All Chapters of Haplos ng Utusan: Chapter 111 - Chapter 120

Umuugong ang bawat halinghing at ungol ni Trisha sa loob ng malawak at tahimik na master bedroom. Ang tanging liwanag lamang ay ang maputlang sinag ng buwan na tumatagos mula sa malalaking bintana, nagbibigay ng anino sa dalawang katawang patuloy na sumasayaw sa isang naglalagablab na ritmo."M-Marcus... ahhh! O-Oh my god..." tili ni Trisha, ang ulo ay nakabaon sa malambot na unan. Ang kanyang mga kuko ay mahigpit na nakabaon sa matitipunong braso ng bilyonaryo, nag-iiwan ng maliliit na pulang marka na kailanman ay hindi ininda ng lalaki.Nakadagan si Marcus sa ibabaw niya, ang matigas at pawisang dibdib nito ay kumikinang sa dilim. Bawat malakas, madiin, at malalim na pagbayo ng bilyonaryo ay nagpapadala ng matinding kuryente na tila sumusunog sa buong sistema ng dalaga. Hindi nagmamadali si Marcus, ngunit ang bawat galaw nito ay may kasamang nakakabaliw na awtoridad, isang tahasang deklarasyon ng pag-aari."Look at me, Trisha," garalgal at paos na utos ni Marcus. Ang boses nito ay n

Tuluyan nang sumara ang pinto ng private elevator mula sa ground floor, ngunit bago pa man umakyat ang cabin patungo sa penthouse, walang-atubiling inabot ni Marcus ang control panel at pinindot ang emergency stop button.Bahagyang yumanig ang elevator bago ito tuluyang huminto.Napakurap si Trisha, gulat na napatingin sa bilyonaryo. "Marcus? Bakit mo pinahinto? Baka may mag-panic sa security—"Hindi na niya natapos ang kanyang sasabihin. Sa isang mabilis at marahas na galaw, inipit siya ni Marcus sa pagitan ng matigas nitong katawan at ng malamig na salamin ng elevator. Ang malalaking palad ng binata ay dumapo sa magkabilang gilid ng kanyang mukha, at ang madidilim nitong mga mata ay naglalagablab sa isang nakakapasong emosyon na halos tumunaw sa buong pagkatao niya."Hindi ko na kayang maghintay hanggang sa makarating tayo sa itaas," paos at garalgal na bulong ni Marcus, ang hininga nito ay direktang tumatama sa kanyang mga labi. "Papatayin mo ako sa kaba at pagmamalaki, Trisha. You

Isang linggo matapos ang matagumpay na grand launch ng Valderrama Artisan, tuluyan nang naramdaman ni Trisha ang bigat ng korona ng pagiging isang Vice President.Sa loob ng malawak at malamig na opisina ng CEO, nakabaon si Trisha sa likod ng kanyang mahogany desk, napapalibutan ng nagtataasang bundok ng mga financial reports, marketing proposals, at expansion blueprints. Kusot-kusot na niya ang kanyang buhok, at ang kanyang pormal na puting blazer ay nakasampay na lamang sa likod ng kanyang upuan.Sa kabilang dulo ng kwarto, nakasandal si Marcus sa kanyang swivel chair. Suot ng bilyonaryo ang isang pamilyar na itim na dress shirt, nakatupi ang manggas hanggang siko. Wala itong ginagawa kundi ang paikutin ang isang mamahaling pluma sa kanyang mga daliri habang pinapanood ang bawat pagbuntong-hininga ng kanyang nobya."Kung titingnan mo lang ako buong araw, Sir Valderrama, baka gusto mong tulungan ako sa pag-compute ng logistics cost para sa bagong branch natin sa Tokyo?" iritadong rek

Hindi pa man tuluyang sumisikat ang araw sa kalangitan ng BGC, ramdam na ang matinding tensyon sa loob ng executive floor ng Valderrama Tower.Sa labas ng pribadong opisina ng CEO, nakaupo si Mika sa kanyang reception desk, pabalik-balik ang tingin sa monitor at sa pintuan ng elevator. Bawat pagtunog ng telepono ay nagpapatalon sa kanya sa kaba. Ang itim na rosas at ang banta ni Zandro Imperial kahapon ay tila isang malamig na anino na patuloy na nakabuntot sa kanya.Bumukas ang mabibigat na mahogany doors ng opisina. Lumabas si Trisha, suot ang kanyang pormal na navy blue suit, bitbit ang isang umuusok na tasa ng Mayumi Blend. Inilapag niya iyon sa ibabaw ng desk ni Mika."Inumin mo 'yan, Mika. Para kang nakakita ng multo," malambing ngunit may awtoridad na utos ni Trisha. "Ilang beses ko bang sasabihin sa'yo na ligtas ka rito? Walang Imperial na makakapasok sa building na 'to nang hindi dumadaan sa mga guwardiya ni Marcus."Nanginginig na kinuha ni Mika ang kape. "Beshie, hindi mo k

Nang tuluyang maubos ni Trisha ang huling piraso ng kanyang paboritong adidas, nagpakawala siya ng isang malalim at kontentong buntong-hininga. Ibinaba niya ang basyong plastic plate sa ibabaw ng hood ng bente-milyong pisong Maybach, bago kinuha ang tissue upang punasan ang kanyang mamula-mulang labi na nag-iinit dahil sa anghang ng suka.Sa kanyang likuran, nanatiling nakapulupot ang malalaki at maiinit na braso ni Marcus. Nakasandal ang bilyonaryo sa kotse, ang matigas na dibdib nito ay nagsisilbing unan sa likod ng dalaga. Hindi man lang gumalaw si Marcus o nagreklamo sa amoy ng usok na unti-unting kumakapit sa kanyang mamahaling designer hoodie. Para sa kanya, ang marinig ang tawa ng babaeng mahal niya sa ilalim ng madilim na kalsada ng Taguig ay higit pa sa sapat."Busog ka na, VP Mayumi?" paos at malambing na tanong ni Marcus. Ibinaba nito ang mukha sa leeg ng dalaga, marahang inaamoy ang pinaghalong pabango at usok ng barbecue. "Can we go home now and wash this street smell off