LOGINเมื่อเห็นอาการประหม่าอึกๆอักๆ นิวก็เอ็นดูจนเผลอหัวเราะออกมา ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้วีมากขึ้น เอามือไล้ผมของเธอไปทัดหู
“ผมทรงใหม่เหมาะกับวีมากนะ เพิ่งไปทำมาใช่มั้ย น่ารักดี”
จากนั้นก็เอามือไปไล้แก้ม แล้วก็ขยับเอาหน้าเข้าไปใกล้ คล้ายจะสัมผัสแต่ไม่โดน นั่นทำให้วีขนลุกเกรียว
“ตาของวีสวยมากนะ เราชอบมองรู้เปล่า”
วีตัวเกร็งแม้มปากแน่น
“วันนี้ทาลิปด้วยนี่ แปลก...วันอื่นไม่เคยเห็นทาเลย”
ในขณะที่วีไม่รู้จะทำตัวอย่างไรกับสถานการณ์ตรงหน้า นิวก็ขยับเลื่อนไปกระซิบที่หูของเธอเบาๆ
“วันก่อน...วีก็อยู่ในห้องน้ำใช่มั้ย”
“??”
“ตอนที่เราเอากับเก๋ไง”
“!?!?”
ตอนแรกแค่ขนลุกเกรียว ตอนนี้วีแทบสะดุ้ง หน้าแดงตัวแดงไปหมด เขารู้ได้อย่างไรว่าตอนนั้นเธออยู่ในนั้นด้วย
“หึๆ แอบฟังอยู่ตั้งนานไม่ใช่เหรอไง”
วีไม่รู้ว่าตัวเองทำหน้าอย่างไรอยู่ รู้แต่ว่าไม่กล้าสบตาอีกฝ่าย เลยเบี่ยงตัวออกมา คิดอยากจะหนีออกจากสถานการณ์ตรงนี้ให้ไวที่สุด แต่ก็ไม่ทันนิวที่ดึงแขนไว้ แล้วโอบกอดเธอจากข้างหลัง จากนั้นก็ก้มลงมากระซิบที่หูของเธอเบาๆ
“อยากทำอย่างเก๋บ้างไหม”
“ห้ะ?”
“เอากับเราไง หืม? อยากทำใช่มั้ยล่ะ”
ถึงจะชอบนิวมากสักเท่าไหร่ก็รู้ดีว่าไม่ควรเชื่อคำพูดคาสโนว่าตัวพ่อคนนี้ แต่เพราะอะไรก็ไม่รู้ ในใจของวีเหมือนแบ่งฝักแบ่งฝ่าย
ฝ่ายหนึ่งก็บอกให้หนีไป ไม่อย่างนั้นเธอจะกลายเป็นเพียงแค่ของเล่นของเขาเท่านั้น
ส่วนอีกฝ่ายก็คอยยุแยงว่าโอกาสที่จะเป็นแฟนกับคนที่แอบปลื้มมาถึงแล้ว หวงพรหมจรรย์ไปเพื่ออะไรเดี๋ยวหยากไย่ก็ขึ้นกันพอดี
แต่ในขณะที่เสียงในหัวตะโกนแข่งกัน นิวก็จับหันตัววีกลับมาแล้วบรรจงกดจูบลงไปบนริมฝีปากบาง
“อื้อ!”
นี่เป็นครั้งแรกที่หญิงสาวถูกใครสักคนจูบ วีตื่นเต้นก็จริงแต่ก็ไม่เห็นจะรู้สึกว่ามันโรแมนติกหวานละมุนเหมือนที่เขียนไว้ในนิยายเท่าไหร่
นิวบดปากตัวเองไปที่ริมฝีปากของวี แล้วบังคับเปิดปากของเธอให้กว้างขึ้นก่อนจะสอดใส่ลิ้นเข้าไป อีกฝ่ายตกใจจนหน้าแดงตัวเกร็ง เผลอจับแขนอีกฝ่ายไว้แน่นจนเล็บแทบจิก
“เมื่อวานเรากับเก๋จูบกันแบบนี้ไง แล้วก็ทำแบบนี้...”
“!?!?”
