ภาพบาดตาบาดใจ

หลังจากวันที่คาร์รินมาดูแลปรนนิบัติเขานั้น หล่อนยังคงโทรถามอาการของชายหนุ่มอยู่เป็นประจำ แกรนด์เดร์รู้สึกดีขึ้นมากแล้วและจะเป็นปกติแล้ว โดยเขาแอบดีใจลึกๆ ที่เจ้าหล่อนยังคงห่วงใยเขา แม้แต่เวลาพูดหล่อนจะไม่หวานเหมือนเดิมนั้น เขายังคงแอบเอาดอกไม้ไปให้เจ้าหล่อนทุกอาทิตย์ในที่ทำงาน แต่เขาไม่ได้ระบุชื่อหรอก เขาเกรงว่าร่างบางจะไม่รับน้ำใจของเขา ชายหนุ่มแอบติดตามเรื่องราวของเธออยู่กรายๆ ตอนนี้ได้ข่าวว่าพ่อลูกเศรษฐีบ่อน้ำมัน มาตามขายขนมจีบให้กับเจ้าหล่อนอยู่ บางครั้งได้ข่าวว่าไปทานข้าวบ้าง ไปเที่ยวบ้าง แต่ก็ยังดีที่มีเพื่อนสาวของเธอไปด้วย ไม่ได้ไปกันสองต่อสอง เขาก็ยังรู้สึกโล่งอกอยู่บ้าง

แกรนด์เดร์เอาแต่ทำงานจนไม่ได้มีวันหยุดพัก ไม่เช่นนั้นเขาต้องคิดมากจนหัวจะระเบิดเลยทีเดียว จะไม่ให้คิดมากได้อย่างไรกัน เขากำลังจะทำให้เมียตัวเองหลุดมือไปแล้ว ตอนนี้กับสาวคนอื่นเขาก็ไม่มีอารมณ์ไปเล่นด้วยหรอก สาวๆ หลายคนโทรมาอยากเจอหน้าเขา โดยเจ้าหล่อนยินดีมาบริการให้ถึงที่ แต่ตอนนี้แกรนด์เดร์รู้สึกเบื่อหน่าย จนคนเป็นพ่อสังเกตเห็นได้ชัด

“เป็นไรไอ้เสือ พักนี้ดูหงอยๆ” เสียงชายวัยกลางคนถามบุตรชายตัวเองด้วยความอยากรู้ เขาเดินเข้ามาตบบ่ากว้าง แล้วมองดูโต๊ะทำงานของลูกชายตัวเองก็ต้องตกใจ อาลัลส่ายศีรษะไปมา เขาพอรู้ว่าเจ้าเสือร้ายของเขามันเป็นอะไร เขาเคยเป็นตอนสมัยหนุ่มๆ ถ้าให้เดาต้องเรื่องหนูคาร์รินแน่เลย หากเป็นสาวคนอื่นมันจัดการราบเรียบไปแล้ว นี่มันลูกสาวเพื่อนรักของเขา ไอ้เสือร้ายมันคงไม่กล้าทำอะไรหละสิ

“ปล่าวหรอกฮะแด๊ด แค่เบื่อๆ นิดหน่อยนะฮะ” แกรนด์เดร์บอกบิดาตัวเองด้วยน้ำเสียงเนือยๆ เขาเบื่อจริงๆ แล้วก็เบื่อที่สุดเลยด้วย

“เบื่อเหรอลูก เรากลับไปเที่ยวบ้านคุณยายที่ประเทศไทยไหม” อาลัลบอกบุตรชายตัวเองตามความคิด เพราะตอนนี้ช่วงซัมเมอร์ทะเลที่ประเทศไทยน่าเที่ยวที่สุด แล้วก็เปลี่ยนบรรยากาศด้วย อีกอย่างเขาซื้อเกาะส่วนตัวให้ลูกชายด้วยที่นั่น เขาจะให้ไอ้เสือในเร็ววันนี้

