LOGIN
รักหลงระเริงไฟ
นามปากกา: มุกรัญจวน
แนว: Erotic Dark Romance / โรแมนติกดราม่า / อดีตชาติ / มนต์เสน่ห์ / ธุรกิจครอบครัว / ความรักต้องห้าม / รักสามเส้า / ริษยา / การครอบครอง
คู่หลัก: มุนินทร์ธิตา อินทรเทพ × จิรภพ วรเวชเมธา
คู่รองของเรื่องคือ ธีรทัต × พิมพ์พิชชา
เรต: 20+
คำเตือนเนื้อหา
นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายสำหรับผู้ใหญ่ มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางกาย ความรักและความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน การนอกใจ ความรุนแรง การฆาตกรรม ไสยศาสตร์ ความเชื่อเรื่องอดีตชาติ รวมถึงความขัดแย้งภายในครอบครัว ตัวละคร เหตุการณ์ สถานที่ พิธีกรรม และเรื่องราวทั้งหมดในนิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมุติที่สร้างขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน เพื่อความบันเทิงเท่านั้น มิได้มีเจตนาพาดพิง ส่งเสริม หรือสนับสนุนการกระทำที่ผิดกฎหมาย ความรุนแรง หรือพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมในชีวิตจริง
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน และไม่ลอกเลียนแบบพฤติกรรมหรือการกระทำที่ไม่เหมาะสมซึ่งปรากฏภายในเรื่อง
ขอให้ทุกท่านอ่านนิยายอย่างมีความสุข 🌹🔥
คำโปรย
เธอจำได้ว่าเขาเคยรักเธอ จำได้ด้วยว่าเขาตายจากเธอไปทุกชาติ ชาตินี้มุนินทร์ธิตาจึงคิดเพียงอย่างเดียวว่า หากได้พบกันอีกครั้ง เธอจะไม่ปล่อยให้เรื่องราวจบลงเหมือนเดิม ทว่าเขากลับมาในฐานะ คู่หมั้นของผู้หญิงคนเดิม ผู้หญิงที่อยากได้ทั้งไหมทับทิมของเธอ อยากได้ทั้งผู้ชายของเธอ และพร้อมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ครอบครอง กระทั่งยอมมอบเรือนร่างเป็นค่าครูแก่หมอเสน่ห์ เพื่อแลกกับความหลงของจิรภพ
เมื่อไฟราคะเริ่มเผาผลาญสติของชายที่เธอรัก มุนินทร์ธิตาจึงต้องเลือกระหว่างปล่อยให้กรรมเก่าดำเนินซ้ำรอย หรือใช้สิ่งที่หญิงอินทรเทพรักษามาหลายชั่วอายุคนช่วยเขาให้พ้นจากเสน่ห์ร้าย
แต่ก่อนจากวัด หลวงปู่กลับเตือนเธอไว้เพียงประโยคเดียว “กรรมเก่าตามมาถึงแล้ว ภพนี้จะชดใช้ หรือจะเปลี่ยนแปลง ก็อยู่ที่การกระทำของโยม” “จำไว้นะโยมมุนินทร์ธิตา........ใช้สติให้อยู่เหนืออารมณ์ อย่าเอาไฟไปดับไฟ” เพราะบางทีสิ่งที่จะทำให้พวกเขาสมหวังในชาตินี้ อาจไม่ใช่มนต์ ไม่ใช่กรรม ไม่ใช่ความปรารถนา แต่คือการที่คนสองคน........เลือกกันด้วยหัวใจของตนเอง
ตัวละครหลัก
มุนินทร์ธิตา อินทรเทพ “มุนินทร์ธิตา” อายุ 29 ปี
