ทำตามหัวใจ

คาร์รินยืนมองทะเลเพื่อสูดอากาศบริสุทธ์อยู่อย่างนั้น หล่อนบอกอเล็กให้กลับเข้าไปหาแอนนาก่อน เพราะหล่อนยังไม่อยากจะเข้าไป หล่อนอยากเดินเล่นอยู่แบบนี้สักพัก เมื่อคืนมาถึงก็ดึกแล้ว แต่ยังดีที่ป๋าพามาเครื่องส่วนตัว หล่อนเลยชวนเพื่อนๆ มาเที่ยวด้วย โดยป๋าบอกเพียงว่ามาเที่ยวช่วงซัมเมอร์ที่นี่ หล่อนจึงอยากมาเที่ยวให้สบายอารมณ์บ้าง

คาร์รินเดินออกไปจากจุดเดิมเรื่อยๆ หล่อนเขี่ยไม้เล่นกับทรายละเอียดนั้นอยู่สักพัก หญิงสาวก็เห็นโขดหินหล่อนก็อยากจะปีนขึ้นไปนั่งเล่น เจ้าหล่อนจึงสวมวิญญาณคาร์รินตอนเด็กจัดแจงก้าวเท้าเรียวเพื่อปีนโขดหินนั้น....ด้วยความที่มันเปียกน้ำแล้วก็ลื่นมาก หญิงสาวจึงปีนอย่างลำบาก...

“ว้ายยยยยย........หมับ!!!” ร่างบางก้าวพลาด เหยียบโขดหินลื่น จนทำให้ร่างหล่อนหงายหลัง คาร์รินรีบหลับตาปี๋ งานนี้มีเจ็บตัวอีกแน่ๆ ยังดีที่ร่างบางปะทะกับบางสิ่งบางอย่าง เหมือนมีสิ่งรองรับไว้ได้ คาร์รินค่อยๆ ลืมตามองสิ่งที่อยู่ใต้ร่างหล่อน เหมือนมีร่างหนาของใครบางคนอยู่ตรงนั้น

“อุ้ย...พี่แกรนด์เดร์” หญิงสาวอุทานเรียกชื่อชายหนุ่มที่หล่อนตกลงมาทับร่างเขา พรางดวงตาหวานก็พองโตอย่างไม่เชื่อสายตา

“ก็พี่นะสิ ซุกซนอีกแล้วนะ” เสียงเข้มดุหญิงสาว ใบหน้าของเขายังคงเรียบนิ่ง

“ซนที่ไหนหละ คาร์รินโตแล้วนะ” ร่างบางไม่ชอบคำนี้เลยฟังดูว่าเขาทำเหมือนหล่อนเป็นเด็ก

“รู้ว่าโตแล้ว แล้วก็สวยมากด้วย สวยเสียจนหนุ่มๆ ตามติดหนึบ” แกรนด์เดร์ยังคงเหน็บหญิงสาว ทำให้คนฟังยิ่งใบหน้าบึ้งตึงมากกว่าเดิมอีก ร่างบางใช้แขนเรียวดันไว้กับหน้าอกชายหนุ่ม เพื่อกันใบหน้าของเราใกล้กันมากกว่าเดิม

“แต่ก็มีหนุ่มบางคนหละคะ ที่ไม่เคยสนใจ แล้วก็ไม่เคยเห็นค่าเลย” คาร์รินเปิดประเด็นร้อนทันที หล่อนก็ประชดประชันเขากลับทันควันเหมือนกัน

“ใครบอกว่าไม่สนใจ ไม่เห็นคุณค่า” แกรนด์เดร์พูดกับหญิงสาวโดยไม่วายกระดกศีรษะทุยของเขาขึ้นมาจนปากหนานั้นเกือบชนกับปากบาง จนหญิงสาวต้องดึงใบหน้าสวยขึ้นมาเล็กนั้น

“ก็คนแถวนี้แหละคะ ไม่อยากคุยด้วยแล้ว” คาร์รินเบนใบหน้าสวยหนีชายหนุ่ม แขนเรียวรีบดันหน้าอกแกร่งเพื่อชันตัวขึ้น หล่อนเกรงว่าเขาจะได้ยินเสียงหัวใจหล่อนเต้นแรงเหมือนรัวกลอง

“คนแถวนี้อะไร แล้วจะรีบไปไหน อย่าบอกนะว่าไปหาไอ้ลูกเศรษฐีบ่อน้ำมัน” ชายหนุ่มพูดพรางหรี่ตาคมมองร่างอรชรบนร่างเขานี้

“จะว่าอย่างนั้นก็ได้คะ ....อุ้ย ปล่อยน๊า” คาร์รินเตรียมที่จะพูดประชดชายหนุ่มบ้างแต่ร่างเล็กก็ต้องร้องอุทาน เพราะตอนนี้ร่างบางถูกเขารัดแน่นจนหายใจไม่ออก