“ก็ดีนะฮะ ที่ไทยมีอะไรน่าเที่ยวกว่าที่นี่เยอะเลย ไปบ้านสวนคุณแม่ก็ดีเหมือนกัน” แกรนด์เดร์บอกบิดาตัวเองด้วยความดีใจลึกๆ อย่างน้อยเขาก็จะไม่ได้จำเจอยู่ที่นี่

“ถ้าอย่างนั้น สองอาทิตย์ลูกเคลียร์งานที่นี่เสร็จไหม” อาลัลถามไอ้เสือร้ายของเขา โดยไม่วายเดินเข้ามาหยิบจับแฟ้มงานบนโต๊ะ

“น่าจะเสร็จฮะแด๊ด ตามนั้นเลยฮะ” แกรนด์เดร์ยิ้มให้บิดาของเขาเล็กน้อย ดวงตาคมก็คงมองออกไปนอกห้องทำงาน แล้วไม่วายนึกถึงร่างบางที่เขานอนกอดที่เมืองไทยครั้งก่อน แต่ครั้งนี้เขาก็คงต้องนอนคนเดียวไปตามระเบียบ

ทางด้านของคาร์รินตั้งแต่วันที่หล่อนเจอเขาครั้งนั้น ตั้งแต่วันที่หล่อนถอนหมั้นเขามันก็ประมาณ 3 เดือนแล้วสินะ แต่ดูเหมือนเวลามันผ่านไปช้าเหลือเกิน เรื่องแผลของคงหายดีแล้วซินะ แต่พักนี้มองแปลกๆ ไม่ค่อยได้ออกข่าวสังคมหรืออีกอย่าง ๆ ไม่เห็นเดินควงกับสาวคนไหนเลย หญิงสาวมองรูปตัวเองที่ถ่ายกับชายหนุ่มเขาตอนสมัยเด็กๆ แล้วภาพต่างๆ ก็ปรากฏขึ้นๆ

“คาร์ริน วันนี้ไปทานไหนลูก” เสียงมารดาของหล่อนดังขึ้นข้างหลัง ทำให้มือเรียวรีบวางรูปเหล่านั้นลงกับชั้นวางของทันที เกรงว่ามารดาของเจ้าหล่อนจะรู้

“เอ่อๆ ..วันนี้ไปกับคุณอเล็กคะคุณแม่” คาร์รินบอกกับมารดาของหล่อนเอง ด้วยน้ำเสียงที่แสนจะปกติ ใบหน้าสวยนั้นก็เรียบนิ่ง

“พ่อหนุ่มคนนี้เอาจริงแฮะ ยอมลงทุนมาอยู่ดูงานที่นี่นานเป็นเดือนๆ” น้ำใสพูดถึงชายหนุ่มที่ตามจีบบุตรสาวของหล่อนอยู่ตอนนี้ ทั้งกิริยาท่าทางแล้วก็ชาติตระกูลเขาดูพร้อมทุกอย่าง หากได้เป็นเขยหล่อนก็ไม่ได้รังเกียจแต่อย่างใด แต่ลูกสาวของหล่อนนี่สิ ทำไมดูเธอไม่แฮปปี้เลย ยิ่งนานวันหล่อนยิ่งดูซึมๆ ผิดปกติ

“เขาก็เป็นคนดีนะคะคุณแม่” คาร์รินบอกกับมารดาของหล่อน ด้วยรอยยิ้มที่ใครๆ ก็ดูรู้ว่าเหมือนไม่มีความสุข ยิ่งคนเป็นแม่อย่างเธอด้วยแล้ว หล่อนรู้เลยว่า ลูกสาวของหล่อนนั้นในใจไม่มีความสุขเลย

“ถึงเป็นคนดี แต่ไม่ใช่เป็นคนที่เรารัก แล้วเราจะมีความสุขไหมลูก” น้ำใสบอกกับบุตรสาวตัวเองด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและแสนอบอุ่นทำเอาคนฟังต้องมองใบหน้าสวยหวานของมารดาด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก

“เอ่อ..ๆ ..ตอนนี้ก็ดูๆ ไปก่อนนะคะคุณแม่” คาร์รินบอกมารดาตัวเองแล้วต้องเบนสายตาหลบ เพราะเกรงว่ามารดาจะรู้ความในใจของหล่อน

“มีอะไรก็ปรึกษาได้นะลูก เรื่องความรัก อย่าใช้ความรู้สึก มันจะต้องใช้หัวใจนะลูก” น้ำใสบอกบุตรสาวตัวเองด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูแสนจะอบอุ่น ทำเอาคนฟังรู้สึกตื้นตันไปหมด

แกรนด์เดร์และครอบครัว บินด้วยเครื่องบินส่วนตัวมาที่ประเทศไทย เพื่อกลับมาเยี่ยมบ้านสวน ซึ่งมาดามริก้า มารดาของเขาได้รับมรดกจากคุณยาย โดยทางบ้านของเขาให้ป้านิ่มซึ่งเป็นคนเก่าแก่ ซึ่งก็แก่มากแล้วอยู่กับหลานๆ บ้านสวนยังคงเหมือนเดิม เงียบสงบ สวยคลาสสิกในแบบบ้านเรือนไทยไม้สักทั้งหลัง

ชายหนุ่มเดินดูรอบๆ ก็พบว่าบรรยากาศดีแล้วก็น่าอยู่เป็นอันมาก แม่ของเขาชักชวนให้พวกเขานอนค้างที่นี่ ซึ่งเขาก็ชอบแล้วก็เต็มใจเป็นที่สุด เขาตื่นเช้ามาใส่บาตรกับป้านิ่มและก็ครอบครัว ตามขนบธรรมเนียมจารีตประเพณีไทย ซึ่งเขาชอบมาก เขารู้สึกดีสบายใจขึ้นมากจริงๆ เหมือนกับที่มารดาของเขาบอกว่าคนไทย เวลาไม่สบายใจพอได้ทำบุญตักบาตรแล้วจะรู้สึกดี ซึ่งมันก็เป็นจริงตามนั้น

ตอนสายเขาเดินทางลงใต้กับบิดา-มารดาของเขาเพื่อไปดูเกาะส่วนตัวที่บิดาของเขาซื้อไว้ให้ ชายหนุ่มถึงที่หมายในตอนเย็น เกาะแห่งนี้มันสวยงามมากเกาะหนึ่ง มีพื้นที่ส่วนตัวไม่กว้างมาก หาดขาวสะอาด น้ำทะเลก็สวยใสเป็นที่สุด บิดาของเขาให้คนปลูกรีสอร์ทส่วนตัวไว้ตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ แต่เขารู้ว่ามันสวยและโลเคชั่นดีสุดๆ หลังจากกลับจากดูเกาะส่วนตัวแล้ว เขากับครอบครัวของเขาก็เลือกที่จะเข้าพักที่โรงแรมในเครือแกรนเดร์สันที่จังหวัดกระบี่นี้

“เป็นไงบ้างไอ้เสือ ถูกใจหรือเปล่า” อาลัลถามลูกชายเขาระหว่างที่กำลังเดินเข้าห้องพักVIP นั้น

“สวยดีฮะแด๊ด แบบนี้ให้ผมจริงเหรอฮะ” แกรนด์เดร์ถามบิดาของเขาด้วยสายตาดูน่าตื่นเต้น

“จริงดิวะ ไอ้เสือ เอาไว้เป็นเรือนหอวันแต่งงานก็ได้” อาลัลเดินเข้าไปกอดคอลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเขา แล้วเอียงคอรอคำตอบ

“ขอบคุณฮะแด๊ด แต่คงอีกนานหน่อย เจ้าสาวหายาก” แกรนด์เดร์พูดด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ โดยไม่วายนึกถึงใบหน้าสวยนั้น