ทายาทหญิงของตระกูล อินทรเทพ ตระกูลทอผ้าไหมไทยเก่าแก่ทางภาคเหนือ เจ้าของกิจการผ้าไหมระดับพรีเมียมและเรือนทอซึ่งสืบทอดภูมิปัญญามาหลายรุ่น มุนินทร์ธิตาสวยสง่าแบบหญิงไทยร่วมสมัย โดยเฉพาะเมื่อสวมชุดไทยจากผ้าไหมของตระกูล เธอยิ่งงดงามโดดเด่นจนเป็นภาพจำของแบรนด์อินทรเทพ สมบัติสำคัญที่สุดคือ ไหมทับทิมสีเลือด ผ้าไหมสีแดงทับทิมเข้มซึ่งไม่เคยจำหน่ายผืนต้นแบบให้บุคคลภายนอก เธอระลึกอดีตชาติได้เป็นเศษเสี้ยวมาตั้งแต่วัยสาว และเห็นผู้ชายคนเดิมอยู่ในความทรงจำเสมอ
จิรภพ วรเวชเมธา “ภพ” อายุ 35 ปี
ทายาทคนโตของตระกูลวรเวชเมธา ผู้บริหารธุรกิจโรงแรม อสังหาริมทรัพย์ และคอมมูนิตี้ระดับหรูในกรุงเทพฯ สุขุม ฉลาด มีวินัย และเด็ดขาดเรื่องงาน ภายนอกเป็นผู้ชายที่ดูควบคุมชีวิตตัวเองได้ทุกด้าน
แต่ภายใต้บุคลิกนั้นมีด้านหนึ่งซึ่งเขาไม่ชอบยอมรับ ความปรารถนาของเขารุนแรงกว่าที่คนอื่นคิด เขาไม่ได้เป็นคนเลว และไม่ใช่ผู้ชายเจ้าชู้ไร้ความรับผิดชอบ ทว่าเมื่อรัก หึง หรือปรารถนาใคร ความรู้สึกจะรุนแรงจนบางครั้งเกือบเอาชนะเหตุผล จุดนี้เองกลายเป็นช่องโหว่ให้เสน่ห์ร้ายขยาย “ไฟ” ที่มีอยู่ในตัวเขา เขาเดินทางไปหาอินทรเทพเพราะต้องการผ้าไหมสำหรับโรงแรม แต่กลับสนใจเจ้าของผ้ามากกว่าผ้าเสียเอง
ที่สำคัญ แม้สมองของเขาจะจำมุนินทร์ธิตาไม่ได้เลย บางสิ่งในตัวเขากลับคุ้นเคยกับเธอตั้งแต่แรกพบ
รสิกา ธนากรไพศาล “รส” อายุ 31 ปี
ทายาทตระกูลมหาเศรษฐี คู่หมั้นอย่างเป็นทางการของจิรภพ งดงาม ฉลาด วางตัวดี และมีรสนิยมสูง หลงใหลการสะสมผ้าไทย เครื่องประดับ และของเก่า ปัญหาของรสิกาไม่ใช่เพียงความโลภ แต่คือ เธอทนไม่ได้กับการไม่ได้สิ่งที่ต้องการ ยิ่งเป็นสิ่งที่คนอื่นมี เธอยิ่งอยากได้ ไหมทับทิมเป็นของชิ้นหนึ่งที่เธอเคยเสนอเงินจำนวนมหาศาลแล้วอินทรเทพไม่ขาย ส่วนจิรภพคือผู้ชายที่เธอเชื่อว่าตนเองควรได้แต่งงานด้วย
ขณะเดียวกัน รสิกากลับมีความสัมพันธ์ลับกับ จิรายุ น้องชายของคู่หมั้น เมื่อมุนินทร์ธิตาเข้ามา รสิกาจึงรู้สึกเหมือนกำลังถูกแย่งทั้ง “ของ” และ “ผู้ชาย” ท้ายที่สุดความอยากเอาชนะผลักให้เธอไปหาหมอเสน่ห์ และยอมจ่ายค่าครูด้วยสิ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะต้องจ่าย เรือนร่างของตัวเอง ความผิดพลาดของรสิกาคือ เธอไม่เคยเข้าใจความแตกต่างระหว่าง “เขารักฉัน” กับ “ฉันทำให้เขาหลงฉัน”
จิรายุ วรเวชเมธา “ยุ” อายุ 32 ปี