ไม่ทันให้เตรียมใจ มือหนาของชายหนุ่มก็ถกกระโปรงของหญิงสาวขึ้นก่อนจะขยำแก้มก้นของเธอพร้อมกับพรมจูบอย่างต่อเนื่องไม่หยุดหย่อน
หัวสมองของวีว่างเปล่าทำอะไรไม่ถูก อยากจะปฏิเสธผลักอกหนาออกไป แต่ก็ดันมีความรู้สึกวาบหวามเข้ามาทัดทาน ตกใจแต่ก็ไม่อาจปฏิเสธ
ปากหนาแทบจะกลืนกินไม่ยอมผละออกแม้สักวินาที กระทั่งวีเริ่มหายใจไม่ออก
“นะ...นิว เรา...หายใจไม่ออก”
เพราะร้องขอนิวจึงยอมปล่อยปากของวีให้เป็นอิสระ ใบหน้าหล่อเหลาที่ตอนนี้หื่นกระหายแสดงความต้องการออกมาอย่างเต็มที่ นั่นทำให้ใจของวีแทบจะละลาย
“เราไม่บังคับ ถ้าวีอยากเอา เราจะทำ”
หญิงสาวไม่ตอบ หน้าแดงซ่านสายตาหลุบต่ำ
เขาเป็นคนที่เธอเฝ้ามองมานาน วันนี้มีโอกาสได้ใกล้ชิดก็แสนจะดีใจ ทว่าไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเกิดความปรารถนาตนเองขึ้นมาอย่างปุบปับเช่นนี้
“วี...”
ชายหนุ่มเรียกชื่อเร่งเร้า เสียงทุ้มต่ำกับลมหายใจที่ส่งออกมาจนเธอรู้สึกได้ทำให้หญิงสาวใจสั่นสะท้าน เขาช่างมีเสน่ห์ดึงดูดสมคำเล่าลือจริงๆ
และในที่สุดก็ไม่อาจจะปฏิเสธความต้องการของหัวใจ หญิงสาวก้มหน้างุดตอบรับด้วยความเขินอาย
“เรา...เราอยากทำ”
ระยะเวลาที่เหลือ พี่นิด CSR หาทางเรียกให้นิวมาเอาข้อมูลอยู่บ่อยๆ เขาก็พยายามจะเลี่ยงให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ เช่นเดียวกับสาวฝ่ายผลิตคนนั้นที่มักจะเอาเรื่องงานมาอ้างเพื่อจะได้มาหานิว และเอ่ยชวนไปดื่มทุกครั้งที่ได้เจอนิวชักอึดอัดกับสิ่งที่เกิดขึ้น เป็นครั้งแรกที่เขาไม่นึกอยากเป็นหนุ่มหล่อที่สาวๆ ต่างหลงใหล ไม่นึกอยากให้ใครมาสนใจ อยากอยู่อย่างสงบๆ แล้วทำงานให้เสร็จๆไปดีกว่าในที่สุดการเก็บข้อมูลก็เรียบร้อย ตกเย็นนิวกับกิจเก็บของเสร็จ ร่ำลาทุกคนแล้วก็พากันขับรถกลับ ระหว่างทางจะออกไปถนนใหญ่ก็พบเข้ากับสาวคนหนึ่งที่หน้าโรงงาน“ไอ้นิว! น้องกะทิออดิท โห...ใส่ชุดไพรเวทด้วย น่ารักว่ะ”เป็นกิจที่โวยวายขึ้นมา สะกิดเพื่อนรัวๆ บอกให้หยุดรถเพื่อทักทาย“น้องกะทิรอเพื่อนเหรอครับ”“รอรถโรงงานไปส่งที่ตลาดค่ะ กะทิจะกลับบ้าน”แน่นอนว่าสองหนุ่มไม่ปล่อยให้น้องกะทิผู้น่ารักต้องยืนขาแข็งรอรถ เรียกน้องให้ขึ้นมาทันใด แต่ที่นั่งข้างหลังรกอย่างกับอะไรดี กิจก็เลยอาสาไปนั่งข้างหลัง แล้วให้กะทินั่งข้างนิวซึ่งเป็นคนขับแทน คุยกัน
