Semua Bab เพียงใจรัก เพียงเธอ: Bab 71 - Bab 80

83 Bab

บทที่ 29.2 - สองเราแนบกาย (ปล่อยตัวปล่อยใจ) (จบตอน) NC25+

“อย่านะ ไม่เอาแล้วนะคุณภาคิน”เสียงหวานประท้วงได้แค่นั้นก็ถูกปิดด้วยริมฝีปากหยัก ภาคินจูบเธอด้วยความรักทั้งหมดที่มี ไม่นานเขาก็ลากไล้ริมฝีปากลงมาพรมจูบไปทั่วซอกคอขาวเนียน จนถึงเนินอกทั้งสองข้าง มือหนากอบกุมดอกบัวงามทั้งสองข้างแล้วหยอกเย้ากับมันจนปลายถันสีชมพูลุกชันอวดสายตาเหยี่ยว ไม่รอช้าริมฝีปากหยักก็เข้าครอบครองยอดปรารถนา ดูดคลึงจนเกิดเสียงดัง ส่วนอีกข้างหนึ่งก็ไม่ยอมปล่อยให้ว่างใช้มือหนาหยาบกร้านฟอนเฟ้นอยู่อย่างนั้นจนหญิงสาวต้องแอ่นอกรับด้วยความเสียวซ่านชนิดารู้สึกคล้ายกับโดนพายุทรายพัดพาร่างกายอย่างรุนแรง เมื่อปากร้อนระอุนั้นลากไล้ผ่านหน้าท้องแบนราบจนลงตํ่าสู่เนินเนื้อสาว ภาคินจับเรียวขางามแยกออกจากกัน สติน้อยนิดทำให้ร่างบางพยายามหนีบขาเข้าหากันแต่มีหรือ…ที่แรงมดจะสู้แรงช้างได้ ภาคินใช้มือหนาตรึงข้อเท้าของหญิงสาวไว้ ไม่แน่นหนามากพอหากแต่คนที่กำลังนอนหายใจรวยรินเพราะอารมณ์ที่ถูกเขาปั่นป่วนก็ไม่อยากจะขัดขืนอะไรต่ออีก ชนิดานอนนิ่งปล่อยให้เรียวขางามถูกจับแยกออกจากกัน“อ๊ะ คุณภาคิน” ภาคินกดริมฝีปากแนบเข้ากับเนินเนื้อสาวอย่างรวดเร็ว ร่างหนาตวัดปลายลิ้นนุ่มชุ่มชื้นชอนไชไปทั่วเกสรงาม ส่
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-12
Baca selengkapnya

บทที่ 30.1 - หัวใจที่เจ็บปวด (พี่คินคลั่งอีกแล้ว)

“อื้อ” ร่างหนาบิดกายไปมาบนเตียง มือหนาควานไปทั่วเตียงอย่างต้องการหาร่างน้อยมานอนกอดแนบอก หากควานหาเท่าใดก็ไม่พบทำให้ใบหน้าคมคายต้องค่อยๆ เปิดเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้นมองแทนว่างเปล่าภาคินแทบจะตาสว่างเลยทันที่ที่ไม่เห็นร่างบางบนเตียง ชายหนุ่มลุกขึ้นหยิบเอาผ้าเช็ดตัวมาพันไว้แค่ท่อนล่างของร่ายกาย สายตาเข้มสะดุดเข้ากับกระเป๋าหนังใส่เสื้อผ้าสีดำ มันเป็นกระเป๋าสัมภาระของเขาเอง ร่างสูงเดินเข้าไปใกล้กระเป๋าใบใหญ่ เห็นกระดาษสีขาวแผ่นหนึ่งถูกแปะด้วยเทปกาวตรงหัวซิปของกระเป๋า ภาคินดึงมันขึ้นมาอ่านข้อความที่ปรากฏแก่สายตา‘ความฝันจบลงแล้ว กรุณาออกไปจากชีวิตของฉัน’ร่างหนาไร้เรี่ยวแรงในทันทีที่อ่านจบ มือหยาบกร้านปล่อยให้กระดาษแผ่นบางเบาตกลงสู่พื้นห้อง“นะ นี่มัน” นํ้าเสียงสั่นไม่ต่างอะไรกับหัวใจแกร่ง เรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเป็นเพียงแค่เกมของชนิดาเท่านั้น นํ้าเสียง รอยยิ้ม และ คำพูดแสนหวาน เหล่านั้นเป็นเพียงแค่หลุมดำที่เธอจงใจขุดขึ้นมาเพื่อให้เหยื่อหน้าโง่อย่างเขาเดินลงไปด้วยตัวเอง และเขาก็งมงายมากพอที่จะตกเป็นของเล่นของหญิงสาว ใบหน้าหล่อขบกรามแน่นพร้อมกับมือหนาที่กำเข้าหากันอย่างโกรธจัด ทั้งโ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-12
Baca selengkapnya

