登入**เควิ่น** เดินวนไปวนมา อย่างอาการร้อนใจเป็นที่สุด เขารอการรายงานจากลูกน้องที่ไม่ได้เรื่องของเขา บุตรสาวคนเดียวซึ่งเปรียบเสมือนดั่งแก้วตาดวงใจของเขาหายตัวไป ตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ แต่พอตอนสายๆ เขาให้ภรรยาของเขาไปตามบุตรสาวมาทานข้าวด้วยกันปรากฏว่าทั้งห้องมีแต่ความว่างเปล่า ที่นอนของนางดูเป็นระเบียบเรียบร้อยเหมือนจะไม่มีใครนอน แต่ถ้าว่าจะหายไปเมื่อคืนก็คงไม่ใช่ เพราะเขามาถึงที่นี่มันก็เกือบจะตีสองแล้ว เขาเป็นคนไปส่งบุตรสาวของเขาเข้านอนเอง หรือไม่มันก็ต้องหายไปตอนเช้าแน่ๆ
"นี่มันก็จะเย็นแล้วไม่มีใครเห็นยายหนูบ้างเลยหรือไง..... ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!! เสียงนั้นทำให้เขาหยุดเดิน แล้วมุ่งไปยังประตู เขาเปิดมันด้วยแรงมหาศาลตามอารมณ์โกรธ ใบหน้าเคร่งเครียดกว่าเดิม เมื่อพบว่าลูกน้องกระจอกของเขายืนหน้าจ๋อยอยู่หน้าห้อง "รายงานมา ได้เรื่องอะไรบ้าง" ถามลูกน้องของเขาเรียงตัวเมื่อทุกคนเข้ามาในห้องเป็นที่เรียบร้อยแล้ว "เอ่อ..ได้ความว่าเมื่อเช้าคุณหนูคาร์รินออกไปเดินเล่นกับเพื่อนที่ชื่ออเล็กครับ " แต่พอถามคุณอเล็กเธอบอกว่าแยกกันก่อนที่จะเดินมาที่โรงแรมครับ "เอ่อ>..มีคนเห็นคุณหนูเดินเล่นอยู่ริมหาดอยู่คนเดียว เกือบถึงท่าเรือนะครับ" เสียงลูกน้องคนต่อไปรายงายผลให้เขาทราบ ใบหน้าคมเข้มดุดันเป็นที่สุด เกิดสันกรามเป็นนูนขึ้น นี่บุตรสาวของเขาถูกลักพาตัวหรือตกน้ำตกท่าไปนี่ แล้วจะเป็นตายร้ายดียังไงบ้าง "แต่มีเรือของบ้านคุณอาลัล หายไปหนึ่งลำครับ ซึ่งไม่รู้ว่าใครขับไปครับ" ลูกน้องคนที่สามกล่าวรายงานอีก เสียงนั้นทำให้เควิ่นนึกฉงน เขาเพียงแต่คิดอะไรออก จากนั้นก็สั่งลูกน้องของเขาให้ออกตามหาบุตรสาวของเขาที่อื่นอีก ส่วนตัวเขาก็คว้ามือถือแล้วก็ปืนคู่กายออกไปข้างนอกทันที เขาเดินออกไปด้วยอารมณ์ที่โกรธและฉุนเฉียวเป็นที่สุด เป้าหมายของเขาคือห้องชั้นบนส่วนตัวของ อาลัล แกรนด์เดร์สัน เพื่อนรักของเขา ซึ่งเขาต้องการรู้ความจริงให้เร็วที่สุด ทางด้านของอาลัล ก็ร้อนใจยิ่งนัก เพราะลูกน้องของลูกชายเขาโทรมารายงานว่า เจ้าลูกชายตัวแสบพาตัวหนูคาร์ริน ไปไหนไม่รู้ตั้งแต่ช่วงเช้า แล้วก็ตอนนี้ทุกคนพากันตามหากันให้วุ่น งานนี้เขาก็จะต้องเคลียกับเจ้าเพื่อนรักอีกยาวแน่ ไอ้เสือมันคิดจะทำอะไรของมันวะ อาลัลยืนปาดเหงื่ออยู่เล็กน้อย