All Chapters of นวดกระสันสลัดคราบเนิร์ด: Chapter 1 - Chapter 10

แสงแดดยามบ่ายคล้อยส่องผ่านกระจกฝ้าของห้องแล็บคณะเภสัชศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางกรุงเทพฯ สะท้อนให้เห็นแผ่นหลังในชุดกาวน์สีขาวขณะกำลังก้มๆเงยๆอยู่หน้าบีกเกอร์และหลอดทดลองมานานหลายชั่วโมง… แพร นักศึกษาคณะเภสัชวัย 21 ปี ขยับแว่นสายตากรอบบางที่เลื่อนหล่นมาอยู่ปลายจมูก ดวงตาคู่สวยหลังเลนส์มีร่องรอยของความอ่อนล้าอย่างเห็นได้ชัด สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์ของการสอบมิดเทอมและงานวิจัยชิ้นใหญ่ การต้องนั่งหลังขดหลังแข็งอยู่กับการจำแนกสูตรเคมี ทำให้กล้ามเนื้อบริเวณบ่า ไหล่ และหลังตึงเปรี๊ยะ ทุกครั้งที่ขยับตัวแพรจะรู้สึกถึงความยึดตึงที่ทอดตัวยาวตั้งแต่ท้ายทอยลงไปถึงสะโพก และนั่นคือเหตุผลที่ทำให้ในเย็นวันศุกร์ แพรเลือกที่จะพาตัวเองมาอยู่ที่ร้านนวดแผนโบราณเล็กๆแถวหอพัก แทนที่จะไปปาร์ตี้หมูกระทะเหมือนเพื่อนคนอื่นในรุ่น การมานวดคลายเส้นกับหมอนวดผู้หญิงรุ่นป้ากลายเป็นกิจวัตรประจำตัวของเธอไปแล้ว แพรคุ้นชินกับการโดนมือหมอนวดสัมผัมเนื้อตัวในเชิงบำบัดเพื่อความผ่อนคลายมาโดยตลอด สำหรับเด็กเนิร์ดเรียนเก่งอย่างเธอการนวดจึงเป็นเรื่องของสุขภาพและวิทยาศาสตร์การแพทย์ล้วนๆ มันช่วยเยียวยาความเหนื่อยล้

ร่างกายของแพรยังคงสั่นประหม่าด้วยความวาบหวิวสยิวใจลึกๆที่มือผู้ชายลูบไล้เข้ามาใกล้จุดสงวนมากขึ้นทุกที แต่เธอกลับเริ่มกล้าที่จะปรายสายตามองใบหน้าของหมอนวดหนุ่มตรงๆมากขึ้น เพราะเธอสังเกตเห็นว่าบอสไม่ได้จ้องมองหน้าเธอเลย เขาก้มหน้าก้มตาตั้งใจบีบนวดไล่เส้นที่ท่อนขาด้วยท่าทางเคร่งครึมเหมือนหมอนวดมืออาชีพที่ไร้ความหื่นกระหาย ความคิดที่ว่าเขาคงไม่ได้คิดอะไรลามกกับเราจริงๆเริ่มทำให้ความย่ามใจก่อตัวขึ้นในใจ แพรหยั่งเชิงด้วยการขยับกางขาออกให้กว้างขึ้นทีละน้อย เริ่มปล่อยให้ปลายเท้าล้มแบะออกด้านข้างมากขึ้นทุกที โดยที่สายตาใต้เลนส์แว่นยังคงจับจ้องมองใบหน้าของบอสอยู่ตลอดเวลาเพื่อเช็ครีแอคชั่นของเขา แต่บอสคือเสือซ่อนเล็บที่เจนสนามเกินกว่าที่เด็กสายวิทย์อย่างเธอจะตามทัน ใบหน้าในวัย 35 ปีของเขายังคงซ่อนความหื่นกระหายดุดันเอาไว้อย่างมิดชิด ราวกับเป็นเพียงคนทำงานธรรมดาๆที่ไม่ได้คิดอะไรทางเพศเลยแม้แต่นิดเดียว ปากก็ยังคงชวนคุยด้วยถ้อยคำเป็นกันเองอยู่เรื่อยๆ ซึ่งนั่นมีส่วนช่วยให้แพรกล้าปล่อยเนื้อปล่อยตัวมากขึ้นตามลำดับ “ตรงต้นขาเป็นจุดสะสมความเครียดของผู้หญิงเลยครับ ต้องนวดเน้นๆเป็นพิเศษ ปล่อยตัวตามสบา

วันถัดมา… แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่างห้องพัก สัญญาณเตือนว่าวันใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว แพรลืมตาตื่นขึ้นด้วยความรู้สึกที่แปลกไปจากทุกวัน ร่างกายของเธอยังคงจดจำสัมผัสอุ่นเหนียวของน้ำมันอโรม่าและปลายนิ้วที่พัดพาความเสียวซ่านรุนแรงเมื่อวานนี้ได้เป็นอย่างดี ทว่าคนหน้าหมวยไม่มีเวลาให้จมดิ่งกับความวาบหวามนานนัก เธอยังคงมีหน้าที่ในโลกความเป็นจริงที่ต้องรับผิดชอบ แพรลุกขึ้นจากเตียง จัดการตัวเองตามกิจวัตรเดิมๆที่เคยทำมาตลอด หยิบเสื้อนักศึกษาตัวเดิมมาสวมใส่คู่กับกระโปรงพลีทสีดำยาวคลุมเข่า เรียบร้อยตามกฎระเบียบไม่มีผิดเพี้ยน สวมแว่นสายตากรอบบางอันเดิม แป้งฝุ่นถูกทาลงบนใบหน้าแบบบางๆ ไร้เครื่องสำอางราคาแพง เมื่อส่องกระจกเงาภาพที่สะท้อนกลับมายังคงเป็นนักศึกษาเภสัชศาสตร์ผู้เรียบร้อยและตั้งใจเรียนคนเดิมที่ทุกคนคุ้นตา … ที่มหาวิทยาลัยแพรยังคงเป็นเด็กขยันเรียน ตั้งใจฟังเลกเชอร์ในห้องเรียนอย่างจดจ่อ จดบันทึกสูตรยาและโครงสร้างเคมีต่างๆลงในสมุดอย่างระมัดระวัง เป็นเด็กเรียนแถวหน้าของเซคชั่นที่อาจารย์มักจะชมเชยเสมอ ความเป็นมืออาชีพในฐานะนักศึกษาของเธอไม่มีบกพร่องเลยแม้แต่น้อย จนกระทั่งตอนบ่าย บรรยากา

