All Chapters of My Lovely Boss หัวหน้าของผม...มีความลับ: Chapter 81 - Chapter 90

“...ของน้อง เอาของน้องนวดข้างในให้พี่นะ”“ของผม? จะดีเหรอ ทำให้ปวดกว่าเดิมรึเปล่า”“ดี...อยากได้ไม้นวดของน้อง เอาไม้นวดของน้อง กระ...กระแทกเข้ามาในตัวพี่ได้มั้ย”วายุได้ยินก็ดังนั้นก็หัวเราะสะใจ ชอบเหลือเกินเวลาคนพี่หยาบร่านแบบไม่อายปากขนาดนี้ชายหนุ่มดึงนิ้วออกมา จับข้อเท้าทั้งสองกางอ้า สวบปืนประบอกโตที่ทั้งยาวทั้งใหญ่เข้าไป แล้วกระแทกกระทั้นทันทีตับ! ตับ! ตับ! ตับ!“อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ!”“ฮ่าๆ เป็นไง ถึงใจพี่รึเปล่า”“ฮือ...น้อง พี่จุก อึก...”“ก็ดุ้นผมทั้งใหญ่ทั้งยาว อดทนหน่อยสิพี่ อ่า...ข้างในรูนี่แม่งลื่นฉิบเป๋ง”ปืนใหญ่เสียดสีจุดเสียวด้านในไม่ยั้ง ส่วนปืนน้อยข้างหน้าก็ตีพั่บๆ ตามแรงโยกที่กระแทกเข้ามาภายในห้องพักแอร์เย็นฉ่ำ มีเพียงเสียงเนื้อกระทบกัน และเสียงครางจากจากความเสียดเสียวเท่านั้น“เสียวฉิบหาย! ตอดสิ! ตอดแรงๆ อืม อย่างนั้น ดี!”“อึก! ยุ อื้ม...เสียว เสียวรู บีเสียวไ

เมื่อครบหนึ่งปีตามสัญญา มีผลงานเป็นที่ประจักษ์ อีกทั้งยังได้รับการยอมรับจากคนทั้งบริษัท ถือว่าวายุประเมินงานผ่านอย่างไร้ข้อกังขาคุณหนูวายุจอมเกเรผลาญเงินพ่อแม่ไปวันๆ ได้เรียนรู้ชีวิต รู้จักความยากลำบากในการทำงานหาเงิน ไม่ทำตัวสูงส่งเหยียบหัวคนอื่นเหมือนแต่ก่อน เติบโตสุขุมเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นกว่าเดิมคนที่ชื่นใจมากที่สุดคงไม่พ้นพ่อแม่ คุณนายเกียวคืนตำแหน่งฐานะให้วายุทุกอย่าง แล้วให้กลับมาช่วยดูแลอีกกลุ่มธุรกิจหนึ่งของเกียรติตุลยากรที่ใหญ่กว่าเดิมทั้งวายุและคุณนายเกียวพยายามชวนบุรินทร์มาทำงานด้วยกัน แต่เจ้าตัวปฏิเสธเพราะคิดว่าตัวเองยังไม่เก่งกล้าสามารถพอ อีกทั้งยังเชี่ยวชาญในกลุ่มธุรกิจที่ทำอยู่ปัจจุบันมากกว่า จึงขอเติบโตในสายงานนี้ให้ได้เสียก่อนบุรินทร์ย้ายมาอยู่กับวายุแล้วก็จริง แต่คนน้องก็ยังอยากจะให้คนพี่อยู่ในสายตาตลอดเวลาเหมือนเช่นแต่ก่อน การที่ต้องอดอยู่ด้วยกันทั้งวันอย่างที่ต้องการ จึงเป็นการขัดใจวายุอย่างยิ่งแถมช่วงนี้บุรินทร์กำลังทำโปรเจคใหญ่ ยิ่งยุ่งเป็นสามเท่า ขนาดกลับมาบ้านแล้วยังทำงานไม่หยุดหย่อน วายุจึงงอแงหนักเข้าไปใหญ่“บีอ้

“เคยนึกถึงมัน เรียกชื่อมันแล้วเบ็ดให้ตัวเองรึเปล่า”คำถามนี้ทำให้บุรินทร์หน้าแดงหนัก เพราะเคยทำอย่างที่วายุว่าจริงๆ แม้จะแค่ครั้งเดียวก็ตามวายุทำหน้านิ่ง บุรินทร์เริ่มจับได้ว่าคนตรงหน้าไม่ได้อยู่ในอารมณ์ล้อเล่น เจ้านี่กำลังไม่พอใจอยู่จริงๆ เลยรีบอธิบายต่อ“ฉันเลิกชอบเขาตั้งนานแล้ว เรียนจบก็ไม่ได้มีเรื่องให้ติดต่อพูดคุยกัน แถมตอนนี้พี่เขาก็แต่งงานมีลูกมีเมียไปแล้วด้วย นายหึงไปก็ไม่ได้อะไรหรอก”ชายหนุ่มรีบพูดจนลิ้นแทบพันกัน สายตาของวายุแสดงความวูบไหว แล้วอยู่ๆ ก็ลุกออกไปจากตัวคนพี่ บอกว่าจะไปอาบน้ำ แล้วก็เดินหายไปอีกฝั่งของห้องบุรินทร์รู้ว่าวายุไม่พอใจ แต่เพราะไม่เคยมีแฟน เลยไม่รู้ว่าจะต้องง้อหรือต้องทำยังไง อีกทั้งไม่เข้าใจด้วยว่าอีกฝ่ายจะหึงย้อนหลังไปทำไมกัน วายุเดินข้ามไปอีกห้องเพื่อจะไปอาบน้ำ แต่เห็นระเบียงด้านนอกมีลมพัดเย็น อีกทั้งวิวของตึกระฟ้าก็สงบสวยงาม จึงพาตัวเองออกไปข้างนอกเพื่อให้ใจเย็นลงตอนแรกก็คิดจะแหย่เล่น แต่ถามไปถามมาดันเกิดไม่ชอบใจขึ้นมาเสียเอง รู้ทั้งรู้ว่าเป็นเรื่องที่ผ่านมานา