นี่บรรดาแม่ๆ ของทั้งสองหนุ่มสาวยังไม่รู้นะ หากรู้พวกหล่อนไม่ตาลีตาลานแย่เหรอ นี่มันเรื่องใหญ่เลยนะ แล้วยิ่งตอนนี้ทั้งสองถอนหมั้นกันแล้วด้วย ไม่ได้เกี่ยวพันธ์กันแล้วในสิทธิ์โดยชอบ เขาจะพูดกับมันยังไงดีวะ "นายครับ คุณเควิ่นขอพบครับ" เสียงลูกน้องเขาดังขึ้นอยู่นอกห้อง ทำเอาอาลัลถึงกับสะดุ้ง "เชิญเข้ามาได้ แล้วแกก็ไปจัดเตรียมที่นั่งแถวๆ สระว่ายน้ำ เดี๋ยวฉันพาเพื่อนฉันไป" พูดจบเขาก็เดินไปนั่งตรงโซฟารับแขก โดยเขารีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติมากที่สุด "เอ้า..เควิ่น นั่งก่อนสิมีอะไรหรือเปล่ามาถึงที่เลย" อาลัล แสร้งทำเป็นไม่รู้อิโหน่อิเหน่ทั้งๆ ที่ในใจเขาสุดที่จะลุ้นเรื่องที่เพื่อนรักของเขาจะมาพูด "ก็เรื่องลูกสาวฉันนะสิ หายตัวไป แล้วก็มีคนเห็นว่าเรือแกหายไปลำหนึ่ง" เควิ่นไม่พูดพร่ำทำเพลงเขาเปิดประเด็นทันที ด้วยความร้อนใจ "หรือว่าคนของฉันพาตัวลูกแกไป" อาลัลทำเป็นออกความเห็น ทั้งๆ ที่ในใจรู้อยู่แล้ว "แล้วนี่พ่อแกรนด์เดร์ไปไหน" เควิ่นถามถึงหลานชายเขาทันที เขาคิดว่าต้องเป็นพ่อแกรนด์เดร์แน่นอน เพราะคงไม่มีใครกล้าล้วงคองูเห่า แล้วคนที่กล้าบ้าบิ่นเอาเรือของตระกูลแกรนด์เดร์สันไปโดยที่ไม่บอกใคร ก็มีแค่อาลัลกับแกรนด์เดร์นั้นแหละ แต่ที่เขาอยากรู้ว่าทำไม แล้วมันเรื่องอะไรกัน " เอ่อนั่นสิ แกรนด์เดร์หายไปไหน" อาลัลยังคงทำมึน โดยไม่ร็เลยว่าฝั่งตรงข้ามเขาจับได้แล้ว " ก็พาลูกสาวฉันไปนะสิ" เควิ่น อดรนทนไม่ไหว เขาจึงโพล่งออกไปแบบว่า ฉันรู้นานแล้ว ทำเอาอาลัลหน้าเจื่อนลงทันที "ใจเย็นๆ นาย ทำเป็นวัยรุ่นใจร้อนไปได้ ทั้งสองคนอาจจะไปเที่ยวกันก็ได้ตามประสา" อาลัลบอกเพื่อนชายเขาเสียงอ่อย โยทำให้ไอ้เพื่อนรักของเขาใจเย็นลง จากนั้นทั้งสองก็คุยกันอย่างเปิดอก แล้วพากันออกไปนั่งปรึกษากันในแบบฉบับของผู้ใหญ่ ในใจของพวกรุ่นพ่อก็ร้อนใจไม่แพ้กัน แต่เมื่อแน่ใจว่าทั้งสองไปด้วยกัน โดยจับลูกน้องคนสนิทของแกรนด์เดร์มาเค้นถาม เควิ่นก็รู้สึกเบาใจ แต่หลานชายทำแบบนี้ เขาต้องขอเพื่อนเขาสั่งสอนให้รู้ว่า มันไม่ถูกไม่ควร ที่ถูกคือต้องบอกผู้ใหญ่ก่อนไหม อาลัลแอบกลืนน้ำลายฝืดๆ ลงคอ เขารู้ว่าลูกชายเขาผิด คงต้องได้รับการสั่งสอนเสียบ้าง เขาคงตามใจเคยตัวแล้วมั๊ง อีกอย่างพวกเขาก็จะได้พิสูจน์อะไรกันบางอย่างด้วย ทางด้านของหนุ่มสาวบนเกาะ ทั้งสองตื่นขึ้นมาทานข้าวเย็น