All Chapters of Dangerous Husband คุณสามีสุดที่ร้าย: Chapter 91 - Chapter 100

“เฮียทำข้าวเจ็บ” เธออู้อี้ในลำคอ และดึงมือพี่ทิวออก “เฮียหลงมัน หลงมันจนลืมข้าวที่เฮียจัดว่าเป็นคนพิเศษ ไหนเฮียว่าข้าวพิเศษ ข้าวยอมเฮียแทบทุกอย่าง ทำเพื่อเฮีย อยู่ข้างเฮีย แต่เฮียทำแบบนี้เหรอ เดี๋ยวเฮียก็โดนมันหลอกอีก คนอย่างมันจะภักดีกับใคร ข้าวนี่ที่ภักดีกับเฮีย ผู้หญิงอย่างมันจะเชื่อใจอะไรได้ จะเชื่ออะไรได้ คนเลว ๆ อย่างมันจะเชื่ออะไรได้ มองข้าวสิเฮีย มองข้าวที่รักเฮียบ้าง เฮียยะ...”เพี้ยะ!ข้าวสวยเธอโดนพี่ทิวตบหน้าหัน เสียงฝ่ามือที่แตะกระทบกับแก้มใส ๆ มันดังมาก แค่ฟังเสียงก็รู้ว่าพี่ทิวน่าจะออกแรงพอสมควร“ฮะ... เฮีย” ข้าวสวยเสียงสั่น เธอหันหน้ากลับมามองพี่ทิว ใบหน้าของเธอขึ้นรอยฝ่ามือใหญ่ ปากเธอแตก น้ำตาเธอกำลังเริ่มไหลริน“นี่คือบทลงโทษของคนขาดสติ” เสียงเย็น ๆ ของพี่ทิวเอ่ย “และเมียฉันไม่เคยพูดอะไรถึงเธอทั้งนั้น ไม่เคยแม้จะเอ่ยถึง ไม่เคยก้าวก่ายเรื่องตรงนี้ และฉันจะบอกไว้เลยนะว่าคนพิเศษในความหมายของฉันคือไอ้นาฟ ไอ้เรซ ไอ้นอส ไอ้เคลิ้ม บรรดาญาติ ๆ ของฉัน คำนี้แสดงให้เห็นว่าเป็นคนในครอบครัว และเธอ ‘เคย’ เป็นคนพิเศษ ซึ่งมันแค่เคย ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว”พี่ทิวเอ่ยเสียงราบเรียบและเดินมาหา

“พี่ไม่เคยรู้ว่าข้าวสวยรู้มาตลอด วันนั้นถ้าข้าวสวยพูดว่ารู้เหตุผลจริง ๆ ที่เราเลิกกัน พี่คงไม่ปล่อยเวลาให้มันสูญเปล่านานขนาดนี้ ถ้าพี่รู้ในวันนั้นพี่จะตามวิวไป จะเอาวิวกลับมา จะใช้อำนาจของปู่เอาตัวพ่อของวิวไปรักษาเอง ขอโทษนะวิว ขอโทษที่พี่โกหกเรื่องที่พี่เป็นใคร พี่รู้ว่าไม่มีประโยชน์ที่จะพูด เพราะตอนนี้เราก็รักกัน แต่วันเกิดปีนั้นที่เราเลิกกันพี่ตั้งใจจะพาวิวไปหาป๊ากับมี้ พี่ตั้งใจจะสารภาพว่าพี่เป็นใคร ตั้งใจจะบอกวิวทุกอย่าง วันนั้นพี่ถึงบอกว่าพี่ให้วิวได้ทุกอย่าง ขอร้องแค่อย่าทิ้งพี่ แต่สุดท้ายเราก็เลิกกัน ถ้าพี่ไม่โกหกวิวนานขนาดนั้น เราอาจจะไม่เสียเวลาทิ้งไปนานแบบนี้”“พอแล้วค่ะพี่ทิว เราเลิกพูดเรื่องนี้กันเถอะค่ะ ตอนนี้เรารักกัน เราเริ่มต้นใหม่กันตั้งนานแล้ว แล้วเราก็มีแสงสว่างตั้งสองดวงนะคะ เราสองคนมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่น มาเป็นพ่อแม่ที่ดีของลูกกันดีกว่าเนอะ วิวสัญญาแล้วไงคะว่ายังไงวิวก็ไม่มีทางทิ้งพี่ทิว สัญญาอีกรอบเลยก็ได้ค่ะ” วิวพลิกตัวตะแคงมาซุกใบหน้าลงที่หน้าท้องของผม แขนเล็ก ๆ ของวิวโอบกอดที่เอวของผม“วิวรักพี่ทิวนะคะ รักพี่ทิวมากที่สุดเลย” เสียงหวาน ๆ ของวิวที่บอกรักผมทำใ