แต่ละวันของนิวผ่านไปอย่างเชื่องช้า สิ่งที่พอจะทำให้หายเบื่อได้ นอกจากมองสาวเพื่อเอาไว้คุยเล่นกับเพื่อนซี้แล้ว ยังมีการแชทคุยกับคนที่ตัวเองตั้งใจจะจีบเป็นแฟนให้ได้อยู่อีกเรื่องหนึ่งแต่ดูเหมือนไม่ว่าจะอย่างไร เธอคนนั้นก็ไม่มีทีท่าอยากจะขยับความสัมพันธ์สักเท่าไหร่ แชทก็หนักขวา โทรไปก็คุยแค่แป๊บเดียวนิวชักท้อ บวกกับงานที่ยากขึ้น ความเซ็งและความเครียดทำให้นิวอยากผ่อนคลาย เย็นวันหนึ่งจึงตอบรับไปแฮงเอาท์กับพวกพี่ๆ ในโรงงานสถานที่เป็นร้านหมูกระทะ พี่ฝ่ายออดิทที่เป็นตัวตั้งตัวตีเห็นว่ามีนิวคนดังมาด้วย จึงชวนสาวๆ ฝ่ายอื่นมาอีกหลายคนทั้งกิจทั้งนิวโดดเด่นท่ามกลางหมู่สาว บรรยากาศครึกครื้น สองหนุ่มชื่นมื่นอย่างกับอะไรดี ยิ่งพอเหล้าเข้าปากก็ยิ่งเฮฮาดึกหน่อยไหล่ก็เริ่มขยับชิดติดกันมากขึ้น พี่นิดฝ่าย CSR ที่นั่งติดกับนิวส่งสายมาให้ นิวเลยยิ้มหวานส่งกลับไป ตอนนั้นเองพี่นิดก็ขยับเข้ามาใกล้กว่าเดิมจนนมของเธอเบียดถูกแขนของเขานิวย่อมเข้าใจว่าพี่นิดต้องการอะไร เขาเองก็รู้สึกซู่ซ่านิดหน่อยเพราะของขาดไม่ได้ปล่อยน้ำมาหลายวัน คิดว่าถ้าสนองให้สักยกก็คงจะไม่เป็นอะ
“ชื่อนิวนะค้าบ จะมาอยู่ทำข้อมูลวิจัยที่นี่สักพัก พี่ๆมีอะไรอยากให้ผมช่วย เรียกได้เลยนะครับไม่ต้องเกรงใจ”นิวกับกิจแนะนำตัวกับทุกคนในแผนกวิจัยและพัฒนา แน่นอนว่าหนุ่มหล่อยิ้มเก่งสายตาผูกมิตรอย่างนิว ย่อมสร้างความเอ็นดูให้กับสาวน้อยสาวใหญ่ทั้งหลายได้อย่างไม่ต้องสงสัยอาจารย์ที่ปรึกษาของสองหนุ่มทำงานวิจัยให้กับโรงงานหลายแห่ง ก็เลยสามารถฝากฟังลูกศิษย์ให้มาเก็บข้อมูลได้ไม่ยากนัก“ไอ้นิว มึงจะนอนเตียงไหน”กิจถามขึ้นตอนที่มาถึงห้องพัก เพื่อประหยัดเวลาและค่าเดินทาง พวกเขาจึงมาอยู่หอพักโรงงานซึ่งพร้อมอำนวยความสะดวกให้เสร็จสรรพนิวทิ้งตัวลงบนเตียงข้างระเบียงเป็นคำตอบ กลิ้งไปมาอย่างเบื่อหน่าย เพราะเขานั้นแสนจะขี้เกียจ จากนี้ไปวันๆคงต้องทำแต่งาน อดเที่ยวเล่นอีกพักใหญ่แต่ที่มากไปกว่านั้น นิวรู้สึกว่าที่นี่โคตรจะน่าเบื่อ ทั้งไกลทั้งไม่มีอะไรเป็นสิ่งบันเทิง แถมมีแต่พวกผู้ชายกำยำ หรือไม่ก็พวกพี่ๆป้าๆ ไม่มีสาวสวยหมวยเอ็กซ์ให้มองสักคนทว่าวันรุ่งขึ้นอาการเซ็งของนิวก็แทบจะหายเป็นปลิดทิ้งเมื่อวานพวกเขาได้เยี่ยมชมแค่ฝั่งฝ่า
ปั่ก!“อ๊า! อะ...อื้อออ จุก...”“ชิขอโทษ มันทนไม่ไหวแล้ว อึก พี่ค้าบ...ในตัวพี่...มันดีมากเลย”“แป๊บนึง...ยะ...อย่าเพิ่งขยับ อะ...ฮ้า...อชิ! บอกว่าอย่าเพิ่ง อ๊างงง!”ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! อชิไม่ฟังอะไรเลย กระแทกเอวสวนขึ้นไปแล้วซอยถี่ไม่ยั้งคนที่เฝ้าคิดถึงมาตลอดอยู่ตรงหน้า มีหรือที่เจ้าเด็กจะทนไหว ท่อนเอ็นบวมเป่งแทบจะระเบิดขนาดนี้ หากไม่ขยับก็มีแต่จะปวดหนึบทรมานเมื่อกี้มีคนเบ็ดให้วีก็จริง แต่ขนาดของนิ้วย่อมต่างกับท่อนเนื้ออันใหญ่โต อีกทั้งไม่ได้ทำกับใครมาตั้งนาน รูสวาทของเธอเลยคับแน่นบีบรัดน่าดู อยากขอเวลาปรับตัวสักหน่อย แต่เจ้าเด็กกลับไม่ยอมเสียนี่ มันน่าตีนัก“พี่วี...ฮื้ออออ เสียว ชิเสียวมาก เสียวจนทนไม่ไหวอยู่แล้ว”“อะ...อื้มมม...นาย...นายก็ช้าหน่อยสิ อึ๊”“ชิ...อึก...ชิชอบพี่นะ...ชอบมาก คิดถึงตลอดเลย ไม่อยากให้ใครมาอยู่ใกล้ ชิหวง”ปากพ่นคำหวานออกมาไม่หยุด ด้านล่างก็ตอกไม่ยั้
