All Chapters of Devil Bad Boy กับดักรักร้ายของนายปีศาจ : Chapter 1 - Chapter 10

‘ไอรีน’ หญิงสาวผู้ที่ไม่คิดจะรักใครสายตาของคนนับร้อยจ้องมองมายังร่างบางสุดแสนจะเซ็กซี่ ทุกย่างก้าวของเธอช่างเปี่ยมล้นไปด้วยเสน่ห์อันเหลือล้น ไม่ว่าเท้าของเธอจะก้าวเดินไปยังทิศทางใด ก็ไม่อาจทำให้ใครละสายตาไปจากเธอแม้แต่วินาทีเดียว ใบหน้าสวยเฉี่ยวที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางชั้นนำยิ่งส่งผลให้หญิงสาวสวยคมดุจราวกับนางพญา ดวงตากลมโตที่ถูกผู้เป็นเจ้าของกรีดอายไลเนอร์เส้นแหลมคม คิ้วเรียวสวยทรงสามมิติเด่นรับกับจมูกโด่งเป็นสันที่ออกเชิดขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากอวบอิ่มถูกระบายด้วยสีแดงอมชมพูระเรื่ออย่างคนสุขภาพดี เรือนผมสีทองยาวสลวยดัดปลายเป็นรอนใหญ่ยิ่งขับผิวกายของสาวเจ้าให้ดูขาวเนียนผ่องน่าสัมผัส ทุกอย่างที่ประกอบเป็นเธอ ช่างงดงามราวจนแทบลืมหายใจ“สวัสดีครับเพื่อนๆ ทุกคน วันนี้ถือได้ว่าเป็นวันที่ผมตื่นเต้นมากที่สุดวันหนึ่งเลยก็ว่าได้ เพราะว่าผมนั้นได้มีโอกาสเป็นตัวแทนของผู้ชายทุกคนที่จะมาสัมภาษณ์สาวสวยสุดมั่นแห่งคณะ ‘นิเทศศาสตร์‘ ของมหาวิทยาลัยเรานั่นเอง ซึ่งไม่ต้องบอกก็ทราบกันดีอยู่แล้วใช่ไหมครับ ว่าสาวสวยที่ผมพูดถึงนั้นเธอเป็นใคร”พิธีกรชายหยุดคำพูดแล้วทำหน้าตากรุ้มกริ่ม“ถูกต้องนะครับ! คนที่

วันนี้ก็เป็นเหมือนทุกๆ วัน ยามที่ฉันมามอก็จะมีบรรดาผู้ชายมากหน้าหลายตาเข้ามาคุยกับฉัน มาทักทายฉัน บางคนนี่ถึงกับพยายามที่จะเข้ามาทาบทามขอฉันไปออกเดทเลยด้วยซ้ำ แต่ไอรีนก็คือไอรีน ฉันไม่เคยรับปากหรือรับคำชวนใดๆ คนพวกนั้นจึงถูกฉันปฎิเสธอย่างไร้เหยื่อใยไม่ใช่เพราะว่าหยิ่งหรืออะไรหรอกนะ แต่ฉันแค่รู้สึกรำคานน่ะ แต่ละวันไม่คิดจะทำอะไร นอกจากเที่ยวหลีสาวผลาญเงินพ่อแม่อย่างเดียว น่าสมเพชที่สุด!“สักครั้งเถอะนะครับน้องไอรีน พี่รอที่จะออกเดทกับน้องไม่ไหวแล้วนะครับ พี่ชอบน้องมากเลยนะครับน้องไอรีน” เสียงอ้อนวอนของผู้ชายหน้าตาหล่อเหลา ภาพที่เขาก้มลงคุกเข่าทำราวกับว่ากำลังจะขอฉันแต่งงานนั้นส่งผลให้ใครต่อใครต่างพากันจ้องมองให้ตายเถอะ! ทำไมอีตานี่ต้องมาทำท่าทางให้ฉันลำบากใจด้วยเนี่ย โอ๊ย! ชีวิต“ลุกขึ้นเถอะค่ะพี่ อย่าทำแบบนี้ค่ะ” ฉันบอกอย่างใจเย็น พยายามฝืนยิ้มเล็กน้อยให้กับเขา“ขอเถอะครับ พี่ชอบน้องมาก ชอบมากจนจะเป็นบ้าอยู่แล้วครับ” ดราม่าหนักเข้าไปอีก เมื่อพ่อหนุ่มรูปงามเริ่มมีน้ำตาเอ่อคลอ“พี่คะ ลุกขึ้นเถอะค่ะ หนูขอนะคะ” ฉันบอกพลางจับที่หัวไหล่หนา พยายามที่จะดึงร่างสูงให้ลุกขึ้นยืน แต่เจ้าบ้านี่ก