โดยแกรนด์เดร์ นั่งมองหญิงสาวกินไปแล้วก็ต้องอมยิ้มไป เด็กน้อยสมัยนั้นตรงหน้านี้โตเป็นสาวแล้วก็สวยหวานเป็นที่สุด ทำไมนะ ทำไมเขาถึงไปหลงระเริงอยู่กับสาวๆ ที่ไร้คุณค่าพวกนั้น โดยเกือบเสียเพ็ชรเม็ดงามไปเสียแล้ว ชายหนุ่มนั่งอมยิ้มมองดวงหน้าหวานด้วยหัวใจที่มีความสุข "เป็นอะไรคะ นั่งอมยิ้มอยู่ได้" คาร์รินเอ่ยถามผู้ชายบ้าบอที่นั่งยิ้มคนเดียวอยู่ได้ เป็นนานสองนานแล้ว ดูซิไม่ทานข้าวเหรอนั่น มานั่งตาเยิ้มอยู่ได้ คิดว่าเราจะหลงกลหรือไง "ก็ยิ้มที่มีเมียสวยนี่" แกรนด์เดร์เอ่ยปากชมหญิงสาวต่อหน้า ทำเอาพวงแก้มสวยนั้นเอนขึ้นสีแดงอีก "ไม่ต้องมาเรียกเมียเลยนะคะ เรายังไม่ได้เป็นอะไรกันขนาดนั้นสักหน่อย" คาร์รินเอ่ยเตือนชายหนุ่มที่พูดเกินจริง ทั้งๆ ที่หล่อนก็รู้ดีว่าจริงๆ แล้วเป็นอะไรกันในทางพฤตินัย "ทำไมจะเรียกไม่ได้ เป็นกันตั้งหลายรอบจริงไหม....."หืมม.........." ชายหนุ่มวางช้อนแล้วเดินเข้ามาหาร่างบางที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม แล้วทำหน้าเจ้าเล่ห์ก้มเข้าหา "ไม่อยากฟังแล้วคะ ไปอาบน้ำดีกว่า" หญิงสาวเบี่ยงหน้าไปทางอื่น เมื่อชายหนุ่มทำท่าชะโงกหน้าเข้ามาหาหล่อน ในแบบที่ว่าหากไม่หลบหล่อนคงถูกฉกแก้มเนียนเป็นแน่ แกรนด์เดร์ ยืนอมยิ้มมองร่างบางที่ทิ้งจานข้าวแล้วเดินไปยังห้องนอน จากนั้นรอยยิ้มร้ายก็ปรากฏบนใบหน้าคมนั้นทันที ชายหนุ่มแอบเดินตามหลังหล่อนไปเงียบๆ เมื่อไปถึงก็พบว่าหญิงสาวกำลังเตรียมเสื้อผ้า แล้วก็เข้าห้องน้ำไปทันที "อุ้ยยย...ว้ายยยย" ยังไม่ทันที่คาร์รินจะกดล็อคลูกบิด เจ้าหล่อนก็ต้องตกใจ เมื่อประตูห้องน้ำถูกแรงดึงให้เปิดออก แล้วตามมาด้วยร่างแกร่งของชายหนุ่มแสนเจ้าเล่ห์ " นี่ พะพี่แกรนด์เดร์เข้ามาทำไมคะ ออกไปเลยนะ น้องจะอาบน้ำ" คาร์รินต่อว่าชายหนุ่มพรางยกมือเรียวหมายจะทุบให้ร่างแบนเลย ย่องเป็นหัวขโมยตั้งแต่เมื่อไรเนี๊ย " พี่ขออาบด้วยคนนะๆ เดียวพี่ถูหลังให้" แกรนด์เดร์ส่งยิ้มหวานให้กับหญิงสาว แล้วส่งสายตาอ้อนวอน เผื่อสาวน้อยแก้มป่องตรงหน้าจะเห็นใจบ้าง "ไม่เอาคะ น้องถูเองได้..ถ้าไม่อะ ....อุ๊บบบ!!! ยังไม่ทันที่ร่างบางจะพูดจบประโยค ปากบางของหล่อนก็ถูกปากหนาหยักของร่างแกร่งประกบปิดลงอย่างรวดเร็ว แกรนด์เดร์ไม่อยากฟังเสียงหล่อนอีกต่อไป นี่เขาก็ทนไม่ไหวจะแย่อยู่แล้ว เห็นเนื้อนวลภายใต้เสื้อบางเบานี่ เขาก็อยากจะกระโจนเข้าหาเป็นที่สุด เขาอยากจะใช้เวลากับเจ้าหล่อนให้มากที่สุด เพราะเขาไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้างต่อแต่นี้ไป "อื้ออออ......