All Chapters of Dangerous Husband คุณสามีสุดที่ร้าย: Chapter 111 - Chapter 118

[TIW TALK]“มันจะโอเคใช่มั้ยครับอาวอร์ม” เป็นผมเองที่ถาม แม้อยากจะเข้าไปให้กำลังใจเธอ แต่ก็ไม่อยากทำให้เธอไม่สบายใจก่อนเข้ารับการผ่าตัดในเมื่อเธอไม่อยากให้ผมเห็นเธอสภาพนี้ ผมก็พร้อมเข้าใจเธอผมเข้าใจในสิ่งที่เธอทำ และพร้อมจะให้ความร่วมมือแบบที่เธอต้องการ แม้ผมอยากจะกอดเธอมากเท่าไหร่ แต่ผมก็อยากให้เธอสบายใจ ให้เธอคิดว่าผมไม่รู้แบบนี้ก็ได้ผมยอมตามใจตามแต่ใจเธอต้องการ“นี่พูดกับใครอยู่” อาวอร์มนั่งจิบกาแฟด้วยความสบายใจท่าทีแบบนี้แสดงว่าผมมั่นใจได้“พูดกับหมอเทวดามั้งครับ”“หมอปีศาจน่าจะเข้าท่ากว่า” อาวอร์มพูดและยิ้มดูทรงจะติดตลกซะมากกว่าถ้ามาอาการนี้แสดงว่าวิวหายแน่ แต่หลังจากผ่าตัดครั้งนี้คงต้องใช้เวลาในการกายภาพบำบัดอีกเยอะ“ขอบคุณล่วงหน้าครับ”“สบายใจได้ อย่าเครียดไปเลย” อาวอร์มลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางสง่าผ่าเผย“ฝากวิวด้วยนะครับ”“อืม ไปละ” อาวอร์มเดินออกจากห้องพักแพทย์ วันเวลาทำให้อาวอร์มเก่งกว่าเดิมหลายเท่า แล้วยังได้สืบทอดกิจการของโรงพยาบาลตามที่พ่อของอามอร์ฟีนได้วางเอาไว้ ทุกอย่างของชีวิตอาวอร์มในตอนนี้เป็นไปในทางที่ดี มีลูกที่น่ารักและภรรยาแสนดีผมก็อยากมีบ้าง ผมอยากให้วิวหายดี

[VIEW TALK]สามเดือนผ่านไปแล้วนับตั้งแต่วันที่ฉันผ่าตัด ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงกายภาพบำบัด เริ่มลงน้ำหนักก้าวเดินได้ แต่ยังไม่เหมือนคนปกติทั่วไปเดินกัน ซึ่งมาได้ขนาดนี้ก็นับว่าดีมากแล้วไม่น่าเชื่อว่าทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดี แสดงว่าอาวอร์มของพี่ทิวเขาเก่งมากจริง ๆแฝดมาหาฉันแทบทุกวัน แฝดมากับมี้และป๊าเสือ ด้านพี่ทิวเห็นว่าเขารักษาตัวจนหายดีและกลับไปทำงานบริหารโรงแรมในส่วนของเขา พี่ชายของฉันบอกว่าพี่ทิวโอเคขึ้นมาก ๆ หลังจากที่เมาหัวราน้ำไปสักพักใหญ่มันก็เลยทำให้ฉันแอบคิดน้อยใจอีกว่าหรือพี่ทิวไม่ต้องการฉันแล้ว เขาถึงฟื้นฟูตัวเองได้เร็วขนาดนั้นคือความจริงแล้วอะ เขาเป็นแบบนี้มันก็ดีแล้ว ผิดที่ฉันนี่แหละที่น้อยเนื้อต่ำใจไปเอง ทั้งที่ความจริงเขามีความสุขดี ฉันก็ควรมีความสุขด้วย เพราะคือสิ่งที่ฉันเลือกเอง“แล้วจะร้องไห้ทำไมล่ะ เธอควรดีใจสิ ควรดีใจที่พี่ทิวสบายดี” ฉันนั่งเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาเพราะความรู้สึกบ้าบอของตัวเองฉันคงงี่เง่างอแงเพราะอยู่คนเดียวมั้ง เนื่องจากพี่เรียวมีงานด่วนที่ญี่ปุ่น ส่วนพี่เมืองก็ไปเจรจากับนักลงทุนร่วม ตอนนี้ฉันจึงอยู่บ้านกับพยาบาลพิเศษ และแม่บ้านของพี่เรียว แล้วก็

