All Chapters of Ang Bawal sa Mansiyon (SPG): Chapter 61 - Chapter 70

May napakahalagang misyon akong dapat tapusin ngayon.Ang address ng ampunan na nakalista sa huling pahina ng aking talaarawan ay patuloy na sumasayaw sa aking harapan.Ang Gawad Kamay.Matatagpuan ito sa labas ng bayan, medyo malayo sa piling sibilisasyon kung saan ako nagtatrabaho.Kinailangan kong tahakin ang trapiko sa mga highway ng probinsya nang halos isang oras, tinahak ang mga lubak na parang mababasag ang aking likod at nanginginig si “Tot” bilang protesta sa loob ng aking pantalon."Napakaasim nito, ampunan ba ito o lugar para sa mga demonyong itinatapon? Napakalayo nito, parang mahuhulog ang aking buto sa likod!"Sa wakas, matapos ang halos kalahating oras na pag-ikot, habang ang signal ng GPS sa aking lumang telepono ay kumukupas na parang alaala ng isang taong may edad na, nakarating ako sa mga coordinate na tumutugma sa address sa Diary na nabasa ko.Dahan-dahan kong pinahinto ang motorsiklo, nakatitig sa gusali sa harap ko nang may halo-halong emosyon. "Ito ba

"Hayup..."Biglang nanghina ang mga tuhod ko.Kinailangan kong kumapit sa madulas na gilid ng lababo para hindi bumagsak sa maruming sahig ng inidoro.Totoo nga.Ang eksaktong parehong balat na binanggit ng matanda.Ang balat na sinasabing hinimas ng ama ni Miss Hiraya habang karga ang kanyang minamahal na anak sa ampunan ilang dekada na ang nakalilipas.Tila gumuho ang mundo sa akin nang sandaling iyon. Ang mababang kisame ng inidoro ay parang napakakipot at pinipiga ako, na nagpapahirap sa aking paghinga.Kung ang lalaki sa larawan sa diary ay ama ko rin, malamang na kamag-anak ako ng isa, o kahit silang tatlo, ang mga babae na nakatira sa iisang bubong kasama ko.‘Huwag, huwag mong hayaang mangyari iyon!’‘Huwag, pakiusap!’‘Huwag mo silang hayaang maging kadugo ko, o kahit mga kapatid ko, dahil ayaw akong kilalanin ni Mrs. Benitez!’"Yuck!"Yumuko ako sa lababo, nagsusuka ng hangin dahil wala nang laman ang tiyan ko simula pa noong tanghali. Ang pagduduwal ay hindi dah

“Halika rito, huwag kang masyadong lumayo... baka ma-miss mo ako habangbuhay. Gusto mo nang tapusin ang nangyari sa park kanina, 'di ba? Nakakahiya naman, papasok ka na lang, tatawagan ka pa. Sa totoo lang... gusto ko ng ituloy!”Bago pa ako makasagot o makapagproseso sa utos niya, gumawa na ng hakbang ang babae—isang hakbang na nagpamulat nang malaki sa aking mga mata dahil sa gulat at pagkamangha.Dahan-dahang bumangon si Miss Izumi mula sa swimming pool.Ang basang-basa niyang katawan ay sumasalamin sa mala-bughaw na liwanag ng mga ilaw sa hardin, na lumilikha ng isang aninong kaakit-akit at nakamamatay. Tumutulo ang tubig mula sa dulo ng kanyang itim na buhok, dumadaloy sa kanyang balingkinitang leeg, at malayang dumadausdos sa lambak ng kanyang dibdib na nalantad dahil sa napakatipid na maroon bikini.Wala nang anumang pasintabi, lumabas si Miss Izumi sa tubig nang may buong kumpiyansa. Mabilis siyang naglakad papunta sa akin—sa akin na nakatayo pa ring natutulala at tumigas na pa

"Makinig kang mabuti, Ireneo. Hindi pa tapos ang pagtutuos natin ngayong gabi. Gusto ko pa ring singilin ang mga utang mo!"Muling lumapit sa akin ang babae, hinawakan ang kwelyo ng basa kong damit, at inilapit ang mukha ko hanggang sa magdikit ang aming mga ilong. "Bukas ng gabi, pagkauwi ko galing campus, dapat naka-standby ka sa kwarto mo. Huwag mong i-lock ang pinto mo dahil pupuntahan kita roon para tapusin ang naudlot nating gawain ngayong gabi. Naiintindihan mo ba?"Hindi na hinintay ang sagot ko. Marahang binitiwan ni Miss Izumi ang pagkakahawak niya sa akin, saka tumalikod at mabilis na naglakad palabas ng pool area patungo sa pinto ng bahay. Ang bawat apak ng kanyang mga paa sa sahig ay nagpapahiwatig kung gaano siya kadismaya ngayong gabi.Naiwan akong mag-isa sa tahimik na tabi ng pool na may halo-halong emosyong lalong lumalala.Kumakabog pa rin ang puso ko sa takot na mahuli, mainit pa rin ang pakiramdam ng katawan ko mula sa paghawak ni Miss Izumi, ngunit ang aking i

Kumakabog ang dibdib ko. Naku, ang mga mata ni Mrs. Guyam ay kasingtalas ng sa lawin—hindi nakapagtatakang pinanatili siya ni Mrs. Benitez nang sampung taon.Talagang naaalala niya ang tungkol sa sipilyo ng Ginang!Subalit naalala nma naman niya ang tungkol sa sipilyo!"Baka po talagang nagpalit ng toothbrush si Mrs. Benitez. Alam niyo naman po iyon. Baka namamalikmata lang kayo at nasanay na ang sipilyo ay sa bahaging iyon nananatili.. Baka pinalitan ng may ari..""Totoo. Malinis na tao talaga si Madam. Sige, labas na tayo. Dalhin mo na ang mga labahin sa likod, ako na ang maglilinis ng mga bintana."Binuhat ko ang laundry basket nang may bigat sa pakiramdam na tila 45 kilos, saka lumabas ng pangunahing silid nang may labis na ginhawa.Ngayon, may isang hakbang na lang. Dalhin ang lahat ng ito sa DNA testing lab at hintayin ang hatol ng tadhana. Isa na ba akong nawawalang prinsipe, o isang makasalanang dapat ipatapon?Ang apat na sagradong sample ng DNA ay ligtas nang nakatago sa pi