น้ำขุ่นจากดุ้นอันน้อยถูกพ่นออกมาเลอะเสื้อผ้า ร่างเล็กเสียวจนตาลอยตัวกระตุก อัดอั้นมานาน ใช้เวลาเพียงไม่นาน คนพี่ก็น้ำแตกออกมาอย่างง่ายดายทว่า...อีกฝ่ายยังไม่สุขสม แท่งเอ็นอันโตเส้นเลือดปูดโปน น้ำเยิ้มพร้อมระเบิดถูกดึงออกมาจากรูจีบ ช่องทางสีสีชมพูข้างในเต้นตุบๆ ค่อยๆหุบกลับมาเป็นจีบสวยวายุปวดดุ้นหนัก รีบกระชากเสื้อผ้าเกะกะทั้งของตัวเองและอีกฝ่ายออกทิ้งไป เหลือเพียงแค่ถุงเท้ากับเนคไท ที่วายุไม่สนใจเพราะไม่อยากเสียเวลาไปมากกว่านี้ดึงแขนร่างบางที่ยังหายใจหอบเล็กน้อยขึ้นมานั่งบนตัก จ่อเทียนใหญ่ แล้วกดสะโพกลงทันทีคนพี่สะดุ้งตัวโหยง เพิ่งจะน้ำแตกไปหมาดๆ ความเสียวครั้งใหม่ก็ได้พุ่งทะยานอย่างไม่ทันตั้งตัว“อะ...อืม ท่านี้...มันแน่น ฮ้า อื้ม...ละ...ลึกจัง ใหญ่ ใหญ่เกินไป อึก”“เสียวหัวสัด ร่อนเอวสิ บดให้ยุแตกเลย อย่างนั้น คนดี อื้ม รูลื่นฉิบหาย”“อื้อ...ยุ บีไม่ไหว เสียว...มันเสียวเกินไป มัน...อึ๊”คนพี่อยากเอาใจอีกฝ่ายให้สุขสมมากที่สุด แต่ยิ่งร่อนยิ่งเสียวจนแข้งขาอ่อน กลัวจะแตกไปเองเสียก่อนวายุไม่อยากขาดตอน จึงคว้าสองขาเล็กย

ทว่า...บุรินทร์กับว่ายุไม่ได้จิ๊จ๊ะกันมาเดือนกว่าแล้วสิ่งนี้ทำให้บุรินทร์รู้สึกหวาดหวั่นอย่างไรบอกไม่ถูก ชายหนุ่มรู้ว่าตัวเองนั้นบกพร่องที่ไม่ใส่ใจอีกฝ่าย ไม่อยากให้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับวายุจืดชืดมากไปกว่านี้ จึงขอใช้วันวาเลนไทน์ปีนี้เป็นโอกาสแก้ตัววาเลนไทน์สองปีที่ผ่านมาของพวกเขามีแต่วายุที่กระตือรือร้น บุรินทร์ที่ไม่อินเท่าไหร่ก็แค่หาช็อกโกแลตตามร้านสะดวกซื้อให้จบๆเท่านั้น แต่วาเลนไทน์ปีนี้จะพิเศษกว่าทุกครั้งดอกกุหลาบสีแดงช่อโต ไวน์อย่างดี เทียนหอม แล้วก็บาธบอมที่ฟูฟ่องเต็มอ่างอาบน้ำ ทั้งหมดนี้คงทำให้เจ้าลิงหัวทองเซอร์ไพร้น่าดูบุรินทร์จัดสถานที่ไปใจก็เต้นตึกตักไป กระทั่งได้ยินเสียงประตู นั่นเป็นสัญญาณว่าวายุมาถึงแล้ว เขาจึงหยุดมือแล้วออกไปต้อนรับเสียหน่อยวายุทิ้งสูทลงบนโซฟาอย่างไม่แยแส คลายปมเนคไทให้หายอึดอัด เบื้องหลังคือคนขับรถที่ช่วยหิ้วของมากมายขึ้นมา มีทั้งแฟ้มงานแล้วก็ถุงอะไรต่อมิอะไรเต็มไปหมดเมื่อคนขับรถกลับออกไป ชายหนุ่มจึงเห็นว่าคนพี่ยืนอยู่ตรงนั้นด้วย“อ้าวบี วันนี้กลับเร็วเหรอ”“ประชุมเส