LOGIN
รักติดใจยัยสาวเนิร์ด
นามปากกา - Night Starry
แนว - อิโรติก P**n Without Plot (PWP)
++++++++++
"Friend with benefits ที่เป็นเพื่อน...แต่เอากันได้น่ะเหรอ"
ใครจะคิดว่าสาวเนิร์ดแว่นโตเรียนเก่งอันดับหนึ่งของคณะ จะมีชายหนุ่มมาติดพันวนเวียนไม่ห่างกายถึงสามคน
เพราะเคยเข็ดจากความรัก จึงไม่ตกลงปลงใจกับคนไหนเลย
ทว่า...ความร้อนแรงของทั้งสามหนุ่ม ก็ทำให้เธอตัดใจจากพวกเขาสักคนไม่ได้เหมือนกัน
คนหนึ่ง คาสโนว่า หล่อเหลา คำหวานไม่ขาด รู้ใจไปหมดทุกอย่าง
อีกคน รุ่นพี่นักกีฬาสุดล่ำกล้ามโต แรงเยอะอย่าบอกใคร
สุดท้าย รุ่นน้อง หมาเด็ก ออดอ้อนเก่งเป็นที่สุด
แต่เสือสามตัวไหนเลยจะใช้ถ้ำเดียวกันได้ แล้วสาวเนิร์ดจะเลือกใคร ไปติดตามอ่านกันค่ะ^^
++++++++++
Trigger Warning
- นิยายเรื่องนี้ เหมาะสำหรับผู้มีอายุ 18 ปีขึ้นไป โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
- เป็นแนว PWP เน้นฉาก NC อาจมีการเดินเรื่องรวบรัดฉับไว
- มีการบรรยายอย่างโจ่งแจ้ง กล่าวถึงอวัยวะเพศแบบตรงไปตรงมา
- มีการใช้คำหยาบคาย dirty talk
- มีการใช้อุปกรณ์
- มีการร่วมเพศโดยปราศจากการป้องกัน
- ตัวละครมีความสัมพันธ์ทางกาย แต่ไม่ผูกพันเป็นคนรักกัน
- ตัวละครมีความสัมพันธ์ทางกายกับหลายคน (4P)
นิยายเล่มนี้แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง ตัวละคร ชื่อ สถานที่ เหตุการณ์ และอื่นๆ เป็นเรื่องสมมุติ ไม่มีอยู่จริง
เนื้อหาและการกระทำของตัวละครเป็นเพียงบทบาทสมมุติ มิได้มีเจตนาและมิได้สนับสนุนให้มีการเหยียดหยาม ดูหมิ่น ด้อยค่า ทำผิดศีลธรรม แต่อย่างใด
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 และ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ. 2558 ห้ามมิให้นำส่วนหนึ่งส่วนใดของหนังสือเล่มนี้ ไปคัดลอก ดัดแปลง ทำซ้ำ แก้ไข รวมเล่ม สแกน ถ่ายรูป แปลเป็นภาษาอื่น หรือจัดพิมพ์เพื่อนำออกเผยแพร่โดยมิได้รับการอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร ยกเว้นเพื่อการประชาสัมพันธ์เท่านั้น
ระหว่างรอขึ้นเครื่อง วีพยายามโทรและส่งข้อความไป ทว่าก็ไร้ซึ่งสัญญาณตอบกลับมา ในที่สุดก็ทนไม่ไหวน้ำตาไหลออกมาเงียบๆ จนถึงเวลาขึ้นเครื่อง“ที่นั่งของคุณผู้หญิงอยู่ทางนี้ค่ะ”แอร์โฮสเตสสาวบอกกับวีตอนยื่นตั๋วให้พร้อมผายมือทางตรงกันข้ามกับเลขที่นั่งบนตั๋วของเธอ“เบอร์นี้อยู่อีกฝั่งไม่ใช่เหรอคะ”“ตั๋วใบนี้ได้รับการอัพเกรดเป็นเฟิร์สคลาสค่ะ เชิญคุณผู้หญิงทางนี้นะคะ”วีงงแต่ไม่อาจยืนอยู่ตรงนั้นนานเพราะยังมีผู้โดยสารคนอื่นรออยู่ เลยต้องเดินมายังฝั่งที่เป็นชั้นเฟิร์สคลาสซึ่งมีแอร์โฮสเตสอีกคนชี้บอกที่นั่งที่น่าจะเป็นของเธอวีละล้าละลังกลัวจะเป็นการเข้าใจผิด คิดอยู่ว่าจะรอคุยกับแอร์ฯ ให้รู้เรื่องก่อนดีหรือไม่ แต่แล้วก็มีเสียงหนึ่งทักขึ้นมา“ที่ของพี่น่ะแหละ นั่งเถอะ”วีถึงกับอ้าปากเหวอเมื่อเห็นอชิยื่นหน้ามาจากเบาะข้างๆ แต่ตกใจแค่แป๊บเดียวก็ต้องแอบหันไปหัวเราะทั้งน้ำตาถูกเจ้าเด็กบ้านี่แกล้งซะแล้วใช่มั้ยเนี่ยเธออดใจไม่ถามอะไรจนกระทั่งปลดเข็มขัดได้และอาหารมากมายถูกยกมาเสิร์ฟ