มันเหมือนจะดีใช่มั้ยคะ ที่พี่ทิวกับฉันกลับมาอยู่ด้วยกัน ฉันคิดว่าเป็นเรื่องดีแต่ที่ไหนได้ฉันลืมคิดไปว่าพี่ทิวกับพี่เรียวเขายังขึงขังใส่กันไม่เลิกรา มันจึงกลายเป็นเรื่องน่าปวดหัว เมื่อพี่เรียวรู้ว่าพี่ทิวมาหาฉันที่บ้าน พี่เรียวก็รีบบินกลับมาไทยทันที คนสนิทของพี่เรียวบอกว่าพี่เรียวทิ้งงานในส่วนที่เหลือให้คนอื่นจัดการส่วนตัวของพี่เรียวนั้นก็… “กูจะนอนกับน้องกูจะผิดตรงไหน กูนอนของกูทุกวันมึงก็รู้” เสียงของพี่เรียวค่ะ เขากำลังต่อปากต่อคำกับพี่ทิว เป็นแบบนี้มาสักพักใหญ่แล้วไม่มีใครยอมใคร“ที่ผ่านมากูไม่อยู่ไง แต่ตอนนี้กูอยู่แล้ว กูจะนอนกับเมียกู” พี่ทิวเถียงกลับขอขยายความก่อนว่าปกติพี่เรียวจะมานอนเป็นเพื่อนฉันตลอด นับตั้งแต่ที่ฉันออกจากโรงพยาบาลหลังจากที่ผ่าตัดเสร็จ พี่เรียวจะมีที่นอนของเขา ซึ่งพี่เรียวสั่งคนขนเข้ามานอนข้างเตียงฉัน ส่วนเตียงของฉันก็จะมีกะทินอนข้างกาย คือตอนกลางคืนพี่เรียวจะเป็นคนดูแลฉันตลอด ไม่ให้พยาบาลพิเศษมาวุ่นวาย“กูก็จะดูแลน้องสาวกู” พี่เรียวบอกขณะที่นั่งอยู่บนเตียงของตัวเอง“เมียกูกูดูแลได้ มึงไม่ต้องมาดูแลแล้ว” พี่ทิวว่ากลับ ซึ่งพี่ทิวนั่งอยู่บนฟูกบนเตียงเดียวกัน

เช้าวันใหม่ ไม่ได้สดใสอย่างที่ใจฉันคิด ทั้งที่ควรจะสดใสกว่าทุกวันเพราะวันนี้มีพี่ทิวมาอยู่ในชีวิตแต่อย่างที่รู้กันไงคะ มันไม่ใช่เลย“เบ้าตากูดำ เพราะมึงเลยไอ้เรียว” พี่ทิวโวยวายขณะที่นั่งตักกับข้าวใส่จานให้ฉัน ก็กว่าเขาทั้งสองจะถกเถียง ไม่ใช่สิ เรียกว่าสนทนา เขาสองคนเรียกแบบนั้น กว่าจะจบลงก็ปาเข้าไปดึกดื่น ต่อปากต่อคำจนฉันหลับไปก่อน“คนไม่หล่อ ทำอะไรก็ลำบากงี้แหละ” พี่เรียวพูดและยกยิ้มเยาะเย้ย“พวกมึงสองคนช่วยเลิกกัดกันทีเถอะ สงสารน้องบ้าง” เสียงของพี่เมืองไม้ค่ะ พี่เมืองไม้กลับมาเมื่อเช้าหลังจากที่เมื่อคืนฉันแอบส่งข้อความไปบอกพี่เมืองไม้ว่าเสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันแล้วโคตรลำบาก มาช่วยด่วน เช้ามาพี่เมืองก็มาถึงค่ะ“เสือก!!!” ทั้งสองคนพูดออกมาพร้อมกัน และมองหน้าพี่เมืองไม้ สายตาคล้ายมองฉันเมื่อคืนนี้เลย“กูตัดสินใจละ” พี่เมืองไม้พูดพร้อมตักข้าวใส่ปากประโยคของพี่เมืองไม้เรียกความสนใจพี่ทิวและพี่เรียวได้ดีเดียว พี่ทิวและพี่เรียวพูดออกมาพร้อมกัน “อะไร?”“กูจะเอาน้องไปอยู่บ้านกู พวกมึงไม่ต้องเสนอหน้าไป ถ้ายังทะเลาะกัน” พี่เมืองไม้พูดด้วยท่าทีไม่สนใจพี่ทิวและพี่เรียว“ไม่ ไม่ได้เด็ดขาด ถ้