บททั้งหมดของ เด็กดื้อของไคเลอร์ (ควีน x ไคเลอร์): บทที่ 11 - บทที่ 20

บทที่12 อร่อย พอเดินมาถึงโต๊ะอาหาร ควีนก็หันไปมองค้อนคนตัวสูงที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว ส่วนคนโดนค้อนกลับนั่งเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างสบายอารมณ์ มุมปากยกยิ้มบาง ๆ คล้ายกำลังพอใจกับปฏิกิริยาของเธอ เขาทำเหมือนกับเรื่องเมื่อครู่ที่ทำให้เธอหน้าแดงนั้นเป็นเพียงการหยอกเล่นธรรมดา ยิ่งเห็นรอยยิ้มกริ่มของเขา แก้มนวลของควีนก็ยิ่งร้อนผ่าวกว่าเดิม เธอรีบสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พยายามสะกดหัวใจตัวเองให้กลับมาเต้นเป็นจังหวะปกติ ก่อนจะรีบเปลี่ยนเรื่องทันที “ทานได้แล้วค่ะ” ควีนดึงเก้าอี้ออกนั่งฝั่งตรงข้าม ก่อนก้มหน้าหลบสายตาคมที่ยังมองมาไม่วางตา ไคเลอร์กวาดสายตามองบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปในชามตรงหน้า แม้จะเป็นเมนูธรรมดาแต่กลับดูน่ากินกว่าที่คิด มีทั้งไข่ลวก หมูสับ กุ้งตัวกำลังดีและผักสีเขียวที่ถูกจัดวางอย่างตั้งใจ ทำให้อาหารจานง่ายที่สุดออกมาดูดีและน่าทานเกินที่คาดไว้ “ไม่ได้วางยาพี่ใช่ไหม” เขาทอดสายตามองคนทำ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “เห็นควีนเป็นคนใจร้ายขนาดนั้นเลยเหรอคะ” ควีนช้อนตามองทันที น้ำเสียงงอน ๆ และแก้มสองข้างที่ป่องออกอย่

บทที่14 พี่ตั้งใจมารับ>>ควีน วันนี้สอบเสร็จวันสุดท้ายและปิดเทอมพอดี เธอกับเพื่อนๆ ในห้องเลยชวนกันมาฉลองที่คาเฟ่ร้านประจำใกล้โรงเรียน วันนี้เธอโทรบอกลุงเพชรไม่ต้องขับรถมารับ เพราะเพื่อนอาสาไปส่งที่บ้านให้เอง “ปิดเทอมนี้พวกแกมีแพลนไปเที่ยวไหนกันบ้าง” ไอด้าเอ่ยถามขึ้นขณะยกแก้วโกโก้ปั่นขึ้นดูด “ที่บ้านจะพาไปภูเก็ตแล้วพวกแกล่ะ” เจ้าขา สาวสวยลุคคุณหนูเอ่ยถามกลับ สายตาทอดมองไปทางชายหนุ่มมาดนิ่งที่นั่งร่วมโต๊ะ “ฉันคงนอนเปื่อยอยู่บ้าน” ครามตอบห้วน ๆ ตามสไตล์คนพูดน้อย “เรายังไม่มีแพลนเลย ว่าแต่ควีนล่ะ จะไปเที่ยวไหนไหม” ชิม่อนหันไปถามสาวสวยสุดฮอตประจำโรงเรียนด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล เขาพยายามขายขนมจีบเธอมาพักใหญ่ แต่เธอก็ยังวางตัวเป็นเพื่อนสนิทอย่างเสมอต้นเสมอปลาย “แกต้องไปเที่ยวกับฉันยัยควีน!” ไอด้าตอบแทนทันควัน ควีนกับไอด้าสนิทกันมากกว่าคนอื่นในกลุ่ม เพราะเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่อนุบาล เรียนที่เดียวกันมาตลอด บ้านก็อยู่หมู่บ้านใกล้กัน ขับรถไม่ถึงสิบนาทีก็ถึง ทำให้ทั้งคู่ได้ใช้เวลาด้วยกันมากกว่าใค

บทที่16 สนิทกับพี่ไง “พี่ไคนี่เข้าใจอะไรยากเหมือนกันนะคะ พวกพี่ไปเที่ยวเกาะมันต้องนั่งเรือไปนาน ควีนเมาเรือค่ะ ไม่อยากพาตัวเองไปทรมานพี่เข้าใจไหมเนี่ย” ควีนส่ายหน้าปฏิเสธ แค่คิดถึงตอนขึ้นเรือก็นึกถึงอาการเมาเรือครั้งก่อนจนขยาด “ยาแก้เมาก็มี ทำไมไม่กินก่อนขึ้นเรือ มันมีวิธีแก้ตั้งหลายอย่างนะควีน” “ไม่เอาอ่ะ ควีนไม่อยากไปทรมาน ไม่อยากเป็นภาระใคร แล้วก็ไม่ได้สนิทกับเพื่อน ๆ ของพี่ด้วย” เรื่องนี้เธอเคยบอกเขาไปแล้ว เขานี่เข้าใจอะไรยากจริง ๆ “สนิทกับพี่ไง” ควีนชะงักไปนิด ดวงตาคู่สวยกะพริบถี่ ๆ อย่างไม่ทันตั้งตัวกับคำตอบของเขา ก่อนจะหลบสายตาคมที่มองมาอย่างไม่รู้จะตอบกลับไปว่าอะไร ควีนหันกลับมามองใบหน้าหล่อของไคเลอร์แล้วกรอกตามองบน เธอกับเขาเนี่ยนะสนิท เขาเอาอะไรมาคิด แม้ว่าช่วงหลัง ๆ มานี้เจอกันบ่อยขึ้นจริง ๆ แล้วก็คุ้นเคยกันมากขึ้นด้วย เขายังคอยรับส่ง พาไปเที่ยว พาไปเลี้ยงข้าว แต่ในใจเธอก็ไม่ได้คิดว่าสนิทกันขนาดนั้น เวลาเจอกันคุยดี ๆ ได้ไม่กี่คำ ที่เหลือก็กวนกันซะมากกว่า “งั้นตกลงตามนี้ ไปทะเล

