Alle Kapitel von Too Late, She's My Wife Now: Kapitel 61 – Kapitel 70

“And do you believe him?”“I don't know, Reiner!” My voice cracked. “Kasi totoo naman, 'di ba? Matagal mo na akong kilala. You admitted that. So paano ko malalaman kung alin sa mga nangyari sa buhay ko ang tadhana at alin ang gawa mo?”Tumitig siya sa akin nang matagal. Those gray eyes were storms of emotion.“I paved the way, yes,” pag-amin niya.Napasinghap ako. “You... what?”“I made sure you had opportunities,” mabilis niyang paliwanag. “The scholarship? I funded it anonymously because I knew you were smart but struggling. The job failures? Those companies were failing, Armea. I didn't ruin them. I just... ensured that when you fell, you would fall towards me.”“That's manipulation, Reiner!” Binawi ko ang kamay ko. “Ang buong buhay ko... akala ko achievements ko 'yun. Akala ko failures ko 'yun. Pero lahat pala 'yun, ikaw ang may gawa?”“I did it to protect you!” Tumayo siya, frustration evident in his voice. “Nasa malayo lang ako noon. Watching Richard hurt you. Watching you strug

Pag-uwi namin sa mansion, ramdam ko ang tensyon ng mga guards. Alam nilang lagot sila.Sinalubong kami ni Reiner sa may p***o. Mukhang tinawagan na siya ni Gerard habang nasa byahe pa lang kami.Naka-tuxedo pants na siya pero wala pa ‘yung pantaas.Naka-white shirt lang na nakatupi ang sleeves hanggang siko. Pero ‘yung mukha niya... diyos ko, nakakatakot.Hindi siya sumisigaw. Pero ‘yung katahimikan niya, parang bagyo.“Reiner...” tawag ko, nanginginig pa rin.Hindi niya pinansin si Gerard na nakayuko sa tabi. Dumiretso siya sa akin. Hinawakan niya ako sa magkabilang balikat, ang mga mata niya ay mabilis na ini-scan ang buong katawan ko.“Did she hurt you?” His voice was low, terrifyingly calm.Pinakita ko ang braso ko na may kalmot.Nakita ko ang pagdilim ng mata ni Reiner. Parang may pinatay siya sa isip niya nung moment na ‘yun. Hinawakan niya ang braso ko—sobrang ingat, parang babasagin ako.“Gerard,” tawag niya, hindi lumilingon.“S-Sir,” sagot ni Gerard na halatang takot na takot

Armea’s Point of ViewIsang nakakabinging katahimikan ang bumalot sa buong conference hall matapos bitawan ni Reiner ang mga salitang iyon.Mrs. Armea Ramanov.Parang umalingawngaw ang pangalang iyon sa bawat sulok ng silid, pumuputol sa hangin, at nagpapahinto sa paghinga ng lahat ng taong naroon.Nakatitig lang ako sa unahan, nanginginig ang mga tuhod sa ilalim ng aking puting corporate dress habang ang init ng palad ni Reiner na nakakulong sa aking mga daliri ang tanging nagpapanatili sa akin sa aking kinatatayuan.Narinig ko ang sabay-sabay na pagsinghap ng mga board members at executives sa harapan.Ang mga empleyado mula sa marketing division—ang mga taong nakasama ko sa trabaho araw-araw, ang mga taong nakasaksi sa aking pag-iyak noong pumutok ang iskandalo—ay literal na napanganga.Ang ilan sa kanila ay napahawak sa kanilang dibdib, habang ang iba ay hindi magkamayaw sa pagpapalitan ng naguguluhang tingin.Ang babaeng itinuring nilang kaawa-awa at pinaratangan ng buong bansa n

Si Reiner.Naka-grey bespoke suit siya ngayon, walang necktie, at bukas ang dalawang butones sa itaas.Ang kaniyang shades ay nakasabit sa kaniyang bulsa, inilalantad ang kaniyang madilim at nagliliyab na mga mata na direktang nakatutok sa akin. Ang kaniyang panga ay naka-igting, mas nakakadagdag pa sa nakakatakot niyang aura, kung hindi ko lang siya asawa malamang ay siniksik ko na rin ang sarili ko sa pader.Mabilis na gumawa ng malawak na daanan ang mga empleyado, pilit na inilalayo ang kanilang mga sarili upang huwag dumiit o mapansin ng bilyonaryong CEO.Naglakad si Reiner palapit sa akin, bawat bagsak ng kaniyang sapatos ay tila isang babala. Nang makarating siya sa harap ko, ganap niyang binalewala ang presensya ni Katrina na ngayon ay tila hihimatayin na sa takot.Hinawakan niya ang aking baywang, isang mahigpit at possessive na paghawak na nagparamdam sa buong floor kung sino ang nagmamay-ari sa akin.“What’s taking you so long, Wife?” malambing ngunit may kasamang banta sa k

Gumapang ang kaniyang mga labi pababa sa aking tiyan hanggang sa marating niya ang aking pinakasentro. Ibinuka niya nang maluwang ang aking mga hita at inilubog ang kaniyang mukha doon.“Reiner... ugh...” napaiyak ako sa sarap, ang aking likod ay awtomatikong umarko nang maramdaman ko ang kaniyang basa at mainit na dila na direktang tumatama sa pinakasensitibong parte ko.Walang awa ang kaniyang pagdila at pagsipsip, bawat galaw ay nagpapadala ng libu-libong boltahe ng kuryente sa aking sistema hanggang sa maramdaman ko ang marahas na pag-igting ng aking buong katawan, sinasalubong ang unang matinding rurok na nagpaiyak sa akin sa sarap.Nakangising umangat si Reiner, basang-basa ang kaniyang mga labi habang hinahabol ko ang aking hininga.Sa isang mabilis na galaw, hinubad niya ang kaniyang natitirang saplot. Napalunok ako nang makita ang kaniyang maugat, matigas, at dambuhalang pagkalalaki na kumikislot sa pananabik.Ngunit sa halip na pumaimbabaw, marahan niya akong hinila paupo. I