The Billionaire’s Five-years Regret のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

Luna’s POV Hindi ako makatingin nang diretso sa kaniya… muntik pa kaming mahuli ni Frank na hubot-hubad kanina. Kung hindi lang naging kasing-bilis ng kidlat ang reflexes ni Alex kanina sinipa ang p***o para pansamantalang maglock bago marahas na hinila ang kaniyang sweatpants at ibinato sa akin ang kaniyang oversized hoodie siguradong bumungad kay Frank ang pinakakahiya-hiyang eksena sa buong buhay ko. Nagdahilan na lang si Alex na kakatapos lang naming magbihis dahil tiningnan ko raw ang mga sugat niya mula sa ospital. Frank bought it, pero ang tensyon na naiwan sa hangin ay sapat na para pigain ang hininga sa aking dibdib. Ngayon, nakaupo ako sa tapat ng mahabang mahogany table sa kusina. Hawak ko ang isang tasa ng mainit na kape, pero ni hindi ko magawang inumin iyon dahil nanginginig ang mga daliri ko. Nakatungo lang ako, nakatitig sa maitim na likido, pilit na ikinukubli ang mukha kong sigurado akong kasing-pula na ng kamatis. Every pulse in my veins felt like a humiliating r

Luna’s POV“I love you, Luna… please sa ’kin ka na lang,” sabi niya sa akin.Doon ako natauhan nang marinig ko ang boses niya.Ang boses ni Frank—puno ng pagsusumamo, pait, at isang matinding pag-asa na matagal na niyang ibinaon sa kaniyang dibdib—ay parang yelong tubig na ibinuhos sa nag-aapoy kong ulo. Sa isang iglap, napunit ang makapal na ulap ng alak na lumulukob sa aking katinuan. Ang malabong paningin ko ay biglang naging matalas, at ang ingay ng bass sa loob ng bar ay parang bombang sumabog sa aking pandinig.Diyos ko, ano ’tong ginagawa ko?Ang mga labi niya na kanina lang ay nakalapat sa akin, ang init ng kaniyang hininga na humahalo sa amoy ng tequila, at ang kaniyang matipunong kamay na nakabaon sa aking bewang ay biglang naging mabigat. Nakapapaso. Nakasusuklam. Hindi ito ang taong tinitibok ng puso ko. Hindi ito ang lalaking hinahanap ng bawat hibla ng pagkatao ko kahit gaano ko pa piliting kumbinsihin ang sarili ko na kamuhian ang nakaraan.Gamit ang buong lakas na nati

Luna’s POV“No… Alex, I still love you, believe me. Noong sinabi sa akin ni Frank na mahal niya ako, natauhan ako roon… please believe me, Alex,” I begged him, my voice cracking under the deafening rush of the rain. I crawled closer, ignoring the mud soaking through my clothes, desperate just to touch him.“No, Luna, don’t force yourself to love me again… Dahil alam ko, malaki ang nagawa kong kasalanan sa ’yo. I didn’t know that I would love you this much too,” sabi niya habang hindi makatingin sa akin. He leaned his head back against the cold, shattered concrete, his jaw clenching as if breathing alone was too painful to bear. “I pushed you away five years ago. I broke your trust. Deserve ko ’to… deserve kong makitang iba na ang nagpapasaya sa ’yo.”“Hindi totoo ’yan!” I yelled, pulling myself up until I was on my knees right in front of him. I reached out with trembling hands, gently cupping his battered, rain-soaked cheeks. “Hindi mo ba naririnig ang sarili mo? I’m here! Iniwan k

Luna’s POVNaging tahimik at maayos ang penthouse pagkatapos ng gabi kung kailan dinala ng mga pulis si Miranda. Sa wakas, ramdam ko na ang kalayaan. Wala nang mga banta sa phone, at wala na kaming kailangang takbuhan.Kinabukasan, maagang nagising si Via. Nakaupo siya sa carpet sa sala habang naglalaro ng favorite doll niya. Nang makita ko siyang tumatawa at maaliwalas na ang mukha, parang nabunutan ako ng malaking tinik sa dibdib. Unti-unti na ring bumabalik ang sigla ng anak ko.“Mommy, look! I made a castle for Mr. Teddy,” masayang tawag sa akin ni Via sabay turo sa colored blocks sa harap niya.Lumapit ako at hinalikan siya sa noo. “Ang ganda naman niyan, baby. Gutom ka na ba? Mommy will cook your favorite pancakes, okay?”“Yes, please!” ngiti niya.Habang papunta ako sa kusina, narinig ko ang pamilyar na mabibigat na yabag ni Alex. Nakasuot na siya ng navy blue tailored suit niya, pero hindi nakakabit ang kurbata at nakabukas ang dalawang butones sa itaas ng polo niya. Kahit may

Luna's POVNakatulala lang ako sa malaking salamin sa loob ng master bathroom habang walang tigil ang pag-agos ng mainit na tubig mula sa shower. Nakapulupot pa rin sa akin ang makapal na bathrobe ni Alex, pero kahit gaano kainit ang singaw ng tubig sa paligid, hindi mawala-wala ang matinding panginginig sa buong katawan ko.Nanginginig ang mga kamay ko habang tinititigan ang sarili kong repleksyon. Pulang-pula ang leeg ko, may mga bakas ng pasa kung saan pilit ibinaon ni Frank ang marurumi niyang labi kanina, at may mga guhit ng kuko sa may balikat ko kung saan niya pinunit ang damit ko.Kadiri.Sa tuwing pipikit ako, naririnig ko pa rin ang baliw at demonyong halakhak ni Frank. Naaamoy ko pa rin ang hininga niya. Nararamdaman ko pa rin kung paano niya idiniin ang katawan niya sa akin habang pilit kong inilalayo ang mukha ko. Ang taong halos limang taon kong itinuring na pamilya, ang taong nagbantay kay Via tuwing nagkakasakit ang anak ko noong nagtatago kami sa probinsya… hayop pala