บทที่ 30.2 - หัวใจที่เจ็บปวด (ท้าทายหัวใจ)

“คำว่ารักของพี่มันไร้ค่า ไร้ความหมายมากเหรอดา จะให้พี่ทำยังไงดาถึงจะเชื่อว่าพี่คินรักดาจริง เรื่องเมื่อคืนพี่ดีใจมาก คิดว่าอีกไม่นานเราคงได้อยู่ด้วยกันตามประสาพ่อแม่ลูก มีครอบครัวที่อบอุ่นร่วมกัน ในขณะที่ดาวางแผนอยู่ในใจ พี่คินก็พรํ่าบอกรักดาทุกวินาที ผู้ชายคนนี้วางชีวิตวางหัวใจลงบนกำมือของดาจนหมดแล้ว… ดาจะเอาอะไรอีก จะเอาอะไรจากพี่อีก!”ภาคินนํ้าตาไหลพราก ชนิดานอนนิ่งสบตาชายหนุ่ม เสียงสะอื้นของเขายามที่พูดกำลังตอกยํ้าให้ร่างบางเสียใจ“พี่ทำขนาดนี้ดายังไม่รู้อีกเหรอว่าพี่รักดากับลูกมากแค่ไหน ถ้าไม่มีดากับลูกแล้วพี่จะอยู่ยังไง ดาคือหัวใจของพี่ ส่วนหนูพิมพ์ก็คือลมหายใจของพี่ ทั้งสองคนคือชีวิตของพี่”ภาคินไม่อายอะไรทั้งสิ้น เวลานี้เขาต้องการพูด ต้องการระบายออกมาให้หมดว่าเขาคิดและรู้สึกเช่นไร ความทรมานตลอดระยะเวลาแปดปีที่ผ่านมามันทำให้เขากลายเป็นคนไร้ความรู้สึก จนกระทั่งวันนี้ วันที่เขาได้มีโอกาสมาเจอชนิดากับลูกจากคนที่อยู่เหมือนตายทั้งเป็น ก็กลับมามีชีวิตได้อีกครั้ง“ดาไม่รักพี่บ้างเลยหรือครับ ไม่รักพี่คินเลยเหรอ”นํ้าเสียงปานจะขาดใจ มือหนาที่ล็อคข้อมือเล็กไว้ค่อยๆ คลายลง ถ้าเป็นก่อนหน้า
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-12
Baca selengkapnya

บทที่ 30.3 - หัวใจที่เจ็บปวด (ยอมจากไปเพื่อเธอ) (จบตอน)