บทที่18 รอคนที่ยังมาไม่ถึง ไคเลอร์เหลือบมองประตูทางเข้าเป็นครั้งที่เท่าไรก็จำไม่ได้ เมื่อเห็นธามกับเคทเดินเข้ามาพร้อมกระเป๋าเดินทาง เขาก็ยืดตัวขึ้นโดยอัตโนมัติ สายตาคมมองเลยไหล่ทั้งสองไปด้านหลัง หวังว่าจะเห็นร่างเล็กที่ควรเดินตามมา แต่กลับไม่มี... “มากันครบแล้วนะทุกคน” จอมทัพเห็นสองคนสุดท้ายมาสมทบก็เป็นอันสิ้นสุดการรอ ถึงเวลาออกเดินทางเสียที “น้องควีนล่ะ ไหนบอกว่าจะไปด้วย” เจตต์ชะเง้อสายตามองข้ามไหล่เคทและธามไปทางด้านหลัง เมื่อไม่เห็นร่างเล็กเดินตามมาเลยเอ่ยถามด้วยความสงสัย “ถามถึงแต่น้องกูนะพวกมึงเนี่ย ให้มันน้อย ๆ หน่อยเถอะ” เคทส่ายหน้า ช่วงนี้พอเจอเธอทีไร คำถามแรกของเพื่อนแต่ละคนคือควีนมาไหม ควีนไปไหน จนเธอเริ่มขี้เกียจตอบ อีกอย่างก็ไม่อยากให้พวกนี้ยุ่งกับน้องสาวตัวเองสักเท่าไหร่ “ควีนไปไหน ทำไมไม่มาด้วย” ไคเลอร์หันไปถามธามแทนที่จะถามเคท ไม่อยากให้เคทหัวเสียไปมากกว่าเดิม “ขอโทษแทนน้องมันด้วยว่ะ” ธามเอ่ยขอโทษออกมา “เมื่อเช้าออกมาพร้อมกันแล้ว แต่เพื่อนควีนโทรมาบอกว่าไอด้าเพื่อนสนิทโดนรถชน น้องเลยขอไปดูเพื่อนที่โรงพ

บทที่20 หัวใจที่หนักอึ้ง “ซื้ออะไรเยอะแยะเลย อุ๊ย...ไคจำได้ด้วยเหรอว่าเราชอบขนมพวกนี้” เอ็มม่ามองของในตะกร้า ก่อนจะควงแขนไคเลอร์อย่างสนิทสนม พร้อมหันมายิ้มให้ควีน รอยยิ้มบนใบหน้าของควีนจางลงทันที ไคเลอร์เงียบ เขาก้มมองตะกร้าขนมในมือตัวเองแล้วคิ้วขมวดเข้าหากัน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของควีนที่สลดลงทันทีที่เอ็มม่าเอ่ยจบ เขาไม่เคยจำได้เลยด้วยซ้ำว่าเอ็มม่าชอบกินอะไรไม่ชอบกินอะไร ขนมในตะกร้าทั้งหมดคือขนมที่ร่างเล็กตรงหน้าเขาชอบต่างหาก ควีนมองตะกร้าในมือเขา ก่อนความดีใจที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่จะค่อย ๆ จางหาย เธอคงคิดไปเองสินะ ขนมพวกนั้นไม่ได้ถูกเลือกเพราะเธอชอบแต่เป็นเพราะเอ็มม่าชอบต่างหาก ไม่น่าเผลอดีใจแล้วคิดไปเองเลย ปลายนิ้วเล็กกำชายเสื้อตัวเองแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว “เอาน้ำอัดลมใช่ไหม” ไคเลอร์ถามขึ้น เมื่อเห็นร่างเล็กเอาแต่เงียบ สายตาสับสนมองสลับระหว่างเขากับเอ็มม่า “ค่ะ พี่ซื้อของกันต่อเลยนะคะ ควีนขอไปเข้าห้องน้ำก่อน" เธอส่งยิ้มบางให้เอ็มม่า ก่อนเดินแยกตัวออกไปโดยไม่มองไคเลอร์อีก สายตาคมของเขามองตามแผ่นหลังบางของเธอจนลับตาไป