ตอนที่ 6

ไม่กี่วันต่อมา…

ท่ามกลางบรรยากาศพลุกพล่านในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ผู้คนมากมายต่างเดินขวักไขว่ไปมาเพื่อจับจ่ายซื้อของ บอสในชุดลำลองสบายๆกำลังเดินช้อปปิ้งพักผ่อนหย่อนใจ เขายกโทรศัพท์ขึ้นมาสไลด์หน้าจอเช็กความเคลื่อนไหวไปพลางๆ ทันใดนั้นเสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชั่นที่เขาคุ้นเคยเด้งขึ้นมาพอดี พร้อมชื่อแอคเคานต์ที่ทำให้เขาต้องชะงักฝีเท้า

Pare_Kawaii : พี่บอสคะ พรุ่งนี้ว่างมั้ย?

Boss_Massage : ว่างครับคนสวย มีอะไรให้พี่รับใช้ครับ 😘

Pare_Kawaii : พรุ่งนี้ตอนเที่ยง พี่มานวดให้หนูที่โรงแรมเดิมได้มั้ยคะ

เมื่อได้อ่านข้อความ ชายหนุ่มก็คลี่ยิ้มกว้างออกมาทันที หัวใจเต้นตึกตักด้วยความลิงโลด แพรคือลูกค้าที่งานดีและสดใหม่ที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมา บอสคิดว่าถ้าเขาสามารถมัดใจและรักษาเด็กสาวคนนี้ไว้ให้เป็นลูกค้าประจำของเขาได้ อาชีพหมอนวดของเขาคงจะมีความสุขและกระชุ่มกระชวยในทุกๆวันแน่

บอสยืนยิ้มอยู่คนเดียวกลางห้างราวกับคนบ้า ความรู้สึกตื่นเต้นมันท่วมท้นจนเก็บอาการไว้ไม่อยู่ ใจหนึ่งเขานึกอยากจะพิมพ์แชทตอบกลับไปแบบเล่นตัว ดึงเชิงข้ามวันเหมือนอย่างที่เคยทำกับพวกลูกค้ารุ่นใหญ่สายเปย์คนอื่นๆ เพื่ออัปค่าตัวและทำให้ตัวเองดูคิวทอง แต่พอเป็นน้องแพร... เสือร้ายอย่างเขาไม่กล้าที่จะทำอย่างนั้น เพราะกลัวว่าลูกแกะน้อยจะหลุดมือไป เขาจึงรีบพิมพ์ตอบตกลงนัดหมายทันที

Boss_Massage : ได้เลยครับ โรงแรมเดิมนะ

Boss_Massage : แต่ครั้งนี้พี่มีเรื่องอยากรบกวนเราหน่อย พี่จะขออนุญาตถ่ายเป็นคลิปสั้นๆเก็บบรรยากาศตอนนวด หรือเป็นภาพนิ่งมุมสวยๆสักหน่อยได้มั้ย จะเอาไว้ลงโพสต์รีวิวงานนวดในโปรไฟล์น่ะ แต่รับประกันเลยนะว่าจะไม่ถ่ายให้เห็นหน้า

หลังจากส่งข้อความร่ายยาวไป บอสสังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายขึ้นสถานะอ่านแล้ว แต่แพรกลับเงียบหายไปนานหลายนาที ความเงียบของเธอทำให้เขาเริ่มใจเสียและรอลุ้นระทึกอยู่หน้าจอ ทว่าในที่สุดเธอก็พิมพ์ตอบกลับมาด้วยประโยคแทงกั๊กสไตล์เด็กดี

Pare_Kawaii : เรื่องนั้นเดี๋ยวค่อยว่ากันอีกทีนะคะ

Boss_Massage : ได้เลยครับ ไม่มีปัญหาเลย เอาที่น้องแพรสะดวกและสบายใจที่สุดเลยครับ แล้วพรุ่งนี้เจอกันนะครับ พี่จะไปเปิดห้องรอ 😉

บอสกดล็อกหน้าจอโทรศัพท์เก็บใส่กระเป๋ากางเกง คำตอบประเภทเดี๋ยวค่อยว่ากันอีกทีของแพรไม่ได้ทำให้เขาถอดใจ ตรงกันข้าม จากประสบการณ์ที่ผ่านมามันบอกเขาว่านี่คืออาการใจอ่อนไปแล้วครึ่งทาง แพรแอบเปิดประตูแง้มรับข้อเสนอของเขาไว้แล้ว ที่เหลือก็แค่ไปใช้ลูกล่อลูกชน หว่านล้อมด้วยความสุภาพและชั้นเชิงการนวดบนเตียงพรุ่งนี้…

