Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

เช้าที่หนาวเหน็บและพลุกพล่านไปด้วยผู้คน กลิ่นเมล็ดกาแฟคั่วหอมกรุ่นที่ลอยอบอวลอยู่ภายในคาเฟ่ชื่อดังใจกลางมหานครนิวยอร์กไม่ได้ทำให้ ‘อิลลี่’ หญิงสาววัยยี่สิบสองปีที่เพิ่งเรียนจบหมาดๆ รู้สึกผ่อนคลายลงได้เลยแม้แต่น้อยดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้มเบิกกว้าง มือเรียวเล็กที่สั่นเทากำลังล้วงควานลงไปในกระเป๋าสะพายใบเก่งของตัวเองด้วยความร้อนรน มือเรียวสัมผัสได้เพียงลิปสติก กุญแจห้องพัก และเศษกระดาษใบเสร็จ ทว่าสิ่งที่ควรจะอยู่ตรงนั้น... “กระเป๋าสตางค์แบรนด์เนม” ทรงยาวที่ข้างในมีทั้งเงินสด บัตรเครดิต และพาสปอร์ต กลับอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย!“ม่ายยยย... ไม่จริงน่า” อิลลี่ครางเสียงหลงในลำคอ ใบหน้าหวานซีดเผือดลงทันตาเห็นเธอเพิ่งบินข้ามน้ำข้ามทะเลจากเมืองไทยมาถึงอเมริกาได้เพียงไม่กี่วันที่สองเท่านั้น เพื่อฉลองการรับปริญญาตามความฝัน แต่ฝันหวานกลับกลายเป็นฝันร้ายกลางวันแสกๆ เมื่อเธอเพิ่งรู้ตัวว่าถูกล้วงกระเป๋า!“ลาเต้ร้อนไซส์แกรนเด ทั้งหมดเจ็ดดอลลาร์ห้าสิบเซนต์ค่ะ” เสียงพนักงานหน้าเคาน์เตอร์ดังขึ้นขัดจังหวะความตื่นตระหนก มือข้างซ้ายของอิลลี่ยังคงถือแก้วกระดาษที่บรรจุลาเต้ร้อนจัดเอาไว้ขณะที่คิวด้านหลังก็

“ว้าว... อเดล นายพาสาวสวยที่ไหนมาด้วยเนี่ย?” อีรอนเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ สายตาของเขากวาดมองอิลลี่ตั้งแตหัวจรดเท้าอย่างเปิดเผย อเดลไม่ตอบ เขาเพียงแค่กระตุกยิ้มมุมปากและดันหลังอิลลี่ให้เดินเข้าไปในห้องของเขาอย่างรวดเร็ว อิลลี่รู้สึกอับอายที่ถูกผู้ชายอีกคนจ้องมองราวกับเป็นสิ่งของ แต่เธอทำอะไรไม่ได้นอกจากเดินตามแรงดุนของมือหนาที่ดุนหลังเธอให้เข้าไปไม่เบานัก ภายในเพ้นท์เฮ้าส์ของอเดลหรูหราและกว้างขวางจนทำให้อิลลี่ตาค้าง พื้นที่ทั้งหมดถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์แบรนด์เนมราคาแพงระยับ ผนังกระจกบานใหญ่เผยให้เห็นวิวทิวทัศน์อันงดงามของเมืองนิวยอร์กในมุมกว้าง ส่วนอีกด้านหนึ่งเป็นกระจกเปิดออกไปสู่สระว่ายน้ำส่วนตัวที่หรูหราโอ่อ่าสมความร่ำรวยของเขา อเดลพาเธอเดินผ่านห้องโถงกว้างขวางไปยังทางเดินยาวที่นำไปสู่ห้องพักต่างๆ“นั่นห้องของคุณ” อเดลชี้ไปยังห้องเล็กๆ ที่อยู่สุดทางเดิน“เล็กนิดหน่อยนะ แต่สำหรับเมดอย่างคุณก็คงจะพออยู่ได้”อิลลี่มองไปยังห้องที่เขาชี้ด้วยสายตาเหลือเชื่อ ห้องที่เขาเรียกว่า ‘เล็กนิดหน่อย’ กลับมีขนาดกว้างขวางถึง 52 ตารางเมตร ซึ่งใหญ่กว่าห้องพักที่โรงแรมของเธอเสียอีก! ภายในห้องต

