คำตอบเดียวที่ได้คือ ฉันต้องการจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง แล้วทำไมล่ะ ทำไมฉันถึงได้วิ่งหนีปัญหาเล็กๆ น้อยๆ“ขอนะครับ นะครับ” น้ำเสียงอ้อนวอนเอ่ยอีกครั้งฉันสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนหนึ่งที“โอเค” ฉันตอบเสียงหนักแน่น “นายไม่ต้องมาขอร้องฉันหรอก ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษนาย ฉันมันงี่เง่าเอง”“งั้นก็แสดงว่าคุณไอรีมยอมกลับไปถ่ายแบบต่อแล้ว”คนพูดแสดงอาการดีใจ ฉันพยักหน้ายิ้มๆ (แม้จะไม่ค่อยเต็มใจก็ตาม) ก่อนจะเป็นฝ่ายเดินกลับเข้าไปด้านใน บรรดาทีมงานทุกคนมองมายังตัวปัญหาอย่างฉันด้วยสายตาคาดโทษ ถ้าเป็นก่อนหน้านี้แค่ไม่กี่วินาทีฉันคงไม่ค่อยพอใจนักที่มีคนมองด้วยสายตาแบบนี้ แต่ทว่าตอนนี้ฉันกลับรู้สึกผิดที่ทำให้งานของทุกคนต้องล่าช้าไปมากกว่าเดิม“หนูต้องขอโทษพี่ๆ ทุกคนด้วยนะคะที่ทำให้วุ่นวาย”ฉันยกมือไหว้ขอโทษทีมงานทุกคน“โอเคครับ ถ้าน้องโอเคแล้วพวกเราก็จะได้รีบทำงานต่อเลย นี่ก็เย็นมากแล้ว” ตากล้องตัดบท บรรดาทีมงานก็พากันไปยืนประจำตำแหน่งของตัวเอง พี่ซูซี่เดินเข้ามาลากฉันเข้าห้องพักอย่างไว“รีบแต่งตัวเลยค่ะคุณน้อง เดี๋ยวงานจะเสร็จไม่ทันนะคะ”“หนูขอโทษอีกครั้งนะพี่” ฉันยังรู้สึกผิด“ช่างมันเถอะค่ะคุณน้อง พี่เ
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-05
เข้าสู่ระบบ