“แกต้องพยายาม แด็ดเชื่อในตัวแก” อาลัลพูดให้กำลังใจชายหนุ่มพรางตบบ่ากว้างเบาๆ เชิงเป็นกำลังใจ

ชายหนุ่มเลือกที่จะไม่ตอบ แต่เขาหันไปยิ้มให้กับบิดาของเขา แบบที่เหมือนมีอะไรอยู่ในใจ อาลัลเดินตามหลังบุตรชายแล้วส่ายหัวไปมา ในมือพรางหยิบโทรศัพท์ กดเบอร์หาใครบางคน เพื่อคุยเรื่องสำคัญ

“วันนี้พักผ่อนให้เต็มที่นะลูก พรุ่งนี้เรามีแขกคนสำคัญมาเที่ยวด้วย” ริก้าเดินเข้ามาบอกบุตรชายของเขาถึงในห้องนอน

“ใครมาหรือฮะคุณแม่” ชายหนุ่มถามมารดาของเขาด้วยความสงสัย

“ไม่บอก พรุ่งนี้เดี๋ยวก็เจอแล้ว”

“คุณแม่ฮะ ทำเอาผมนอนไม่หลับนะฮะ”

แกรนด์เดร์ตะโกนไล่หลังมารดาของเขา คิ้วหนาขมวดเข้าหากันแน่นอย่างสงสัย แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้ติดใจอะไรมากมาย โดยเขานั่งจิบวายปล่อยอารมณ์ตรงระเบียงอยู่สักพัก แล้วก็เข้านอนด้วยอาการอ่อนเพลีย

แกรนด์เดร์ตื่นเช้าเพื่อออกมาเดินสูดอากาศชายทะเลกระบี่ยามเช้า เขามองพระอาทิตย์ที่กำลังจะโพล่พ้นขอบฟ้านั้น แสงเหลืองทองนั้น ทำให้เขารู้สึกได้ว่าวันนี้ต้องเป็นเช้าวันใหม่ที่สดใสแน่ๆ ชายหนุ่มเดินไปเรื่อยๆ สายตาคมก็ไปสะดุ้ดเข้ากับร่างหญิงสาวที่เดินควงคู่มากับชายหนุ่ม ทำไมร่างบางนั้นมันแสนจะคุ้นตาจัง เอ๊ะ!! ...น้องคาร์ริน มากับใคร ฮะ!! ไอ้ลูกเศรษฐีน้ำมันอีกแล้วเหรอ

“นี่เราอุตส่าห์หนีมาถึงที่นี่ยังตามมาทิ่มแทงหัวใจเขาอีก แบบนี้คืออยากให้เขาตะบะแตกใช่ไหม” ชายหนุ่มบ่นพึมพำ ใบหน้าคมดูบึ้งตึงทันที มือหนากำหมัดแน่น แน่นเสียจนหากมีสิ่งใดอยู่ในมือมันคงแหลกละเอียดไปหมดแล้ว

แกรนด์เดร์รีบหาที่หลบมุม เพื่อแอบดูทุกการกระทำของหญิงสาวทันที ดวงตาคมแข็งกร้าวขึ้นมาทันที่ชายหนุ่มที่เป็นหนามแทงใจเขานั้น จับหมวกใบใหญ่ให้กับหญิงสาวอย่างน่าหมั่นไส้ นี่มันจะอะไรนักหนา จะมาพลอดรักกันแต่เช้าเลยหรือไง แกรนด์เดร์นึกในใจก็พาอารมณ์ขุ่นมัว

“หึ...น้องคาร์ริน ผู้หญิงใจร้าย มีสามีแล้วยังจะไปยุ่งกับชายอื่นอีกเราคงต้องเห็นดีกัน” ชายหนุ่มพูดพร้อมกัดสันกรามกรอดๆ สายตาคมยังไม่วางตาจากตรงนั้น.....>>>>>>