Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

ความหลงใหลในกำมะหยี่อมาริสซา¥ แสงเช้ากรองผ่านม่านบางของห้องพักแขกของโซเฟีย ทาสีลวดลายอ่อนๆ ไปทั่วเตียง ฉันนอนอยู่ตรงนั้นนาน จ้องเพดาน ร่างกายหนักและกระสับกระส่าย ผ้าปูเกาะติดผิว ชื้นเล็กน้อยจากอีกคืนแห่งฝันไข้ ระหว่างต้นขาฉันชุ่มอีกครั้ง ความว่างเปล่าที่ปวดซึ่งปฏิเสธจะจางหายไม่ว่าฉันจะบอกตัวเองกี่ครั้งว่ามันจบแล้ว ฉันนั่งขึ้นช้าๆ แกว่งขาลงข้างเตียง กล้ามเนื้อประท้วง ยังอ่อนโยนในที่ที่เลดเจอร์สัมผัสลึกขนาดนั้น ฉันกดต้นขาชิดกันทันทีแล้วเสียใจเมื่อแรงกดส่งจังหวะแหลมของความต้องการตรงไปยังคลิต ฉันฮิสผ่านฟันแล้วยืนขึ้น เดินไปห้องน้ำด้วยขาที่ไม่มั่นคง ฝักบัวร้อนจัด ฉันยืนใต้สายน้ำนานราวกับนิรันดร์ ขัดผิวด้วยจังหวะหยาบจนกลายเป็นสีชมพู สบู่ไหลลงอก ท้อง ระหว่างขา นิ้วของฉันค้างอยู่นานเกินจำเป็น วนคลิตขณะที่ความทรงจำท่วมท้น ควยของเลดเจอร์อยู่ในตัวฉัน เสียงครางของเขา วิธีที่เขาจับฉันไว้และเย็ดฉันราวกับเขาเป็นเจ้าของทุกส่วน ฉันเสร็จอย่างรวดเร็ว กัดริมฝีปากให้เงียบ ความผิดรู้สึกร้อนแรงกว่าน้ำ หลังจากนั้น ฉันเช็ดตัวแห้งแล้วห่อตัวด้วยผ้าขนหนู จ้องเงาสะท้อน “เขาไม่มีอะไร” ฉันกระซิบ “แค่ความผิ

ความหลงใหลในกำมะหยี่อมาริสซา¥ ฉันนั่งอยู่ขอบเตียงในห้องพักแขกของโซเฟีย โทรศัพท์ยังอุ่นในมือนานหลังจากเสียงของไมเคิลเงียบไป นิ้วสั่นขณะที่ฉันวางมันลงบนโต๊ะข้างเตียง ห้องรู้สึกเล็กเกินไป ผนังบีบเข้ามาเหมือนพวกมันรู้ทุกความลับที่ฉันพยายามฝัง สร้อยคอวางกับอก อบอุ่นและหนัก เหมือนเครื่องเตือนที่มีชีวิตที่ฉันเพิกเฉยไม่ได้ ฉันสัมผัสมันอีกครั้ง พลอยสีแดงเข้มเรียบใต้ปลายนิ้ว และระลอกความกลัวสดบิดในท้อง ฉันปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร? การสอบสวนครั้งเดียว ผู้ชายทรงพลังคนเดียว และตอนนี้ทุกอย่างกำลังคลายตัว โซเฟียเคาะประตูเบาๆ ก่อนผลักเปิด เธอมองฉันครั้งเดียวแล้วใบหน้าอ่อนโยนด้วยความกังวล “อมาริสซา… เธออยู่ในนี้มาหลายชั่วโมงแล้ว คุยกับฉันหน่อย เกิดอะไรขึ้น?” ฉันพยายามยิ้ม แต่รู้สึกเปราะบาง “ไม่มีอะไร แค่เรื่องงาน คดีที่ฉันทำอยู่กำลังยุ่งเหยิง ฉันคิดว่าฉันต้องไปเที่ยวสักหน่อย เคลียร์หัว” เธอนั่งบนเตียงข้างๆ ฉัน ค้นหาในดวงตา “นี่ไม่ใช่แค่เรื่องงาน เธอกลับมาจากที่ไหนก็ตามที่เธอไปดูเหมือนเห็นผี และตอนนี้เธอพูดถึงการจากไป? บอกความจริงกับฉัน มีใครทำให้เธอเจ็บหรือเปล่า?” ฉันกลืนน้ำลาย

ความหลงใหลในกำมะหยี่อมาริสซา¥ โลกกลับมาเป็นชิ้นส่วนของไฟและความมืดที่นุ่มนวล ดวงตาของฉันเปิดสู่เพดานสูงของห้องสมุด ชั้นหนังสือสูงตระหง่านเหมือนผู้พิทักษ์เงียบรอบตัวเรา ทุกปลายประสาทรู้สึกมีชีวิตในแบบที่ทำให้การดำรงอยู่ของมนุษย์ก่อนหน้านี้ดูเงียบและห่างไกล การเปลี่ยนแปลงได้เขียนฉันใหม่จากภายในออกไป และความหิวใหม่เต้นตุบใต้ซี่โครงเหมือนหัวใจที่สอง เลดเจอร์ยืนใกล้เตาผิง มองฉัน เสื้อสีดำของเขาเปิดอยู่ เผยเส้นแข็งของอกและขอบมืดของรอยสักที่ทำเครื่องหมายผิวของเขา ผมหยิกสีเข้มกรอบใบหน้า ดวงตาเข้มข้นล็อกกับฉันด้วยสีหน้าที่ผสมความมีชัยและบางอย่างที่ลึกกว่า บางอย่างที่ทำให้ลำคอฉันตึง เขาดูเหมือนผู้ชายที่พลิกชีวิตทั้งชีวิตของฉันพอดี ทรงอำนาจ สวยงาม และหนีไม่พ้นโดยสิ้นเชิง ฉันนั่งขึ้นช้าๆ บนโซฟาหนังกว้างที่เขาคงวางฉันไว้ ร่างกายปวดในทางที่ดีที่สุดและแย่ที่สุด เป็นเครื่องเตือนถึงเลือดที่เขาให้ฉันเพื่อทำให้การเปลี่ยนแปลงสมบูรณ์ “นายทำอะไรกับฉัน?” คำพูดออกมาแหบ แต่ไม่มีความกล่าวหาจริงๆ อีกต่อไป เขาข้ามห้องด้วยก้าวที่วัดได้ หยุดตรงหน้าฉัน การปรากฏตัวของเขาห่อหุ้มฉันเหมือนแรงทางกายภาพ “ฉันช่วย

