All Chapters of 4 นิยายจีนย้อนยุค นางเอกสู้ชีวิตและพระเอกคลั่งรัก: Chapter 21 - Chapter 30

บทที่ 9 เข้าหา (1)กิจการร้านข้าวแกงของหรงเนี่ยนซินดำเนินไปอย่างราบรื่น ขายดีจนหมดเกลี้ยงทุกวัน ลูกค้าไม่ว่าจะเป็นทหารในค่ายหรือครอบครัวชาวบ้านที่แวะเวียนมา ต่างก็ชื่นชมเป็นเสียงเดียวกันว่าอาหารร้านนี้รสชาติอร่อยมากอาหารแต่ละวันก็ล้วนผลัดเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ไม่ซ้ำซาก ไม่จำเจ แม่ค้าก็ไม่ได้หวงของอย่างร้านอื่น ทำให้หลายร้านต่างพากันไม่พอใจที่เห็นร้านของเนี่ยนซินขายดีกว่า แต่ร้านของตัวเองกลับเงียบเหงา หนำซ้ำกับข้าวยังเหลือทิ้งแทบทุกวัน บางคนก็มาหาเรื่องหรงเนี่ยนซิน แต่พอรู้ว่าเธอเป็นภรรยาผู้กองเฉิงก็ไม่มีใครกล้าเอาเรื่อง หรือหาทางกลั่นแกล้งเธอ“แม่ค้าร้านนี้ทั้งทำอาหารอร่อย ทั้งยังอัธยาศัยดีมีน้ำใจ ผู้กองเฉิงโชคดีจริง ๆ ที่ได้ภรรยาดีขนาดนี้”คำชมเหล่านี้ลอยเข้าหูเฉิงสือหย่วนอยู่ทุกวัน เขาไม่ได้พูดอะไร แต่ในใจก็รู้สึกดีมาก ยิ่งเมื่อเห็นว่ากิจการของภรรยาไปได้ดี ก็ยิ่งรู

บทที่ 10 มีเรื่องต้องคุยกัน (1)คลิก!เสียงลงกลอนประตูดังขึ้น เฉิงสือหย่วนเดินกลับเข้ามาหาภรรยาที่กำลังนั่งงงอยู่ปลายเตียง“คุณพาลูกไปรบกวนน้องทำไมคะ น้องหยวนทำงานหนักจะตาย ไหนจะต้องไปเรียน แล้วยังต้องกลับมาอ่านหนังสืออีก คุณไม่สงสารน้องเลยหรือยังไง” หรงเนี่ยนซินบ่นอุบ“น้องสาวของผมโตแล้ว เลี้ยงหลานคืนเดียวไม่เป็นไรหรอก” เฉิงสือหย่วนก้าวขึ้นมาบนเตียง คลานเข่าเข้าไปหาภรรยาช้า ๆ ให้ความรู้สึกเหมือนเสือที่กำลังจ้องตะครุบเหยื่อ หรงเนี่ยนซินรู้สึกแปลกใจกับท่าทีของสามี หล่อนจึงพยายามถดตัวถอยหนีจนแผ่นหลังไปติดชิดกับผนังหัวเตียง“วันนี้คุณเป็นอะไรไป ทำไมดูแปลก ๆ จัง แล้วนี่คะคะ...คุณจะทำอะไรคะ”“ก็ผมบอกแล้วไง...” ปลายนิ้วของผู้กองเฉิงเกลี่ยเบา ๆ ที่ริมฝีปากของหรงเนี่ยนซิน &ld

