บททั้งหมดของ เปิดโปงรักทรยศ: บทที่ 1 - บทที่ 10

ริชชี่จ้องมองทั้งสองด้วยความโกรธ“ยังไม่ขยับอีกเหรอ นี่ทุกคน…ดูนี่สิค่ะ” เธอพูดพร้อมกับเรียกทุกคนที่อยู่ในร้านให้หันมามอง“ที่นี่เป็นร้านระดับไฮเอนด์ลูกค้าประจำที่นี่ทิปไม่เคยน้อยกว่าหนึ่งร้อยเลยโซนวีไอพีนี้ขั้นต่ำแชมเปญขวดละหมื่นดอลนะนึกว่านี่คือศูนร์พักพิงคนไร้บ้านเหรอ”“เธอกล้าพูดกับพวกเราแบบนี้ได้ยังไง”มาร์ธาพูด “มาร์ธาให้ฉันจัดการเองค่ะ”เซเรน่าได้ห้ามมาร์ธาไว้พร้อมกับลุกจากเก้าอี้และเดินไปประชิดตัวริชชี่“ก็เปิดร้านอยู่ไม่ใช่เหรอถ้าไม่มีป้าย จองไว้ตั้งอยู่บนโต๊ะนี้เราก็มีสิทธิ์นั่งตรงนี้บริการแบบนี้มันดูถูกลูกค้าชัดๆ ริชชี่แค่นหัวเราะ“อยากได้ความเคารพเหรอส่องกระจกดูตัวเองแล้วถามตัวเองก่อนว่ามีค่าพอใหม ร้านนี้เน้นความมีระดับบัตรแบล็คการ์ดเอเพ็กซ์ยังไม่มีเลยจะมาแอ๊กเป็นไฮโซทำไมนะ คนแบบพวกเธอมาที่นี่มีแต่จะทำให้มูลค่าตกต่ำลง”ในระหว่างที่ริชชี่พูดก็มีชายกำยำเดินเข้ามาพร้อมพูดว่า“ใครที่กำลังหาเรื่องอยู่”เขาหันไปหาริชชี่“พูดจริงเหรอริชชี่ นั่งจองซุ้มวีไอพีซะหรูแต่สั่งแค่ค็อกเทลสิบดอลลาร์เนี่ยนะขอเถอะ ถ้าไม่มีเงินก็กลับบ้านไปกินแต่น้ำก็อกเถอะอย่าเอาพลังคนจนมาที่นี่”ในระหว่างที่ชายกำยำพูด

ริชชี่ได้แย่งโทรศัพท์จากมือมาร์ธามาได้ เธอก็เขวี้ยงมันลงพื้นจนแตกกระจาย“จะแจ้งความฉันเหรอควรขออนุญาตฉันก่อนนะ”แล้วเธอก็เดินไปหาเซเรน่าเพื่อจะเอานาฬิกาเรือนนั้นมา“นี่มันของฉัน คนอย่างแกไม่คู่ควรแม้แต่จะแตะมันหรอก” “นาฬิกานั่น..เอามาจากใหน”เธอถามริชชี่ทั้งน้ำตา“นี่น่ะเหรอ สามีฉันให้เป็นของขวัญวันคริสต์มาสน่ะ มันราคาห้าหมื่นเลยนะ”เธอพูดอย่างภูมิใจและสวมมันที่ข้อมือทันทีอดีต…(สายเข้า)เซเรน่ารีบรับสายทันที“ที่รัก กลับถึงแอลเอรึยังฉันรู้ว่าคุณนั่งเครื่องมาคงเหนื่อยมาก ฉันเตรียมมื้อเย็นไว้” “ที่รักผมยังติดอยู่บนทางด่วนกินก่อนเลยนะไม่ต้องรอ”เขารีบตัดสายไป เซเรน่าวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะอาหารและมองไปยังฝั่งตรงข้ามด้วยความสิ้นหวัง “เขายุ่งขนาดนั้นเลยเหรอ”คริสเตียนไม่ค่อยใส่ใจเธอสักเท่าไหร่กลับมาปัจจุบัน…“แบบนี้นี่เอง!!!คืนนั้นเขาอยู่กับเมียน้อย”มาร์ธาได้ยินจึงโกรธมาก‘ไอ้…ไอ้สารเลวเนรคุณมันทำเรื่องน่ารังเกียจขนาดนี้ได้ยังไง ไม่ต้องกลัวนะ เซเรน่า ฉันจะทำให้มันถูกต้องเอง”ริชชี่พูด“มีอะไร ถ้าไม่อยากเดือดร้อนก็คุกเข่าขอโทษเดี๋ยวนี้ถ้าสามีฉันรู้เข้าว่าเธอทำฉันไม่พอใจ” “ยัยผู้หญิงหน้าไม่อาย”มาร์ธาสบถ