น้องชายแท้ ๆ ของจิรภพ โตมากับการถูกเปรียบเทียบกับพี่ชาย ทั้งความสามารถ ความไว้วางใจจากบิดา และตำแหน่งในธุรกิจครอบครัว เขามีความสัมพันธ์ลับกับรสิกามานาน และรักเธอจริงมากกว่าที่รสิกาคิด ปัญหาคือผู้หญิงที่นอนอยู่ข้างเขากลับเลือกหมั้นกับพี่ชาย จิรายุจึงทั้งรัก ทั้งแค้น ทั้งอยากเอาชนะจิรภพ
และเมื่อรู้เรื่องหมอเสน่ห์ เขากลายเป็นหนึ่งในคนที่เดินลึกเข้าไปในเกมอันตรายจนถอนตัวไม่ทัน
คู่รองของเรื่องคือ ธีรทัต × พิมพ์พิชชา
ธีรทัต วัฒนศิลป์ “ธี” อายุ 34 ปี
พี่ชายบุญธรรมของมุนินทร์ธิตา เติบโตในบ้านอินทรเทพหลังสูญเสียครอบครัว และดูแลมุนินทร์ธิตามาตั้งแต่เด็ก สุขุม อบอุ่น มีเหตุผล และเป็นผู้ชายที่ครอบครัวไว้ใจที่สุด ผู้ใหญ่เคยคิดให้ทั้งคู่แต่งงานกัน และธีรทัตเองก็รักมุนินทร์ธิตาจริง เพียงแต่ไม่เคยใช้บุญคุณหรือความใกล้ชิดบังคับให้เธอตอบแทนความรู้สึก การปรากฏตัวของจิรภพทำให้ธีรทัตต้องยอมรับว่า เขาอาจเสียผู้หญิงที่อยู่ข้างกันมาตลอดไปให้ชายที่เพิ่งกลับเข้ามาในชีวิตเธอ ท้ายที่สุดเขาเรียนรู้ว่า การรักใครไม่ได้แปลว่าต้องได้คนนั้นมาเป็นของตัวเอง
พิมพ์พิชชา วรเวช “พิมพ์” อายุ 29 ปี
เพื่อนสนิทของมุนินทร์ธิตา และเป็นลูกพี่ลูกน้องของจิรภพ เธอคือสะพานที่ทำให้พระนางพบกัน เพราะเคยเห็นไหมทับทิมที่บ้านอินทรเทพและแนะนำให้จิรภพติดต่อมุนินทร์ธิตา สดใส พูดตรง และอ่านสถานการณ์เก่ง ช่วงแรกเธอมองธีรทัตเป็นเพียง “พี่ชายของเพื่อน” แต่เมื่อเห็นเขายอมถอยจากคนที่รักโดยไม่ทำร้ายใคร ความรู้สึกจึงค่อย ๆ เปลี่ยนไป
หลวงปู่ศุภกิจ
พระชราจำพรรษาอยู่ในวัดเก่าทางภาคเหนือ ซึ่งครอบครัวอินทรเทพไปทำบุญมาหลายรุ่น มุนินทร์ธิตาสนิทและเคารพท่านมาตั้งแต่เด็ก เวลามีเรื่องไม่สบายใจมักไปทำบุญและสนทนาธรรมกับหลวงปู่ ท่านไม่ใช่พระที่ทำหน้าที่แก้คุณไสยให้พระนาง แต่เป็น ตัวแทนของสติ ก่อนจิรภพเข้ามา หลวงปู่ทักมุนินทร์ธิตาว่า “กรรมเก่าตามมาถึงแล้ว” และเตือนว่า “ภพนี้จะชดใช้ หรือจะเปลี่ยนแปลง อยู่ที่การกระทำ” “เมื่อไฟกลับมา อย่าเอาไฟไปดับไฟ ใช้สติให้อยู่เหนืออารมณ์” คำเตือนนี้กลายเป็นหัวใจทางความคิดของนิยายทั้งเรื่อง
คร้าม คงคาเวทย์ “หมอคร้าม” อายุ 48 ปี
หมอเสน่ห์ผู้รับงานให้คนมีเงินผ่านการแนะนำแบบลับ ๆ นิสัยสุขุม เย็น และน่ากลัวตรงที่ไม่เคยหลอกลูกค้าว่าสิ่งที่ตนทำคือความรัก เขาบอกรสิกาตั้งแต่แรกว่า “กูทำให้เขาหลงมึงได้ แต่กูทำให้เขารักมึงไม่ได้” ค่าตอบแทนที่คร้ามเรียกร้องจากรสิกาไม่ใช่เพียงเงิน แต่เป็น เรือนร่างของเธอ รสิกายอม เพราะเชื่อว่าการเสียบางอย่างเพียงครั้งเดียวแลกกับจิรภพทั้งชีวิตนั้นคุ้มค่า ต่อมาเมื่อเสน่ห์เริ่มคลาย เธอกลับไปขอให้คร้ามเพิ่มอำนาจของมัน ทั้งที่เขาเตือนว่าการฝืนซ้ำจะทำให้สิ่งที่สร้างขึ้นย้อนกลับมาหาคนก่อ รสิกาไม่ฟัง