คาร์รินร้องประท้วงเมื่อชายหนุ่มดันร่างหล่อนให้ชิดกับผนังห้องน้ำแล้วเบียดร่างแกร่งเข้าหาหล่อนนั้นอย่างแนบแน่น หญิงสาวรู้สึกถึงอารมณ์ปรารถนาของชายหนุ่มว่ามันจะรุนแรงขึ้นทุกขณะ เขาเบียดเรียวลิ้นสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหล่อนแล้วเขาก็ดึงดูดดุนดันลิ้นเล็กของหล่อนเสียจนมันจะขาดออกไปเสียอย่างนั้น จากเดิมที่หล่อนต่อต้านเขาเล็กน้อย ตอนนี้ร่างหล่อนเริ่มโอนอ่อนไปตามเขาแล้ว ก็ชายหนุ่มเล่นลูบไล้ปลุกอารมณ์หล่อนเสียจนทั่วเรือนร่าง มือหนาก็ล้วงเข้าไปบีบเคล้นอกสวยของหล่อนไปมาเบาๆ ตอนนี้ร่างหล่อนเริ่มจะร้อนผ่าวอีกครั้ง "อืมมมมมม....” แกรนด์เดร์ครางอย่างชอบใจ เมื่อร่างบางเริ่มจูบตอบเขาแล้ว อีกอย่างมือเรียวของเจ้าหล่อนก็เริ่มเลื่อนขึ้นมาโอบกอดคอแกร่งของเขาแล้ว เขานึกพอใจอยู่ลึกๆ เมื่อร่างสวยนั้นเบียดเรือนร่างหล่อนเข้าหาเขามากขึ้นๆ "อ๊ะ,,อ๊ะ... อื้ออออ" คาร์รินสะดุ้งครางเมื่อเสื้อบางของหล่อนถูกถอดออกจากเรือนร่าง ใบหน้าสวยเอ่อแดงมากขึ้นอีก เมื่อบราตัวสวยของหล่อนหล่นตุ๊บไปกองกับพื้น พี่แกรนด์เดร์นี่ช่างร้ายกาจจริงเชียวปากหนาก็ยังประกบปากหล่อนอยู่เลย แต่มือหนาแสนไวนี่สิปลดตะขอเสื้อชั้นในหล่อนออกเพียงพริบตาเอง สองเต้าตูมดีดเด้งสู้มือเขาทันที มันถูกขยำขยี้บี้เสียจนมันลู่ไปตามมือหนานั้น อกอวบก็แอ่นเข้าหาร่างหนามากขึ้นๆ ชายหนุ่มพละออกมาจากปากที่แสนหอมหวานนั้นอย่างน่าเสียดาย เป้าหมายที่เจ้าลิ้นร้ายหมายปองนั้นมันเด็ดดวงมากกว่า ลิ้นร้ายเลียวนตรงซอกขอขาวที่มีแต่รอยแดงตีตราจองนั้น ปากหนาขมเม้มติ่งหูขาวของหญิงสาวเล่นเป็นการหยอกเย้าสองสามครั้ง ทำเอาร่างบางถึงกับเงยหนาซู๊ดปากเพราะความซ่านสยิว ชายหนุ่มไล้เล็มเลียลิ้นร้ายของเขาลงมาตามลำคอละหงส์ เลื่อนลงมาเรื่อยๆ อย่างช้าๆ ร่างบางอ่อนหยวบไปหมดเหมือนจะยืนไม่อยู่ "อ๊ะ อ๊ะ อืมมม" หญิงสาวร้องครางเมื่อสองเต้างามของหล่อนถูกครอบครองด้วยอุ้งปากอุ่น อกสวยดีดเข้าหาปากหนา ตามจังหวะของการครอบครอง เจ้าลิ้นร้ายออกมาทักทายตุ่มไตยอดอกสีสวยนั้นอย่างรักใคร่และหลงใหล ปากหนาดูดดึงเล็มเลียวนมันเล่นจนตุ่มไตทั้งสองข้างมันตั้งชัน ร่างบางตอนนี้ขนลุกซู่ไปหมดเพราะความเสียวซ่าน "อืมมมมม ....