“ไม่ปล่อย พี่ไม่ปล่อยให้เมียตัวเองไปอี๋อ๋อกับใครอีกแล้ว”

“เมียที่ไหนกันคะ อีกอย่างเราถอนหมั้นกันแล้วด้วย” หญิงสาวพูดพรางจ้องมองใบหน้าคมเขม็ง

“ถอนก็ไม่เป็นไร เพราะพี่มีวิธีที่เด็ดกว่าการหมั้น แล้วข้ามขั้นไปแต่งเลยด้วยซ้ำ” แกรนด์เดร์ยังคงลอยหน้าลอยตาพูดกับร่างบางที่มองเขาตาพองอยู่นี้

“ทะลึ่ง ปล่อยน้องเดี๋ยวนี้นะ คนบ้า” คาร์รินแค่มองตาก็เห็นภาพที่เขาคิดทันที ใบหน้าสวยเอ่อขึ้นแดงปลั่ง

“ไม่ปล่อย แล้วก็จะไม่มีวันปล่อยอีกแล้ว” “ว้ายยย....” แกรนด์เดร์พูดกับหญิงสาว พรางดีดตัวแกร่งของเขาขึ้น รีบก้มลงไปช้อนร่างบางไว้แนบอก แล้วก็รีบเดินไปท่าเรือทันที ซึ่งก็ไม่กี่ก้าวเท่านั้นเอง

“อุ้ย พี่แกรนด์เดร์ ปล่อยน้องเดี๋ยวนี้นะ คนบ้า จะพาน้องไปไหน” คาร์รินพูดกับชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงหวาดหวั่น อีกใจก็ไม่กล้าร้องให้คนช่วยเกรงว่าคนจะแตกตื่น แล้วก็เกรงว่าจะเป็นเรื่องใหญ่ หล่อนได้แต่ดีดดิ้นอย่าแรงเพื่อให้หลุดพ้นจากอ้อมอกแกร่งนี้ มือเท้าทุบตี วีใส่เขาแบบไม่ยั้ง

ตุ๊บ!!! “ว้ายยย น้องเจ็บนะ” ร่างบางรีบตะโกนต่อว่าชายหนุ่มทันทีที่ก้นหล่อนปะทะกับพื้นเรือเฟอร์รี่ลำเขื่อง หญิงสาวมองไปรอบๆ ด้วยความตกใจ ทันใดนั้น เรือลำนี้ก็แล่นออกสู่ท้องทะเลโดยเร็ว

“พี่แกรนด์เดร์ จะพาน้องไปไหนหนะ คนบ้า เอาน้องกลับเข้าฝั่งเดี๋ยวนี้นะ” คาร์รินยังคงตะโกนต่อว่าชายหนุ่มแข่งกับเสียงเรือแล้วก็เสียงคลื่น ชายหนุ่มยังคงทำไม่รู้ไม่ชี้ที่หล่อนตะโกนแล้วก็แสดงอาการวีนๆ นั้น

ไม่นานนักเรือก็จอดเทียบท่าตรงเกาะแห่งหนึ่งซึ่งคาร์รินไม่รู้ว่ามันคือที่ไหน แต่ที่แน่ๆ มันน่าจะเป็นเกาะส่วนตัวเพราะหล่อนเห็นบ้านพักตากอากาศเพียงหลังเดียว คาร์รินทำตาโตใส่คนร่างยักษที่กำลังเดินเข้ามาหาหล่อน หลังจากที่เขาดับเครื่องยนต์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“ไม่ต้องเดินเข้ามาใกล้เลยนะ พี่แกรนเดร์พาน้องมาที่ไหนคะพากลับเดี๋ยวนี้” หญิงสาวยังคงตะโกนใส่คนร่างโตที่มองหล่อนนิ่งนัยย์ตาฉายแววระยิบระยับ

“ไม่มีการไปไหนทั้งนั้น คืนนี้เราจะค้างที่นี่” แกรนด์เดร์ก้มหน้าลงประชิดใบหน้าสวยที่อ้าปากค้าง มองเขา ดวงตากลมกรอกมองใบหน้าหล่อคมไปมา

“ไม่คะ คาร์รินจะกลับบ้าน หากพี่แกรนด์เดร์ไม่พากลับ น้องจะฟ้องป๋า” หญิงสาวกลายเป็นเด็กขี้ฟ้องขึ้นมาทันที เมื่อเห็นท่าไม่ดีซะแล้ว

“เชิญฟ้องเลย คุณอาไม่ว่าพี่หรอก มาเร็วลงมาเดียวนี้” ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุ แววตาเขาเหมือนมีเลศนัยย์

“ไม่คะ คาร์รินไม่ลง..ไม่คะ..คาร์........ว้ายยยยย!!! ไอ้พี่แกรนดเดร์ปล่อยเดี๋ยวนี้เดี๋ยวน้องตก” ด้วยความที่หล่อนดื้อสามแพ่งไม่ยอมลงจากเรือ แกรนด์เดร์เลยอาศัยช่วงที่หล่อนเผลอ รวบหล่อนขึ้นบ่าแกร่งแล้วเดินขึ้นสะพานไปทันที ร่างบางที่อ้อนแอ้นนี้ดีดดิ้นเต็มแรง มือน้อยก็ทุบผ่นหลังกว้างของเขาพัลวัน

