All Chapters of The Billionaire’s Five-years Regret: Chapter 11 - Chapter 20

Luna’s POV “Then tell me.” Tinitigan ko siya nang diretso. “Tell me what really happened five years ago.” Hindi agad nagsalita si Alex. Parang hindi niya alam kung saan magsisimula. His eyes were different. Hindi na siya katulad ng Alex na nakilala ko noon—yung lalaking malamig, mayabang, at walang pakialam sa nararamdaman ko. Ngayon, may takot sa mga mata niya. Fear. Pain. And something I couldn't understand. “I will,” mahina niyang sabi. Huminga siya nang malalim bago lumapit sa akin. Pero agad akong umatras. “Stay there.” Tumigil siya. “Okay.” I crossed my arms. “I’m listening.” Napayuko siya sandali. “The woman you saw five years ago…” Nanigas ako. “Her name is Grace.” “Juliana.” I corrected him. His eyes suddenly met mine. “No.” Napakunot ang noo ko. “Her real name is Grace Jones.” Napatitig ako sa kanya. “What?” “She’s not my sister.” Parang biglang huminto ang mundo ko. “What are you saying?” “She was never my sister, Luna.” Napatawa ako nang

Luna’s POVHindi ko alam kung ilang minuto akong nakaupo sa loob ng taxi.Tahimik lang ako habang nakatingin sa mga gusaling dumadaan sa labas ng bintana. Ang mga tao sa sidewalk, mga sasakyang nagmamadali, mga ilaw ng establishments—lahat gumagalaw na parang ordinaryong araw lang.Pero para sa akin, parang may malaking bahagi ng mundo ko ang biglang natigil.I could still hear Alex's voice in my head.I never cheated on you.I lost five years.I won't spend another five years believing a lie.Napapikit ako.Bakit kailangan pa niyang sabihin iyon?Bakit kailangan niyang magmukhang sincere?Mas madali sanang galitin ko siya kung naging arrogant siya. Kung sinabi niyang kasalanan ko ang lahat. Kung pinilit niyang siya ang tama.Pero hindi.He admitted that he failed me.He didn't demand forgiveness.He didn't even ask me to come back.At iyon ang mas nakakainis.Dahil mas mahirap siyang kamuhian.“Ma’am?”Napadilat ako.Napatingin ako sa driver.“Are we going to the hotel?”Tumango ako.

Luna’s POVHindi ko maalis sa isip ko ang litrato.Maghapon ko na iyong hawak.Paulit-ulit kong tinitingnan ang maliit na larawan na nakita ko sa lumang envelope, umaasang may mapapansin akong bagay na hindi ko nakita noong una.Pero habang tumatagal, mas lalo lamang lumalalim ang kaba ko.May isang bata sa litrato.Isang maliit na batang babae na nakatayo malapit kay Grace.At kahit malabo ang larawan, may kakaibang pakiramdam sa akin na parang may dahilan kung bakit hindi ko siya makalimutan.Hindi ko kilala ang batang iyon.At least, iyon ang sinasabi ng isip ko.Pero ang puso ko?Parang may ibang sinasabi.Ibinaba ko ang litrato sa mesa at napahawak sa dibdib ko.“Stop it, Luna.”Hindi ako puwedeng gumawa ng sariling kuwento.Hindi ako puwedeng mag-assume.At higit sa lahat, hindi ko puwedeng hayaang maapektuhan si Via ng kung ano mang nangyayari sa pagitan namin ni Alex.Kinuha ko ang phone ko.May bagong message.UNKNOWN NUMBER:You're looking in the wrong place.Napakunot ang n

Luna's POV Nakatayo pa rin ako sa hallway. Hindi ako makagalaw. Malamig yung marble sa ilalim ng paa ko kahit may suot akong sapatos, at amoy luma yung carpet. Yung tipong amoy ng alikabok at wood polish na matagal nang hindi napapalitan. Yung aircon humuhugong sa kisame, pero pinagpapawisan yung mga palad ko. Ilang segundo lang simula nung nawala siya. Yung lalaking nasa photograph. Isang kurap lang, wala na siya sa dulo ng hallway. Pero pakiramdam ko, ilang oras na akong nakatayo rito. Kumakabog yung dibdib ko. Parang gusto nang lumabas. Hindi ko alam kung hahabulin ko ba siya o tatakbo pabalik sa lobby. Tapos narinig ko yung boses sa likod ko. "Ma'am?" Mabilis akong napalingon. Yung receptionist. Nakatayo siya mga tatlong hakbang lang mula sa akin, hawak pa rin yung logbook. Maputla siya. "Where did he go?" tanong ko agad. Halos pabulong pero nanginginig. "Who?" "The man. The one I just saw. Dumaan siya rito. Nakita mo siya, diba?" Nagkatinginan kami. At doon ko nakita

Hello, everyone! Maybe you’re wondering why medyo magulo po ang story. Don’t worry po, I’ll try my best to fix everything and make the story easier to understand. I’ll also be adding more thrilling chapters and exciting twists, so I hope you’ll continue reading and supporting the story. Thank you so much! ❤️ © 2026. All rights reserved. This story, including its characters, plot, dialogue, and content, is the original work of the author. No part of this story may be copied, reproduced, distributed, translated, modified, or published on any other platform without the author’s written permission. Any unauthorized use or reproduction of this work is strictly prohibited. Please respect the author’s hard work and creativity. Thank you for reading and supporting the story. ❤️ ⚠️ SPECIAL WARNING ⚠️ This story contains mature themes, strong language, emotional conflict, violence, toxic relationships, betrayal, and sensitive situations that may not be suitable for all readers. Some scene