งืมมมมม จ๊วบบบ!!! เสียงชายหนุ่มครางกระเส่าเมื่อเขาดูดดึงสองเต้างามอย่างเมาส์มัน อีกมือก็ประคองมันไว้ให้อกสวยมันแนบชิดแล้วจัดการซุกหน้าหล่อเข้าหาระหว่างกลางอย่างเมาส์มันอารมณ์ คาร์รินแทบยืนไม่อยู่ หล่อนต้องพิงแผ่นหลังเนียนเข้ากับผนังห้องน้ำที่เย็นเฉียบ แต่หล่อนไม่ได้รับรู้ถึงความเย็นนั้นหรอก เพราะตอนนี้ภายในเรือนร่างงามนั้นมันร้อนระอุไปด้วยไฟปรารถนาที่เขาเป็นคนจุด มือเรียวทั้งสองข้างต้องหันกลับไปยืดไว้กับฝาผนังเพราะหล่อนเกรงว่าร่างบางของหล่อนจะล้มลงจุ้มพุกกับพื้น "อ๊ะ อ๊ะ..อ๊ายยย" หญิงสาวต้องครางสะดุ้งอีกครั้งเมื่อชายหนุ่มไล้ริมฝีปากหนาเลื่อนลงมาเรื่อยๆ ตามหน้าท้องแบนราบนั้น เจ้าลิ้นร้ายของเขาเลียวนแถวๆ สะดือสวยของหล่อน ทำเอาหล่อนต้องร้องครางด้วยความเสียว หน้าท้องน้อยเกร็งจนเห็นลอนกล้ามเล็กๆ แบบผู้หญิงสุขภาพดี แกรนด์เดร์แทบอดใจไม่ไหว อยากจะกระชากเจ้ากางเกงขาสั้นตัวจิ๋วนี้ให้มันขาดวิ่นไปเลย หล่อนจะได้ทิ้งมันไปแล้วก็ไม่ต้องใส่มันอีก กางเกงบ้าอะไรโคตรสั้นเลย ใส่แบบนี้ไม่ต้องใส่ก็ได้ ชายหนุ่มนึกดังนั้นก็นึกฉุนขึ้นมาแล้วออกแรงดึงกางเกงนั้นพรวดเดียวลงกองกับพื้นทันที "อือออ,,,,,อื้อออ " ดวงตาหวานที่ปรือมองเขาอยู่นั้นถึงกับพองโต เมื่อเขากระชากกางเกงตัวสวยของหล่อนขาดร่วงลงพื้นนั้น โดยไม่ใยดีว่ามันจะกลับมาใส่ได้อีกหรือไม่ "พะ พี่แกรนด์เดร์ น้องเจ็บ" หญิงสาวถึงกับต้องเอ่ยปากบอกชายหนุ่ม ที่เขาดึงกางเกงนั้นหล่อนรู้สึกแสบผิวเนียนตรงต้นขาสวยนั้น ชายหนุ่มถึงกับชะงัก แล้วรีบนั่งคุกเข้าลงกับพื้น ดวงตาคมมองตรงต้นขาเรียวที่มันเอ่อรอยแดงปรื้อ เพราะเนื้อผ้ามันเสียดสี ดวงตาคู่คมก็ไหววูบลงทันที "พี่ขอโทษนะคะ ที่ทำรุนแรงไปหน่อย เจ็บมากไหม" แกรนด์เดร์ก้มลงไปมองต้นขาเรียวขาวนั้น แล้วเป่าเบาๆ มือหนาก็ค่อยๆ แตะอย่างเบามือในใจนึกโมโหตัวเองเป็นที่สุด ทำไมเขาถึงใจร้อนแบบนี้นะ จะหวงไม่ดูตาม้าตาเรือเลย...ดวงตาคมเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าสวยที่ยืนมองเขานิ่ง ในใจนึกขอโทษหญิงสาว......