All Chapters of มาเฟีย คลั่งรัก (แซ่บ): Chapter 91 - Chapter 100

“คุณคะ... ทำยังไงดี! มีรถไล่ตามเรามา... ต้องเป็นพวกมันแน่ๆ เลยค่ะ!”สร้อยฟ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว พลางหันไปมองกระจกมองหลังอย่างร้อนรน ทำให้น้องคัพเค้กที่นั่งอยู่เบาะหลังรีบยืดตัวขึ้นมองตามสัญชาตญาณ แล้วก็พบว่ามีรถยนต์ปริศนาขับจี้ท้ายไล่ล่าตามมาอย่างกระชั้นชิดจริงๆ“คุณพ่อคะ คุณแม่คะ... เรากำลังหนีอะไรกันเหรอคะ!”“หนีคนไม่ดีนะลูก!” สร้อยฟ้าตอบลูกสาวด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า แทนผู้เป็นสามีที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาเหยียบคันเร่งพยายามขับรถหลบหนีอย่างสุดชีวิต“ไอ้ดนัย... ลุงดนัยของหนูมันไม่ใช่คนดี! คัพเค้ก... หนูจำรหัสข้อมูลของคุณพ่อที่เคยให้ดูได้ใช่ไหมลูก!”“จำ... จำได้ค่ะคุณแม่”“คัพเค้กฟังพ่อนะลูก นั่นคือข้อมูลสำคัญที่สุด... หลังจากวันนี้ หนูต้องเอาข้อมูลนั้นไปส่งให้ตำรวจนะ!”พิพัฒน์รีบอธิบายเพิ่มด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้านและลนลาน เด็กหญิงตัวน้อยรับฟังอย่างตั้งใจและยังไม่ทันได้ปะติดปะต่อเหตุการณ์ที่ตัดสลับไปมาอย่างรวดเร็ว ทว่าดวงตากลมโตกลับเบิกกว้างด้วยความช็อก เมื่อสายตาพลันหันไปเห็นรถสิบล้อขนาดใหญ่พุ่งตรงเข้ามาทางด้านหน้าอย่างกระชั้นชิด!ในวินาทีเฉียดตายนั้น... เสียงสั่นพร่าของผู้เป็นแม่และพ่ออ

ดราก้อนลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ชายหนุ่มก้าวเท้าเดินมาหยุดตรงหน้าผู้จัดการ พลางค่อยๆ สวมถุงมือหนังสีดำอย่างไม่รีบร้อน ก่อนจะลดสายตาก้มมองเข้าไปในดวงตาที่กำลังฉายแววหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด มือหนาหยิบมีดสั้นขึ้นมาหมุนควงเล่นเป็นจังหวะเย็นเยือก ทำเอาผู้จัดการถึงกับน้ำตาไหลพรูด้วยความหวาดหวั่นจับขั้วหัวใจ“ฮือๆ... อย่าทำอะไรพวกผมเลยนะครับ!”“มึงรักลูกรักเมียมึงไหม”“รักครับ... รักๆ ครับ! ได้โปรดอย่าทำอะไรพวกเขาเลยนะครับ!”“อืม... กูก็รักเมียของกูเหมือนกัน”“......”คำพูดราบเรียบของมาเฟียหนุ่มทำเอาคัพเค้กชะงักกึก หัวใจดวงน้อยสั่นระริกขณะจ้องมองเสี้ยวใบหน้าหล่อเหลา มือเล็กกำชายกระโปรงของตัวเองไว้แน่นด้วยความรู้สึกที่ตีรวน... แม้การกระทำของชายหนุ่มตรงหน้าจะดูโหดร้ายและดุดันจนน่าหวาดหวั่น แต่เธอก็รู้ดีแก่ใจว่า ความอำมหิตไร้ความปรานีทั้งหมดที่เขากำลังแสดงออกมานั้น... เขาทำมันก็เพื่อเธอเพียงคนเดียว“งั้นมึงก็เลือกเอา... ว่าจะเป็นผู้จัดการที่แสนดี ทำตามกฎเหี้ยๆ นี่อย่างตรงไปตรงมา แต่ลูกเมียของมึงจะไม่มีลมหายใจมาร่วมยินดีกับตำแหน่งนี้ของมึงอีกต่อไป”“ไม่ครับๆ! ได้โปรดอย่าทำอะไรพวกเขาเลยนะครับ!”สิ้นเส