“เอาเป็นว่าคุณเข้าใจเจตนารมณ์ของผมทุกอย่างดีแล้วนะครับ” น้ำเสียงเข้มเอ่ยราบเรียบ หลังจากที่ตอนนี้ทั้งหญิงสาวและชายหนุ่มต่างพากันมานั่งคุยที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ตรงสวนหลังมอ พอเจอคนทักเข้าไปแบบนั้นไอรีนก็ไม่สามารถที่จะโกหกได้ เธอเลยต้องยอมรับออกมาตรงๆ ว่าเธอคือไอรีน ดาวมหา’ลัยของที่นี่ หลายคนอาจจะรู้สึกชื่นชมและพอใจกับตำแหน่งนี้ แต่บอกเลยว่าฉันไม่“เข้าใจแล้ว”ฉันเอ่ยเสียงนิ่ง ก่อนจะสบตาเขาแล้วพูดต่อ“แต่ขอปฏิเสธ”“ทำไมล่ะครับ คุณไม่อยากเป็นดาราเหรอ หรือว่าคุณกลัวถูกผมหลอก คุณโทร. หาเจ้านายผมได้เลยนะครับ โทร. ไปถามได้เลยถ้ากลัวโดนหลอก” ชายหนุ่มลุกลี้ลุกลนเป็นหนูติดจั่นไม่ได้เด็ดขาด หากวันนี้เขาไม่สามารถนำคำตอบที่น่าพอใจกลับไปให้เจ้านายของเขาได้ อนาคตการทำงานของเขาต้องดับสูญลงอย่างแน่นอน เพราะว่าก่อนจะมาเจ้านายก็กำชับนักกำชับหนาว่าให้ทำยังไงก็ได้เพื่อเกลี้ยกล่อมให้หญิงสาวยอมมาร่วมงานกับทางบริษัทฯ และคำตอบต้องมีแค่ YES เท่านั้น NO ห้ามเด็ดขาด!“พอ หยุด หยุดพูดแล้วฟังฉัน” ฉันยกมือห้าม ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ฉันไม่ได้กลัวถูกหลอก แต่ว่าฉันไม่ชอบวงการบันเทิง นี่คือเหตุผลที่ฉันไม่ตกลง จบ

“คัท!” เสียงผู้กำกับสั่งคัทราวกับเสียงทิพแห่งสวรรค์ เพราะทุกคนทำงานกันหนักมากตั้งแต่เช้ายันเย็น ยามเหนื่อยล้าเช่นนี้จึงไม่มีใครอยากยื้อเวลาแห่งการพักผ่อนของตัวเองฉันก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน“วันนี้น้องไอรีนทำดีมากเลยนะคะ ไม่อยากเชื่อเลยว่าเป็นงานแรกของน้อง น้องแสดงได้ดียิ่งกว่าดาราดังๆ บางคนซะอีกค่ะ”พี่สไตล์ลิสของกองถ่ายเดินเข้ามาชมฉันไม่หยุด“โห ไม่ถึงขั้นนั้นหรอกค่ะพี่ ที่หนูทำออกมาได้ดีก็เพราะมีพี่ๆ คอยช่วยเหลือทั้งนั้นแหละค่ะ ยังไงก็ต้องขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะคะ” ฉันยิ้มตอบอย่างนอบน้อม“แหม คุณน้องก็ ถ่อมตัวจังเลยนะคะ งั้น เดี๋ยวพี่ขอตัวไปเก็บของก่อนนะคะ คุณน้องก็รีบกลับบ้านไปพักผ่อนนะคะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัทฯ อีกแต่เช้า”“อะไรนะคะ เข้าบริษัทฯ อีก เข้ามาทำไมคะ”ฉันถามด้วยความไม่เข้าใจ“ก็เข้ามาเซ็นสัญญากับทางเราไงคะน้องไอรีน”เดี๋ยวนะ เมื่อกี้พี่เขาบอกว่าอะไรนะ เซ็นสัญญางั้นเหรอ“เซ็นสัญญา?” ฉันขมวดคิ้ว“ทำหน้างงแบบนี้ อย่าบอกนะคะว่าคุณ ซันนี่ ไม่ได้บอกเรื่องเซ็นสัญญา” พี่สไตล์ลิสย้อนถาม“ไม่ได้บอกค่ะ” ฉันส่ายหน้า“โอะ ตาย!” พี่สไตล์ลิตกุมขมับ “สงสัยพี่ต้องไปต่อว่าคุณซันนี่

“นะ นาย”“จุ๊ๆ อย่าเพิ่งพูดอะไรตอนนี้เลยดีกว่าที่รัก ฉันว่าเราไปหาที่เงียบๆ อยู่คุยกันสองต่อสองดีกว่าไหม” เสียงเข้มเอ่ยเบาๆ พลางกับม้วนผมของหญิงสาวเล่นอย่างอารมณ์ดีทำไมฉันจะไม่รู้ว่าเขาต้องการยั่วโมโหฉัน“ฉันไม่ไปไหนกับนายทั้งนั้น ระหว่างเราไม่มีอะไรต้องคุย!”ฉันกระชากเสียงใส่ ทุกคนในบริษัทฯ ต่างส่งสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามมากมายมาทางฉันและเขา แต่คนอย่างซีโร่ก็ไม่แคร์อะไรนอกจากความสะใจของตัวเอง“แน่ใจเหรอไม่มีอะไรต้องคุย” ชายหนุ่มกระซิบข้างหู “แล้วเรื่องรูปเมื่อสามปีก่อนล่ะ” เสียงเข้มเอ่ยพร้อมยิ้มหยัน คำว่า ‘รูป’ ที่หลุดออกมาจากปากของเขา ทำให้ร่างกายของฉันแข็งทื่อ“นะ นาย” ฉันตวัดสายตามองคนใจร้าย เม้มริมฝีปากแน่น“ไง มันสำคัญพอที่จะทำให้เธอไปคุยกับฉันแบบสองต่อสองได้ไหม” ชายหนุ่มจงใจเน้นคำว่าสองต่อสองชัดเจน“กี่ปีๆ นายก็เลวไม่เคยเปลี่ยน ฉัน ฉัน ฉันเกลียดนายจริงๆ!”น้ำตาเริ่มคลอเบ้า ทำไมนะ ทำไมโชคชะตาต้องแกล้งให้ฉันมาเจอคนอย่างเขาด้วย“อย่าเพิ่งด่วนสรุปสิ ความเลวที่ฉันมี มันยังไม่หมดเพียงเท่านี้หรอก” ร่างสูงยิ้มยียวน มือหนากระชากร่างบางให้ลอยหวือตามตนไปแบบไม่สนใจสายตาใคร“นี่!” ฉันหวีดร้