All Chapters of Chon Engineer ใส่เกียร์รัก: Chapter 11 - Chapter 20

ตั้งแต่เปิดร้าน 'Rose มินิเค้ก' ฉันตื่นสายได้แค่วันจันทร์ที่จัดให้เป็นวันหยุดของร้าน วันเสาร์ที่หยุดเรียนตื่นสายได้นิดหน่อย วันนี้ก็ด้วยที่ต้องตื่นมาเก็บของที่พี่ต๋องรื้อให้เข้าที่เข้าทาง อุปกรณ์ชงกาแฟถูกขโมยไปทั้งหมด แม้แต่เมล็ดกาแฟ ใบชานม ใบชาเขียวก็หายเกลี้ยง สงสัยจะเอาไปตั้งตัว เป็นโจรมาอย่างโชกโชนขนาดนั้นคงไม่มีทางสำนึกเก็บของทุกอย่างเสร็จสิ้นก็ขึ้นไปทำความสะอาดห้องนอนรักษ์ พอไม่ถูกใช้งานนานๆ ฝุ่นก็เริ่มถามหาฉันมายืนจัดของอยู่ที่โต๊ะเขียนหนังสือ ไม่มีหนังสือเรียนหลงเหลืออยู่สักเล่มเดียวเท่ากับว่ารักษ์แบกมันใส่กระเป๋าเป้ไปด้วยทั้งหมดและอาจจะไปเรียนหนังสือทุกวัน แต่พอซุกซนเปิดลิ้นชักก็ต้องชะงัก มองซองสี่เหลี่ยมผืนผ้าด้านหน้าเป็นรูปควันเขม่าสีเทาด้วยใจหวาดหวั่น"รักษ์รู้จักสูบบุหรี่แล้วเหรอ อีกไม่กี่เดือนก็จะขึ้นมหาลัยแล้วนี่"สมัยฉันเรียนมัธยมปลายก็มีเพื่อนชายบางคนที่แอบสูบบุหรี่ในห้องน้ำให้คุณครูฝ่ายปกครองเรียกไปทำโทษเป็นประจำ ฉันเคยถามเหตุผลเพื่อน พวกนั้นตอบว่ามันทำให้ดูเท่ห์และอยากรู้อยากลองว่าสูบมันแล้วจะรู้สึกอย่างไร รักษ์ก็คงคิดเหมือนกันจู่ๆ สองขาก็อ่อนแรงนั่งลงบนเตียงนอน

[Chon Part]หลังจากคุยแชทกับโรสเสร็จผมก็เปลี่ยนไปอ่านแชทของเพื่อนเก่าสมัยมัธยมศึกษาที่ส่งการ์ดเชิญงานสังคมที่ผมบอกโรสมาให้ แท้จริงแล้วมันคืองานเลี้ยงรุ่นที่ผมไปบ้างไม่ไปบ้าง แต่ปีนี้ผมตกลงที่จะไปเพราะดันพลั้งปากเอ่ยชวนคนสวยในตอนนั้นกำหนดวันงานคือพรุ่งนี้เวลาสองทุ่ม ณ โรงแรมริมแม่น้ำเจ้าพระยาไม่ไกลจากร้านทองบ้านผมนัก อ่านกำหนดการจบผมก็เดินเข้าไปยังโซนร้านทองสวมกอดคุณนายอนงค์"ม๊าคร้าบ""อะไรจ๊ะ จะขัดขาอะไรม๊าอีก""เปล่า แค่อยากยืมเครื่องประดับม๊าสักชุด"ม๊าหันมาทำตาโตหมุนตัวมาคุยจริงจัง"เครื่องเพชรน่ะเหรอ""ครับ พอดีผมจะควงสาวไปงานเลี้ยงรุ่น อยากให้เขาใส่อะไรสวยๆ""หนูคนเมื่อกี้เหรอ"ผมพยักหน้า"แฟนเหรอ"ผมส่ายหน้า"เอ้า! สรุปว่า..""เพื่อนครับ ไปงานคนเดียวมันเหงา เพื่อนก็มีแฟนควงไปกันหมด ผมเลยชวนเขาไปด้วย เอาไปขิงพวกมันหน่อย""ขิงคนอื่นทั้งที่เขาไม่ใช่แฟนเนี่ยนะ""ไม่มีใครรู้หรอกม๊า อุ๊ย!"ต้นแขนผมถูกม๊าตีสองครั้ง ม๊าผมมือหนักเลยทำเอาเจ็บไม่น้อย"แล้วผู้หญิงเขาโอเคเหรอ ทำเหมือนไม่ชอบขี้หน้าโชนด้วยซ้ำ เมื่อกี้เขายังด่าเราฉอดๆ""ผู้หญิงด่าแปลว่าผู้หญิงรั..อุ๊ย! ม๊าคร้าบ พูดเล่น""ไหนบ

