All Chapters of ลุ้นรักทายาทมาเฟีย : Chapter 11 - Chapter 20

แกรนด์เดร์นั่งมองหญิงสาวอันเป็นที่รักพูดคุยอยู่กับชายอื่นอยู่อย่างนั้น มือหนาก็ยกแก้วนั้นดื่มแก้วแล้วแก้วเล่า หัวใจที่สุดแสนจะปวดร้าวของเขาตอนนี้มันเหมือนถูกขยี้ด้วยเท้าเรียวๆ ของร่างบางชุดสีแดงเพลิงนั้น อารมณ์ของเขาตอนนี้ใครมาพูดอะไรก็ขวางหูขวางตาไปหมด ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนแบบไม่ค่อยจะตรงทางนักตามร่างบางนั้นออกไปยังทางเดินนั้นคาร์รินเดินออกมาจากกลุ่มเพื่อนเพื่อจะเข้าห้องน้ำ หญิงสาวรู้สึกว่าเหมือนมีใครบางคนกำลังเดินตามหล่อนมายังที่นี่ ใบหน้าสวยจึงหันรีหันขวางเพื่อมองยังสิ่งผิดปกตินั้น “อุ้ย...ว้ายยย คุณเป็นใครหนะ หลบไปนะ” ร่างบางถึงกับสะดุ้งร้องตกใจเมื่อหล่อนหันกลับไปเพื่อจะเดินตรงไปยังห้องน้ำก็พบชายตะวันตกคนหนึ่งยืนขวางทางหล่อนอยู่ หัวใจของคาร์รินเต้นรัวขึ้นทันที เมื่อมันทำท่าเหมือนหื่นกระหายเดินเข้ามายังร่างบางของหล่อน“อะไรจ๊ะน้องสาว แค่นี้ทำเป็นตกใจ คุยกันหน่อยไหมจ๊ะ” เสียงแหบพร่าของมันฟังดูน่ากลัวผิดปกติ คาร์รินมองหาคนช่วย แต่นี่คงจะดึกแล้วกระมัง พวกสาวๆ หนุ่มๆ จึงแดนซ์กระจายกันแบบนันสต๊อบ จึงไม่มีใครผ่านมาเลยด้วยซ้ำ“ไม่ หลบไปนะฉันไม่มีอะไรจะคุยด้วย” หญิงสาวรีบเบี่ยงตัวเองหนีคนแปล

หลังจากวันที่คาร์รินมาดูแลปรนนิบัติเขานั้น หล่อนยังคงโทรถามอาการของชายหนุ่มอยู่เป็นประจำ แกรนด์เดร์รู้สึกดีขึ้นมากแล้วและจะเป็นปกติแล้ว โดยเขาแอบดีใจลึกๆ ที่เจ้าหล่อนยังคงห่วงใยเขา แม้แต่เวลาพูดหล่อนจะไม่หวานเหมือนเดิมนั้น เขายังคงแอบเอาดอกไม้ไปให้เจ้าหล่อนทุกอาทิตย์ในที่ทำงาน แต่เขาไม่ได้ระบุชื่อหรอก เขาเกรงว่าร่างบางจะไม่รับน้ำใจของเขา ชายหนุ่มแอบติดตามเรื่องราวของเธออยู่กรายๆ ตอนนี้ได้ข่าวว่าพ่อลูกเศรษฐีบ่อน้ำมัน มาตามขายขนมจีบให้กับเจ้าหล่อนอยู่ บางครั้งได้ข่าวว่าไปทานข้าวบ้าง ไปเที่ยวบ้าง แต่ก็ยังดีที่มีเพื่อนสาวของเธอไปด้วย ไม่ได้ไปกันสองต่อสอง เขาก็ยังรู้สึกโล่งอกอยู่บ้างแกรนด์เดร์เอาแต่ทำงานจนไม่ได้มีวันหยุดพัก ไม่เช่นนั้นเขาต้องคิดมากจนหัวจะระเบิดเลยทีเดียว จะไม่ให้คิดมากได้อย่างไรกัน เขากำลังจะทำให้เมียตัวเองหลุดมือไปแล้ว ตอนนี้กับสาวคนอื่นเขาก็ไม่มีอารมณ์ไปเล่นด้วยหรอก สาวๆ หลายคนโทรมาอยากเจอหน้าเขา โดยเจ้าหล่อนยินดีมาบริการให้ถึงที่ แต่ตอนนี้แกรนด์เดร์รู้สึกเบื่อหน่าย จนคนเป็นพ่อสังเกตเห็นได้ชัด“เป็นไรไอ้เสือ พักนี้ดูหงอยๆ” เสียงชายวัยกลางคนถามบุตรชายตัวเองด้วยความอยากรู

