All Chapters of เกี้ยวรักเมียสวมรอย (ภาคต่อเดือนประดับทราย): Chapter 81 - Chapter 90

เวลาผ่านไปจนพลบค่ำสามหนุ่มจากฮิลฟาฮาร์ก็ยังคงยืนอยู่ ณ จุดเดิม และนั่นทำให้พันไมล์เห็นถึงความอดทนของอีกฝ่าย เธอให้คนไปเรียนเชิญชีคฟาอิสมาพบเธอที่ห้องทำงาน ทั้งคู่คุยกันตามลำพังอยู่ประมาณสิบห้านาที ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาพูดคุยอะไรกัน “ฉันจะให้โอกาสคุณได้ปรับความเข้าใจกับเชอรีนสักครั้ง ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับคุณแล้วว่าจะทำให้เชอรีนยอมคืนดีกับคุณได้หรือไม่” หลังจากเสร็จสิ้นการสนทนาพันไมล์สั่งให้สาวใช้พาชีคฟาอิสขึ้นไปที่ห้องของเชอรีน และสั่งห้ามมิให้ใครเข้าไปรบกวน เชอรีนเดินไปมองที่หน้าต่างแต่เธอกลับไม่พบเขายืนอยู่ที่เดิม ลึกๆ เธอรู้สึกผิดหวังและเสียใจที่เขากลับไปอย่างง่ายดาย ดูเหมือนเขาเป็นคนที่ไม่มีความอดทนเอาซะเลย หรือเขารักเธอไม่มากพอที่จะอดทนรอ แววตาชองหญิงสาวหม่นเศร้าเมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ฟาอิสเดินตรงเข้าไปสวมกอดเชอรีนไว้จากทางด้านหลังด้วยความหวงแหน เขาซุกไซ้ใบหน้ากับซอกคอหอมกรุ่นของเธออย่างหลงใหล หญิงสาวตกใจกับการจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว เธอพยายามสลัดตัวเองให้หลุดจากการเกาะกุมและหันไปเผชิญหน้าเขา “คุณเข้ามาในนี้ได

“เรยาเคยมีพฤติกรรมแปลกๆ มาก่อนหน้านี้ไหมซาเวีย” “เท่าที่สังเกตดูไม่มีนะคะ เพิ่งจะมีครั้งนี้ล่ะค่ะ” “ทำตัวให้เป็นปกตินะซาเวีย อย่าให้มีพิรุธว่าเรารู้ในสิ่งที่เรยาทำลงไป” “ค่ะ แต่ถ้าเราปล่อยเธอไว้แบบนี้นายหญิงอาจจะไม่ปลอดภัย” “ฉันไม่ได้นิ่งนอนใจ เพียงแต่รอจนกว่าจะมีหลักฐานที่แน่ชัดว่าเรยาเกี่ยวข้องกับอาการป่วยของท่านแม่ ถึงตอนนั้นฉันจะไม่ปล่อยเธอไว้แน่ ตอนนี้เธอยังเป็นผู้บริสุทธิ์เพราะเราไม่มีหลักฐานที่จะมัดตัวเธอให้ดิ้นไม่หลุด ผลการตรวจออกมาเมื่อไรเราจะได้รู้กัน” “ซากีฉันให้นายรับผิดชอบเรื่องการอารักขาความปลอดภัยของนายหญิงอิฟฟา ห้ามมิให้ใครเข้ามารบกวนท่านแม่โดยเด็ดขาด” “แล้วคุณเรยาล่ะครับ” “ไม่มีข้อยกเว้นสำหรับใครทั้งนั้น ส่วนซาเวียเธอก็ทำหน้าที่ของเธอต่อไป” “ค่ะท่านชีค” เมื่อสั่งงานจบฟาอิสก็เดินไปนั่งลงข้างเตียงมารดา เขามองใบหน้าที่ซีดเผือดของนางด้วยความห่วงใย ก่อนจะเอื้อมไปกุมมือของเธอไว้ “อย่าเป็นอะไรไปนะครับท่านแม่ ใครก็ตามที่มีส่วนเกี่ยวข้องทำให้ท่า