[Chon Part]กลับเร็วกว่ากำหนดผมเลยแวะมาผับ K Night มาดื่มต่อนิดหน่อยกับเจไดและแทนคุณเพราะโอบไม่มาเหมือนกัน"ควงสาวไปเหรอวะ"เจไดยื่นมือถือให้ดูรูปภาพที่เพื่อนๆ แชร์ในเฟซบุ๊คแล้วแท็กหาผม"เออ""เฮ้ย! ใครวะ" แทนคุณเสนอหน้ามาดู "โรสการโรงแรม มึงไปได้เขาตั้งแต่เมื่อไหร่ หรือว่าที่โดนตบวันนั้นจะติดใจจนลากไปตบจูบกันต่อ"ผัวะ! ผมตบหัวไอ้แทนคุณแรงๆ ความจริงปากมันควรโดนถีบมากกว่าด้วยซ้ำ"พูดดีๆ ไอ้เหี้ย""มึงก็เฉลยดิวะ""ชวนเขาไปด้วย กูหล่อไง เขาเลยไป""สาบานขอให้ไอ้จู๋หดเอาไหม""ไม่เอา"ฝ่าเท้าผมลอยละลิ่วไปหาไอ้แทนคุณอีกครั้ง แต่มันดันหลบได้ทุกที"ช่วยเหลือเขาไปนิดหน่อย เขาเลยตอบแทนด้วยการให้ควงไปงานด้วย""มึงชอบเขา?" เจไดกอดคอผมถามเสียงหนักแน่น"ไม่ได้ชอบว่ะ ปากจัดกับมือหนักไปหน่อย""แต่มึงชอบคนสวยนะ ชัวร์ว่าไม่ชอบเขา" แทนคุณมายืนอีกฝั่งกอดคอด้วยคน"กูชอบคนสวย แต่ไม่ได้ชอบทุกคน""มึงจะบอกว่าไม่ได้ชอบโรส" ไอ้หน้าเข้มย้ำ"เออ"แม้โรสจะสวยตาแตก ตัวหอมฟุ้ง ผิวขาวเนียนละเอียดก็ตามเถอะ แต่นั่นแหละ.."ชัวร์?""เออดิ นู้น..มองโน้นดีกว่า สวยๆ ทั้งนั้น"ผมพยักเพยิดหน้าไปยังผู้คนตรงหน้า สาวๆ มาเที่ยวที