“ไม่เข้าใจ”“อชิ”“พี่จะทำงานจนไม่มีเวลาให้ผมเลยหรือไง”“ไม่ใช่ขนาดนั้น ยังไงพี่ก็ต้องให้ความสำคัญกับนายอยู่แล้ว แค่จะบอกว่าพอเราโตเป็นผู้ใหญ่ ก็ต้องมีหน้าที่การงาน มีความรับผิดชอบ ตอนนั้นก็จะไม่มีเวลาว่างมากเหมือนตอนนี้ เลยอยากให้นายเข้าใจไว้ก่อน”“พี่วีไม่ต้องทำงานก็ได้”“แล้วจะเอาเงินที่ไหนกินใช้ยะ”“เงินผมไง”อชิตอบอย่างจริงจังจริงใจ เขาคิดแบบนั้นจริงๆ ไม่ได้ประชดแต่อย่างใด อชิยินดีให้ทุกอย่างที่วีต้องการ ทั้งทรัพย์สิน เงินทอง หรือความสะดวกสบาย ขอแค่ให้ได้อยู่ด้วยกันก็พอส่วนวีได้ยินคำตอบแล้วก็ต้องถอนหายใจ ทั้งนึกเอ็นดูในและหนักใจในคราวเดียวกันวีรู้ว่าด้วยความอัจฉริยะแบบหาตัวจับได้ยาก อชิสามารถหาเงินได้ตั้งแต่เด็กจนปัจจุบันนี้ก็มากมายมหาศาล ที่ต้องมาเรียนมหาวิทยาลัยก็เพราะถูกพ่อแม่บังคับให้มารู้จักการเข้าสังคมบ้างก็เท่านั้น“มันไม่ใช่แค่เรื่องเงินอย่างเดียวหรอก พี่ก็มีเป้าหมายในชีวิตเหมือนกันนะ อยากเป็นนักวิจัย อยา
สติของวีคล้ายจะเลือนรางเหมือนภาพจะตัดอีกแล้ว ตัวของเธออ่อนระทวย ทิ้งใบหน้าซบลงบนบ่าแกร่ง อชิประคองกอดแน่นโดยที่เอวสอบยังคงทำงานอย่างต่อเนื่องไฟราคะที่บวกกับไฟโทสะของอชิติดแล้วยากที่จะดับได้โดยง่าย คืนที่ผ่านมาก็ทำกันไปหลายรอบจนภาพตัด ตอนนี้ยังถูกกระแทกใส่ไม่ยั้งจนแสบไปหมด หากฝืนทำมากกว่านี้ จากที่จะเสียดเสียวสุขสม คงเหลือแต่ความแสบความปวดแน่นอนวีคิดในหัวไวๆ แล้วก็ได้คำตอบ คงมีแต่วิธีนี้เท่านั้นที่พอจะทำให้เจ้านี่ใจเย็นลงได้ ว่าแล้วก็ขยับหน้าเข้าไปใกล้แล้วกระซิบเบาๆ ด้วยเสียงกระเส่าสุดๆ“รักอชิจังเลย”“พี่...”“ชิรักพี่มั้ย”“อื้อ...รัก...ชิรักพี่วี”คำว่ารักจากปากแข็งๆ ของวีทำให้อชิอ่อนลงตามที่คาดไว้ ตั้งแต่คบกันมามีแต่อชิที่เป็นฝ่ายออดอ้อนขอความรักจากอีกฝ่าย พอได้ยินวีเอ่ยบ้างก็ถึงกับทำให้เจ้าเด็กใจอ่อนยวบยาบ ยอมผ่อนแรงลงทันทีทำให้เจ้าเด็กไม่กระแทกกระทั้นได้แล้ว ต่อไปก็ต้องเร่งเร้าให้เสร็จไวๆ ไม่รอช้า วีรีบปล่อยหมัดสอง“เสียวไม่ไหว อะ...อืม ชิ...เสียวจัง ชอบของชิท
