ดี ไม่ส