เมื่อนึกย้อนกลับไป ตอนนั้นวีปฏิเสธไม่ยอมมีความสัมพันธ์แบบ FWB กับอชิก็เพราะเขาจริงใจใสซื่อเกินไป แต่พอกลับมาสำรวจใจตัวเองดีๆ ดันพบว่ามีเจ้าเด็กดื้อแอบซ่อนอยู่ซะอย่างนั้น วีจึงไม่นึกอยากมีความสัมพันธ์ทางกายกับใครอีก แต่กว่าจะเลิกกลัวการรักใครสักคนและคิดอยากเริ่มต้นใหม่ พอหันไปอีกที อชิก็ไม่คุยกับเธอแล้วขณะที่วีทบทวนเรื่องราวที่ผ่าน หมาเด็กก็เขย่าตัวเรียกร้องให้สนใจกันหน่อย“นี่...ว่าไงล่ะ ทำไมถึงไม่ทำต่อเหรอ บอกหน่อยสิ อยากรู้”อชิอ้อนถามอีกครั้งเพราะอยากรู้จริงๆ วีเลยยื่นมือไปหยิกแก้มด้วยความมันเขี้ยวจนอีกฝ่ายต้องร้องโอ๊ยคำตอบมีอยู่แล้ว แต่ไม่บอกหรอก เดี๋ยวเจ้าเด็กมันได้ใจ แค่นี้ก็เอาแต่ใจตัวเองจะแย่อยู่แล้ว“เรื่องมันผ่านไปแล้ว อยากรู้ทำไมอีก”“เก็บเป็นข้อมูลไง รู้ไว้ก่อน จะได้ไม่ทำให้พี่ร้องไห้จนไม่อยากจึ๊กๆ กัน”“อย่ามาเนียน ใครจะไปจึ๊กๆ กับนาย”วีแกล้งทำเสียงแข็งส่งสายตาจริงจังจนเจ้าเด็กชักจะใจแป้ว หงอยลงไปในทันใด แต่ท่าทีหางลู่หูตกสายตาล่อกแล่กของอชิน่าเอ็นดูจนวีเก๊กต่อไปไม
“ที่จริง...ไม่ต้องขอโทษก็ได้ เพราะในที่สุดพี่ก็เป็นอย่างที่นายด่านั่นแหละ ‘สำส่อน’ ‘มั่ว’ ‘แรด’”อชิส่งสายตาละห้อยสำนึกผิดมาให้ก่อนจะพุ่งตัวใส่จนพากันล้มลงไปบนโซฟาทั้งคู่ เจ้าเด็กรีบเอาทั้งแขนทั้งขากอดวีแน่นด้วยความคิดถึง ซุกหน้ากับก้อนผ้าห่มพูดเสียงอู้อี้“ผมมันนิสัยไม่ดี น้อยใจที่พี่ปฏิเสธเลยทำตัวงี่เง่าไม่คุยด้วย อยากตัดใจแต่ทำไม่ได้สักที ได้แต่ตามดูพี่แค่นั้นเอง”“ตามดู...ตลอดเลยเหรอ”“อืม ดูจนรู้ว่าพี่ไม่ได้อะไรกับใครแล้ว ที่เมื่อคืนตามไปเพราะเห็นว่าอยู่ผับนานไม่กลับสักที พอไปถึงเห็นพี่อยู่กับคนอื่น ก็เลย...ก็เลยโมโห ทั้งที่รู้ว่าพี่ไม่ได้เป็นแบบนั้น แต่ผมดันไปอารมณ์เสียพูดไม่ดีใส่ ทำพี่โมโหจนไปกินเหล้าเมา จน...จนเผลอปล่อยตัวขนาดนั้น”อชิเดาถูกทุกอย่าง แต่ถึงเขาจะไม่รู้รายละเอียด ทว่าวีรู้อยู่แก่ใจเป็นเธอที่เชื้อเชิญให้ผู้ชายสองคนรุมตัวเอง เพลิดเพลินไปกับการที่พวกเขาเลียโน่นจับนี่ ผลัดกันปรนเปรอไปมา สุขสมฟินกันทุกคน ถึงจะยังไปไม่ถึงขั้นสุดท้ายก
![Evil Engineerร้ายรักวิศวะเลว [ไนต์]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