ณ สนามบิน“ยัยดาจะทำหน้ายังไงน้าที่เห็นเราสองคน”เสียงหวานเอ่ยอย่างตื่นเต้นเมื่อนึกถึงสีหน้าของเพื่อนรักที่ไม่ได้เจอกันมาเป็นเวลากว่าสองเดือนเต็ม วีระพงษ์ส่ายหน้าเบาๆ ให้กับภรรยาตัวเล็ก เขาทั้งสองคนไปไฮนีมูนกันที่ญี่ปุ่นเป็นระยะเวลากว่าสองเดือน หลังจากที่ทั้งคู่ตัดสินใจเข้าประตูวิวาห์ใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน“ก็ต้องดีใจสิ” สามีหนุ่มพูดขึ้น เรียกรอยยิ้มหวานได้เป็นอย่างดี“แน่นอนอยู่แล้ว ยัยดาคิดถึงภาจะตายไป”“รู้ได้ไงว่าดาเขาคิดถึงภา เขาอาจจะคิดถึงพงษ์ก็ได้นะ”คนตัวโตแย้งขึ้น ทำให้ภรรยาสาวที่ตอนแรกยิ้มแย้มแจ่มใสเป็นอันต้องทำหน้านิ่วคิ้วขมวดในทันที“เอ๊ะพงษ์นี่ ภารู้แล้วกัน ยัยดารักภามากกว่ารักพงษ์ซะอีก”“แต่ว่า”“นี่ อย่ามาเถียงภานะ ลืมไปแล้วเหรอว่าใครใหญ่หะ”คนตัวเล็กเสียงขุ่น วีระพงษ์หัวเราะเสียงดังก่อนจะยอมจำนนยกมือขึ้นยอมแพ้ให้กับเธอ“คร้าบ… คุณภรรยา”นํ้าเสียงล้อเลียนทำให้ภรรยากระหยิ่มอย่างพึงพอใจ หลังจากนั้นทั้งสองก็พากันขับรถไปยังจังหวัดนครปฐมเพื่อมุ่งหน้าไปยังสวนอิ่มใจที่ที่เพื่อนรักของคนทั้งคู่อาศัยอยู่ เวลาผ่านไปประมาณชั่วโมงกว่าๆ เกือบสองชั่วโมงพวกเขาก็มาถึงสวนอิ่มใจอย่างปลอดภัย ค
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-12
Baca selengkapnya

บทที่ 31.1 - อนุภาพแห่งความรัก (ไม่กลัวความตาย)

ภาคินใช้ชีวิตไม่ต่างอะไรกับหุ่นยนต์ ถึงเวลาทำงานก็ทำ นอนก็นอน กินก็กิน เขาโหมงานอย่างหนักเพื่อไม่ให้ตัวเองมีเวลาว่างมากพอที่จะคิดถึงชนิดา บางครั้งชายหนุ่มแทบจะไม่รู้เลยว่าเวลาเดินไปกี่โมงกี่ยามแล้ว วันนี้ก็เป็นอีกวันที่เขามาติดต่อเรื่องงานกับลูกค้า พอเสร็จเรียบร้อยก็นัดสังสรรค์กับพ้องเพื่อนต่อเลยทันที“ว้าวๆ พ่อนักธุรกิจหนุ่มเลือดร้อนมาแล้วโว๊ย!”เสียงทักทายจากเนมดังขึ้นทันทีที่เห็นร่างสูงใหญ่ของเพื่อนเดินเข้ามาในผับหรูชื่อดังแห่งหนึ่ง สายตาของสาวเล็กสาวใหญ่จ้องมองมายังภาคินแทบจะเป็นตาเดียว ด้วยรูปร่างหน้าตาบวกกับชื่อเสียงวงศ์ตระกูลเลยทำให้เขากลายเป็นคนดังไม่ต่างอะไรกับดาราแถวหน้าของวงการใครเล่าจะรู้ ว่าอย่างเขาจะมีลูกมีเมียเสียแล้ว“จัดหนักๆ ให้ฉันทีดิ” นํ้าเสียงเข้มบอกหลังจากที่ทิ้งตัวลงกับโซฟาหนานุ่ม“ได้เลยเพื่อน!” เนมที่ร่าเริงมากกว่าใครรีบทำตามความต้องการของเพื่อนอย่างรวดเร็ว วัชระวางแก้วบรั่นดีในมือลงกับโต๊ะ ถอนหายใจยามมองสภาพของเพื่อนรัก“ทำงานมาเหนื่อยๆ แทนที่แกจะกลับบ้านนะไอ้คิน” นํ้าเสียงออกไปทางตำหนิเรียกสายตาคมได้ดีจากคนที่กำลังเครียด“กลับทำไมวะบ้าน ไม่มีใครรอฉันเลยสักค
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-12
Baca selengkapnya

