All Chapters of The Billionaire's Secret: Chapter 1 - Chapter 9

Matapos kong matanggap ang pulang sobre tungkol sa kasalukuyang kalagayan ng aking ama, napagtanto ko agad kung saan ko siya maaaring makita.Hindi ako nagdalawang-isip na puntahan siya sapagkat nangako ako sa aking hindi mapakaling ina na aayusin ko ang lahat. Isang linggo nang nawawala ang aking ama.Hindi naman umabot ng tatlong oras bago ko narating ang lugar kung saan sila naroroon.Agad na bumungad sa akin ang iba't ibang pamilyar na mukha, abala sa paglalaro ng sugal.Natatawa ako nang bigla akong salubungin ng isang lalaking naka-suit. Sa pananamit pa lamang niya, alam ko nang tauhan siya ng lalaki at alam niyang narito na ako.Hindi ko pinansin ang tauhan niya at sumunod na lamang sa kaniya.Dinala niya ako sa isang private room.At pagpasok ko, agad siyang bumungad sa akin—sosyal at kalmadong nakaupo sa isang upuan.Lumapit ako sa kaniya.Paglapit ko, bigla niyang inihagis ang baril sa harapan ko.Kinuha ko ito.At nang makuha ko ang baril, saka ko nakita ang aking ama na na

January 7, 202* — The Day After Our MarriageAfter ng wedding natin Amadeus, halos masuka ako sa realidad na kasal na tayo.Sobrang sakit ng ulo ko at bumibilis ang tibok ng puso ko nang maalala ko ang senaryong naglapit ang mga labi natin just to seal our marriage.Hindi ko talaga gustong pakasalan ka at mas lalong hindi ko nagustuhan na kinailangan pa nating gawin iyon.Kinasusuklaman kita ng sobra, Amadeus Sylus Von.At sisiguraduhin kong wala kang makukuha sa akin.Not even a single thing.Kaya nang sumapit ang gabi, ni-lock ko agad ang pintuan ng kwarto at hindi siya pinapasok sa loob.Ramdam ko pa ang pilit niyang pagbukas sa doorknob.Click.Click.Click.“Darling?”Hindi ako sumagot.Hinawakan ko pa lalo nang mahigpit ang doorknob mula sa loob para siguraduhing hindi niya iyon mabuksan.“Open the door.”“No.”“I'm not going to do anything.”“Then sleep somewhere else.”Sandaling natahimik ang kabilang bahagi ng pinto.“That's my bedroom.”“Then from today onwards, consider thi

Simula nang makasama ko si Amadeus at Theron, wala nang masamang araw na nagaganap sa buhay ko.Aminado ako, unti-unti nang nahuhulog ang damdamin ko sa kaniya.Lalo na ngayong alam ko na kung gaano siya kaalaga at ka-attentive bilang asawa sa akin at bilang ama para sa aming dalawa ni Theron.Dumating nga rin yung time na nagpunta kaming tatlo sa botanical garden at zoo para maggala man lang bilang isang pamilya.Hindi ko in-expect na pagtitinginan kami ng mga tao at sasabihan kung gaano kagandang pagmasdan ang family dynamics namin.Lalo na noong ibinigay sa akin ni Amadeus ang coat niya habang nanonood kami ng fireworks sa tabing-dagat.At sa mga sandaling iyon, hindi ko na talaga maiwasang tuluyan nang ma-in love sa kaniya.Nang biglang tumunog ang alarm clock ko.Doon muli akong nagising mula sa mahimbing kong pagkakatulog.At kasabay noon ay ang pagbabalik ko sa realidad.Wala pa rin ang asawa ko hanggang ngayon.Iniwan niya kami para sa isang business trip, at hindi ko maiwasan

(His Voice) Isang taon akong naghintay para tuluyan kang lumapit sa akin. At ngayon, habang mahimbing kang natutulog, muli kong binalikan sa isip ko ang dahilan kung bakit kita pinakasalan or whatever they would call the situation between us. Hindi naman talaga kasal ang unang pakay ko sa'yo. You were supposed to be part of my plan. Umalis ako agad sa kama upang linisin ang sarili ko. Nang marating ko ang restroom, agad kong nakita ang sarili ko sa malaking salamin. Lumapit ako rito at marahang pinahid ang hamog na bumalot sa ibabaw nito. I stared at my reflection. Then I smiled. “You really did it, Amadeus.” Bahagya kong itinagilid ang aking ulo. “You won the game you played.” Kaswal kong nilinis ang sarili ko habang patuloy na bumabalik sa isip ko ang nakaraan. Kung ano ba talaga ang unang pakay ko sa'yo, Hera. At higit sa lahat kung bakit ikaw ang pinili ko. — March 22, 202 — The day I found out the truth about my sister and her final betrayal.* I

“Darling?”Biglang napawi ang isipin ko nang makita ko ang blangkong taon sa mismong wedding picture namin. Hinarap ko si Amadeus, na kasalukuyang nakatingin sa akin nang may pag-aalala.“Yes, I’m fine.”Lumapit siya sa akin at cupped my face with both of his hands.“I know you are not. Tell me, is your head hurting?”Sabi niya habang marahang hinahawi ang buhok ko sa gilid ng tainga ko.Doon ko muling nakita sa salamin sa harap ko ang malaking bakas ng stitches na hanggang ngayon ay hindi ko pa rin alam kung saan nanggaling.Tinitigan ko siya sa mata, at ganoon din ang ginawa niya sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero biglang bumigat ang pakiramdam ko nang muling mapunta ang kamay ko sa bahaging iyon.“Darling, tell me everything. What’s bothering you? I might be able to help you.”I hesitated for a moment.“Why does our wedding picture not have a year?”Kita ko agad ang pagtataka sa mukha niya.“What do you mean? It has a year.”“Well, I noticed the date, but not the year. It only