All Chapters of Wrong Chase: Chapter 41 - Chapter 50

Nanatili akong nakatitig sa kanya. Matapos niyang sabihin 'yon ay nag iwas siya ng tingin sa akin at hindi na muling nagsalita. Kaya hindi rin ako sigurado sa ibig sabihin ng mga salitang binitawan niya.“A-ano pong ibig niyong sabihin?”Hindi niya ako sinagot. Nag iwas ako ng tingin at gaya niya, itinuon ko na lang din ang paningin ko sa view.Bagama't hindi nakatingin sa kanya ay umaasa pa rin akong tutugunan niya ang tanong ko. Pero mukhang disidido na siyang tapusin ang usaping 'yon.“There you are!”Nakarinig ako ng boses ng babae sa likuran. Pasimple ko pang tiningnan si Aldrin na parang walang narinig. Bago ko nilingon ang babaeng siguradong nasa likuran namin.Bago pa man ako makaayos ng tayo ay naglakad na palapit ang babae kay Aldrin.“Son, I've been looking for you. Tara na sa loob. Nais kang ipakilala ng mga Lim sa bunso nilang anak.”Rinig ko ang marahas na pagbuga ni Aldrin ng hangin. Pero hindi na siya nagsalita pa at dumiretso na lamang sa paglalakad pabalik sa loob, k

Pagkaraan ng ilang sandali ay bigla siyang ngumiti.“Silly me,” natatawang aniya. “Sorry, Kelsi. I just thought. Go ahead, magpahinga ka na.”“Sino po ba ang kausap niyo?”Sandali siyang natigilan. “Investors...” sabay ngiti niya. “Umakyat ka na sa kwarto mo.”Ngumiti ako at tumango sa kanya at saka nagtungo na sa kwarto ko.Ako :I'm sorry.Napabuga pa ako ng hangin matapos kong i-send ang mensahe ko para kay Ulan. Nagsasabi lang naman ako ng totoo na wala akong feelings para sa kanya pero bakit parang nakokonsensya pa rin ako?Ilang saglit pa akong naghintay sa reply niya pero walang dumating. Hanggang sa nakatulugan ko na lamang.Kinabukasan, ay tanghali na akong nagising. Kung hindi pa siguro ako kinatok ni Kuya Diego ay hindi pa siguro ako magigising.“Kelsi, magpapa-ulcer ka ba?” sigaw niya sa akin mula sa labas ng kwarto ko.Agad naman akong napatingin sa wall clock at nakitang alas diyes na ng umaga.“Buksan mo nga 'tong pinto. Bakit ka ba nag lo-lock?” rinig kong muling sigaw

Tila nanigas ako sa kinauupuan ko. Hindi ako nakasagot kay Ulan at makailang beses lamang akong napalunok.Maging sa buong byahe ay makailang ulit pa akong nilingon ni Ulan at tinanong kong ayos lang ba ako pero ni isang salita ay walang lumalabas sa bibig ko. Kinakabahan ako sa maaring nangyari. Kaya naman ng makarating kami ni Ulan sa bahay nila ay agad na akong bumaba ng kotse niya.Mataas at malakas pa ang apoy nang nadatnan namin. Agad akong lumapit kay Diego at tinanong kung nasaan sina Chel, pero hindi niya ako pinapansin. Hindi niya ako magawang sagutin. Bakas rin ang pag aalala sa mga mata niya."Kuya, nasaan si Chel?" naiiyak kong tanong.Umiling lang siya sa akin. At hindi ko magawang makuha 'yong ibig sabihin ng pag iling niya."Kuya, magsalita ka naman!"Napahugot siya ng hininga at magsasalita na dapat, kaso ay nakuha ang atensyon namin ng mga rescuer na papalabas ng bahay.Nagpumilit akong lumapit kahit pa delikado at hindi sila pumapayag. Naroroon na rin si Ulan sa tab

Mula sa pagkakaupo at nanlalaking mga mata ay napatayo ako. Sa isang iglap ay wala na akong nakitang Chel. Sunod-sunod ang pagbuga ko ng hangin habang pilit na inaaninag ang parteng iyon kung saan ko nakita si Chel. Kung madilim dito sa pwesto namin ay mas madilim doon, at natatabunan pa halos ng nagtataasang mga palumpong."Kelsi, are you okay?" Tumayo rin si Aldrin at tiningnan din ang tinitingnan ko. "Anong tinitingnan mo?""N-nakita ko yata s-si Chel." Nanindig ang mga balahibo ko."What?" gulat na aniya.Guni-guni ko ba iyon? Pero parang hindi, e. Nakalugay ang mahaba niyang buhok, nakasuot siya ng puting bestida at may sapin ang kanyang mga paa. At nakangiti siya habang pinapanood kami ni Aldrin, makikita ang tuwa sa kanyang mga mata kaya imposibleng multo iyong nakita ko."Kelsi!" Halos magkasabay kaming napalingon ni Aldrin sa bukana ng Crematorium. Naroroon si Ulan kasama si Kuya Diego."Kanina ka pa namin hinahanap," ani Kuya Diego.Nilingon ko pa muna si Aldrin bago ako nau

Halos magkasabay naming nilingon ni Aldrin ang cellphone kong bigla na lang nag ring."Excuse me," pagpapaalam ko sa kanya bago ako tumayo at nagdiretso sa sala.Tumatawag si Kuya Diego."Kuya?""Where the hell are you, Kelsi? Ang akala namin ay nasa kwarto ka! Kanina pa kami naghihintay dito sa bahay para sa dinner natin with the Morenos."Naku lagot! Oo nga pala! Geez! Nakalimutan ko."Uhh...""Yeah? Nasaan ka ngayon? Ipasusundo kita kay Florence!"Agad akong umiling. Oh no! Hindi pwede!"No- I mean, pauwi na ako. May binili lang sandali."Ramdam ko ang paglapit ni Aldrin sa akin."Saan ka na nga? Paalis na si Florence para hanapin ka.""Kuya... P-pauwi na nga ako. Actually malapit na ako. Huwag mo na akong ipasundo kay Florence, okay?""Okay, fine! Just make sure na malapit ka na. God, Kelsi! Nakakahiya sa mga bisita.""Opo! Sige na!"Ibinaba ko na ang tawag. Nakalukot ang mukha ko nang lingunin ko si Aldrin sa likuran ko."Sorry," nakalabi kong paghingi ng paumanhin.Tipid siyang