บทที่ 31.2 - อนุภาพแห่งความรัก (พี่คินถูกยิง) (จบตอน)

“ห่วงพี่คิน?” วรรณภาทำหน้าฉงน“อืม ร้อยวันพันปีฉันไม่เคยซุ่มซ่ามทำอะไรหล่นแตกเลยนะ แต่ทำไมวันนี้”“เฮ้ย คิดมากน่า คนเราก็มีพลาดกันได้ แกก็คนนะยัยดา”วรรณภาพยายามสร้างอารมณ์ขันเพื่อลดทอนความรู้สึกกลัวของเพื่อน แม้ว่าปากจะพูดออกไปแบบนั้นหากเธอเองก็แอบรู้สึกใจคอไม่ดีเช่นกัน หญิงสาวเลือกที่จะไม่พูดออกมาเพราะกลัวว่าชนิดาจะยิ่งกังวลเข้าไปใหญ่“อืม” แทนคำพูดใดๆ ชนิดาเอ่ยออกมาสั้นๆ“ไปๆ ไปพาหนูพิมพ์เข้านอนกันดีกว่า นี่สามทุ่มครึ่งแล้วนะแกปล่อยให้ลูกนอนดึกขนาดนี้ได้ไงกัน”วรรณภาจูงมือเพื่อนเดินออกจากห้องครัวไปยังห้องนั่งเล่น ชนิดาไม่มีทีท่าว่าจะหยุดคิดเลยสักนิด ขนาดตอนที่เธอกำลังอ่านนิทานให้ลูกน้อยฟังเธอก็ยังเหม่อลอยอยู่บ่อยครั้ง จนวรรณภาและวีระพงษ์ต้องเข้ามาช่วยกันอ่านแทนไม่งั้นหนูพิมพ์คงงอแงไม่ยอมเข้านอนเสียที หลังจากพาเด็กน้อยเข้านอนเป็นที่เรียบร้อย สองสามีภรรยาก็เดินเข้ามาหาหญิงสาวที่ยืนทำหน้าเครียดอยู่ที่ระเบียงห้องนอนของตัวเอง“พงษ์ว่าดาอย่าคิดอะไรมากเลยนะ แค่แก้วแตกน่ะไม่มีอะไรหรอกจ้ะ” วีระพงษ์ยิ้ม เอื้อมมือไปสัมผัสมือเพื่อนสาว ชนิดาสบตากับคนพูด“ดาเองก็หวังให้มันเป็นแบบนั้น อย่ามีเรื่อ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-12
Baca selengkapnya

บทที่ 32.1 - รักยิ่งกว่าชีวิต (วางแผนพิชิตหัวใจ)

“ไม่จริง! ไม่จริง!” หญิงสาวตะโกนลั่นอย่างรับไม่ได้ เธอก้มลงกอดผู้ชายที่รักสุดหัวใจ“คุณจะทิ้งฉันไปแบบนี้ไม่ได้นะ ทิ้งฉันไปไม่ได้” เสียงเล็กสะอื้น “พี่คินไม่รักน้องดา ไม่รักลูกแล้วหรือคะ น้องดากับหนูพิมพ์จะอยู่ยังไง พี่คินบอกเองว่าหนูพิมพ์แกต้องการพ่อแล้วทำไมพี่คินทำแบบนี้ พี่คินตื่นขึ้นมาสิ ตื่นขึ้นมา ฮือๆ”ชนิดาร้องไห้ปานจะขาดใจ“น้องดาขอโทษ ขอโทษสำหรับทุกอย่างเลย น้องดาโกหก น้องดารักพี่คิน รักมาตลอดและจะรักพี่คินแค่คนเดียวเท่านั้น พี่คินไม่รักน้องดาแล้วหรือคะ ไม่อยากได้ยินน้องดาบอกรักแล้วเหรอ พี่คินใจร้าย บอกว่าจะอยู่กับน้องดา อยู่กับลูกไม่ทิ้งไปไหน จะสร้างครอบครัวอบอุ่นร่วมกัน เราจะอยู่ด้วยกันไงคะพี่คิน มีพ่อ แม่ และก็ลูก ครอบครัวของเราไงคะพี่คิน ฮือๆ พี่คิน”“ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย พี่คินฟื้นสิ ฟื้นสิคนบ้า ดาบอกให้ฟื้นไง น้องดาจะเกลียดพี่คินแล้วนะถ้าพี่คินไม่ฟะ ฟื้นน่ะ ฮือๆ” ทั้งร้องไห้ทั้งพูดชนิดาตาแดงจมูกแดงจนน่าสงสาร“ฮือๆ” เมื่อหมดคำพูดหญิงสาวก็เอาแต่ร้องไห้ ซบใบหน้าที่เปื้อนคราบนํ้าตามากมายลงกับอกกว้าง ร่างไร้วิญญาณของภาคิน“ถ้าพี่ฟื้น น้องดาจะไม่เกลียดพี่ใช่ไหม?”ชนิดาตาโต ค่อ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-12
Baca selengkapnya