“วิว วิว วิวคะ” เสียงของพี่ทิวดังใกล้ ๆ หูฉัน ฉันลืมตาขึ้นถึงได้รู้ว่าตัวฉันเผลอหลับไปทั้งที่ยังนอนหนุนกลางลำตัวของกะทิ“คะ”“ไอติมลุงมาแล้วน่ะ ออกไปซื้อสิ เดี๋ยวพี่จะผัดสุกี้รอ ซื้อเสร็จจะได้มากินสุกี้เลย”“อ้อ...ค่ะ ๆ วิวเผลอหลับไปหน่อย เสียงกระดิ่งลุงดังนานรึยังคะ” ฉันลุกขึ้นนั่งดี ๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืน“เพิ่งดัง พี่ก็เลยเดินมาตาม นึกว่าวิวไม่ได้ยิน” พี่ทิวตอบ“อ่อ ค่ะ… ปะทิ ไปซื้อติมกัน” ฉันยิ้มให้พี่ทิว และเอ่ยชวนกะทิ เพราะรายนี้ออกไปซื้อด้วยประจำกะทิลุกโดดลงจากโซฟาตัวยาวเดินตามฉันออกมา ฉันเดินเข้ามาในครัวก่อนเพื่อที่จะหยิบตะกร้าไปใส่ไอติมเหมือนอย่างที่เคยทำ“เดี๋ยวมานะคะพี่ทิว” ฉันเดินไปหยุดตรงหน้าของพี่ทิวและเขย่งตัวขึ้นหอมแก้มเขา “รีบ ๆ ผัดเลยนะคะ หิวมากแล้ว” เนื่องจากปรายตามองไปที่วัตถุดิบที่พี่ทิวเตรียมไว้นั้นมันน่ากินมาก ๆ ทั้งหมูหมึกกุ้ง น่าอร่อยทั้งนั้น“ซื้อไอติมเสร็จได้กินเลยค่ะที่รัก” เราสองคนยืนยิ้มให้กัน“โฮ่ง” เสียงกะทิร้องเห่า คงเพราะกลัวไม่ทันรถไอติมของลุงแน่ ๆ แต่เด็กแถวนี้ซื้อกันเยอะ ยังไงก็ทัน กะทิแค่ใจร้อน“ไอ้หน้ามึน เขาจู๋จี๋กันไม่ได้เลยหรือไง” พี่ทิวก้มลงไปเอ