//////

วันต่อมา… เวลาเที่ยงตรง

หน้าโรงแรมแห่งหนึ่ง รถจักรยานยนต์แกร็บเคลื่อนตัวมาจอดเทียบฟุตบาท สาวแว่นในชุดนักศึกษาก้าวลงจากรถ มือหนึ่งรีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาสแกนคิวอาร์โค้ดจ่ายเงินค่าโดยสาร ในหัวของเธอคิดวนเวียนอยู่แต่เรื่องที่จะเกิดขึ้นบนห้องในโรงแรม จนกระทั่งขยับฝีเท้าเตรียมจะเดินออกจากพื้นที่จุดนั้น

“น้องครับ! คืนหมวกกันน็อคพี่ก่อนครับ!” เสียงคนขับแกร็บร้องทักลั่น แพรสะดุ้ง รีบตะครุบหัวตัวเองก่อนจะพบว่าเธอยังคงสวมหมวกกันน็อคอยู่ ใบหน้าหมวยร้อนผ่าวด้วยความอาย หัวเราะแก้เก้อ ก่อนจะรีบถอดหมวกกันน็อคคืน ท่าทางโก๊ะๆเปิ่นๆและขี้ลืมแบบนี้มักเกิดขึ้นเป็นประจำในชีวิตของเธออยู่แล้ว

…

ตัดภาพมาที่ห้องพักบนชั้นเจ็ดของโรงแรม ประตูเปิดออกพร้อมกับร่างของสาวหมวยในชุดนักศึกษาที่ก้าวเข้ามา บอสยิ้มต้อนรับอยู่ในห้องก่อนแล้ว แพรยกมือขึ้นพัดเอาลมแอร์เข้าหาตัวเองพลางบ่นอุบ

“วันนี้อากาศร้อนมาก” แพรมีท่าทางและน้ำเสียงในการพูดจาแตกต่างออกไปจากการนัดครั้งแรกอย่างสิ้นเชิง ในขณะที่บอสมีท่าทางสบายๆ เดินไปหยิบผ้าขนหนูที่ได้ตระเตรียมเอาไว้แล้วล่วงหน้า

“ทำไมวันนี้เรียนเสร็จเร็วจังครับ”

“วันนี้ไม่มีเรียนค่ะ หนูแค่แวะไปทำธุระที่มหาลัยนิดหน่อย” พูดจบแพรก็ยื่นมือรับผ้าขนหนูมาจากมืออีกฝ่าย ซึ่งบอสสบโอกาสขยับยิ้มเจ้าเล่ห์แซวทันที

“ไปอาบน้ำให้สดชื่นก่อนครับ อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ไม่สิ! อาบน้ำเสร็จแล้วก็แก้ผ้าได้เลยนะ” แพรที่ได้ยินแบบนั้นก็เม้มปากยิ้มด้วยความหมั่นเขี้ยว ยื่นมือไปตีเพี๊ยะเข้าที่ท่อนแขนของบอสหนึ่งที บอสยืนหัวเราะชอบใจมองดูแพรที่เดินบิดก้นเข้าห้องน้ำไป

…

หมอนวดหนุ่มนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือรออยู่ที่เก้าอี้อย่างใจเย็น จนกระทั่งเสียงประตูห้องน้ำเปิดออก แพรเดินนุ่งกระโจมอกออกมา ท่าทางของเธอในวันนี้ดูผ่อนคลายและประหม่าน้อยกว่าครั้งแรก บอสรีบวางโทรศัพท์ลง เตรียมพร้อมทำหน้าที่ต่อทันที

แพรปลดเปลื้องผ้าขนหนูออกจากเรือนร่างโดยที่บอสไม่ต้องบอก วางพาดไว้บนพนักเก้าอี้ ท่อนบนของเธอสวมใส่บราสีเนื้อ ส่วนท่อนล่างสวมกางเกงในสีขาวลายจุดรูปหัวใจสีชมพูเล็กๆ แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่ได้เห็นสรีระน่าขย้ำของแพร แต่บอสยังคงแอบลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เหมือนเดิมอยู่ดี

“จริงๆถ้าแพรไม่เขินพี่แล้ว จะแก้ผ้าหมดเลยก็ได้นะครับ” บอสใช้น้ำเสียงนุ่มนวลเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้สึกเหมือนโดนคุกคาม สาวแว่นขยับยิ้มบางๆอย่างเขินอาย นิ้วเรียวยกขึ้นดันกรอบแว่นสายตากลบเกลื่อน

“ถอดแค่เสื้อในละกันค่ะ ขอเหลือกางเกงในไว้ก่อน”

