All Chapters of Haplos ng Utusan: Chapter 81 - Chapter 90

Papalubog na ang araw nang tuluyang lumapag ang pribadong eroplano ng pamilya Magalona sa runway ng Mactan-Cebu International Airport.Pagbaba pa lamang nila mula sa hagdanan ng jet, agad na sinalubong si Rafael ng pamilyar, maalat, at mainit na simoy ng hangin ng probinsya. Humugot siya ng isang malalim na hininga. Kung noon ay pilit siyang tinatakasan ng kapayapaan sa tuwing umuuwi siya ng Pilipinas, ngayon ay tila niyayakap siya nito.Ipinulupot ni Rafael ang kanyang malaking braso sa bewang ni Clara habang naglalakad sila patungo sa naghihintay na itim na SUV. Nakasandal ang dalaga sa kanya, bakas ang pagod mula sa byahe at sa... naging mahaba at mainit nilang umaga sa penthouse. Ngunit sa likod ng pagod nito, naroon ang isang maaliwalas at panatag na ngiti."Diretso ba tayo sa hotel mo, o uuwi muna ako sa apartment ko?" mahinang tanong ni Clara habang pumapasok sila sa loob ng sasakyan."Wala tayong uuwian sa dalawang 'yon," nakangising sagot ni Rafael. Ibinigay niya ang signal s

Sa labas ng maliit na stockroom ng L'Aurore Café, rinig na rinig pa rin ang madramang paghikbi ni Trisha."Bakit ganu'n, Mika?! Binigay ko naman lahat! Pati pambili niya ng brief, inutang pa sa akin!" malakas na hagulgol ni Trisha, sinundan ng tunog ng pagbagsak ng noo nito sa ibabaw ng kahoy na mesa."Trisha, tama na 'yan, maawa ka sa atay mo," natatarantang awat ni Mika, pilit na inilalayo ang bote ng tequila mula sa lasing na lasing na kaibigan.Sa kabilang banda, sa likod ng nakasarang pinto ng maliit na kwarto kung saan sila madalas magpahinga at mag-imbak ng mga supply, tuluyan nang umiikot ang mundo ni Clara.Bahagyang nahihilo ang dalaga dahil sa tatlong shot ng tequila na sunud-sunod niyang ininom kanina para sabayan ang selebrasyon ng kanyang fiancé at mga tauhan. Ngunit ang pag-ikot ng kanyang paningin ay walang sinabi sa matinding pagyanig ng kanyang sistema nang marahas siyang isandal ni Rafael sa malamig na pader ng kwarto.Pinihit ni Rafael ang lock ng pinto. Ang tangin

Matapos ang dalawang naglalagablab na round sa loob ng masikip na stockroom, tuluyan nang nilamon ng kapayapaan at katahimikan ang L'Aurore Café.Nakasandal si Rafael sa malamig na pader, ang matipuno at pawisang dibdib ay mabagal na nagtataas-baba. Sa pagitan ng kanyang mga binti, nakaupo si Clara sa ibabaw ng kahoy na mesa, nakasubsob ang mukha sa kanyang leeg habang mahigpit na nakayapos sa kanyang baywang. Ang amoy ng kape, asukal, pawis, at purong pagnanasa ay naghahalo sa hangin, isang halimuyak na kailanman ay hindi pagsasawaan ng bilyonaryo.Dahan-dahang itinaas ni Rafael ang kanyang malaking palad upang haplusin ang gulo-gulong buhok ng kanyang fiancée."Sabi ko na nga ba, mas delikado kapag nakainom ka, boss," paos at natatawang bulong ni Rafael, hinahalikan ang tuktok ng ulo ng dalaga. "Halos sirain mo na 'yong upuan natin kanina."Namula nang husto si Clara. Ang epekto ng alak ay unti-unti nang humuhupa, at ngayon ay mabilis na umaatake ang matinding hiya nang maalala niya

Isang rule lang ang sinusunod ng bilyonaryong si Marcus Valderrama sa buhay niya: No noise, no mess, no attachments. Bilang isa sa mga pinakakinatatakutang negosyante sa Maynila, sanay siyang kontrolado ang lahat. Ang mundo niya ay tahimik, malamig, at perpekto. Hanggang sa um-attend siya sa isang kasal sa Cebu, kung saan isang baliw na babae ang literal na bumagsak mula sa langit diretso sa dibdib niya, bitbit ang isang bouquet at baso ng champagne na sumira sa kanyang limited edition na suit. Si Trisha ay isang simpleng café worker na walang ibang pangarap kundi ang makabangon mula sa pagkakalubog sa utang matapos takbuhan ng kanyang manlolokong ex-boyfriend. Maingay siya, palaban, jologs, at higit sa lahat, wala siyang pambayad sa milyun-milyong halaga ng damit na sinira niya. Upang pagbayaran ang utang, napilitan si Trisha na pumasok sa malamig at nakakatakot na mundo ni Marcus bilang kanyang personal assistant. Ang plano ng bilyonaryo? Pahihirapan niya ang babae hanggang sa mat

Alas-siyete kwarenta'y singko ng umaga.Hinihingal at halos madapa-dapa na si Trisha habang kinakaladkad ang kanyang luma at kulay pink na Hello Kitty na maleta sa makinis na semento ng Mactan private hangar. Mahapdi pa ang mga mata niya dahil sa kakaiyak kagabi matapos siyang magpaalam kina Ma'am Clara at Mika. Pakiramdam niya ay iniwan niya ang buong pamilya at kaligayahan niya sa Cebu.Ngunit wala siyang magagawa. Sa unahan, nakaparada ang isang naglalakihang puting private jet na may eleganteng logo ng Valderrama Group of Companies.At sa mismong paanan ng hagdan ng eroplano, nakatayo ang kanyang bagong bangungot.Kahit umagang-umaga, walang kahit anong bakas ng antok o gusot sa hitsura ni Marcus Valderrama. Nakasuot ito ng isang pormal na navy blue suit, ang buhok ay perpektong nakasuklay pataas, at ang madidilim nitong mga mata ay malamig na nakatutok sa relong Rolex sa pulso nito.Nang marinig nito ang maingay na gulong ng maleta ni Trisha, dahan-dahang nag-angat ng tingin ang