All Chapters of พวกพี่ชายข้างบ้านสมัยเด็กเห็นทีจะมีแต่คนบ้า (4P): Chapter 31 - Chapter 40

 ฉันเหม่อมองร่างกายเปลือยเปล่าของตัวเองในกระจก รอยกัดและรอยดูดเป็นจ้ำ ๆ บนร่างกายทำให้ฉันถอนหายใจออกมาเบา ๆ ฉันทำกับเขาตั้งแต่บ่ายจนถึงค่ำ ป้าเอี่ยมมาเคาะประตูเรียกไปทานอาหารเย็นก็ไม่ได้ไป เชื่อแล้วว่าเขาของขาดจริง ๆ หลังจากทำจนหลับไปตื่นมาเข้าห้องน้ำเขาก็ลากตัวฉันไปทำต่อ กว่าจะได้นอนจริง ๆ ก็ดึกแล้ว หลังจากอาบน้ำเสร็จฉันก็กลับเข้าห้องมาแต่งหน้าแต่งตัวในขณะที่คนร้ายที่รังแกกันเมื่อคืนยังนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียง เพราะเขามีสอบปิดคลาสแบบออนไลน์ถึงได้ไม่ต้องรีบลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวแบบฉัน วันนี้ส่งงานชิ้นสุดท้ายเสร็จฉันก็จะปิดเทอมแล้ว ฉันฉีดน้ำหอมกลิ่นโปรดก่อนจะเดินไปที่โต๊ะใกล้หัวเตียงเพื่อหยิบมือถือ วันนี้พี่เดย์ก็ยังทักมา ยังไงก็จะปิดเทอมแล้วฉันคงต้องไปจบเรื่องนี้อย่างจริงจังสักที  "ไปเรียนอ๋อ..." น้ำเสียงงัวเงียขึ้นจมูกของสิงห์ดังขึ้นทำให้ฉันต้องหันไปมอง คนตัวสูงนอนตะแคงมองฉันด้วยความสะลึมสะลือเพราะยังไม่ตื่นดีนัก "อือ นอนต่อเหอะเราจะไปแล้ว" "มาน

  ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาในห้องของพี่ตุลย์ที่มีแสงสว่างสีส้มสลัวจากโคมไฟหัวเตียง ร่างกายแกร่งกอดฉันไว้แน่นในขณะที่ดวงตาหลับพริ้มลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ยิ่งกว่าความปวดเมื่อยร่างกายเพราะเซ็กซ์คืออาการปวดหัวและอุณหภูมิของร่างกายที่ร้อนผ่าว ดูเหมือนฉันจะป่วยแล้วล่ะ ฉันมองไปรอบ ๆ ห้องของเขาอย่างสำรวจเพราะไม่เคยเข้ามาเลย เตียงและผ้าปูที่นอนเป็นสีดำสนิทรวมถึงผ้าม่านด้วย ในห้องมีของตกแต่งแค่ไม่กี่อย่างแต่กลับคุมโทนห้องให้ออกมาดูดี กีต้าร์โปร่งสีน้ำตาลอ่อนและกีต้าร์ไฟฟ้าสีแดงเข้มดูมีราคาถูกวางไว้ตรงแท่นวางบริเวณมุมห้องอย่างดี นี่คงเป็นสาเหตุที่นิ้วเรียวสวยของเขาสาก และก็เป็นเหตุผลที่เขามีสาว ๆ ตามกรี๊ดเป็นแถว ฉันค่อย ๆ ขยับตัวลุกขึ้นจากเตียงอย่างช้า ๆ และระมัดระวังเพราะกลัวทำเขาตื่นจากนั้นจึงหยิบเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นแล้วใส่แบบลวก ๆ ก่อนจะเปิดประตูแล้วกลับเข้าห้องตัวเองที่อยู่ฝั่งตรงข้าม  "กลับช้าจัง" สิงห์ที่นอนพิงหัวเตียงเล่นเกมมือถืออยู่เอ่ยปากทักฉันทันทีที่กลับเข้าห้องมา ฉัน