แกรนด์เดร์เงยหน้ามองดวงตาหวานอย่างลุแก่โทษ สายตาอ่อนโยนของเขาทำให้หญิงสาวใจสั่นระรัว ดวงตาหวานก็มองใบหน้าคมนิ่ง ชายหนุ่มเป่าลมปากที่ผิวแดงนั้นเบาๆ"ขอโทษนะครับคนดี พี่ลืมตัวไปหน่อย" ชายหนุ่มบอกหญิงสาวด้วยน้ำเสียงอ่อย มือหนาแตะเบาๆ ตรงต้นขานั้น หญิงสาวใบหน้าร้อนผ่าว เมื่อลมหายใจของเขามันรินรดแถวๆ นั้น"อือ อื้อออ...” คาร์รินพยักหน้าหวานรับคำขอโทษหล่อนรีบหนีบเรียวขางามเข้าหากันทันที ก็หล่อนทั้งเขินทั้งอาย จะไม่ให้อายได้อย่างไร เขาเล่นนั่งเป่าลมหายใจรดโคนขาอ่อนของหล่อน แล้วช่วงล่างของหล่อนก็เหลือเพียงชั้นในตัวบางนี้ชิ้นเดียวเท่านั้น"มาคะ เดี๋ยวพี่ทำให้หายเจ็บ" ชายหนุ่มเงยหน้ามองหญิงสาวหลังจากที่เขาพูดจบ จากนั้นเขาก็กดจุมพิตหวานลงตรงรอยแดงนั้นอย่างหนักหน่วง"อ๊ะ อื้ออ..” ร่างบางแหงนหน้าร้องครวญ เมื่อปากอุ่นๆ ของชายหนุ่มกดลงตรงรอยนั้น ทำให้เจ้าหล่อนซ่านสยิวเป็นที่สุด ใบหน้าสวยเอ่อสีแดงระเรื่อด้วยความเขิน จากนั้นเขาก็กดจุมพิต ตามเรียวขางามของหญิงสาวไปมาจนทั่วทั้งเรียวขาร่างบางบิดเรียวขางามไปมาเพราะความเสียว หล่อนรู้สึกขนในกายลุกซู่ไปหมดทั่วสันพราง ใบหน้าคมคล้อยลงต่ำเรื่อยๆ จากโคนขาอ่อนสีข

แกรนด์เดร์ คลายปมผ้าขนหนูของเขาออก เขาก้มลงไปหาร่างบางที่นอนหอบอยู่บนเตียงนั้นอีกครั้ง สายตาคมมองลงไปที่ใบหน้าหวานที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ คาร์รินไม่กล้าช้อนสายตาขึ้นไปมองใบหน้าคมที่อยู่ด้านบน ซึ่งห่างกันไม่ถึงคืบ ลมหายใจอันร้อนผ่าวของเขามันรินรดพวงแก้มใสของหล่อนจนทำให้ร่างบางต้องลืมตามองเขา"พี่รักน้องคาร์รินนะครับ แต่งงานกับพี่นะ" แกรนด์เดร์ พร่ำบอกคำว่ารักให้กับเจ้าหล่อนฟัง หญิงสาวมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่คมนั้นนิ่งหล่อนไม่ได้เอ่ยคำใดออกมา เขาจึงส่งสายตาหวานซึ้งไปให้กับเจ้าหล่อน ชายหนุ่มจับมือเรียวของหล่อนขึ้นมาแตะหน้าอกข้างซ้ายของเขา หญิงสาวรับรู้ได้ถึงการเต้นของหัวใจนั้น ใบหน้าสวยเอ่อขึ้นสีแดงอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคมมองลึกลงไปในดวงตางอนคู่หวานคู่นั้น"ได้ยินเสียงหัวใจของพี่ไหม" ชายหนุ่มยังคงเฝ้าถามหล่อนอีก แต่หญิงสาวก็ได้แต่หลบสายตาของเขา ในหัวใจดวงน้อยของคาร์รินดวงนี้ก็มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นแหละ แต่ทว่าหล่อนจะเชื่อใจเขาได้มากน้อยแค่ไหน หล่อนไม่อยากจะเอ่ยคำว่ารักออกมาสุ่มสี่สุ่มห้า หล่อนต้องแน่ใจในตัวเขามากกว่านี้ก่อน"ถ้าไม่ตอบพี่ถือว่าน้องก็มีใจให้กับพี่นะครับ" แกรนด์เดร์ถือโอกาสนี้พ

คาร์ริน ลืมตาตื่นขึ้นมาตอนบ่ายแก่ๆ นี่หล่อนหลับไปตั้งแต่เมื่อไรนะ หญิงสาวมองไปรอบๆ ห้อง สายตาคู่หวานสะดุดเข้ากับใบหน้าหล่อคมที่อยู่ใกล้หล่อนมากเสียจนหล่อนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ นั้น ใบหน้าสวยของหล่อนร้อนผ่าวเมื่อหล่อนมองใบหน้าคมนั้นอย่างพินิจอีกครั้ง คิ้วหนาคมเข้มเป็นรูปเรียงกันสวย จมูกโด่งก็เป็นสันรับกับคางเหลี่ยม ปากหนาหยักก็เข้ารูปรับกันเลยทีเดียว หล่อไม่เบาเลยนะนี่ ร่างบางขยับอย่างเบามากที่สุดเท่าที่จะทำได้ หล่อนหันมาตะแคงมองใบหน้าคมนั้นอย่างชัดเจน หล่อนนึกไปถึงเรียวปากหนาที่เขาสัมผัสหล่อนทั่วเรือนร่าง ใบหน้าสวยก็เอ่อขึ้นสีแดงมากขึ้น หล่อนสลัดความคิดเลยเถิดนั้นออกมันจะเพ้อเจ้อไปแล้วยายคาร์รินร่างเล็กกำลังจะขยับตัวไปเข้าห้องน้ำ หล่อนรู้สึกว่าร่างกายหล่อนนั้นเหนอะหนะไปทั้งร่างหมดแล้ว หมับ!! “อ๊ะ...อุ้ย” ยังไม่ทันที่ร่างบางจะขยับออกจากผ้าห่ม เอวคอดกิ่วของหล่อนก็ถูกคว้าหมับ แล้วร่างบางก็ลอยปะทำกับอกกว้างอย่างจัง ดวงตาคู่หวานต้องเบิกกว้างขึ้น เมื่อใบหน้าสวยของหล่อนเกือบชนเข้ากับใบหน้าหล่อตรงหน้าหล่อนนี้ ชายหนุ่มลืมตาขึ้นแล้วยิ้มหวานให้หล่อน“จะหนีพี่ไปไหนอีก” แกรน์เดร์ยกคิ้วเรียงถาม