วีรู้จุดอ่อนนี้จึงจงใจแกล้งเอาคืนให้อชิต้องว้าวุ่นใจ แต่ดูเหมือนว่า...รุ่นพี่สาวจะเล่นกับใจของเด็กน้อยมากเกินไปหน่อยแล้วทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วแค่เสี้ยวนาที อชิตบะแตกกระโดดพรวดขึ้นไปบนเตียงโดยไม่สนใจคำท้วงจากอีกฝ่าย กระชากดิลโด้ออกจากมือของวีแล้วขว้างทิ้งไปอีกฝั่งของห้องอย่างไม่ใยดี“เดี๋ยวสิ บอกว่าอย่าขึ้นมาไง จะทำอะไร! อชิ ดะ...เดี๋ยว อย่าเพิ่ง อะ...อ๊า!”มือหนาจับสะโพกผายให้สูงขึ้น สูงจนหลังแทบไม่แตะที่นอน ดันขาเรียวทั้งสองยกขึ้นจนเกือบชิดไหล่ของเธอแล้วแหกออก จากนั้น...กระแทกใส่ไม่ยั้งทันที“อื๊อ ยะ...หยุดก่อน อชิ...อึ๊ ท่านี้มันจุก ชิ...เบาหน่อย อ๊า! บอกให้เบาหน่อยไง! อะ...อื้ม!”ปากสวยถูกครอบครองอย่างจาบจ้วงตะกละตะกลาม เสียงจูบดังระงมไปทั่วทั้งห้อง อชิเร่าร้อนรุนแรงกว่าปกติหลายเท่า ในใจของเขาพลุ่งพล่านจากความไม่พอใจที่ปนเปไปด้วยความเสี้ยนเพราะถูกอีกฝ่ายยั่วยวน สิ่งที่จะระบายความงุ่นง่านนี้ได้ก็คงจะมีแต่แฟนสาวตัวต้นเรื่องเท่านั้น“ชิ...ช้าหน่อย ฮือออ พี่ไม่ไหว นาย...นายเข้ามาลึกเกินไป อื้อ!”มี
“หยุดนะ ห้ามขึ้นมา”“พี่...”“นายต้องถูกลงโทษที่ทำตัวไม่ดี”“อือ...ไม่เอา พี่วีอย่าแกล้ง”“ถ้านายขึ้นมา พี่จะกลับทันที”อีกก้าวก็จะถึงเตียงอยู่แล้ว แต่พอถูกขู่ก็ถึงกับต้องชะงัก แกนแกร่งของเขาบวมเป่งปวดหนึบไปหมดแล้ว ทำอะไรไม่ได้นอกสาวชักให้ตัวเองเท่านั้น“ชิสำนึกผิดแล้ว...ขอชิขึ้นไปหน่อย”“อึ๊...ดีจัง”“พี่ค้าบ...ชิไม่ไหวแล้ว”“อะ...อืมมม”วีกำลังแกล้งอีกฝ่ายก็จริง แต่เพราะเมื่อกี้ยังค้างเติ่ง อารมณ์จึงถูกปลุกขึ้นมาไม่ยากเช่นกัน ยิ่งบดยิ่งเสียว ยิ่งเบียดก็ยิ่งอยากกระเด้าเอวถูหมอนให้แรงขึ้นแต่แค่นี้ยังไม่พอ เธอต้องการอะไรที่บดขยี้ได้แรงกว่านี้ ว่าแล้ววีก็พลิกตัวไปที่ชั้นหัวเตียง หยิบบางอย่างออกมา อชิเห็นแล้วก็ตื่นเต้นหัวใจสูบฉีดหนักกว่าเดิมไม้นวดแบบสั่นได้ขนาดจับถนัดมือของวีที่อชิยึดเอาไว้ถูกนำมาใช้งานอีกครั้ง วีชันขาเป็นรูปตัวเอ็ม เปิดสวิตช์เครื่องสั่นแล้วนำไปจ่อที่กลางกลีบ แค่เตะเบาๆ แร
“พี่วีต่างหากที่ไม่ดี ผิดสัญญา”อชิบ่นกระปอดกระแปดทำหน้าบูดแต่ยังตามติดแจ กระทั่งถึงห้องนอน วีอยากนอนต่อแต่รำคาญเจ้าเด็กดื้อเลยหันขวับเท้าเอวแล้วพูดเสียงดุ“พี่จะนอนต่อ นายหิวก็ไปหาข้าวกินซะ”อชิไม่ตอบแต่ทำท่าจะขึ้นเตียงแทน วีเลยต้องดึงแขนไว้ก่อน“ไม่ต้องเลย จะนอนคนเดียว นิสัยไม่ดี ไปไหนก็ไปเลย”“ไม่”“ถ้างั้นก็นอนโซฟา”“ไม่!”วีแย่งกระโดดขึ้นเตียงก่อนแล้วหันมาส่งสายตาขู่ฟ่อๆ ไม่ยอมให้อชิตามมา พอเห็นท่าทีจริงจังของอีกฝ่าย เจ้าเด็กก็เกรงๆ อยู่เหมือนกัน ไม่ขึ้นเตียงตามไป แต่ยืนเถียงที่ปลายเตียงแทน“พี่วีผิดคำพูดเองนะ ผมโกรธบ้างไม่ได้เลยหรือไง”“พอโกรธก็เลยทำแบบนั้นน่ะเหรอ”“ก็พี่ไม่สนใจผม เอาแต่ทำงาน”“อชิ...ประชุมไม่เกินครึ่งชั่วโมงก็เสร็จแล้ว เรานอนขี้เกียจว่างๆ กันอยู่ในห้อง ไม่ได้กำลังเที่ยวหรือทำอะไรสักหน่อย นายเอาแต่ใจเกินไปแล้ว”“แต่ตอนนี้เป็นเวลาของผม!”


![Evil Engineerร้ายรักวิศวะเลว [ไนต์]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