บทที่ 10 มีเรื่องต้องคุยกัน (3) เฉิงสือหย่วนทั้งโกรธ ทั้งรัก แต่เขาก็เสียใจที่เธอจะหย่ากับเขา เขาไม่รู้จะทำวิธีไหนให้เธอยังอยู่กับเขา เพราะที่ผ่านมา เขาก็คิดว่าเขาทำดีที่สุดแล้ว แต่ก็ไม่สามารถซื้อใจของเธอได้ อย่างนั้นก็คงมีแค่เรื่องบนเตียงเรื่องเดียว ที่เขาพอจะใช้เป็นเส้นเชือกผูกมัดเธอได้ คืนนี้ถ้าเขาทำดี ๆ ทำให้เธอพอใจ บางทีตื่นขึ้นมา เธออาจจะเปลี่ยนใจไม่หย่ากับเขาแล้วก็ได้วิธีนี้เขามักได้ยินพวกสหายทหารพูดถึงอยู่บ่อย ๆ สือหย่วนเลยอยากลองเอามาใช้เองดูบ้าง“แต่เรากำลังจะหย่ากัน คุณไม่ควรทำแบบนี้” หรงเนี่ยนซินเบือนหน้าหนีทั้งเอ่ยปฏิเสธด้วยถ้อยคำที่ยิ่งพูดก็ยิ่งทิ่มแทงใจของอีกฝ่าย“แล้วใครบอกว่าผมอยากหย่า” เฉิงสือหย่วนเอ่ยเสียงแข็งและห้วน ตอนนี้เขากำลังจะโน้มหน้าลงไปจูบเธอ เขาไม่อยากให้เธอพูดอะไรอีกแล้ว แต่ทว่าถ้อยคำเสียบแทงหัวใจจากปากของเธอ ก็ดังสวนขึ้นมาซะก่อน

บทที่ 11 ไม่ยอม (2) “หยุดทะเลาะกันได้แล้วค่ะ พี่ใหญ่ พี่สะใภ้” เฉิงเป่าหยวนที่เดินออกมาจากห้อง เธอรีบเข้ามาแกะมือพี่ชายออกจากหัวไหล่ของพี่สะใภ้ พี่ชายของเธอตัวใหญ่และแรงเยอะขนาดนั้น ถ้าพลั้งมือทำให้พี่สะใภ้เจ็บตัวขึ้นมา คิดว่าจะยังสามารถรักษาคำว่า ‘ครอบครัว’ ไว้ได้อีกเหรอ“เรื่องที่พวกพี่ทะเลาะกัน ฉันได้ยินทั้งหมดตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ถ้าให้พูดตรง ๆ พี่ใหญ่นั่นแหละค่ะที่ผิด” เฉิงเป่าหยวนกางปีกปกป้องพี่สะใภ้ ไม่ใช่เพราะเธอลำเอียง แต่เพราะเธอรู้จักนิสัยของพี่ชายดีต่างหาก ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา เธอไม่ใช่แค่อาศัยร่วมชายคาไปวัน ๆ แต่เธอยังลอบสังเกตความสัมพันธ์ของพี่ชายกับพี่สะใภ้ด้วยเสมอ เธอคิดว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาเริ่มดีขึ้นแล้วแท้ ๆ แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นแบบนี้ซะได้“พี่ผิดอะไร! พี่ทำทุกอย่างเพื่อครอบครัว พี่ผิดตรงไหน” เฉิงสือหย่วนย

บทที่ 12 ปรับความเข้าใจ (2) เมื่อทั้งคู่เริ่มมีอารมณ์ที่คงที่มากขึ้น เฉิงสือหย่วนจึงเอ่ยตอบคำถามของเธอออกไปว่า“เธอมาหาผม เพราะอยากถามผมเป็นครั้งสุดท้าย ว่าที่ผ่านมาผมเคยมีใจให้เธอบ้างไหม เธออยากรู้เท่านั้นจริง ๆ เพราะสิ่งนี้มันค้างคาใจเธอมานานแล้ว” เฉิงสือหย่วนตอบไปตามตรง“แล้วคุณ... ตอบว่ายังไงคะ”“ผมตอบไปตามตรง ว่าผมไม่เคยคิดอะไรกับเธอเลย แม้คนอื่นจะพูดว่าผมกับเธอเหมาะสมกันมาก แต่ถ้าเทียบกันแล้ว ครอบครัวของผมเป็นครอบครัวทั่วไป ไม่ได้มีหน้าตาทางสังคม เงินทองที่มีก็เทียบไม่ได้กับตระกูลซูของท่านนายพล ถ้าแต่งกับคุณหนูซู ผมต้องกลายเป็นเขยแต่งเข้า มีอะไรก็ต้องเชื่อฟังภรรยาและพ่อของภรรยา แล้วไหนผมยังจะโดนนินทาว่าเป็นทหารที่ไร้ความสามารถ ได้ตำแหน่งใหญ่เพราะมีเส้นสาย ผมน่ะ... ไม่ใช่คนเห็นแก่ได้แบบนั้นหรอกนะ”หรง