บทที่ 1 มุมมองของแวน ดาเลนคุณคิดว่าคุณรู้ว่าความหิวโหยที่แท้จริงรู้สึกอย่างไร?ลองใช้ชีวิตทุกวันกับสัตว์ร้ายข้างในที่เรียกร้องให้ถูกป้อนเช้า บ่าย และค่ำ ไฟที่ไม่เคยดับ ความต้องการที่ลึกซึ้งจนควบคุมทุกความคิดของคุณชื่อของฉันคือซิลแวน แวน ดาเลน อัลฟาแห่งแพ็คที่แข็งแกร่งที่สุดในภูมิภาค มหาเศรษฐี และผู้ชายที่ถูกควยควบคุมโดยสมบูรณ์ฉันตื่นเช้านี้เหมือนที่ฉันตื่นเกือบทุกเช้า ด้วยปากที่อบอุ่นและกระตือรือร้นกำลังทำงานฉันอยู่แล้วสาวสองคนคุกเข่าอยู่ระหว่างต้นขาที่แยกของฉัน สาวผมบลอนด์มีลูกอัณฑะหนักของฉันในปาก ดูดเบาๆ ขณะที่สาวผมแดงโยกบนลำตัวหนาของฉัน พยายามอย่างดีที่สุดที่จะรับฉันลึกขึ้น ข้างหลังฉัน สาวผมน้ำตาลฝังหน้าไว้ระหว่างก้นฉัน ลิ้นของเธอทำงานกับรูของฉันเหมือนสลัทที่สิ้นหวัง“บ้าเอ๊ย… ใช่แล้ว” ฉันครางด้วยเสียงง่วงและเต็มไปด้วยความใคร่ ฉันเอื้อมมือลงไปกำผมของสาวผมแดง บังคับควยของฉันลงคอเธอมากขึ้นจนเธอสำลักอย่างสวยงามฉันไม่สนใจการเล่นนำหรือความโรแมนติก ฉันไม่เคยทำ ผู้หญิงเหล่านี้รู้ดีว่าทำไมพวกเธอถึงอยู่ที่นี่ฉันดึงออกจากปากของสาวผมแดง คว้าถุงยางจากโต๊ะข้างเตียง ฉีกซองด้วยฟัน แล้วม้ว

อัลฟาผู้ต้องห้ามแห่งแม่ชีมุมมองของแวน ดาเลนคุณเคยมีช่วงเวลาที่ทำให้หัวคุณพังโดยสิ้นเชิงไหม? วินาทีเดียวที่ทำให้ทุกอย่างที่คุณคิดว่าควบคุมได้นั้นเริ่มร้าว?นั่นคือเธอฉันยืนอยู่ที่นั่นในห้องนอน น้ำยังหยดลงร่างกายเปลือย กำลังจ้องเด็กสาวตัวเล็กในเครื่องแบบสาวใช้ที่เพิ่งเดินเข้ามาเจอฉัน ควยของฉันที่ยังแข็งครึ่งหนึ่งจากฝักบัวกระตุกเมื่อเห็นเธอ เธอตัวเล็ก ละเอียดอ่อน มีผมยาวหยักสีเข้มมัดเรียบร้อย และดวงตาสีน้ำตาลอมเขียวที่ใหญ่และไร้เดียงสาที่สุดที่ฉันเคยเห็น จุดกระกระจายบนจมูกและแก้ม เธอดูเหมือนสิ่งบริสุทธิ์ที่บังเอิญหลงเข้าไปในขุมนรกและหมาป่าของฉันก็คลุ้มคลั่งอย่างบ้าคลั่ง ทำตัวเหมือนสัตว์บ้าที่ฉันไม่เคยเห็นมันตอบสนองแบบนี้มาก่อน‘ของฉัน’ มันคำรามคำนั้นกระแทกฉันแรงจนเกือบเซ พันธะคู่ครองกระทบเหมือนฟ้าผ่า — ทันที รุนแรง ปฏิเสธไม่ได้ กลิ่นของเธอห่อหุ้มฉันเหมือนยาเสพติด วานิลลาอ่อนโยน ผ้าลินินสด และบางอย่างหวานและไม่แตะต้องที่ทำให้ปากน้ำลายไหลและลูกอัณฑะตึงเกิดอะไรขึ้นกับฉัน?เธอทำผ้าเช็ดตัวที่ถืออยู่หล่น แก้มแดงจัด แล้วเริ่มถอยหลัง“ฉ-ฉันขอโทษมากค่ะ ท่าน!” เสียงของเธออ่อนโยน สั่น ฉันเห็น