(“พี่ดราก้อน... เป็นยังไงบ้างคะ? พี่ปลอดภัยไหม?”)(“พี่ปลอดภัยดี... ทุกอย่างจบลงแล้วนะ พวกมันกำลังจะได้รับโทษอย่างสาสม... ความยุติธรรมที่คุณพ่อคุณแม่ทิ้งไว้ให้หนู ถูกทวงคืนมาทั้งหมดแล้วนะคัพเค้ก”)(“ขอบคุณนะคะ... แล้วเมื่อไหร่พี่จะกลับ หนูรออยู่นะคะ”)(“ไม่ต้องรอนะ พี่ขอทำธุระให้เสร็จสิ้นก่อนสักสองวัน”)(“สองวันเลยเหรอคะ...”)(“อืม... รอพี่นะ”)(“ค่ะ…”).@คาเฟ่หลังมหาวิทยาลัย...“เฮ้อ...”คัพเค้กนั่งถอนหายใจยาวเหยียด มือเรียวเล็กยื่นไปเท้าคางพลางเขี่ยหลอดในแก้วชาเย็นไปมา เป็นรอบที่เท่าไหร่ของวันแล้วก็สุดรู้ เมื่อนึกถึงบทสนทนาผ่านสายโทรศัพท์กับดราก้อนเมื่อคืนก่อน“นี่คัพเค้ก... ถอนหายใจซ้ำๆ จนอากาศจะหมดมหาลัยอยู่แล้วมั้ง” ไอรินที่นั่งอยู่ข้างๆ เอ่ยทักขึ้นมาพลางละสายตาจากจอโน้ตบุ๊ก“เป็นอะไรไปฮะเราะ? ปากยู่เป็นตูดลิงหมดแล้ว”“นั่นสิ... ทำเอาหนูนาก็พลอยอยากรู้ไปด้วยเลยเนี่ย!” หนูนาเสริมขึ้นทันควัน ตาโตๆ ฉายแววอยากรู้อยากเห็นเต็มที่“อย่าไปยุ่งเรื่องของคนอื่นสิหนูนา มาอ้าปากกินผลไม้ต่อก่อนเร็ว” ปั่นจั่นว่าพลางใช้ไม้จิ้มแอปเปิ้ลชิ้นพอดีคำส่งจ่อถึงปากแฟนสาว“อื้อ... ก็ได้ค่ะคุณแฟน อ้ำ~”คัพ

“พะ... พี่ดราก้อน! พี่มาที่นี่ได้ยังไงคะ ไหนบอกว่าติดงานตั้งสองวันไง...”คัพเค้กยังเอ่ยถามไม่ทันจบประโยค คนตัวโตก็คว้าหมับเข้าที่ท่อนแขนเรียวเล็ก ดึงรั้งร่างบางให้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ ชายหนุ่มไม่ได้ตอบคำถามในทันที แต่กลับจับตัวเด็กสาวพลิกซ้ายพลิกขวา สำรวจเรือนร่างของเธออย่างถี่ถ้วนด้วยความร้อนใจ“อะไรกันคะพี่ดราก้อน...”เมื่อเห็นว่าเธอไม่ได้มีร่องรอยบาดแผล หรือได้รับอันตรายใดๆ ดราก้อนก็ถอนหายใจออกมาหนักๆ ก่อนจะออกแรงดึงร่างเล็กเข้าไปซ่อนไว้ด้านหลังของตัวเองอย่างมิดชิด!มาเฟียหนุ่มประสานสายตากับผู้เป็นแม่ที่กำลังนั่งจิบชาอย่างใจเย็น นัยน์ตาคมกริบดุจัดและเข้มขึ้นด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะประกาศออกมาด้วยน้ำเสียงกร้าวและแข็งขึง“แม่... มาที่นี่ทำไม!”“เฮ้อ...” คุณหญิงไพลินวางแก้วชาลงบนจานรองเสียงเบากริบ ไม่ได้มีท่าทีตกใจกับอารมณ์เกรี้ยวกราดของลูกชายเลยสักนิด“เบาเสียงลงหน่อย นี่มันในร้านกาแฟ ไม่ใช่ค่ายทหารของแก”“ผมถามว่าแม่มาทำไม! ผมบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่ามายุ่งกับเมียของผม! ถ้าแม่คิดจะมาข่มขู่หรือทำให้คัพเค้กต้องร้องไห้ล่ะก็... ผมทำอย่างที่เคยพูดไว้แน่!”“แล้วฉันทำอะไรเมียแกหรือยังล่ะ... โวยวายเป็

“ซี๊ด... รัดแน่นขนาดนี้แสดงว่าคิดถึงมันมากสินะ!”สิ้นประโยคคำราม มาเฟียหนุ่มก็เริ่มขยับสะโพกแกร่ง ตอกตรึงดุ้นเนื้อแข็งแรงเข้าออกอย่างเป็นจังหวะหนักแน่น ก่อนจะเร่งเครื่องขยับซอยรัวเร็วตามสัญชาตญาณดิบที่พุ่งพล่าน แรงกระแทกกระทั้นที่ดุดันทำให้ร่างบางโยกคลอนไปตามจังหวะการโหมกระหน่ำ จนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันดังสะท้อนไปทั่วห้องโดยสารตลับ! ตลับ! ตลับ! “อ๊ะ! อ๊าาา... ดราก้อน... เบา... เบาคนบ้า...หนูจุก... คะ... คิดถึงกันเกินไปแล้วนะ อื้อออ!”คัพเค้กครางระเส่าแทบไม่เป็นคำ ใบหน้าสวยสะบัดไปมาบนเบาะนุ่ม มือน้อยๆ จิกเขาที่ท่อนแขนแกร่งจนมีรอยขีดข่วนเพื่อระบายความเสียวซ่านที่โถมเข้าใส่ราวกับคลื่นยักษ์ ทุกจังหวะที่เขาตอกอัดเข้ามาจนสุดทาง ท่อนเอ็นลำยาวก็บดเบียดขูดรูดติ่งเสียว เน้นย้ำลงบนจุดกระสันภายในซ้ำๆ จนเธอเสียวสยิวพุ่งปรี๊ดขึ้นสมองราวกับสมองกำลังจะระเบิด“นะ... หนูเสียว... อื้อ... อ๊ะๆ พี่ดราก้อน...”“อืม... ตอดแน่นดีฉิบหสาย! รูหอยของเมียพี่น่าขยี้เป็นบ้า... คุ้มค่าและสมกับที่พี่รอคอยจนแทบคลั่ง!”“อึก... อื้อ... แต่เราห่างกันแค่ไม่กี่วันเองนะคะ... อ๊าา”“ซี้ด... อย่านับเป็นวันเลย แค่ไม่กี่นาทีที่