Todos los capítulos de บ้านแห่งความรักและแสงจันทร์: หนังสือที่เต็มไปด้วยความปรารถนา: Capítulo 41 - Capítulo 50

อัลฟาผู้ต้องห้ามแห่งแม่ชีมุมมองของวินเทอร์ ฮาร์ดี้คุณเคยแบกความลับที่หนักหน่วงจนรู้สึกเหมือนมันกำลังบดขยี้จิตวิญญาณของคุณไหม?บาปที่คุณไม่ได้ตั้งใจจะทำ แต่ยังคงเกาะติดคุณเหมือนเงามืดยามเที่ยงคืน?นั่นคือช่วงเวลาที่ฉันวิ่งหนีจากห้องนอนของเจ้านายซิลแวนหัวใจของฉันเต้นแรงจนได้ยินในหู ขาของฉันอ่อนแรง แก้มร้อนด้วยความร้อนที่ฉันไม่เคยสัมผัสมาก่อน ฉันกอดตะกร้าซักผ้าว่างแนบอกเหมือนโล่ขณะหนีลงทางเดินยาว พยายามอย่างสิ้นหวังที่จะไม่สร้างเสียงฉันได้เห็นเขาเปลือยกายสมบูรณ์ภาพนั้นปฏิเสธที่จะออกจากจิตใจ ไม่ว่าฉันจะพยายามผลักมันออกแรงแค่ไหน เส้นสายทรงพลังของร่างกาย น้ำเปล่งประกายบนผิวสีแทน รอยสักมืดบนอก และระหว่างขาของเขา… ส่วนที่หนาและหนักของเขาที่ฉันไม่ควรได้เห็นเลยฉันล็อกตัวเองในห้องคนรับใช้เล็กๆ ของฉัน ทรุดลงคุกเข่าข้างเตียงแคบ แล้วกดหน้าผากลงพื้นเย็น“พระเจ้า โปรดอภัยโทษฉัน” ฉันกระซิบ เสียงแตก “โปรดอภัยสายตาของฉันที่ได้เห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น โปรดอภัยจิตใจที่ยังยึดติดกับภาพ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะมอง ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำบาป”น้ำตาไหลลงแก้มและลงพื้นไม้ ฉันรู้สึกสกปรก แปดเปื้อน ราวกับฉันล้มเหลวในการท

แม่ชีต้องห้ามของอัลฟ่ามุมมองของวินเทอร์ ฮาร์ดี้ ลองจินตนาการถึงร่างกายที่ทรยศเจ้าในทางที่เลวร้ายที่สุด… ตรงช่วงเวลาที่เจ้าต้องการศรัทธามากที่สุด นั่นคือช่วงเวลาที่ทุกอย่างเปลี่ยนไป เช้าวันนั้นเริ่มต้นเหมือนทุกเช้า—จนกระทั่งมันไม่ใช่ ฉันรีบเดินผ่านทางเดินบริการแคบ ๆ แขนตึงจากการแบกตะกร้าใบใหญ่ที่เต็มไปด้วยผ้าลินินและผ้าขนหนูสดใหม่สำหรับปีกส่วนตัวของเจ้านาย คฤหาสน์เงียบสงบ และฉันมุ่งมั่นจะทำงานให้เสร็จเร็ว ๆ เพื่อกลับไปสู่ความปลอดภัยของกิจวัตรประจำวัน แล้วฉันก็เลี้ยวมุมและเดินชนเข้ากับกำแพงร้อนแรงและกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งโดยตรง ตะกร้าหลุดจากมือ ผ้าลินินกระจัดกระจายทั่วพื้น มือใหญ่ที่แข็งแรงจับฉันไว้ทันที มือหนึ่งกำเอว อีกมือหนึ่งกดที่หลังส่วนล่าง ดึงฉันแนบชิดกับร่างกายที่แข็งแกร่งและทรงพลังเพื่อไม่ให้ฉันล้ม มันคือเขา มาสเตอร์ ซิลแวน แวน ดาเลน กลิ่นของเขาพุ่งเข้าใส่ฉันราวกับแรงทางกายภาพ ไม้จันทน์เข้ม กลิ่นอุ่นเผ็ดร้อน และบางอย่างที่เป็นชายชาตรีอย่างลึกซึ้งจนทำให้ศีรษะฉันหมุน ร่างกายสูงใหญ่และกล้ามเนื้อแน่นของเขาสูงตระหง่านเหนือร่างเล็กเพียง 5 ฟุต 3 นิ้วของฉัน ฉันรู้สึก

