All Chapters of รักหลงระเริงไฟ: Chapter 1 - Chapter 6

รักหลงระเริงไฟนามปากกา: มุกรัญจวนแนว: Erotic Dark Romance / โรแมนติกดราม่า / อดีตชาติ / มนต์เสน่ห์ / ธุรกิจครอบครัว / ความรักต้องห้าม / รักสามเส้า / ริษยา / การครอบครองคู่หลัก: มุนินทร์ธิตา อินทรเทพ × จิรภพ วรเวชเมธาคู่รองของเรื่องคือ ธีรทัต × พิมพ์พิชชาเรต: 20+คำเตือนเนื้อหานิยายเรื่องนี้เป็นนิยายสำหรับผู้ใหญ่ มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางกาย ความรักและความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน การนอกใจ ความรุนแรง การฆาตกรรม ไสยศาสตร์ ความเชื่อเรื่องอดีตชาติ รวมถึงความขัดแย้งภายในครอบครัว ตัวละคร เหตุการณ์ สถานที่ พิธีกรรม และเรื่องราวทั้งหมดในนิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมุติที่สร้างขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน เพื่อความบันเทิงเท่านั้น มิได้มีเจตนาพาดพิง ส่งเสริม หรือสนับสนุนการกระทำที่ผิดกฎหมาย ความรุนแรง หรือพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมในชีวิตจริงโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน และไม่ลอกเลียนแบบพฤติกรรมหรือการกระทำที่ไม่เหมาะสมซึ่งปรากฏภายในเรื่องขอให้ทุกท่านอ่านนิยายอย่างมีความสุข 🌹🔥คำโปรยเธอจำได้ว่าเขาเคยรักเธอ จำได้ด้วยว่าเขาตายจากเธอไปทุกชาติ ชาตินี้มุนินทร์ธิตาจึงคิดเพียงอย่างเดียวว่า หากได้พบก

รักหลงระเริงไฟตอนที่ 02 กรรมเก่าตามมาถึงแล้วนามปากกา มุกรัญจวนเมื่อกลับถึงเรือนทอในช่วงบ่าย เลขานุการก็นำซองเอกสารสีน้ำตาลมาวางตรงหน้า“คุณมุนคะ มีข้อเสนอจากกรุงเทพฯ ค่ะ”หญิงสาวพลิกดูชื่อบริษัทที่พิมพ์อยู่บนหัวกระดาษWORAWETMETHA HOSPITALITY & DEVELOPMENT“วรเวชเมธา?”ชื่อคุ้นหูในวงการธุรกิจ เจ้าของโรงแรม อสังหาริมทรัพย์ และโครงการเชิงพาณิชย์หลายแห่ง ใจกลางกรุงเทพฯมุนินทร์ธิตาเปิดอ่านข้อเสนออย่างละเอียด บริษัทต้องการผ้าไหมไทยพิเศษไปใช้ตกแต่ง โรงแรมและคอมมูนิตี้แห่งใหม่ โดยเสนอค่าตอบแทนสูงกว่าราคางานทั่วไปมากจนสายตาเธอหยุดอยู่ที่ย่อหน้าสุดท้าย“โดยเฉพาะไหมทับทิมสีเลือด ซึ่งทางบริษัทได้รับข้อมูลว่าเป็นผ้าไหมเก่าแก่และมีเอกลักษณ์ เฉพาะของตระกูลอินทรเทพ”รอยยิ้มบนใบหน้าหายไป“ใครเป็นคนบอกเขาเรื่องผืนนี้”เลขานุการส่ายหน้า “ไม่ทราบค่ะ เขาติดต่อผ่านฝ่ายการตลาด”มุนินทร์ธิตาอ่านเอกสารซ้ำอีกครั้ง ก่อนพับเก็บ“ตอบไปว่าเรายินดีนำเสนอผ้าสำหรับโครงการทั้งหมด ยกเว้นไหมทับทิมผืนต้นแบบ”“ค่ะ”“แล้วเขียนให้ชัดนะคะ ว่าไม่ว่าจะเสนอราคาเท่าไรก็ไม่ขาย”หลังเลขานุการลงจากเรือนไป นางอุ่นจึงถามขึ้น “

รักหลงระเริงไฟตอนที่ 04 ผู้หญิงที่กำลังรอเขานามปากกา มุกรัญจวน“ธุรกิจไม่พูดราคาแล้วพูดอะไร”“พูดเรื่องคุณค่าบ้างก็ได้ค่ะ”เขามองเธอ “เธอคิดว่าผมสร้างโรงแรมโดยไม่รู้จักคำว่าคุณค่า?”พิมพ์พิชชาหยุดยิ้มเล็กน้อย “งั้นก็ไปพิสูจน์เองค่ะ”เธอกดส่งข้อความ ไม่นานหน้าจอก็สว่างขึ้นถ้ามาเจรจาเรื่องซื้อผืนเก่า ไม่ต้องพามาจิรภพอ่านแล้วเลิกคิ้ว “ตอบไปว่าผมไม่ได้ไปซื้อ”“แล้วไปทำไม”“ไปดูของจริงก่อน”“แล้วถ้าเห็นแล้วอยากได้?”“ก็ค่อยว่ากัน”พิมพ์พิชชาส่ายหน้า “นี่แหละที่มุนไม่ชอบ”สุดท้ายเธอก็ได้นัดวันเสาร์สิบโมงหลังพิมพ์ออกจากห้อง จิรภพกลับไปทำงานต่อ กระทั่งเกือบหนึ่งทุ่มโทรศัพท์จึงสั่นรสิกา“ครับ”“ยังไม่กลับอีกเหรอคะ คืนนี้คุณพ่อให้มาทานข้าวที่บ้าน ภพลืมหรือเปล่า”จิรภพหลับตาชั่วครู่ เขาลืมจริง “ประมาณสองทุ่มผมไป”ก่อนวางสาย รสิกากลับถาม “ได้ยินว่าภพกำลังตามหาผ้าไหมอยู่ ใช่ของอินทรเทพหรือเปล่า”“คุณรู้จัก?”“ใครจะไม่รู้จัก โดยเฉพาะไหมทับทิม”“เคยเห็นของจริง?”“ไม่เคยค่ะ แต่เคยขอซื้อ”“แล้ว?”“เขาไม่ขาย”ประโยคเดิมอีกครั้ง“คุณเสนอเท่าไร”“เยอะพอให้คนทั่วไปขาย”“แต่เขาไม่ขาย”“ค่ะ บ้านนั้นห