บทที่ 32.2 - รักยิ่งกว่าชีวิต (ยอมรับหัวใจตัวเอง) (จบตอน)

“สรุปว่าทุกคน รวมหัวกันหลอกดายังงั้นหรือคะ”“พวกเราทำเพราะหวังดีกับแกนะยัยดา” วรรณภาพูดกับเพื่อน วีระพงษ์เองก็พยักหน้าร่วมด้วย“แกกับพงษ์ก็เหมือนกัน เป็นเพื่อนฉันหรือเปล่าทำไมถึงหลอกฉันได้ลงคอ” ชนิดาพาลไปหาเพื่อนรักทั้งสอง“ยังมีอีกคนหนึ่งนะ” วรรณภาไม่พูดต่อ อมยิ้มกรายๆ“คุณป้าเหรอ?” ชนิดาพูดแบบไม่ค่อยอยากจะเชื่อนัก แต่พอได้รับการยืนยันจากคุณพิเชษและคุณบังอร ร่างบางก็ดิ้นเร่าด้วยความโมโห “ทำไมทุกคนใจร้ายกันแบบนี้ หลอกดากันหมดเลย”“เอ้า ก็ถ้าไม่หลอก แกจะยอมรับความจริงหรือยัยดา”วรรณภาพูดเสียงขึ้นจมูก“ความจริงอะไร”“ก็ความจริงที่ว่าแกรักพี่คินไง” คำพูดของเพื่อนทำเอาสาวเจ้าหน้าแดงเป็นลูกมะเขือเทศ เรียกเสียงหัวเราะได้ดีจากทุกคนที่อยู่ในที่นี้ โดยเฉพาะภาคิน“ใช่ครับ น้องดาบอกว่ารักพี่ และจะรักแค่คนเดียวด้วยนะ”ชายหนุ่มอมยิ้ม ชนิดาหันใบหน้ามาทำตาเขียวใส่“รักอะไรกัน ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นสักหน่อย คุณมันขี้ตู่”หญิงสาวไม่ยอมรับ ภาคินมองหน้าทุกคนก่อนจะหยิบเอาไอโฟนรุ่นล่าสุดออกมาจากกระเป๋าเสื้อคนไข้ มือหนาจัดการสัมผัสที่หน้าจอ เสียงพูดและเสียงร้องไห้ของชนิดาดังชัดเจนในทันที
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-12
Baca selengkapnya

บทส่งท้าย 1.1 - เมื่อวันฟ้าเปลี่ยนสี (งานแต่งอันสวยงาม)