พูดจบ มือบางก็เอื้อมปลดตะขอเสื้อชั้นในด้านหลัง ขยับสายรั้งออกจากหัวไหล่ขาวเนียน จนกระทั่งสองเต้าขนาดใหญ่เกินตัวทิ้งน้ำหนักล้นทะลักออกมาเป็นอิสระจากพันธนาการ นมสาวขาวโพลนยอดอกสีน้ำตาลอ่อนท้าทายสายตาทำเอาบอสตาวาววับจนเก็บอาการไม่อยู่ และได้หลุดปากแซวออกไป

“นมอย่างสวย” บอสเอ่ยกลั้วเสียงหัวเราะนิดหน่อย ทำเอาแพรยิ้มเขิน ทว่าคราวนี้เธอดูชิลกว่าครั้งก่อนมาก ไม่ได้ยกมือหรือแขนขึ้นมาปิดบังหน้าอกตัวเองอีกต่อไป “พูดแบบนี้อีกแล้วนะ!” แพรว่าประชดแก้เขินพลางทรุดตัวนั่งลงที่ขอบเตียง ทำท่าจะล้มตัวลงนอนคว่ำเหมือนครั้งที่แล้ว แต่บอสรีบพูดขัดขึ้นก่อน

“อย่าเพิ่งนอนครับ นั่งตรงนี้แหละ” แพรทำหน้างงๆ แต่ก็ยอมนั่งนิ่งอยู่ตรงปลายเตียง โดยที่เท้าทั้งสองข้างยังคงวางราบอยู่กับพื้นห้อง บอสขยับตัวขึ้นไปบนเตียง ก้าวขาคร่อมนั่งซ้อนด้านหลังของแพรในระยะประชิดจนแผ่นหลังของเธอสัมผัสได้ถึงไอร้อนจากแผ่นอกกว้าง หัวใจของแพรเริ่มเต้นตึกตัก ในขณะที่มือแกร่งของบอสจับรวบเรือนผมยาวสลวยของเธอทั้งหมดมาพาดไว้ที่แผ่นหลัง การกระทำนั้นยิ่งทำให้ร่างกายด้านหน้าของแพรเปิดเปลือยสุดๆ

“เขินอ่ะ..!” แพรฉีกยิ้มหวานแกมทะเล้นไม่หุบ

“ไม่ต้องเขินแล้วครับ ปล่อยใจสบายๆ” บอสจับท่อนแขนบอบบางของแพรอย่างแผ่วเบา ยกลำแขนของแพรทั้งสองข้างขึ้นด้านบน จัดท่าทางให้เธอนำมือขึ้นไปวางประสานไว้บนหัวของตัวเธอเอง ท่วงท่านี้ทำให้แพรอยู่ในลักษณะเหมือนคนที่ยอมจำนน หน้าอกหน้าใจคู่ใหญ่ชูชันเปิดโล่งโจ้งไร้สิ่งกีดขวาง

“แบบนี้มันเขินอ่าพี่!” แพรหัวเราะขบขัน นั่งโก่งตัวหลังคร่อมหน่อยๆ ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศลอยมาปะทะร่างเปลือยทำให้ขนลุกซู่ไปหมด

“ทำหลังตรงๆครับ” เสียงทุ้มนุ่มกล่าว พลางวางมือข้างหนึ่งบนไหล่สาว ส่วนมืออีกข้างสัมผัสกลางหลังออกแรงดันประคองเบาๆทำให้ร่างสวยนั่งหลังตรง บอสไม่ปล่อยให้โอกาสทองหลุดลอย ยื่นสองมือสอดผ่านใต้วงแขนของแพรมาจับตะปบเข้าที่เต้านมเนื้อแน่นแต่ละข้างของแพรแบบเต็มไม้เต็มมือ

แพรสะดุ้งกระตุกตัวสั่นระริกด้วยอาการเสียวสยิว สัญชาตญาณการป้องกันตัวสั่งให้เธอทำท่าจะลดมือลงมาปิดบัง ทว่าในส่วนลึกเธอกลับยอมฝืนสู้ใจตัวเอง วางมือประสานไว้บนหัวตามเดิม ปล่อยให้คนข้างหลังบีบขย้ำเค้นคลึงเต้านมของเธอหน้าตาเฉย

จังหวะนั้น บอสเริ่มชวนคุยด้วยเสียงกระซิบข้างหู อธิบายถึงสรรพคุณข้อดีของการนวดหน้าอก “นวดนมแบบนี้บ่อยๆมีประโยชน์นะ ช่วยกระตุ้นระบบไหลเวียนเลือด ทำให้ทรงหน้าอกสวย เต่งตึง ไม่หย่อนคล้อย เชื่อพี่สิ พี่เรียนมา” บอสพ่นทฤษฎีจริงบ้างไม่จริงบ้างตามสไตล์เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ

แพรฟังหูไว้หู ไม่ได้เชื่อเรื่องพวกนั้นทั้งหมดหรอก เธอนั่งหนีบขา ยิ้มเขินทะเล้นไม่หุบ อารมณ์เสียวสยิวแล่นพล่านจนหัวใจเต้นรัว ความตื่นเต้นในตอนนี้มันไม่ใช่แค่เรื่องการสัมผัสทางกาย แต่มันคือความรู้สึกในส่วนลึก แพรตื่นเต้นที่ตัวเองกำลังทำเรื่องเหลวแหลกเปลืองตัว ตื่นเต้นที่กล้าแหกกฎเหล็กของการเป็นเด็กดีในสายตาของพ่อแม่และอาจารย์ มานั่งแก้ผ้าให้ผู้ชายจับบีบนมเล่นอย่างหน้าตาเฉย

“แล้วคิดยังไงวันก่อนถึงได้ถ่ายภาพลงไปแบบนั้น ภาพที่ใช้แขนปิดนมอ่ะ” บอสกระซิบถามแผ่วเบา

“ไม่รู้สิ อารมณ์มันพาไปมั้งคะ” แพรตอบในขณะที่สองมือของบอสกำลังช้อนยกเต้าเนื้อนุ่มแน่นขึ้นมาประคองไว้ บอสแอบรู้สึกสะใจที่ตัวเขาเป็นเสมือนผู้ชนะเหนือพวกผู้ชายหื่นๆในแอพนั้น พวกนั้นทำได้แค่เห็นภาพที่แพรถ่ายแล้วนอนชักว่าว แต่เขาได้เห็นและสัมผัสกับของจริง เขานวดเต้านมของแพรอย่างเพลินมือ สลับกับใช้ปลายนิ้วหัวแม่มือและปลายนิ้วชี้จับบี้หัวนม แพรกระตุกสั่นเป็นระยะ ซึ่งจังหวะนี้เองบอสได้ชวนคุยอย่างตรงไปตรงมามากขึ้น

“เรานมใหญ่แบบนี้มาตั้งแต่ตอนไหนเหรอ” แม้ว่าน้ำเสียงจะราบเรียบเหมือนคุยเรื่องปกติทั่วไป แต่คำถามที่ไม่คำนึงมารยาทแบบนี้ทำเอาแพรอึ้งไปชั่วครู่ ก่อนที่เธอจะยอมเอ่ยปากตอบแบบอ้อมแอ้ม

“ตั้งแต่ ม.4 มั้งคะ ไม่รู้อ่ะ หนูจำไม่ได้” สองมือของแพรยังคงผสานกันบนหัวตัวเองต่อเนื่องขณะโต้ตอบ พลางนึกขำในใจว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่เนี่ยยัยแพร

“แล้ว… รู้สึกยังไงที่ตัวเองนมใหญ่ ชอบป่ะ?” ฝ่ายชายซักไซ้ต่ออย่างย่ามใจ พร้อมกับการบดเฟ้นเต้าเนื้อของคนหน้าหมวยอย่างมันส์มือมากขึ้นเรื่อยๆ

“ตอนแรกไม่ชอบเลยค่ะ เพราะว่าไม่มั่นใจ” แพรสูดหายใจเข้าลึกจนหน้าอกสั่นไหวสู้มือคนนวดขณะพยายามเค้นคำพูด “อย่างตอนมัธยมเวลาวิ่งหรือเล่นกีฬาที่ต้องกระโดด มันจะเห็นชัดมากเลย”

“เห็นอะไรชัดครับ?” บอสแกล้งถามเพื่อให้แพรพูด

“ก็... นมไง นมมันกระเพื่อมชัดเกิ๊น” แพรจำใจตอบไปตามความจริง ซึ่งในขณะที่พูดคุยแพรรู้สึกแปลกประหลาดในใจอย่างบอกไม่ถูก มือทั้งสองข้างยังคงประสานแน่นอยู่บนหัวตัวเอง ยอมเปิดหน้าอกหน้าใจล่อนจ้อนให้ผู้ชายที่ไม่ได้เป็นอะไรกันบีบขย้ำเล่นหน้าตาเฉย แถมยังต้องมานั่งสนทนาเรื่องสรีระทางเพศอันล่อแหลมของตัวเองกับเขาอีก วินาทีนี้เธอรู้ซึ้งเลยว่าตัวเองได้ก้าวข้ามผ่านการเป็นเด็กเนิร์ดคนเดิมที่สังคมรู้จักไปไกลแสนไกลแล้ว กลายเป็นผู้หญิงร่านเงียบที่ยอมศิโรราบให้ผู้ชายปรนเปรอ