“ไม่มาจะจับเมียกูไปได้ไง”(มันแอบมาแน่ ๆ)“กูอยากได้ที่อยู่มัน กูจะเอาเมียกูคืนมา กูจะฆ่ามัน ที่มันกล้ามาแตะเมียกู มันทำเมียกับหมากูตกใจ” ผมกดเสียงข่มอารมณ์(ใจเย็น มึงก็รู้ว่ามึงทำแบบนั้นไม่ได้)“กูไม่สนอะไรทั้งนั้น กูสนใจแค่วิว”(ไอ้ทิวมึง…)“แค่นี้ก่อนนะ เบอร์แปลกโทรเข้า กูว่าเป็นมันแน่”(เดี๋ยวกูเข้าไปหาที่บ้าน)“อืม” ผมตอบรับและรีบกดรับสายที่โทรเข้ามา “ฮัลโหล”(ไง หัวร้อนอยู่ใช่มั้ย) ใช่ ใช่จริง ๆ ใช่ไอ้คนที่ผมคิดไว้จริง ๆ ไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าไหร่ ผมก็จำเสียงของมันได้“ไอ้หมาลอบกัด มึงอยู่ที่ไหน กูจะส่งมึงไปหาเมียมึง”(พูดแบบนี้ไม่น่ารักเลย ควรพูดดีกว่านี้นะ เพราะของสำคัญที่สุดในชีวิตของมึงอยู่ในอุ้งมือกูว่ะ)“อย่ามาเล่นคำ กูไม่ตลกด้วย”(หึ หัวร้อนน่าดูเลยน้าาาา ไอ้ฆาตกร…ตอนนี้รู้สึกยังไงล่ะ รู้สึกเหมือนกูในตอนนั้นมั้ยวะ รู้สึกมั้ยว่ากล่องดวงใจกำลังจะถูกทำลาย กูยังจำตอนนั้นได้ดีเลยนะทิว…)“มึงจะเสียใจที่ทำแบบนี้”(เฮอะ คุ้นว่ะ เหมือนที่กูเคยพูดเลย แต่ตอนนั้นกูพูดหลังจากเหตุการณ์นั้นไม่ใช่เหรอวะ)“…”(รีบหน่อยนะทิว ที่เดิมในวันนั้นเลยว่ะ ยังจำได้มั้ย สถานที่เก่า แค่เปลี่ยนตำแหน่ง

“กูใจร้ายนะทิว เป็นไง เจ็บมั้ย” เขาเอาปืนมาจ่อที่ขมับของฉันอีกรอบ“พี่ทิว… ฮือ พี่ทิว” ฉันมองพี่ทิวที่นั่งคุกเข่าลง พี่ทิวโดนยิงที่ขาข้างซ้าย คนของคุณเล็กที่ก่อนหน้านี้ประคองพี่ทิวอยู่ถอยห่างออกจากพี่ทิว“อย่าคร่ำครวญรำคาญ” คุณเล็กตะคอกฉันเสียงดัง และล็อกที่ต้นคอฉันแน่นกว่าเดิม“อย่าทำวิวไอ้เรียว ถ้ามึงทำร้ายวิว มึงจะเสียใจตลอดชีวิต” พี่ทิวเงยหน้าขึ้นมาพูด“ตั้งแต่ที่มึงฆ่าเมียกู กูก็เสียใจตลอดชีวิตอยู่แล้วไอ้ทิว แล้วทำไมถ้ากูฆ่าเมียมึงกูต้องเสียใจด้วย ไหนมึงบอกเหตุผลมาดิ๊ เหตุผลเหี้ยอะไร อ้อ หรือมึงคงให้คนตระกูลมึงมาจัดการกูสินะ คนอย่างมึงมันเลว ไอ้ทิว ไอ้ชั่ว มึงทำลายความสุขของกู” เสียงของคุณเล็ก หรือเรียวที่กำลังเปล่งเสียงด่านั้นมันดังมากสำหรับฉัน เขาเหมือนใส่อารมณ์แรงขึ้นตามลำดับ“ผู้หญิงชั่ว ๆ แบบนั้นมึงจะคร่ำครวญหาทำเหี้ยอะไรนักไอ้เรียว มึงตาสว่างได้แล้ว เลิกโง่ซะ…”ปัง!!!!“หุบปากมึงซะ อย่ามาว่าเมียกู” เขายิงไปที่แขนขวาของพี่ทิว ทั้งที่พี่ทิวยังพูดไม่จบด้วยซ้ำ“อย่าทำพี่ทิวเลยนะ พี่ทิวเจ็บแล้ว คุณบอกว่าพี่ทิวเป็นฆาตกร ตอนนี้คุณก็กำลังก้าวขาไปสู่คำนั้นนะคะ”พลั่ก!!!เขาผลักฉันจน