หลังจากวันนั้นหานอิงหลันก็ขอแยกห้องนอนกับสามี โดยใช้เหตุผลว่า.. เขาทำให้นางเหนื่อย จนแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอนเกือบจะทุกคืน ซึ่งห่าวอี้ก็พูดแย้งขึ้นมาว่าเรื่องทั้งหมดไม่ได้เกิดจากความต้องการของเขาเพียงฝ่ายเดียว มันเป็นเพราะนางทำให้เขาหลงรักและหลงใหลต่างหาก จึงทำให้เขาหักห้ามใจตนเองเอาไว้ไม่อยู่แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น หานอิงหลันกลับไม่ยอมคล้อยตามอยู่ดี เพราะห่าวอี้ทำแต่ละครั้ง นางแทบจะลุกเดินไปไหนไม่ได้เลย ฉะนั้นนางจึงยืนกรานคำเดิมว่าจะขอแยกห้องนอน ห่าวอี้จนปัญญาที่จะเอ่ยห้าม เขาจึงยอมตกปากรับคำนางทว่าพอตกกลางคืน... ห่าวอี้ก็แอบเข้ามาในห้องของหานอิงหลันเหมือนเดิมเขารีบสอดตัวเข้าไปในผ้าห่ม จากนั้นก็โอบกอดเอวบางจากทางด้านหลัง ปลายจมูกสูดดมกลิ่นหอมอ่อนจากเรือนผมของนาง แค่ได้กลิ่นหอมจากตัวนาง เขาก็รู้สึกอยากทำขึ้นมาอีกแล้ว" ขยับออกไป คนบ้าตัณหา! " หานอิงหลันสัมผัสได้ถึงส่วนแข็งขืนที่มันกำลังถูไถกับร่องสะโพกของนางอยู่" ก็เจ้าตัวหอม " ยิ่งนางห้าม เขาก็ยิ่งบดเบียดร่างกายเข้าหานางมากขึ้น" รัชทายาท! เหตุใดท่านจึงตามข้ามาที่นี่อีก ข้า
Última actualización : 2026-09-29
INICIAR SESIÓN
