Todos os capítulos de Haplos ng Utusan: Capítulo 61 - Capítulo 70

"Paano kita mamahalin kung ang bawat pagtingin ko sa mukha mo ay nagpapaalala sa lalaking sumira sa buhay ko?" Ibinigay ni Clara ang lahat—ang kanyang ipon, ang kanyang tiwala, at ang kanyang buong puso—para sa lalaking nangako sa kanya ng walang hanggan. Ngunit sa mismong araw ng kanyang kasal, iniwan siyang mag-isa sa altar, bitbit ang katotohanang ninakawan siya ng lahat ng mayroon siya. Nang muli niyang makita ang lalaking sumira sa buhay niya sa isang eksklusibong restaurant, hindi siya nag-atubiling ibigay rito ang isang malutong na sampal. Ngunit may isang malaking problema: Mali ang lalakeng nasampal niya. Si Rafael Magalona ay ang mapaglaro, presko, at bilyonaryong Head of International Acquisitions ng kinatatakutang LM Holdings. Sanay siyang nakukuha ang lahat ng babaeng gustuhin niya sa Europa sa isang kindat lamang. Wala sa plano niya ang masampal ng isang umiiyak na estranghera sa harap ng kanyang pinsan. At lalong wala sa plano niya na tuklasin na ginamit ng isang kri

Eksaktong alas-singko ng hapon, nakasandal si Rafael sa pinto ng kanyang inarkilang itim na sports car na nakaparada sa tapat ng L'Aurore Café. Nakapamulsa siya, ang mga mata ay nasa loob ng salamin ng establisyemento habang pinapanood si Clara na nagpupunas ng mga mesa at nag-aayos ng mga upuan.Napangiti si Rafael. Sanay siyang naghihintay ang mga babae sa kanya. Sanay siyang siya ang hinahabol at inaalok ng oras. Ngunit ngayon, narito siya, naghihintay sa labas ng isang maliit na café sa probinsya para sa isang babaeng malinaw na iniiwasan siya.Nang bumukas ang glass door, lumabas si Clara. Wala na ang apron nito. Nakasuot na lamang ang babae ng isang simpleng puting blouse, maong na pantalon, at puting sneakers. May hawak itong maliit na sling bag. Nang makita siya nitong naghihintay talaga, napahinto ito at napabuntong-hininga.Naglakad si Rafael papalapit, ang pilyong ngiti ay hindi nawawala sa kanyang mga labi. "You're exactly on time. I like that."Umiwas ng tingin si Clara,

Pitong araw na ang lumipas mula nang magdesisyon si Rafael na ipagpaliban ang kanyang flight pabalik ng Maynila. Para sa isang bilyonaryong sanay sa mabilis na takbo ng buhay, ang pananatili sa isang maliit na probinsya nang walang ginagawa kundi mag-ayos ng mga silya at magtapon ng basura ay isang malaking kalokohan. Ang kanyang mamahaling suite sa Mactan ay naging tambakan lamang ng kanyang mga damit at papeles na hindi niya binubuksan. Ang tunay niyang oras ay inilalaan niya sa loob ng L'Aurore Café.Sa buong buhay ni Rafael, sanay siyang nakukuha agad ang lahat ng gusto niya. Walang babaeng hindi bumigay sa unang ngiti o unang imbitasyon niya sa isang mamahaling yate. Ngunit ngayon, habang nakasandal siya sa gilid ng stainless counter ng espresso machine, nakapamulsa at matiyagang pinapanood si Clara na nagbibilang ng benta sa kaha, napagtanto niyang ang dahan-dahang paghihintay ay may sarili palang tamis.Papalubog na ang araw, at ang ginintuang liwanag mula sa labas ay tumatagos

Tatlong araw matapos ang kanilang date sa Busay, nakatayo si Rafael sa gitna ng kanyang malawak at mamahaling suite sa Mactan. Sa ibabaw ng king-sized bed ay nakabukas ang isang itim na leather duffel bag. Nakasalansan na roon ang ilan sa mga damit niya.Bumuntong-hininga ang bilyonaryo at sinuklay nang mariin ang kanyang buhok gamit ang mga daliri. Sa buong buhay niya, ang pag-iimpake at paglipad patungo sa iba't ibang bansa ay kasing-normal lang ng paghinga. Ngunit ngayon, ang isiping aalis siya ng Cebu kahit pa para sa isang linggo lang ay nagdudulot ng isang nakakainis na bigat sa kanyang dibdib.Isinuot ni Rafael ang kanyang paboritong navy blue na suit jacket. Bago tuluyang umalis patungong airport, kailangan niya munang dumaan sa nag-iisang lugar na nagpapabigat sa kanyang mga paa.Pagdating niya sa L'Aurore Café, sarado pa ito para sa mga customer, ngunit alam niyang nasa loob na si Clara para maghanda ng mga ibebentang pastries. Ginamit ni Rafael ang susi ng back door na ipin

Alas-kwatro y media ng madaling araw nang lumapag ang pribadong eroplano ng pamilya Magalona sa runway ng Mactan-Cebu International Airport.Bumaba si Rafael mula sa hagdanan ng jet, sasalubungin ng pamilyar na init at halumigmig ng hangin ng probinsya. Ibang-iba ito sa malamig at artipisyal na hangin sa loob ng mga boardroom sa Maynila. Inayos niya ang kwelyo ng kanyang itim na polo shirt, ang mga mata ay nagpapakita ng isang matinding sabik na hindi niya kailanman naramdaman sa buong buhay niya.Sa ibaba ng eroplano ay naghihintay na ang isang itim na SUV na inihanda ng kanyang mga tauhan. Walang inaksayang oras si Rafael. Hindi na siya dumaan sa kanyang suite sa hotel upang magpalit ng damit o magpahinga. Isa lang ang destinasyon na nakatatak sa isip niya.Binabagtas niya ang mga tahimik na kalsada ng Cebu. Madilim pa ang kalangitan, ngunit nagsisimula nang gumuhit ang manipis na linya ng kulay kahel at lila sa silangan, hudyat ng paparating na umaga. Para sa isang bilyonaryong san