“โอเค เดี๋ยวนอนคว่ำครับ พี่จะรีดเส้นคลายกล้ามเนื้อแผ่นหลังให้” บอสพูดเสียงนุ่มนวล โดยที่ตอนนี้เขาอยู่ในชุดเสื้อยืดธรรมดากับกางเกงกีฬาขาสั้นแพรถอนหายใจยาวกลบเกลื่อนความวูบวาบ ก่อนจะกระเถิบเข้าไปกลางเตียง พลิกกายควบแน่นหน้าอกใหญ่ล้มตัวลงนอนคว่ำบนที่นอนนุ่ม ขาทั้งสองข้างแยกห่างออกจากกันพอสมควรให้ได้ท่วงท่าที่ถนัดและสบายตัว บอสไม่ได้นั่งด้านข้างลำตัวเหมือนครั้งก่อน เขาเลือกที่จะขยับขึ้นมานั่งคุกเข่าคร่อมอยู่บนช่วงต้นขาด้านหลังของแพร เทน้ำมันกลิ่นลาเวนเดอร์ลงบนฝ่ามือจนเปียกชุ่ม จากนั้นวางฝ่ามือทั้งสองข้างลงบนแผ่นหลังเปลือยเปล่า“อืม…” แพรครางในลำคอแผ่วเบา“น้ำหนักมือประมาณนี้โอเคมั้ย” บอสเอ่ยถามขณะลากไล้ฝ่ามือเลื่อนต่ำลงมาบดคลึงตรงเอวคอดกิ่ว“อืม... กำลังดีค่ะ” แพรตอบเสียงอู้อี้อยู่กับหมอน ความเสียวแล่นพล่านไปทั่วสันหลัง เธอไม่ได้รู้สึกกลัวเหมือนครั้งแรกแล้ว แต่กลับมีความรู้สึกเสพติดและโหยหาแรงบีบเค้นจากมือคู่นี้อย่างประหลาด ในหัวสมองแอบคิดเปรียบเทียบว่าคอมเมนต์มากมายในแอ็คหลุมนั้นสร้างความซาบซ่านได้ไม่เท่าฝ่ามือจริงของบอสที่กำลังสัมผัสร่างเธออยู่ตอนนี้“นอกจากอ่านหนังสือเรียน แพรได้ทำกิจ

“ก็ได้ค่ะ แต่อย่าเห็นหน้านะ” เมื่อได้รับคำอนุญาต บอสลงจากเตียงในสภาพที่มีแค่กางเกงในตัวเดียว เดินควยโด่ไปหยิบโทรศัพท์พร้อมกับขาตั้งกล้อง ในระหว่างที่บอสกำลังขะมักเขม้นจัดการกางขาตั้งกล้องอยู่ข้างเตียง แพรที่นอนเปลือยอกอยู่ก็วางฝ่าเท้ากับที่นอนเพื่อตั้งหัวเข่าขึ้น หนีบเข่าสองข้างหุบชนกันตามสัญชาตญาณระวังภัยของผู้หญิงที่เห็นว่ากำลังจะมีกล้องถ่ายบันทึกในสภาพที่อิริยาบถของเธอดูไม่เรียบร้อย บอสขยับมุมกล้องโทรศัพท์หันปรับจุดโฟกัสให้ส่องมาเห็นตั้งแต่ช่วงเหนือสะดือของแพร ไล่ต่ำลงไปจนถึงปลายเตียง โดยเว้นระยะมุมบนไว้เพื่อไม่ให้เห็นหน้าอกและใบหน้าของแพร บอสทำตามคำพูดตัวเองอย่างซื่อสัตย์ ใช้นิ้วแตะหน้าจอเตรียมจะกดบันทึกวิดีโอ ทว่าพอเห็นคนบนเตียงนอนหนีบขาแน่นเขาจึงต้องพูดตะล่อมเธอต่อ “น้องแพรแบะขาออกแบบเดิมได้มั้ย นอนสบายๆไปเลย เพราะพี่ถ่ายไม่เห็นหน้าเราอยู่แล้ว ไม่เป็นอะไรหรอก ไม่ต้องคิดมาก” บอสเอ่ยปลอบเสียงนุ่มนวล “แต่หนูอายอ่า! ในแอคเคานต์พี่มีคนติดตามเพียบเลย เดี๋ยวเขาก็คอมเมนต์กันว่าทำไมผู้หญิงคนนี้นอนไม่เรียบร้อยเลย” แพรพูดทีเล่นทีจริงลักษณะงอแงเหมือนเด็กๆ ขัดแย้งกับเรือนร่างเนื้อแน่นของ