>>>>>>>อาลัล/แกรนด์เดร์/พ่อของอแมนด้า ถูกเชิญตัวให้เข้าพบจากเจ้าถิ่น โดยอนุญาตให้ลูกน้องของเขามาคุ้มกันเพียงคนเดียวเท่านั้น ที่เหลือมันให้อยู่ข้างนอกคฤหาสน์นั้น แกรนด์เดร์กวาดสายตาไปทั่วบริเวณ เพื่อสังเกตการณ์ ที่นี่มีคนไม่มากอย่างที่คิดแฮะ หรือว่ามันจะดักซุ่มอยู่อย่างนั้น ชายหนุ่มหันมามองหน้าบิดาของเขาเพื่ออ่านความในใจ อาลัลพยักหน้าเป็นเชิงบอกใบ้ให้เฉยๆ เข้าไว้ ภายในห้องโถงนั้น มีชายวัยกลางคนผิวสีแทน นั่งรออยู่แล้ว โดยมีสมุนรออยู่รายล้มประมาณ สี่ห้าคน ดวงตาของมันมองเขาอย่างเอาเรื่อง แต่ยังคงรักษาเชิงอยู่อย่างนั้น"สวัสดีครับแกรนด์เดร์สันกรุ๊ป คฤหาสน์บลูโน่ ยินดีต้อนรับทุกคน""สวัสดีครับ มิสเตอร์บลูโน่ "อาลัลเดินเข้าไปยังโซฟารับแขกหรูตัวใหญ่นั้น แล้วกล่าวทักทายด้วยสีหน้าเงียบขรึม เขามีสีหน้าที่เรียบและนิ่ง ซึ่งต่างจากเจ้าของบ้านที่ดูเหมือนจะอารมณ์ดีจนเกินเหตุ"มาหาผมถึงนี่มีอะไรให้ผมรับใช้หรือครับ" มิสเตอร์บลูโน่เอ่ยถามพรางยกคิ้วสูง"ผมขอเข้าเรื่องเลยแล้วกัน" อาลัลเอ่ยเสียงเรียบ โดยสีหน้าอาการไม่ได้แสดงออกมามากมายเพียงใด ฝั่งตรงข้ามผายมือประมาณว่าให้เขาว่ามาตามความต้องการ"ผมต้องการให้คุณเลิ
วันนี้แกรนด์เดร์ตื่นเช้ากว่าปกติ เพราะว่าเช้านี้บิดาของเขาจะมาถึง ชายหนุ่มสั่งลูกน้องของเขาให้เตรียมตัวให้พร้อม เพราะหลังจากบิดาของเขามา เราจะไปบุกถิ่นมาเฟียนี่เสียเอง แกรนด์เดร์ตรวจดูความเรียบร้อยเสร็จแล้วเขาก็ขอเวลาส่วนตัวโทรหาแฟนสาวของเขา เวลาที่ฮ่องกงน่าจะยังมืดอยู่ แล้วสาวเจ้านอนรึยัง พูดแล้วเขาก็กดโทรศัพท์หาหญิงสาวทันที"ฮัลโหล พี่แกรนด์เดร์ สวัสดีคะ"เสียงหวานของคาร์ริน ทำเอาชายหนุ่มยิ้มกว้างขึ้นมาทีเดียว"ครับผม ที่รักทำอะไรอยู่ครับ นอนอยู่หรือเปล่า"ชายหนุ่มถามอย่างเกรงใจ เพราะที่นั่นก็น่าจะดึกอยู่"น้องกำลังจะนอนคะ แล้วก็หยิบมือถือขึ้นมาจะโทรหาพี่แกรนด์เดร์อยู่พอดี เป็นยังไงบ้างคะ" ใบหน้าสวยพูดไปยิ้มไปใส่หน้าจอมือถือ ทำเอาชายหนุ่มอดที่จะยิ้มกว้างให้กับเจ้าหล่อนไม่ได้"แสดงว่าใจเราตรงกัน อยู่ที่นู้นหนีเที่ยวหรือเปล่า""เปล่าเลยคะ ช่วยป๋าทำงานยุ่งมากเลย แล้วพี่แกรนด์เดร์หละคะ มีสาวมาเกาะแกะหรือเปล่า"คาร์รินแสร้งทำหน้าเคร่งใส่ชายหนุ่มทำเอาเขายิ้มแบบเจื่อนๆ แต่ก็ต้องปรับสีหน้าให้เป็นปกติ"เอ่อ..มะ ไม่มีครับที่รัก ถึงมีพี่ก็ไม่สนอยู่แล้ว มีแฟนทั้งสวยทั้งน่ารักอยู่ทั้งคนแล้วนี่" ชาย