และทั้งสองจึงค่อย ๆ เดินเข้าสู่ผลลัพธ์จากสิ่งที่ตนเองเลือก
รักหลงระเริงไฟตอนที่ 05 ชายที่กลับมาโดยจำฉันไม่ได้นามปากกา มุกรัญจวนเก้าโมงห้าสิบห้านาที รถสีดำคันหนึ่งแล่นผ่านประตูเรือนอินทรเทพ พิมพ์พิชชาลงจากรถก่อน “มุน!” เพื่อนสาววิ่งขึ้นบันไดมากอด “คิดถึงจะตาย”“ก็มาให้บ่อยสิ”“งานจะทับหัวอยู่แล้ว”พิมพ์ผละออกแล้วหันไปทางรถ “พี่ภพ ลงมาสิคะ จะนั่งเป็นเจ้านายอยู่ในรถอีกนานไหม”ประตูอีกด้านเปิด รองเท้าหนังสีดำแตะพื้น จากนั้นชายคนหนึ่งก้าวลงมามุนินทร์ธิตาลืมหายใจ เสียงรอบตัวเหมือนถูกดึงห่าง ทุกอย่างช้าลง เขาสูง ไหล่กว้าง ทรงผมและเสื้อผ้าเป็นของยุคนี้ทั้งหมด แต่ใบหน้า ดวงตา แนวคิ้ว........เหมือนเดิมดวงตาคู่นั้นเธอเคยมองใต้แสงตะเกียง เคยมองผ่านม่านฝน เคยมองในวันที่เขายิ้ม และเคยมองตอนแสงในดวงตานั้นค่อย ๆ ดับลงภาพหนึ่งแล่นเข้ามา ชายคนหนึ่งในเสื้อสีขาวเปื้อนเลือด นอนอยู่บนตักของเธอ“มุน........”“อย่าพูด อย่าหลับ มองข้าสิ”ริมฝีปากซีดพยายามยิ้ม “คราวหน้า........”ภาพตัดวูบ“มุน?” เสียงพิมพ์พิชชาดึงเธอกลับสู่ปัจจุบันจิรภพเดินขึ้นบันไดมาแล้ว เขาหยุดตรงหน้า ระยะใกล้ทำให้เธอยิ่งแน่ใจเป็นเขา ผู้ชายที่เธอเคยรัก และเคยเสียไปจิรภพเองก็ชะงัก ความรู้สึ
รักหลงระเริงไฟตอนที่ 04 ผู้หญิงที่กำลังรอเขานามปากกา มุกรัญจวน“ธุรกิจไม่พูดราคาแล้วพูดอะไร”“พูดเรื่องคุณค่าบ้างก็ได้ค่ะ”เขามองเธอ “เธอคิดว่าผมสร้างโรงแรมโดยไม่รู้จักคำว่าคุณค่า?”พิมพ์พิชชาหยุดยิ้มเล็กน้อย “งั้นก็ไปพิสูจน์เองค่ะ”เธอกดส่งข้อความ ไม่นานหน้าจอก็สว่างขึ้นถ้ามาเจรจาเรื่องซื้อผืนเก่า ไม่ต้องพามาจิรภพอ่านแล้วเลิกคิ้ว “ตอบไปว่าผมไม่ได้ไปซื้อ”“แล้วไปทำไม”“ไปดูของจริงก่อน”“แล้วถ้าเห็นแล้วอยากได้?”“ก็ค่อยว่ากัน”พิมพ์พิชชาส่ายหน้า “นี่แหละที่มุนไม่ชอบ”สุดท้ายเธอก็ได้นัดวันเสาร์สิบโมงหลังพิมพ์ออกจากห้อง จิรภพกลับไปทำงานต่อ กระทั่งเกือบหนึ่งทุ่มโทรศัพท์จึงสั่นรสิกา“ครับ”“ยังไม่กลับอีกเหรอคะ คืนนี้คุณพ่อให้มาทานข้าวที่บ้าน ภพลืมหรือเปล่า”จิรภพหลับตาชั่วครู่ เขาลืมจริง “ประมาณสองทุ่มผมไป”ก่อนวางสาย รสิกากลับถาม “ได้ยินว่าภพกำลังตามหาผ้าไหมอยู่ ใช่ของอินทรเทพหรือเปล่า”“คุณรู้จัก?”“ใครจะไม่รู้จัก โดยเฉพาะไหมทับทิม”“เคยเห็นของจริง?”“ไม่เคยค่ะ แต่เคยขอซื้อ”“แล้ว?”“เขาไม่ขาย”ประโยคเดิมอีกครั้ง“คุณเสนอเท่าไร”“เยอะพอให้คนทั่วไปขาย”“แต่เขาไม่ขาย”“ค่ะ บ้านนั้นห
