ฉันนั่งอยู่อย่างนั้นไม่ไปไหน คำพูดของพวกเขาทั้งสามคนยังคงวนเวียนอยู่ในโสตประสาท มีทุกความรู้สึกทั้งดีใจ โล่งใจ และหนักใจ หนักใจกับสิ่งที่อยากรู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ทำให้ผู้ชายคนนั้นโกรธแค้นฉันได้มากถึงเพียงนี้“ทำไมไม่ออกไปครับ ผมรอตั้งนาน” เสียงเข้มของใครคนหนึ่งเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันฉันเงยหน้ามองบุคคลที่เดินเข้ามาใกล้“ทุกคนเขารอนางแบบอยู่นะ” ซันนี่พูดเสียงเรียบ ฉันถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้า เมื่อได้ยินว่ากำลังมีงานให้ต้องสะสาง“ทุกคนในกองคงด่าฉันแหลกแล้วมั้ง” ฉันพูดติดหัวเราะ“ไม่หรอกครับ ทุกคนเข้าใจสถานการณ์ดี” ซันนี่ให้กำลังใจ“แต่ฉันกลับไม่เข้าใจอะไรเลย”ฉันพูดเสียงเครือน้ำตาร่วงหยดลงบนตักของตัวเอง เวลานี้ฉันไม่อยากทำอะไรเลย อยากหนีไปให้ไกล ไกลที่สุดเลยยิ่งดีเหนื่อยไปหมดทั้งกายและใจซันนี่เห็นสภาพของไอรีนก็อดสงสารไม่ได้ ร่างสูงนั่งลงข้างๆ หญิงสาว เอื้อมมือไปคว้าคนตัวเล็กเข้ามากอดแนบอก มือหนาปลอบประโลมลูบศีรษะทุยอย่างอ่อนโยน“ฮึก” ฉันสะอื้นไห้ออกมาทันทีที่มีคนให้พักพิง ไม่คิดมาก่อนเลยว่าแผงอกของอีตานี่จะอบอุ่นได้มากถึงเพียงนี้“ถึงผมจะไม่ค่อยรู้ว่าอะไรเป็นอะไร แต่ผมก็เห็นใจคุณนะ
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06 อ่านเพิ่มเติม