หลังจากที่อแมนด้ากับพ่อของเธอกลับไปแล้ว แกรนด์เดร์ก็โทรศัพท์เล่าทุกอย่างให้บิดาของเขาฟังทันที ชายหนุ่มสนทนาด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดนิดๆ หลังจากวางสาย เขาก็กดโทรศัพท์หาหวานใจของเขาอีก“ฮัลโหล คาร์รินจ๋าทำอะไรอยู่คะ” ชายหนุ่มกรอกเสียงหวานใส่หญิงสาว ทำเอาเจ้าหล่อนยิ้มกว้างอย่างดีใจ“แหมๆ ปากหวานเชียวคะพี่แกรนด์เดร์" คาร์รินเอ่ยแซวชายหนุ่มโดยไม่วายเปิดกล้องหน้าตามชายหนุ่มด้วย"หวานกับน้องคาร์รินคนเดียวนะครับ คิดถึงจังครับ” เขามองใบหน้าสวยของหญิงสาวผ่านหน้าจอมือถือนั้น ในใจนึกอยากจุ๊บแก้มใสนั้นจริงเชียว“คะ น้องก็คิดถึงคะ กลับวันไหนคะ"“ยังไม่ทราบเลยครับ แต่จะรีบจัดการงานที่นี่ให้เสร็จโดยเร็วครับ"“มีอะไรหรือเปล่าคะ ซีเรียสหรือเปล่าคะ" เสียงหวานดูเป็นกังวลไปด้วย ทำเอาเจ้าหล่อนสีหน้าดูสลดลงเล็กน้อย“ไม่มีอะไรหรอกครับ ไม่ซีเรียสเลยที่รัก ไม่ต้องเป็นห่วง" ชายหนุ่มพยายามปรับน้ำเสียงและสีหน้าให้เป็นปกติแล้ว เกรงว่าเจ้าหล่อนจะเป็นห่วง“คะ ไม่มีอะไรก็ดีแล้วคะ ดูแลตัวเองนะคะ น้องเป็นห่วง"“ครับ น้องคาร์รินก็ดูแลตัวเองนะครับ รักนะครับ จุ๊บ!!!” สิ้นเสียงพูดชายหนุ่มจุ๊บมือถือตัวเองอย่างหวานซึ้ง ทำเอา
แกรนด์เดร์บอกคาร์รินว่าเขาต้องไปดูงานด่วนที่บราซิล งานที่นั่นกำลังมีปัญหา ชายหนุ่มบอกเพียงเท่านั้นแต่รายละเอียดของงานนั้นเขาไม่ได้บอกอะไร ชายหนุ่มมุ่งหน้าไปจัดการก่อน ส่วนบิดาของเขานั้นจะบินตามไปในอีกสองวัน แกรนด์เดร์เอาแต่ลูกน้องมือดีไปทั้งนั้น เขาไม่ได้ไปมีเรื่อง แต่เขาก็อยากแสดงให้เห็นว่ามาเฟียตระกูลแกรนด์เดร์สัน มันเป็นยังไง ชายหนุ่มลงจากเครื่อง โดยมีลูกน้องที่นู้นมารับอยู่แล้วห้าหกคน แต่ละคนก็ระดับพระกาฬทั้งนั้นชายหนุ่มนั่งรถฯ ที่ทางลูกน้องของบิดาเขาจัดการให้ บิดาเขาย้ำว่าห้ามประมาท เพราะนายทุนที่นี่ที่มีปัญหากับทางเรา เขาก็พอตัวเหมือนกัน ชายหนุ่มจึงถูกคุ้มกันด้วยลูกน้องเป็นสิบๆ โดยมีรถนำหน้าสองคันประกบหลังอีกหนึ่งคัน ขบวนรถเคลื่อนไปยังที่พักอย่างรวดเร็ว ระหว่างนั่งรถเขาก็กดมือถือหาอแมนด้า ทันที"สวัสดีครับอะแมนด้า ผมเองแกรนด์เดร์ ตอนนี่้คุณอยู่ไหน"ชายหนุ่มถามหญิงสาวด้วยความอยากรู้"แกรนด์เดร์เหรอคะ ดีใจมากเลยที่คุณติดต่อมา ตอนนี้อแมนด้าอยู่ที่บ้านคะ""ตอนบ่ายๆ ว่างไหมครับ ผมขอเชิญคุณและพ่อของคุณมาที่โรงแรมที่ผมพักหน่อย""ว่างคะ ดีเลย คุณพ่อของดิฉันก็มีเรื่องมากมายจะคุยกับคุณคะ"