 แกร๊ก "..." "ก็ว่าหายหัวไปไหนกันหมด" น้ำเสียงนุ่มทุ้มของใครบางคนที่คุ้นเคยดังขึ้นทำให้ฉันค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมา ฉันกระพริบตาแรง ๆ สองสามทีก่อนจะมองเห็นว่าคนที่ยืนอยู่ปลายเตียงตอนนี้คือพี่ธันวา ดวงตาฉันเบิกตาโตตกใจหน้าซีดเผือดเพราะตอนนี้กำลังนอนอยู่ในสภาพล่อแหลมบนเตียงโดยมีพี่ตุลย์นอนตะแคงขวากอดฉันอยู่ มือข้างนึงของเขาล้วงเข้ามาในกางเกงขาสั้นของฉันและที่หนักกว่าคือสิงห์ เขานอนอยู่ทางขวาตะแคงซ้ายมาหาโดยที่เจ้าตัวนอนต่ำกว่าเพราะเขาถกเสื้อยืดฉันขึ้นแล้วนอนซุกหน้าอกเปลือยเปล่า สิงห์หลับปุ๋ยโดยที่ริมฝีปากและสันจมูกโด่งสวยแนบชิดติดกับหน้าอกฉัน  "พะ..พี่ธัน.." ฉันเรียกเขาเสียงอ่อยก่อนจะพยายามดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวและเพราะแรงขยับทำให้อีกสองคนที่นอนอยู่บนเตียงเดียวกันลืมตาตื่นขึ้นมาด้วย  "มีอะไร.." เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าของพี่ตุลย์ดังขึ้น เขาขมวดคิ้วก่อนจะค่อย ๆ ลืมตา  "อ้าว..พี่ธันมาทำไรอ

 "สนิทกันดีจนน่าอิจฉาเลยนะเนี่ย" พี่เทียร์พูดขึ้นในขณะที่เธอกำลังหั่นผักแล้วเห็นพี่ตุลย์ สิงห์ และฉันกำลังยืนคุยกันอย่างสนุกสนานพร้อมกับช่วยเตรียมของกิน พี่ตุลย์ไม่ได้ตอบอะไรแต่ยิ้มให้แทน ส่วนสิงห์ดูเหมือนจะไม่ค่อยชอบพี่เทียร์สักเท่าไหร่หลายครั้งที่เขามักจะชอบแซะชอบแขวะเธอเหมือนที่เมื่อก่อนเขาชอบทำกับฉัน  "นึกว่าไอเดียจีบกันกับสิงห์ซะอีก" เธอพูดแซวพร้อมกับรอยยิ้มซึ่งทำให้ฉันรู้สึกอึดอัดใจไม่น้อยเพราะไม่รู้ควรตอบว่าอะไรดี  "ก็จีบอยู่นั่นแหละ" สิงห์ตอบหน้าตาเฉยส่วนมือก็หยิบจานสำหรับห้าคนไปด้วย  "ยอมรับแล้วแฮะ" "ก็ไม่เคยปฏิเสธนะ" สิงห์ยักไหล่  "แล้วตุลย์ล่ะ จีบน้องด้วยรึเปล่า" นี่เธอถามอะไรของเธอเนี่ย..พี่เทียร์อายุ 24 ซึ่งโตกว่าพี่ตุลย์ 2 ปี และเด็กกว่าพี่ธันวา 2 ปี เธอจึงสามารถเรียกชื่อพวกเราได้อย่างเป็นกันเอง  

 ฉันตื่นนอนมาโดยมีผู้ชายสองคนนอนประกบอยู่ข้างกายในสภาพเปลือยเปล่า อาการปวดเมื่อยตามร่างกายและใจกลางสาวที่ปวดระบมเป็นตัวตอกย้ำว่าเมื่อคืนเราทำอะไรกัน กว่าจะได้นอนก็ดึกดื่นถึงได้ตื่นเวลาบ่ายแบบนี้และถึงแม้จะเหนื่อยราวกับร่างกายจะแหลกคาเตียงแต่ก็ไม่ปฏิเสธหรอกนะว่าฉันชอบมันทั้งสองคนหันหน้ามากอดฉันไว้ทำให้การขยับตัวลุกจากเตียงโดยไม่ปลุกให้พวกเขาตื่นค่อนข้างลำบากแต่สุดท้ายก็ทำได้ฉันเปิดฝักบัวปล่อยให้น้ำใสไหลผ่านตัวพร้อมกับจ้องมองร่างกายของตัวเองในกระจก ร่องรอยดูดและกัดที่พวกเขาทิ้งไว้เกิดเป็นรอยแดงจนเห็นได้ชัด แอบกังวลด้วยว่าพี่เทียร์จะเอาเรื่องพวกเราที่เธอเห็นเมื่อคืนไปบอกน้าแป้งกับอาพจน์หรือเปล่า "เฮ้อ..." ฉันถอนหายใจเพราะยิ่งคิดยิ่งปวดหัว ช่างมันเถอะอะไรจะเกิดก็ต้องเกิดล่ะนะ *** หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จฉันก็มาเดินทอดน่องอยู่ริมหาดทรายคนเดียวเพราะยังไม่ค่อยรู้สึกหิวเท่าไหร่ แดดตอนบ่ายริมทะเลค่อนข้างแรงแต่โชคดีที่มีต้นไม้ให้ร่มเงาเยอะแยะเต็มไปหมด ฉันนั่งลง