อัลฟาผู้ต้องห้ามแห่งแม่ชีมุมมองของวินเทอร์ ฮาร์ดี้คุณจะตอบสนองอย่างไร เมื่อตื่นขึ้นด้วยความรู้สึกน่าขนลุกว่าเงามืดในห้องของคุณกำลังเฝ้าดูคุณตลอดคืน?ตาของฉันเปิดช้าๆ เช้าวันนั้น แสงอ่อนจากหน้าต่างเล็กทาสีผนังด้วยสีทองซีด มีบางอย่างผิดปกติ อากาศในห้องคนรับใช้เล็กๆ ของฉันรู้สึกหนักขึ้น ราวกับมีใครยืนข้างเตียงฉันมานาน หายใจสงบขณะที่ฉันหลับ ฉันนั่งขึ้น กอดผ้าห่มบางแนบอก หัวใจเต้นเร็วกว่าปกติ ฉันมองรอบอย่างระมัดระวัง และไม่มีอะไรผิดที่ ลูกประคำยังอยู่บนโต๊ะข้างเตียง เครื่องแบบแขวนเรียบร้อยบนตะขอ แต่ความรู้สึกยังค้าง ทำให้ผิวเสียวแล้วฉันจับได้ ร่องรอยกลิ่นจางๆ ลอยในอากาศ ไม้จันทน์และเครื่องเทศ กลิ่นชายชาตรีมืดนั้นที่มักห่อหุ้มเจ้านายซิลแวน ท้องของฉันตึงด้วยความไม่สบายนั่นเป็นไปไม่ได้ เขาคงไม่เคยเข้ามาในห้องฉัน เขาแทบไม่มองพนักงานคนใดเลย ต้องเป็นจินตนาการของฉัน ที่ถูกกระตุ้นโดยการพบปะที่สับสนเมื่อวาน ฉันส่ายหัว พยายามผลักความคิดออกไปฉันเลื่อนออกจากเตียง คุกเข่าบนพื้นไม้เย็น แล้วหยิบบุตรประคำเข้ามือ น้ำหนักคุ้นเคยของมันนำความสบายเล็กน้อย ฉันปิดตาแล้วเริ่มสวด เสียงอ่อนโยนและมั่นคงในห้องเง

แม่ชีต้องห้ามของอัลฟ่ามุมมองของแวน ดาเลน ประตูห้องเล็กๆ ของวินเทอร์คลิกปิดหลังฉัน ฉันเดินลงทางเดินเหมือนผู้ชายในภวังค์ ร่างกายยังคงสั่นสะท้านจากรสชาติของเธอ กลิ่นของเธอ วิธีที่เธอสั่นและครางกับปากฉัน ฉันได้สัญญากับเธอว่ามันจะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย และฉันได้ทำลายสัญญานั้นในใจไปแล้วร้อยครั้ง ฉันกระแทกประตูห้องนอนหลังฉันแล้วฉีกเสื้อผ้าออก ฝักบัวถูกเปิดร้อนสุดที่มันจะไปได้ ฉันก้าวเข้าไปใต้น้ำร้อนแผดเผาแล้วขัดผิวจนแสบ ฉันอยากให้กลิ่นของเธอหายไป ฉันอยากให้ความทรงจำถึงต้นขาอ่อนของเธอรอบหัวฉันหายไป ฉันอยากให้เสียงร้องที่สับสนและเต็มไปด้วยความสุขของเธอหายไป มันไม่ได้ผล วานิลลาและความไร้เดียงสาอบอุ่นยังเกาะติดฉันเหมือนผิวชั้นที่สอง ควยของฉันยังคงแข็ง เต้นตุบด้วยความโกรธ ปฏิเสธที่จะสงบลง ฉันกระแทกกำปั้นกับผนังกระเบื้อง ความเจ็บปวดแทบไม่รู้สึก ฉันไม่เคยแตะพนักงานของฉัน ไม่เคย มันคือเส้นเดียวที่ฉันวาดไว้เมื่อหลายปีก่อนหลังจากเห็นสิ่งที่อำนาจที่ไม่ถูกควบคุมสามารถทำได้ และวันนี้ฉันได้ทำลายมัน ความรังเกียจนั่งหนักในท้อง ขมและแหลม มีอะไรผิดปกติกับฉันเนี่ย ไอ้เหี้ย? ฉันนอนไม่หลั

อัลฟาผู้ต้องห้ามแห่งแม่ชีมุมมองของแวน ดาเลนวันที่หลังจากฉันออกจากคอนแวนต์เบลอเป็นหมอกแห่งความหงุดหงิดและการเกลียดตัวเองฉันยืนตรงหน้าวินเทอร์ในสวนสงบนั้น อธิบายพันธะคู่ครองให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้ เสนอทางเลือกให้เธอปฏิเสธมัน และบอกเธอว่าประตูคฤหาสน์เปิดเสมอ เธอมองฉันด้วยดวงตาสีน้ำตาลอมเขียวกว้างเต็มไปด้วยความสับสนและความกลัว และพูดว่าเธอไม่อยากกลับฉันเชื่อเธอฉันบอกตัวเองว่ามันดีที่สุด ที่ฉันทำสิ่งที่ถูกต้องด้วยการเคารพการตัดสินใจของเธอ ที่ฉันสามารถควบคุมได้อีกครั้งในที่สุดฉันผิดพระจันทร์เต็มดวงเหลือเพียงสองคืนตอนนี้ และการดึงดูดกลายเป็นทนไม่ได้ หมาป่าของฉันเดินไปมาอย่างกระวนกระวายภายในทุกชั่วโมงที่ตื่น เรียกร้องคู่ครอง กลิ่นของเธอยังหลอกหลอนฉัน ความทรงจำเสียงครางอ่อนของเธอในห้องน้ำ วิธีที่ร่างกายสั่นและแอ่นกับลิ้นฉัน ความหวานของเธอบนริมฝีปาก — ทั้งหมดปฏิเสธที่จะจางฉันยืนในห้องนอน จ้องออกหน้าต่างไปท้องฟ้าที่มืดลง กำปั้นแน่นข้างลำตัวฉันไม่เคยรู้สึกแรงกระตุ้นแรงต่อผู้หญิงคนใดและสาบานว่าพวกเธอมีไว้เพื่อเซ็กส์เป็นหลัก มันเป็นสิ่งหนึ่งที่ฉันสาบานว่าจะไม่มีวันเปลี่ยนหลังจากเฝ้าดูพ่อแม