แกรนด์เดร์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอย่างชั่งใจ อีกใจเขาก็ไม่อยากจะรับเพราะว่ามันดึกมากแล้ว อีกใจก็เกรงว่าจะเป็นสายสำคัญ "ฮัลโหล สวัสดีครับ อแมนด้า!! " ชายหนุ่มกรอกเสียงรับสายด้วยน้ำเสียงที่เรียบ ดวงตาคมนั้นเบิกกว้างมากขึ้น เพราะว่าเสียงคุ้นหูของเจ้าหล่อนนั้นมันดูวิตกกังวลผิดปกติ"ฮัลโหลคุณแกรนด์เดร์ แกรนด์เดร์ใช่ไหมคะ"หญิงสาวถามชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงร้อนรน"ครับอแมนด้า มีอะไรหรือเปล่าถึงโทรมาป่านนี้""มีคะ ดิฉันมีเรื่องจะให้คุณช่วยเหลือนะคะ"เสียงหวานของหญิงสาวฟังดูรีบร้อน"เรื่องอะไรหรือครับ ว่ามาได้เลย""ก็นายทุนที่เคยมาขอซื้อที่ดินนะสิคะ ตอนนี้มันระรานบ้านฉันใหญ่แล้ว ถึงขนาดเอาปืนมาขู่พ่อดิฉันด้วย เรื่องที่ขายที่ดินให้คุณนะคะ""จริงเหรอครับ นี่มันยังไม่เลิกราเหรอครับ""จริงคะ อแมนด้าไม่รู้ว่าจะหันหน้าไปพึ่งใครแล้ว จึงโทรมาที่คุณนะคะ""ถ้าอย่างนั้น ผมจะเรียนเรื่องนี้ให้แด็ดผมทรา่บก่อน แล้วยังไงผมจะบินไปที่นู้นนะครับ ขอเวลาสักวันสองวันนะ""ได้คะ รบกวนคุณหน่อยนะคะ" หญิงสาวกล่าวขอบคุณเขา จากนั้นก็กดวางสายไป ส่วนแกรนด์เดร์ยังคงหนักใจ เมื่อนึกถึงมาเฟียตะวันตก เขาต้องเอาเรื่องนี้ปรึกษาบิดาของเขาก
ชายหนุ่มเดินกอดเอวคอดกิ่วของร่างบางมาตามทาง สายตาของเขาก็ต้องตวาดไอ้พวกที่ชอบมองเมียชาวบ้านไปด้วย ดวงตาเข้มมองร่างบางข้างๆ นี้แทบอยากจะจับตีก้นตรงนี้เลยด้วยซ้ำ ดูสิเสื้อคลุมหายไปไหน ใครอนุญาตให้เปิดเกาะอก เนื้อนูนตรงนั้นมันทะลักเสียจนไอ้พวกบ้านั้นตาถลน แล้วนี่กระโปรงก็สั้นจุดจู๋ กว่าจะเดินถึงรถ พอดีพวกนั้นกินอาหารตาอิ่มพอดี"เดินช้าๆ ก็ได้คะพี่แกรนด์เดร์"คาร์รินหันไปบอกชายหนุ่มที่ก้าวเอาๆ จนหน้าหล่อนจะคะมำอยู่แล้ว"เดินช้าแล้วเมื่อไรจะถึงรถหละ" เสียงเข้มตอบไปโดยที่ไม่มองหน้าหญิงสาว เขามองเพียงทางเดินเท่านั้น"แล้วจะรีบกลับไปไหนหละคะ น้องยังสนุกอยู่" คาร์รินหันไปตัดพ้อชายหนุ่มทั้งๆ ที่หล่อนรู้ว่าสาเหตุนั้นเพราะอะไร"ก็รีบกลับไปคุยกันให้รู้เรื่องนะสิ เด็กดื้อพูดอะไรไม่เคยฟังเลย" ตอนนี้เขาหยุดหันมารวบเอวคอดกิ่วของหล่อน แล้วดึงเข้าหาอกกว้างอย่างจงใจ"อุ อุ้ย พี่คะน้องอึดอัดนะ" ใบหน้าสวยเงยขึ้นไปบอกชายหนุ่ม พรางมือเรียวก็ดันอกกว้างนั้นไว้มั่น ยังดีนะที่ตรงนี้เป็นลานจอดรถ คนไม่ค่อยพลุกพล่านเท่าไรนัก ใครมาเห็นหล่อนตอนนี้อายแย่เลย"กอดนิดเดียวทำมาเป็นอึดอัด เดี๋ยวกลับคอนโดพี่จะทับให้ตายเลย" เ







