All Chapters of One Night Stand With The Billionaire I Was Hired To Destroy: Chapter 11 - Chapter 20

Hindi pa man ako nakakabangon mula sa pagkakalugmok sa sahig ng parking, may narinig na naman akong ingay ng sirena ambulansya, papalapit, ang ilaw nito'y pumipintig pula sa dilim ng basement. "Ma!" sigaw ko, tumakbo papunta sa wheelchair ni Mama Susan na hawak ni Jaena. Puti na ang labi niya, mabilis ang paghinga, at nanginginig ang kamay na hawak niya sa dibdib. "Oxygen level niya, bumaba ng husto," sabi ng nurse na sumama kina Jaena, hawak ang portable oxygen tank. "Kailangan na siyang maibalik sa St. Luke's ngayon din, Sir, Ma'am. Walang oras para mag-atubili." Dinala kami ni Sandy sakay ng sarili niyang sasakyan, kasunod ng ambulansya, papuntang St. Luke's BGC. Sa loob ng sasakyan, hawak ko nang mahigpit ang kamay ni Sandy, hindi ko na alam kung sino sa aming dalawa ang mas takot. "Charlotte," sabi ni Sandy, mata nakatutok sa daan, "kahit ano pang mangyari, hindi kita iiwan. Hindi ko iiwan sina Tita Susan. Pangako." Hindi ako nakasagot. Ang tanging naiisip ko lang, huli

Hindi pa man kami nakakabalik sa loob ng silid ni Mama Susan para hingin ang mga sagot na kailangan ko, may narinig kaming malakas na sigaw mula sa hallway ng ikawalong palapag ng St. Luke's. "SECURITY! MAY ARMADONG LALAKI!" Napalingon kami ni Sandy pareho. Tatlong lalaki, naka-itim, , tumatakbo papasok sa hallway papunta mismo sa direksyon ng silid ni Mama Susan. "Charlotte, sa likod ko," bulong ni Sandy, hinila ako sa likod niya nang mabilis, hindi na kasing-mahinahon ng dati ang boses. "May kasama akong bodyguard sa lobby, hindi ito dapat mangyari." Isa sa mga lalaki, hawak ang isang folder na pamilyar kapareho ng petisyon ni Don Alfredo, tumigil sa harap namin. "Ibigay mo sa amin ang orihinal na birth certificate ni Susan De Guzman," sigaw niya, tinutok ang baril niya sa direksyon namin. "May nag-utos sa amin kunin lahat ng ebidensya bago pa matapos ang gabing ito." Hindi ko akalaing sasabog ang bala. Napahiga kami ni Sandy sa sahig, gumulong papunta sa likod ng isang

Sa kadiliman ng silid, ang tanging ilaw na natitira ay ang mahinang liwanag ng buwan na pumapasok sa bintana, at ang mapuputing linya ng emergency light sa sahig."Sino ka?" sigaw ni Sandy sa direksyon ng intercom speaker, hinila ako palapit sa kanya, likod niya nakaharap sa pinto.Walang sumagot. Sa halip, may narinig kaming mahinang static, tapos tuluyang natahimik ang intercom."Sandy," bulong ko, hawak nang mahigpit ang ginintuang USB sa palad ko, "kailangan ba nating buksan agad ito? Baka delikado.""Hindi pa," sagot ni Sandy, boses matigas pero mahinahon. "Hindi dito, hindi ngayon. Kailangan muna nating malaman kung sino ang nagsalita sa intercom, at kung paano niya alam na hawak mo na ang USB."May kumatok sa pinto — malakas, mabilis, tatlong beses. Napahigpit ang hawak ni Sandy sa braso ko."Sino 'yan?" tanong niya, boses malakas para marinig sa kabilang panig."Sir Sandy, ako po si Jaena! May flashlight ako!" sagot ng boses sa labas.Bumukas si Sandy ng pinto, at doon nakita

Hindi ko na alam kung ilang beses na akong nanginig sa gabing ito, pero sa sandaling marinig ko ang salitang "pagp*p*kam*tay" mula sa bibig ni Don Alfredo sa TV, parang may bumagsak na bato sa dibdib ko. "Peke 'yan!" sigaw ko ulit, kahit alam kong hindi ako marinig kahit kanino. "Bakit niya sasabihin 'yun? Bakit niya gagamitin ang kamatayan ng Lola ko para pahiyain si Mama?" Hinawakan ni Sandy ang balikat ko, hinarap ako sa kanya. "Charlotte, tingnan mo ako. Alam natin ang totoo narinig mo mismo ang boses ng Lola mo sa recording. Sinasabi niya mismo na si Don Alfredo ang dahilan. Hindi tayo dapat maniwala sa kasinungalingan niya sa TV." Pero bago pa kami makapagpatuloy, tumunog ang phone ni Sandy, tawag mula sa opisina. "Sandy," sabi ng boses sa kabilang linya, si Mr. Lim, isa sa mga board member, "kailangan mo nang pumunta dito. May emergency board meeting na tinawag si Don Alfredo, at may sapat na siyang boto para pormal kang alisin bilang CEO kung hindi ka darating para ipagtang

"Dr. Elena Cruz," ulit ko, at bigla kong naalala ang pangalang binanggit ni Sandy noong nag-uusap kami tungkol sa negosasyon sa Singapore, ang bagong business partner na kaduda-duda ang ugnayan kay Sandy. "Sandy," sabi ko, hawak nang mahigpit ang manibela, "hindi ba 'yun 'yung pangalang binanggit mo dati? 'Yung investor na gusto raw makipagtulungan sa Sinclair Holdings?" Namutla si Sandy. "Oo. Pero hindi ko naiintindihan bakit siya nasa operating room ni Tita Susan? Wala siyang dapat gawin sa isang ospital." "Baka hindi totoong investor 'yun mula sa simula," sabi ko, ibinaling ang sasakyan papunta sa direksyon ng St. Luke's, mas mabilis kaysa dati. "Baka parte lang siya ng plano ni Don Alfredo mula pa noong una." Tumawag agad si Sandy sa security ng ospital, kay Atty. Fernandez, at sa mismong warden ng Muntinlupa para hilingin ang emergency transfer ng testimonya ni Ramos. Habang nagmamaneho ako nang mas mabilis kaysa dati, naramdaman ko ang bawat segundo na parang oras. "Sandy, h