“อย่าดื้อนะ...อยากถูกตีก้นใช่ไหม” ชายหนุ่มหันไปตะโกนกำหราบร่างบางที่ดีดดิ้นจนบางครั้งหล่อนเกือบตกลงไปด้วยซ้ำ

“ไม่นะ น้องไม่ใช่เด็กๆ อย่านะ” คาร์รินรีบร้องห้ามเมื่อนึกถึงคนตัวโตที่เคยตีก้นหล่อนตอนเด็กๆ

“ถ้าอย่างนั้นก็อย่าดิ้น อย่าดื้อ” แกรนด์เดร์สั่งเสียงเข้ม ระหว่างเดินเข้าบ้านแล้วโยนร่างบางลงเตียงกว้างอย่างไม่แรงมากนักตุ๊บ!!! “อุ้ย...เจ็บนะ” คาร์รินมองใบหน้าคมด้วยอารมณ์โกรธ เขาจะทำรุนแรงกับน้องมากไปแล้วนะ

“อยู่นิ่งๆ ห้ามหนี วันนี้พี่มีเรื่องจะคุยจะเคลียร์”

“เรื่องอะไรคะ เราไม่มีอะไรจะต้องเคลียร์แล้ว”

คาร์ริน นั่งมองใบหน้าคมที่เดินออกไปเปิดหน้าต่างตรงระเบียง แล้วก็เชิดใส่ชายหนุ่มทันที

“เป็นแฟนกับมันแล้วใช่ไหม”

“ใครคะ” หญิงสาวเชิดจมูกรั้นใส่ชายหนุ่ม ถามเขาทั้งที่รู้ว่าเขาหมายถึงอะไร

“ก็ไอ้หน้าระรื่นไง”

“ไม่บอก ทำไมต้องบอกด้วย”

คาร์รินยังคงโย้เย้ไม่ตอบชายหนุ่ม ทำไมหล่อนจะต้องรายงานความสัมพันธ์ให้เขารู้ด้วย เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย

“ก็พี่จะได้รู้ไงว่าเมียตัวเองกำลังจะมีชู้”

“มีชู้ได้อย่างไงคะ เราไม่ได้เป็นผัวเมียกันสักหน่อย”

คาร์รินเอ่ยด้วยน้ำเสียงยียวน เชิงโมโหเล็กน้อย

“ต้องให้พี่ย้ำใช่ไหม....” “อุ้ย...ว้ายยยยย” สิ้นเสียงชายหนุ่มคือเสียงหญิงสาวที่ร้องอุทานอย่างตกใจ เมื่อร่างหนาโถมเข้าหาร่างบางแล้วทาบทับร่างหล่อนจนหล่อนแทบขยับตัวไม่ได้

“อย่านะคะ...เราถอนหมั้นกันแล้วนะ” คาร์รินมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่คม ที่ยังอ่านใจไม่ถูก

“ไม่ พี่ไม่ปล่อยเราไปอีกแล้ว” อุ๊บ...!!!!! สิ้นเสียงพูดคือปากหนารีบประกบปากบางที่แสนจะเจื้อยแจ้วนั้นทันที ปากหนากดบดเบียดลงเรียวปากสีสวยอย่างต้องการทำโทษ เขาขบเม้มปากล่างของหญิงสาวเพื่อให้ร่างบางเผยอปากออก อื้อออ!!! ร่างบางครางประท้วงเมื่อเรียวลิ้นของเขาสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวานได้แล้วด้วยความที่แก่ประสบการณ์ เรียวลิ้นไล่ต้อนลิ้นเล็กจนมุม เขาดูดดึงเจ้าลิ้นแสนดื้อนั้นอย่างต้องการทำโทษ

แกรนด์เดร์ไม่รู้ว่าจะทำวิธีไหนให้ได้หล่อนมาครอบครองแล้ว หากปล่อยช้าไปกว่านี้ หมาคาบเมียตัวเองไปแน่ๆ เขาตัดสินใจในชั่วอึดใจเดียว เพียงเห็นภาพทั้งสองเดินเคียงคู่กันมาเท่านั้น ใจเขาก็จะขาดเสียให้ได้ หล่อนจะโกรธเขาก็โกรธเหอะ แต่งานนี้เขาต้องลัดขั้นตอนหมั้นไปสู่การแต่งงานให้เร็วที่สุด ผู้ใหญ่ทั้งสองฝั่งคงจะเป็นใจ เพราะเหมือนจะนัดให้พวกเรามาเจอกัน อย่างนั้นตอนนี้เขาจะไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป เขารักหล่อน รักจริงหวังแต่งด้วย....>>>>>>