ตอนแรกหญิงสาวแสร้งทำเป็นพลาดท่าเสียทีเพื่อให้มันตายใจ ก่อนจะฉวยโอกาสใช้มีดที่ตกอยู่ปาดไปโดนที่หน้ามันเข้าอย่างจัง บาดแผลพาดจากโหนกแก้มเรื่อยไปจนถึงหางตา เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นพร้อมกับเลือดชั่วไหลอาบหน้าไม่หยุด เชอรีนไม่มีเวลาแม้แต่จะหันกลับไปดู ได้แต่รีบวิ่งหนีจากไปโดยไม่คิดชีวิต ขอเพียงให้รอดพ้นจากเงื้อมือของโจรโฉด มันวิ่งตามหลังมาติดๆ ด้วยความไม่ระวังทำให้เธอโดนรถกระแทกชนเข้าอย่างแรง นั่นเป็นภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนที่จะถูกรถชน ภาพของเพื่อนรักที่ถูกฆ่าอย่างเหี้ยมโหดโดยที่ยังไม่รู้สาเหตุช็อคความรู้สึกของเชอรีน นี่อาจเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เชอรีนปิดกั้นความทรงจำอันเลวร้ายที่เกิดขึ้น ประกอบกับอุบัติเหตุทางรถยนต์ทำให้เธอต้องสูญเสียความทรงจำไปชั่วขณะ ภาพและคำพูดของเพื่อนรักยังคงดังก้องวนเวียนอยู่ในหัวของเชอรีนซ้ำแล้วซ้ำอีก ราวกับว่าเพื่อนต้องการจะย้ำเตือนให้เชอรีนเรียกร้องความยุติธรรมให้กับเเธอ เชอรีนพยายามนึกถึงใบหน้าของชายโฉดที่ฆ่าเพื่อนของตนเอง จำได้แต่ว่าพวกมันแต่งตัวมิดชิดปิดหน้าปิดตา เห็นเพียงดวงตาของม

“แล้วทำไมไม่อยู่ปรับความเข้าใจกันให้เรียบร้อย” “ผมได้รับรายงานเรื่องอาการป่วยของท่านแม่ก็เลยรีบเดินทางกลับมาดู” “ลูกไม่ต้องเป็นห่วง แม่ไม่เป็นอะไรแล้ว ไอชากับซาเวียจะเป็นคนดูแลแม่เอง ส่วนลูกก็รีบเดินทางไปปรับความเข้าใจกับเชอรีนซะให้เรียบร้อย แม่อยากจัดงานแต่งงานให้ลูกกับเชอรีนเต็มทีละ” “จะไม่ให้ผมเป็นห่วงท่านแม่ได้ยังไงครับ ผมยังไม่วางใจเพราะเรยายังคงลอยนวล” อิฟฟามีสีหน้าผิดหวังเมื่อพูดคุยกันถึงเรื่องนี้ ไอชาเป็นคนเล่าให้เธอฟังว่าอาการที่เกิดขึ้นกับเธอนั้น มันเกิดจากเธอได้รับสารพิษบางอย่างเข้าไปในร่างกายมากเกินขนาด และคนที่ทำให้เธอเป็นเช่นนี้ก็คือหญิงสาวที่เธอรักและเอ็นดู รวมถึงอยากได้มาเป็นลูกสะใภ้ “ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าผู้หญิงที่ภายนอกดูเรียบร้อยอ่อนหวานจะทำเช่นนี้กับแม่ได้ แม่ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าแม่เลี้ยงงูพิษไว้ข้างตัว เอาเป็นว่าเพื่อความสบายใจของลูกแม่จะอยู่ที่นี่จนกว่าเรื่องทุกอย่างจะคลี่คลาย ลูกจะได้เดินทางไปปรับความเข้าใจกับเชอรีนได้อย่างหมดห่วง” “ท่านแม่แน่ใจนะครับ” “แน่ใจสิ แม่

อัมรานนิ่งงันที่ภรรยาวิเคราะห์นิสัยของฟาอิสได้ใกล้เคียงความจริง เขายอมรับว่านิสัยของชีคหนุ่มมีหลายอย่างที่คล้ายกับนิสัยของเขา “อะไรทำให้คุณเลือกที่จะสนับสนุนฟาอิส” “เพราะฉันคำนึงถึงความสุขในชีวิตของลูกเป็นหลัก ทุกวันนี้คุณได้สังเกตสีหน้าและแววตาของเชอรีนบ้างไหมคะ สัมผัสได้ไหมว่าลูกเปลี่ยนไป แม้ลูกจะพยายามทำทุกอย่างให้เหมือนเดิม แต่ฉันยังเห็นถึงความทุกข์ในใจของลูกผ่านแววตาที่เศร้าหมองหรือคุณไม่เห็นสิ่งเหล่านั้นคะ” อัมรานมิได้โต้ตอบอะไร พันไมล์จึงพูดทิ้งท้ายไว้ให้เขาคิด “ลองถามตัวเองดูนะคะว่าความสุขของลูกคือความสุขของเราใช่หรือไม่ แล้วคุณทนได้ไหมที่เห็นลูกอยู่อย่างไม่มีความสุข เพียงเพราะลูกต้องทำตามความต้องการของคุณ สำหรับฉันความสุขของทุกคนในครอบครัวสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด ชีคฟาอิสมิได้เลวร้าย ที่สำคัญฉันสัมผัสได้ว่าเขารักเชอรีนจริงๆ คุณเองก็เคยผ่านความรู้สึกเช่นนั้นมาก่อนย่อมจะเข้าใจ” ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าบุตรสาวที่เขารักนั้นตกอยู่ในอาการซึมเศร้ายามที่อยู่เพียงลำพัง เขาสัมผัสได้ว่าเชอรีนจมอยู่กับความทุกข์ แต่พยายามที่จะไ