บทที่ 2

สองวันต่อมาทั้งคู่นัดเจอกันที่ห้องสมุด วีมาก่อนเวลานัดเลยนั่งรออยู่ที่ม้าหินหน้าตึก

          แม้วันนั้นจะรวบรวมความกล้าชวนอีกฝ่ายจับคู่ทำรายงานก็จริง ทว่าในใจไม่กล้าคาดหวังว่าเขาจะตอบตกลง ก็เพราะมีหญิงสาวที่ดูดีกว่า สวยกว่า มีเสน่ห์กว่ารอต่อคิวอยู่ตั้งมากมาย ใครจะไปคิดว่าสุดท้ายแล้วนิวจะเลือกเธอ

           ขณะที่วีกำลังนึกย้อนไปถึงเรื่องเมื่อวาน ก็เห็นนิวกำลังขี่มอเตอร์ไซค์ตรงมายังอาคารห้องสมุด และ...มีสาวนั่งซ้อนท้ายมาด้วยหนึ่งคน

          เธอคนนั้นผิวขาวหน้าเรียวผมยาวเป็นลอน ที่สำคัญหุ่นดีมาก ดูจากเข็มขัดคงอยู่คณะบัญชีสินะ

          นิวจอดมอเตอร์ไซค์ที่ข้างอาคารแล้วหันไปรับกระเป๋าที่ฝากถือ เธอหันมายิ้มหวานให้ จับแก้มจับมือกันสองสามทีแล้วก็เดินแยกไปอีกอาคาร ส่วนนิวก็เดินมาหาวีด้วยสีหน้าอารมณ์ดีอย่างยิ่ง

          “วี มาไวจัง หืม? ซื้อน้ำมาสองขวดเลยเหรอ เราขอขวดนึงได้ป่าว คอแห้งมากเลย”

          วีพยักหน้ายิ้มรับ น้ำขวดนี้ก็ตั้งใจซื้อมาให้นิวนั่นแหละ ชายหนุ่มยิ้มกว้างตาหยีแล้วหยิบน้ำจากมือของวีไปเปิดกิน

          นิวจะรู้ไหมว่ารอยยิ้มนี้ทำให้ใจของวีเต้นตึกตักแค่ไหน

          ช่วยกันทำรายงานมาได้ไม่ถึงชั่วโมงนิวก็เริ่มเบื่อ หยิบโทรศัพท์มาเล่นบ้าง แอบงีบบ้าง จนไม่รู้จะทำอะไรเลยชวนวีที่กำลังหาข้อมูลอย่างขะมักเขม้นคุย

          “แว่นใหญ่จัง สายตาสั้นมากเหรอ”

          “ไม่มากหรอก”

          “แล้วไม่ใสคอนแทคอ่ะ”

          “เราใส่แว่นจนชินแล้ว ใส่คอนแทคไม่ค่อยเป็นด้วย”

          “เหรอ...น่าเสียดาย ตาออกจะหวาน ขนตาก็ยาว แว่นปิดหมดเลย”

          ที่จริงแล้วนิวก็ไม่ได้ตั้งใจจะทำตัวเจ้าชู้ปากหวาน แต่ด้วยท่าทางรอยยิ้มและสายตาที่เป็นมิตรสุดๆ ก็มักจะทำให้สาวทั้งหลายที่ได้พูดคุยคิดเลยเถิดไปไกล

          ที่พูดไปเมื่อกี้ นิวอาจไม่ได้คิดอะไร แต่วีก็อดเขินไม่ได้ สาวเนิร์ดอย่างเธอไม่เคยมีผู้ชายมาสนใจ ถูกหนุ่มหล่อชมก็ต้องใจเต้นเป็นธรรมดา

          กว่าจะเตรียมข้อมูลเสร็จก็เย็นมากแล้ว นิวจอมขี้เกียจที่มานั่งทำงานแค่กันโดนด่าก็ทำท่าดีใจอย่างกับรายงานเสร็จ เป็นวีต่างหากที่ทำเกือบจะร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่เธอก็ไม่ขัดข้องอะไรหรอก

          “วีจะไปไหนต่อเหรอ”

          “เราจะกลับหอเลย พรุ่งนี้มีเทส ต้องกลับไปอ่านหนังสือ”

          “อ่อ หอในป่ะ เราไปส่งได้นะ มาดิ”

          วีดีใจ รีบเก็บของเดินตามนิวไปลานจอดรถมอเตอร์ไซค์ แต่ทว่า...

          “นิว!”

          มีเสียงตะโกนเรียกมาจากอีกฝาก เป็นสาวคนที่ซ้อนท้ายมานั่นเอง

          “เก๋เรียนเสร็จแล้ว ไปหาอะไรกินกัน หิวมากเลย”

          เธอยิ้มหวานเดินเข้ามา นิวส่งสายตามาที่วี หญิงสาวรู้ดีว่าเขาต้องอยากไปกับสาวบัญชีมากกว่าไปส่งเธอที่หอ

          “นิวไปเหอะ เราลืมไปว่าเดี๋ยวต้องแวะซื้อของก่อน ตรงนี้เอง ไปนะ บาย”

          วีไม่รอให้นิวตอบ เธอยกมือบ๊ายบายแล้วเบี่ยงตัวเดินออกมาเลย

          อยู่ๆหญิงสาวก็เกิดความรู้สึกน้อยใจในรูปลักษณ์ของตัวเองขึ้นมา ถ้าตัวสูงขาเรียวผมยาวสยายได้สักครึ่งหนึ่งของเด็กบัญชีคนนั้น ก็คงจะมั่นใจในตัวเองมากกว่านี้

          สองวันต่อมาวีกับนิวถึงจะมีเวลาว่างตรงกันอีก โชคดีที่คราวนี้ว่างเกือบทั้งวัน

          คราวนี้นัดกันใต้อาคารหนึ่งที่ผู้คนไม่พลุกพล่านนัก วีมาก่อนเวลาและเตรียมขนมนมเนยไว้หลายอย่าง ระหว่างที่นิวยังไม่มาวีเลยไปเข้าห้องน้ำที่อยู่หลังตึกซึ่งไม่ค่อยมีคนมาใช้มากนัก

          “อ๊ะ...อืม”

          ระหว่างทำธุระ วีก็เหมือนจะได้ยินเสียงอะไรสักอย่างจากห้องที่อยู่ด้านใน ถึงจะเป็นเสียงกระซิบแต่ก็ดังก้องพอที่จะจับใจความได้

          “อา...ทำแบบนี้เดี๋ยวทนไม่ไหวหรอก”

          “ก็ทำสิ เก๋มีถุง”

          “อึก...ดูดแบบนั้นก็ไม่ไหวกันพอดีสิครับ อ่า...รีบใส่ถุงให้จังนะ อยากโดนแล้วใช่มั้ย”

          “อื้อ...รีบเอากันเถอะ เดี๋ยวเก๋ไม่ทันไปคาบบ่าย อ๊ะ...อา...ดีจัง”

          “อืม...เก๋...โคตรเสียว”

          จากนั้นวีก็ได้ยินแต่เสียงครางที่พยายามจะทำให้เบาที่สุดกับเสียงเนื้อกระทบกันเท่านั้น

          หญิงสาวรวบรวมความกล้ากดชักโครก แล้วก็ออกจากห้องน้ำในทันที