“ก็นะ…ในเมื่อแกไม่ยอมขอโทษฉันก็เลยต้องจัดการเองไง” “แกรู้รึป่าวว่ากำไลนั่นมันราคาเท่าไหร่”มาร์ธาพูด ริชชี่ยิ้มให้มาร์ธาแล้วเอาเท้ากระแทกลงบนมือของเซเรน่าเต็มแรง เซเรน่ากรีดร้องออกมาสุดเสียงด้วยความเจ็บปวด“ของกระจอกๆแบบนั้นจะราคาเท่าไหร่กันเชียว”มาร์ธาเห็นดังนั้นกำลังจะวิ่งเข้ามาช่วยเซเรน่าแต่ รปภก็จับตัวเธอเอาไว้!!!เซเรน่า…อย่าทำอะไรเธอนะ “แค่นาฬิกาที่สามีฉันให้ก็ซื้อของกระจอกแบบนี้ได้เป็นร้อยชิ้นแล้ว” “เซเรน่า หยุดนะ”ริชชี่บดขยี้ส้นสูงของเธอลงบนมือของเซเรน่าด้วยความสะใจ “ที่เธอกล้าขนาดนี้ก็เพราะมีคริสเตียนคอยหนุนหลังใช่ใหม”ริชชี่หัวเราะเบาๆ“หึ ก็ใช่น่ะสิสามีฉันคือคริสเตียน ธอร์น ทั่วทั้งลอสแองเจอลิสใครจะกล้าหือกับฉันอีก ฉันจะสั่งสอนแกให้หลาบจำเองนังสารเลว”เธอพูดพร้อมกับขยี้เท้าลงบนข้อมือเธอสุดแรง“ถ้าเขารู้เรื่องที่เธอทำวันนี้คิดว่าเขาจะยังปกป้องเธออยู่อีกเหรอ” “ได้ แกหาเรื่องเองนะ”ริชชี่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อที่จะโทรหาคริสเตียน“เดี๋ยวสามีฉันมาถึงอย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกัน”(ฝั่งคริสเตียน)เขายกกาแฟขึ้นดื่มอย่างสุขุมนุ่มลึก “บอสครับการร่วมมือกับคุณกาเบรียลซีอีโอของแบล็ควูดกรุ๊ปอยู

หลังจากที่รู้ดังนั้นริชชี่รีบหลบออกจากโทรศัพท์ทันที“เร็วเข้า รีบปล่อยเขาเดี๋ยวนี้”ผู้ช่วยคริสเตียนรีบออกคำสั่งให้ปล่อยพวกเธอ(คริสเตียนมัวแต่ยืดเยื้อเรื่องหย่า..นี่เป็นโอกาสดีที่จะบีบเขา) เธอคิดอะไรออกและหัวเราะออกมาอย่างคนบ้า ผู้ช่วยคริสเตียนกำลังจะปิดไลฟ์สดลงแต่ริชชี่จับแขนเขาไว้ก่อน “จะตื่นตูมไปทำไม คริสเตียนอยากจะอย่ากับเมียเขามาตั้งนานแล้ว คนที่เขารักคือฉันต่างหาก” “แต่…เธอยังเป็นภรรยาเขานะครับ”เธอโกรธมากที่ผู้ช่วยพูดแบบนั้นริชชี่เอื้อมมือตบหน้าเขาทันที“เป็นภรรยาแล้วยังไงถ้าคริสเตียนรักเธอจริงจะปล่อยให้เธอมาที่นี่มาสั่งเครื่องดื่มที่ถูกที่สุดในร้านเหรอในขณะที่ไลฟ์สดกำลังดำเนินต่อไป ประธานบริหารแบล็ควูดก็ได้ดูไลฟ์สดเขาคิดมาตลอดว่าเซเรน่านั้นมีความสุขกับชีวิตคู่ของตัวเองไม่คิดเลยว่าต้องทนทุกข์ทรมานมากขนาดนี้เขาออกคำสั่งกับลูกน้อง“ยกเลิกความร่วมมือทัั้งหมดกับเอเพ็กซ์กรุ๊ปทันที” “ครับนาย”“คริสเตียน ธอร์น ฉันจะหย่า” เซเรน่าหยิบโทรศัพท์ออกมากดโทรออกหาสามีเธอทันทีเธอไม่สามารถทนได้อีกต่อไปไม่นานคริสเตียนก็รับสาย“คุณจะอาละวาดอะไรอีก ผมยุ่งอยู่กลับบ้านแล้วค่อยคุยกัน” เซเรน่าวางสายลง ริช

“คุณคือ…แม่ของคริสเตียนเหรอ”ริชชี่แทบล้มทั้งยืน “เธอมันขยะชัดๆเมื่อกี้…นั่นแม่ฉันจริงๆเหรอ”คริสเตียนคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกทันทีอย่างไร้ลังเล“ทำไมไม่รับสายนะใช่ท่านจริงๆเหรอ…โธ่เว้ยย”“คริสเตียน ธอร์น อาจจะเป็นผู้ชายเฮงซวยที่นอกใจแต่สิ่งเดียวที่เขาแคร์มากกว่าตัวเองคือสุขภาพของแม่ถ้าเขารู้ว่าเธอไปแตะต้องท่านเธอคิดเหรอว่าเธอกับเขาจะยังไปกันรอด”เสียงหัวเราะเยาะในลำคอถูกกลืนหายลงไปในคอหอย ปลายนิ้วที่เคยเชิดชูด้วยความมั่นใจกลับเย็นเฉียบและสั่นเทาขึ้นมาดื้อๆ เธอก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัวไปหนึ่งก้าว “ไม่…ไม่นะเป็นไปไม่ได้” “เดี๋ยวฉันจะให้ทีมแพทย์ของภัตตาคารตรวจอาการให้คุณป้าทันที นี่เป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดกันครับ” “ริชชี่ ขอโทษท่านซะเดี๋ยวนี้ เราจะไปมีเรื่องกับแม่ของคริสเตียนไม่ได้”น้ำเสียงทรงอำนาจและเด็ดขาดของชายกำยำซึ่งเป็นพี่ชายของเธอสั่ง สายตาจดจ้องมองตรงมายังเธอเพื่อตอกย้ำความพ่ายแพ้ในสถานการณ์นั้น “พี่ชายคุณพูดถูกแล้วครับ มิส แวนซ์ ขอโทษคำเดียวเรื่องก็จบ” “ให้ขอโทษเหรอ ก็ได้ รู้แล้วน่า..”เสียงรองเท้ากระทบพื้นดังก้องท่ามกลางความเงียบ