งานแต่งงานของภาคินและชนิดาถูกจัดขึ้นที่ริมทะเลท่ามกลางเสียงคลื่นกระทบหาดทราย บรรดาแขกเหรื่อที่มางานต่างเอ่ยปากชมว่าเขาทั้งสองช่างเป็นคู่ที่เหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก บิดามารดาของทั้งสองฝ่ายก็เลยพากันยิ้มแย้มซะจนหน้าบานเมื่อได้รับคำชมต่างๆ นานา ชนิดาแต่งกายด้วยชุดเจ้าสาวสีขาวสะอาดตา ใบหน้าหวานถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางชั้นดี ประดับเครื่องเพชรเครื่องพลอยที่ส่งแสงแวววาวให้คนอื่นได้ตาร้อนผ่าวกันเป็นแถว ร่างบางระหงสวยสง่าตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า วรรณภามองเพื่อนด้วยความชื่นชม“โห ดา แกสวยมาก!” คนพูดลากเสียงยาว ทำเอาเจ้าสาวแอบเขิน“ชมเกินไป ถ้าจะสวยก็เป็นเพราะฝีมือการแต่งหน้าของแกนั่นแหละ”“แกก็ถ่อมตัวเกิ้น แกน่ะสวยอยู่แล้ว แต่งนิดเติมหน่อยเกินจะเพอร์เฟ็ค” วรรณภาพูดออกมาจากใจจริง ก๊อกๆ“เข้ามาได้ค่ะ” ชนิดาเอ่ยเสียงหวาน ไม่นานประตูก็ถูกเปิดพร้อมกับร่างบางของเด็กสาวคนหนึ่งที่สวมชุดเกาะอกสีฟ้าอ่อนเดินเข้ามาหาวรรณภาเพื่อนของเธอ“หนูจัดเตรียมขนมเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะคุณภา” สาวน้อยบอกเสียงใส“ดีมากจ้ะ” วรรณภายิ้ม“งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ จะลงไปดูความเรียบร้อยเสียหน่อย” สาวน้อยหน้าใสพูดด้วยรอยยิ้มเ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-12
Baca selengkapnya

บทส่งท้าย 1.2 - เมื่อวันฟ้าเปลี่ยนสี (อวยพรคู่บ่าวสาว)

“คุณเป็นคนหยิบได้ แต่ฉันเป็นคนเห็นก่อน เพราะฉะนั้นดอกไม้ช่อนี้เป็นของฉัน!” ไม่ว่าเปล่ามือบางก็แย่งเอาดอกไม้ในมือหนามาถือไว้อย่างชื่นชม วัชระเริ่มจะมีนํ้าโหขึ้นมาบ้างเสียแล้ว“ไม่มีมารยาท ผมเป็นคนหยิบก่อนดอกไม้ต้องเป็นของผม”“คุณต่างหากที่ไม่มีมารยาท เป็นผู้ชายซะเปล่าไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเลย แค่ดอกไม้ช่อเดียวก็เสียสละให้ผู้หญิงเขาไม่ได้”ว่าแล้วก็เบ้ริมฝีปากใส่ ยิ่งไปกระตุ้นอารมณ์โกรธของฝ่ายตรงข้าม“ผมเป็นสุภาพบุรุษกับเฉพาะสุภาพสตรีเท่านั้น แต่กับคุณมันไม่ใช่”“ไม่ใช่ยังไง ฉันเองก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน”“คงจะเป็นผู้หญิงที่โสดมานาน อยากจะแต่งงานสินะ โอเค้! ผมให้ดอกไม้กับคุณก็ได้ เพราะว่าเห็นใจที่คุณอยากจะแต่งงานจนตัวสั่น เลยต้องมาแย่งดอกไม้เจ้าสาวกับคนอื่น” คำพูดของชายหนุ่มทำให้สาวน้อยมองดอกไม้ในมือไปมาอย่างงงๆ“เกี่ยวอะไรกับฉันอยากแต่งงานไม่ทราบ”“ก็ที่อยากได้ดอกไม้ก็เพราะว่าอยากแต่งงานไม่ใช่เหรอ ถ้าไม่ใช่ผู้หญิงที่อยากจะแต่งงานมีครอบครัวแล้วจะอยากได้ดอกไม้ของเจ้าสาวไปทำไมกัน”ดวงตากลมโตเบิกกว้างก่อนจะโยนช่อดอกไม้ใส่หน้าอกของชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว มือหนาเกือบจะรับเอาไว้ไม่ทัน วัชระฉุนจั
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-12
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1
...
456789
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status