All Chapters of Secretly Marriage with my Rival Boss: Chapter 11 - Chapter 20

Hindi ko inaasahan na pagpasok ko sa loob ay kakalabas lang din ni Garvin sa banyo. Nagkatinginan kami. Bakas ang gulat sa mga mata niya nang makita ako. Wala sa sariling humakbang ako patungo sa kaniya. This time, I tried to push my luck. I tiptoed to kiss him. Siniil ko siya ng halik. Naramdaman kong natigilan siya, ngunit sa huli ay tinugunan niya rin iyon. Hanggang sa unti-unting lumalim iyon. Naramdaman ko ang pagtanggal ng tuwalya niya sa baywang niya. Napayuko ako upang tingnan ang nakataas na bandera niya. Napalunok ako. He guided me to kneel in front of him. Hanggang sa nahanap ko ang sarili kong pinaligaya siya gamit ang kakayahan ko. Nang maabot niya na ang rurok. Pinatayo niya agad ako. Binuhat niya ako patungo sa kama niya. Naghintay ako sa sunod niyang gagawin. Ngunit nakita kong nagbihis na siya. Namula ang pisngi ko. Iyon lang iyon? Walang mangyayari sa amin ngayon? Inaamin kong nabitin ako. Inaasahan ko talagang may mangyayari sa amin ngayon. Pero pinaluho

I'll make sure that the door was locked. Ayokong may makakita sa aming dalawa na sabay kumain. Ayokong ipahiya siya, lalo pa't tinatago lamang ang kasal namin.Hindi niya sa akin sinabi na dapat isekreto ito. Ngunit pansin ko na ayaw niyang ipakilala ako sa lahat kaya ako na mismo ang gumagawa ng paraan para hindi mabunyag ang kasal namin. I was a professional in front of him. Ewan ko na lang sa kaniya. Masyado niyang pinipersonal ang sama ng loob siguro sa akin kaya pinapahirapan niya ako rito sa trabaho."Pwede naman sa labas na lang ako kumain. Bakit sabay pa?" tanong ko sa kaniya habang binubuksan niya ang baunan namin.Hindi ko maiwasang mapansin na magkaparehas kami ng kulay no'n. It's both color black, my favorite color. Napatingin din ako sa adobong niluto niya, isa rin sa mga paborito kong ulam. Agad akong natakam sa amoy nito."Bakit? Hindi ba pwedeng magsabay tayong kumain? You already locked the door. Hindi pa ba sapat iyon? Is my existence really suffocating for you?" tan

"What is it, Clara?" tanong ni Garvin sa kaniya. Sandaling hindi siya nakasagot dahil tumatagal ang titig niya sa akin. Napatikhim siya at unti-unting dinako ang tingin kay Garvin. "Gusto ko lang pong itanong kung tapos ka na po sa pag-re-review. May panibagong dokumentong dala po kasi ako rito." Halos lumuwa ang mata ko sa dami no'n. Napasimangot ako. Edi, mas lalo pang tatagal ang akin! "Almost done na rin, Clara. Pakilapag na lang iyan at isusunod ko," ani pa ni Garvin. Nakaramdam ako ng inis. Uunahin niya ulit iyang kay Clara? Matalim ko siyang tinitigan. Alam kong napansin niya iyon pero mukhang wala lang sa kaniya iyon. Tila ba sanay na sanay na siya sa ganitong pag-uugali ko. "Sir, pwede bang maupo habang naghihintay?" halos mapairap ako nang marinig ang tanong ni Clara. Pakiramdam ko ay parang nalukot ang mukha ko. Parang gusto ko na lang tulungan si Garvin sa pag-re-review para makaalis na siya rito. "Hmm... pwede bang makisuyo, Clara?" nangunot ang noo ko

Sandaling hindi ako nakasagot sa biglaang tanong ni Clara. Sa huli ay napatikhim ako. "Iyon ba? Nagkita kasi kami sa daan. Naghihintay ako ng sasakyan, sakto rin namang nakita niya ako. Kaya nag-offer na lang siya na sabay na lang kami papuntang kompanya," pagsisinungaling ko pa. Naningkit ang mga mata ni Clara. Napakunok naman ako dahil doon. "Nakakapagtataka lang kasi. Magkaaway kayo pero kakaiba ang tinginan ninyo minsan," nag-iisip na wika pa niya. Halos magpasalamat ako nang biglang bumukas ang elevator. Papalabas pa lang ako bigla na akong hinila ni bakla. "Ang tagal mo naman doon kay Sir. Himala at hindi kayo nagsisigawan, ah," nakangising ani pa niya. Halos kaladkarin ako ni bakla. Habang naglalakad kami. Napasulyap ako kay Clara na nakasunod sa likod namin ngunit ramdam ko ang lalim ng titig niya sa akin. Pakiramdam ko nga ay parang hinuhukay niya ang kaloob-loobanbko sa pagitan ng tingin niya. Nakahinga ako ng maayos nang maupo siya sa station niya. "Ang weird ni

Hindi ko alam kung paano kami nakauwi pagkatapos no'n. I can't believe how many years of secretly being married to him. Ngayon ko lang siya nahawakan ng ganoon. Ngayon ko lang naramdaman ang init na dala niya sa akin. Totoo't nakakaramdam na ako ng pagnanasa sa kaniya noon pa man. Kaya't aksidente ko siyang nasumbatan na ni kahit minsan ay hindi kami nakapagtalik na dalawa. Ngayon, hindi ko pa matatawag na p********k ang ginagawa namin. He just tasted me. And I tasted him. Iba pa rin kapag mag-isa ang katawan namin. I can't believe that I desire for this... I desired for him. Alangan naman sa ibang lalaki ko ito hahanapin. Eh, siya ang asawa ko. Even though it's a secret and we don't truly love each other. But I vowed that I won't cheat. Ayokong isipin niyang manloloko akong asawa. Kahit inaalila niya ako sa trabaho. Inaalila nga ba? Kahit pinapahirapan niya ako. Hindi ako manloloko. Kinaumagahan, nagising ako sa sikat ng araw na tumama sa mukha ko. Unti-unti akong napadilat.