รักหลงระเริงไฟตอนที่ 03 ของที่เงินซื้อไม่ได้นามปากกา มุกรัญจวน“เพิ่มข้อเสนออีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์”เสียงทุ้มเรียบดังขึ้นกลางห้องประชุมชั้นสามสิบแปดของสำนักงานใหญ่กลุ่มวรเวชเมธาผู้บริหารฝ่ายจัดซื้อเงยหน้าจากเอกสารทันที “คุณภพครับ ตัวเลขนี้สูงกว่าราคาตลาดเกือบ สามเท่าแล้วนะครับ”จิรภพ วรเวชเมธา ปิดแฟ้มตรงหน้าอย่างไม่รีบร้อน “ผมไม่ได้ถามว่าราคาตลาดเท่าไร ผมถามว่า ถ้าเพิ่มอีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์ อินทรเทพจะขายหรือเปล่า”“จากคำตอบล่าสุด........ไม่น่าครับ เขายืนยันว่าไหมทับทิมผืนต้นแบบเป็นสมบัติของตระกูล ไม่มีนโยบายจำหน่าย”“เหตุผล?”“แจ้งเพียงว่าเป็นมรดกของครอบครัวครับ”จิรภพเอนหลังพิงเก้าอี้ นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะเบา ๆ สองครั้ง “แล้วผ้าอื่น”“ยินดีร่วมงานทั้งหมด เขาส่งตัวอย่างเบื้องต้นมาสิบสองแบบ ทีมออกแบบชอบมากครับ”“แต่ไม่ใช่ผืนที่เราอยากใช้เป็นชิ้นหลัก”“ครับ”ชายหนุ่มทอดสายตามองกรุงเทพฯ นอกกระจกสูงจากพื้นจรดเพดาน โครงการใหม่ของวรเวชเมธา ตั้งอยู่ห่างไปไม่กี่กิโลเมตร ห้าปีตั้งแต่ซื้อที่ ออกแบบ แก้แบบ เจรจากับผู้ร่วมทุน และผ่านปัญหาก่อสร้าง นับไม่ถ้วน มันกำลังเข้าสู่ช่วงสุดท้ายก่อนเปิดตัวเ
รักหลงระเริงไฟตอนที่ 02 กรรมเก่าตามมาถึงแล้วนามปากกา มุกรัญจวนเมื่อกลับถึงเรือนทอในช่วงบ่าย เลขานุการก็นำซองเอกสารสีน้ำตาลมาวางตรงหน้า“คุณมุนคะ มีข้อเสนอจากกรุงเทพฯ ค่ะ”หญิงสาวพลิกดูชื่อบริษัทที่พิมพ์อยู่บนหัวกระดาษWORAWETMETHA HOSPITALITY & DEVELOPMENT“วรเวชเมธา?”ชื่อคุ้นหูในวงการธุรกิจ เจ้าของโรงแรม อสังหาริมทรัพย์ และโครงการเชิงพาณิชย์หลายแห่ง ใจกลางกรุงเทพฯมุนินทร์ธิตาเปิดอ่านข้อเสนออย่างละเอียด บริษัทต้องการผ้าไหมไทยพิเศษไปใช้ตกแต่ง โรงแรมและคอมมูนิตี้แห่งใหม่ โดยเสนอค่าตอบแทนสูงกว่าราคางานทั่วไปมากจนสายตาเธอหยุดอยู่ที่ย่อหน้าสุดท้าย“โดยเฉพาะไหมทับทิมสีเลือด ซึ่งทางบริษัทได้รับข้อมูลว่าเป็นผ้าไหมเก่าแก่และมีเอกลักษณ์ เฉพาะของตระกูลอินทรเทพ”รอยยิ้มบนใบหน้าหายไป“ใครเป็นคนบอกเขาเรื่องผืนนี้”เลขานุการส่ายหน้า “ไม่ทราบค่ะ เขาติดต่อผ่านฝ่ายการตลาด”มุนินทร์ธิตาอ่านเอกสารซ้ำอีกครั้ง ก่อนพับเก็บ“ตอบไปว่าเรายินดีนำเสนอผ้าสำหรับโครงการทั้งหมด ยกเว้นไหมทับทิมผืนต้นแบบ”“ค่ะ”“แล้วเขียนให้ชัดนะคะ ว่าไม่ว่าจะเสนอราคาเท่าไรก็ไม่ขาย”หลังเลขานุการลงจากเรือนไป นางอุ่นจึงถามขึ้น “