สามกระป๋องผ่านไปฉันย้ายตัวเองขึ้นมานั่งบนโต๊ะทำเค้ก ความเมาครอบงำสติไปเกินกว่าครึ่ง ทีเหลือคงเอาไว้เพื่อจะทำเค้กต่อ"เพลงเพราะจัง"เสียงเพลงลอยจากหน้าบ้านมาถึงห้องครัวชวนให้รู้สึกผ่อนคลาย ถ้าไม่ติดว่าต้องทำเค้กฉันคงหลับไปแล้วเพราะหัวสมองตอนนี้เรียกได้ว่าว่างเปล่า"ทำไมนายชิลจัง ไม่เมาเหรอ"โชนนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างๆ เขาดื่มเบียร์กระป๋องที่สามเหมือนกัน แต่ยังไม่เมาเลย"ดื่มจนรู้สึกว่ามันเหมือนน้ำเปล่ามากกว่าจะเป็นเบียร์""จะขิงฉันว่าดื่มมานาน ดื่มเก่งและดื่มบ่อยๆ ใช่ไหมล่ะ เหอะ! บอกเลยไม่อิจฉา ระวังจะตายไว..อ๊ะๆๆ ฉันชอบเพลงนี้"ฉันยกนิ้วชี้ขึ้นโบกไปมาตามท่วงทำนองเพลง.. ปากร้องพึมพำ"อยู่อย่างเหงาๆ แม้ใครจะมองว่าทุกข์ แต่ฉันสุขใจ..""เราอยู่ด้วย เธอยังเหงาอีกเหรอ"นิ้วชี้นั้นวกไปเตะปลายคางสาก ฉันโน้มตัวลงไปกระซิบ"นายมันตัวป่วน ป่วนฉันไม่มีชิ้นดีเลย"เฮือก! แต่จู่ๆ โชนก็ลุกพรวดขึ้นมาเอาใบหน้ามาใกล้ให้ฉันต้องถอยหนียืดตัวตรง หัวใจสั่นระรัวเพราะความตกใจผสมผสานกลิ่นเบียร์ที่ลอยออกมาพร้อมกับลมหายใจร้อน ยิ่งทำให้ฉันปั่นป่วนช่องท้องมากขึ้นจนต้องยกฝ่ามือแนบอกแกร่งผลักดันเบาๆ และโชนก็ตะปบมือฉันเอ

[Chon Part]"น้องบูมบูมมองมึงใหญ่เลย"เจไดสะกิดแขนผมให้มองไปทางซ้ายมือ ผมจำต้องละสายตาจากโรสมองไปทางนั้นมีผู้หญิงกำลังมองผม ยิ้มให้และโบกมือทักทาย เธอชื่อบูมบูมที่เคยเข้ามาจีบผมเมื่อเทอมที่แล้ว แต่ผมไม่ได้ให้จีบติด หมายถึงผมไม่ได้ทำอะไรมากกว่าส่งยิ้มให้ ไม่เหมือนกับ..ผมหันมองโรสอีกครั้ง แต่กลุ่มก๊วนของเธอไม่ได้นั่งอยู่ตรงนั้นแล้ว เห็นสีหน้าอึ้งทึ่งที่เห็นผมเมื่อครู่ก็นึกขำและอดแกล้งไม่ได้ ผมรู้ดีว่าเมื่อคืนเป็นเพราะอารมณ์พาเราสองคนไปจบที่ตรงนั้น โดยก่อนนี้ผมไม่ได้มีทีท่าจะคิดเกินเลยกับโรสนอกจากการหยอกเย้าตามประสา เมื่อคืนผมไม่มีเจตนาใดแอบแฝงนอกจากเรื่องเค้กที่เชอร์รี่บอกว่าอยากได้ แม้แต่เรื่องไอ้ภณฑ์ที่ผมยังคงสงสัยว่าความสัมพันธ์ของโรสกับมันในอดีตไปทิศทางไหนก็ไม่ได้เป็นตัวชักนำให้ผมอยากครอบครองเธอแต่เมื่อคืนโรสน่ารักว่ะ แต่งตัวธรรมดา ผมมัดรวบแบบยุ่งเหยิงส่งเสริมให้เธอมีเสน่ห์ กลิ่นหอมจากตัวเธอเคล้าความมึนเมาจากฤทธิ์เบียร์มันบอกให้ผมต้องทำอะไรสักอย่าง อย่างน้อยก็ต้องได้จูบ ทว่าดันมากกว่านั้นด้วยความเต็มใจของโรสเองเธอเหมือนเด็กวัยรุ่นที่อยากรู้อยากลองและขี้สงสัย ช่วงหนึ่งที่เราหยุดพ