รักหลงระเริงไฟตอนที่ 01 ไหมทับทิมสีเลือดนามปากกา มุกรัญจวนเสียงกระทบของฟืมดังเป็นจังหวะสม่ำเสมออยู่ภายในเรือนทอผ้าเก่าแก่ของตระกูลอินทรเทพกึก........กักกึก........กักเส้นไหมสีแดงเข้มถูกสอดผ่านเส้นยืนทีละเส้น ก่อนฟืมไม้จะกระแทกให้เส้นไหมแนบสนิทเข้าหากัน ภายใต้แสงแดดยามสายที่ลอดผ่านช่องไม้ระแนง สีแดงบนผืนผ้าไม่ได้สดจัดเหมือนผ้าย้อมทั่วไป หากมีประกายลึกและซับซ้อน บางมุมแดงดั่งเม็ดทับทิมสุก บางมุมกลับเข้มจนเกือบดำคล้ายเลือด ที่แห้งเกาะบนปลายมีดมุนินทร์ธิตา อินทรเทพ หยุดมือ ปลายนิ้วเรียวลูบผ่านเนื้อไหมอย่างเบามือ ก่อนยกผ้าช่วงที่เพิ่ง ทอขึ้นรับแสง“รอบนี้ติดม่วงไปหน่อยค่ะป้าอุ่น”นางอุ่นซึ่งนั่งกรอไหมอยู่ไม่ไกลเงยหน้าขึ้น ก่อนหยิบแว่นสายตาที่ห้อยคอขึ้นสวม “ป้าว่าสวย กำลังดีนะคะคุณมุน”“ในร่มสวยค่ะ แต่พอออกแดดแล้วมันไม่ใช่สีของเรา”หญิงสาวลุกขึ้น เดินไปยังหน้าต่างแล้วพลิกผ้ารับแสงอีกครั้ง เพียงขยับมุมไม่กี่องศา เฉดแดง ที่ดูงดงามเมื่อครู่ก็เผยประกายม่วงออกมาจริงอย่างที่เธอว่านางอุ่นถอนใจอย่างยอมแพ้ “ตาคุณมุนนี่เหมือนคุณทวดมณีไม่มีผิด สีคลาดไปแค่นี้ คนอื่นดู ไม่ออกหรอกค่ะ”“แต่เราดูอ
รักหลงระเริงไฟนามปากกา: มุกรัญจวนแนว: Erotic Dark Romance / โรแมนติกดราม่า / อดีตชาติ / มนต์เสน่ห์ / ธุรกิจครอบครัว / ความรักต้องห้าม / รักสามเส้า / ริษยา / การครอบครองคู่หลัก: มุนินทร์ธิตา อินทรเทพ × จิรภพ วรเวชเมธาคู่รองของเรื่องคือ ธีรทัต × พิมพ์พิชชาเรต: 20+คำเตือนเนื้อหานิยายเรื่องนี้เป็นนิยายสำหรับผู้ใหญ่ มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางกาย ความรักและความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน การนอกใจ ความรุนแรง การฆาตกรรม ไสยศาสตร์ ความเชื่อเรื่องอดีตชาติ รวมถึงความขัดแย้งภายในครอบครัว ตัวละคร เหตุการณ์ สถานที่ พิธีกรรม และเรื่องราวทั้งหมดในนิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมุติที่สร้างขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน เพื่อความบันเทิงเท่านั้น มิได้มีเจตนาพาดพิง ส่งเสริม หรือสนับสนุนการกระทำที่ผิดกฎหมาย ความรุนแรง หรือพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมในชีวิตจริงโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน และไม่ลอกเลียนแบบพฤติกรรมหรือการกระทำที่ไม่เหมาะสมซึ่งปรากฏภายในเรื่องขอให้ทุกท่านอ่านนิยายอย่างมีความสุข 🌹🔥คำโปรยเธอจำได้ว่าเขาเคยรักเธอ จำได้ด้วยว่าเขาตายจากเธอไปทุกชาติ ชาตินี้มุนินทร์ธิตาจึงคิดเพียงอย่างเดียวว่า หากได้พบก