อิลลี่รับกระดาษมาด้วยความงุนงง หญิงสาวกวาดสายตามองรายการงานที่เขียนอยู่ด้านในแล้วก็ต้องเบิกตากว้าง... มันเป็นรายการงานที่เขียนด้วยลายมือขยุกขยิกแต่เต็มไปด้วยคำสั่งที่ทำเอาเธออยากจะกรีดร้องลั่น!รายการงานสำหรับเมดส่วนตัว (คุณอิลลี่) :1. ดูดฝุ่นเพ้นท์เฮ้าส์ทุกห้อง (รวมถึงห้องเก็บของและระเบียง) : วันละสองครั้ง (เช้า-เย็น)2. เปลี่ยนผ้าปูที่นอนและปลอกหมอนห้องนอนของผม: ทุกวัน (เน้นย้ำ: ต้อง ซักและรีดผ้าปูที่นอนและปลอกหมอนที่เปลี่ยนออกแล้วภายในวันที่ซัก)3. ล้างห้องน้ำและขัดอ่างล้างหน้าห้องนอนของผม: ทุกวัน (เน้นย้ำ: ห้าม ให้มีคราบน้ำหรือคราบสบู่แม้แต่น้อย)4. ดูแลสระว่ายน้ำส่วนตัว: ทุกวัน (เน้นย้ำ: ต้อง ตักใบไม้ที่ตกแต่งอยู่รอบสระออกให้หมด และเช็ดถูรอบๆ สระว่ายน้ำให้สะอาดกริบ)5. ทำความสะอาดห้องครัวและล้างจาน: ทุกครั้งที่ผมทานอาหารเสร็จ6. ดูแลต้นไม้ตกแต่งรอบสระว่ายน้ำ: รดน้ำและตัดแต่งใบไม้ที่แห้งเหี่ยวทุกวัน7. ขัดกระจกบานใหญ่รอบเพ้นท์เฮ้าส์: สัปดาห์ละสองครั้ง8. ขัดพื้นหินอ่อนทั้งเพ้นท์เฮ้าส์: สัปดาห์ละสองครั้ง9. ทำความสะอาดห้องเก็บของและห้องซักรีด: สัปดาห์ละหนึ่งครั้งรายการงานทั้งหมดม

“คุณมันบ้า! คุณมันคนฉวยโอกาส!” อิลลี่ตะโกนใส่หน้าเขา น้ำตาแห่งความเจ็บใจคลอเบ้า“ฉันเป็นแค่ลูกหนี้ ไม่ใช่ทาสสวาทของคุณนะ! คุณไม่มีสิทธิ์มาจูบฉันแบบนี้!”“ไม่มีสิทธิ์งั้นเหรอ?” อเดลเลิกคิ้ว รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นบนมุมปาก“คุณลืมไปแล้วหรือไงว่าคุณติดหนี้ผมอยู่หมื่นสองพันเหรียญ กาแฟแก้วนั้นที่หกใส่ผม มันซื้อสิทธิ์ให้ผมทำอะไรกับคุณก็ได้ในเพ้นท์เฮ้าส์นี้ภายในเวลาสามเดือน... และบอกตามตรงนะ จูบเมื่อกี้... ถือว่าหักหนี้ไปได้แค่ ‘ห้าสิบเซนต์’ เท่านั้นแหละ”“ห้าสิบเซนต์! ไอ้บ้า ไอ้หน้าเลือด! นั่นมันจูบแรกของฉันเลยนะ” อิลลี่เบิกตากว้าง อ้าปากค้างกับความหน้าด้านหน้าทนของมหาเศรษฐีหมื่นล้านตรงหน้า หญิงสาวกระทืบเท้าด้วยความขัดใจ “ฉันเกลียดคุณ!”พูดจบเธอก็หมุนตัววิ่งหนีเข้าไปในโซนห้องครัวอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้อเดลยืนมองแผ่นหลังบางที่วิ่งหนีหายไปพร้อมกับเสียงหัวเราะทุ้มต่ำในลำคออย่างอารมณ์ดี ความหงุดหงิดจากการถูกขัดจังหวะการประชุมและการเห็นเธออยู่กับผู้ชายคนอื่นปลิวหายไปเป็นปลิดทิ้ง ชายหนุ่มยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปากตัวเองเบาๆ รสชาติหวานละมุนยังคงติดอยู่ที่ปลายลิ้น... ยัยเด็กดื้อเอ๊ย... ปากบอกว่าเกลียด แต่ตอ

เสื้อสายเดี่ยวสีครีมตัวบางเบา เมื่อเปียกน้ำจนชุ่มก็แนบลู่ไปกับผิวเนื้อและกลายเป็นสีโปร่งแสง เผยให้เห็นทุกสัดส่วนความอวบอิ่มที่ซ่อนอยู่ภายในอย่างชัดเจน ยอดปทุมถันสีหวานหดเกร็งดันเนื้อผ้าขึ้นมาท้าทายสายตา น้ำเย็นๆ ยิ่งทำให้มันชูชันอย่างน่ามอง อิลลี่ในสภาพเปียกปอนโนบรานั้น เซ็กซี่และยั่วยวนเสียยิ่งกว่านางแบบนิตยสารปลุกใจเสือป่าคนไหนๆ ที่อเดลเคยเห็นมาทั้งชีวิต“ให้ตายเถอะอิลลี่...” อเดลสบถเสียงพร่า นัยน์ตาสีฟ้าอมเทาเข้มข้นขึ้นด้วยแรงอารมณ์ดิบเถื่อน เขาไม่สนใจเสียงเตือนภัยที่ยังคงดังลั่น ไม่สนใจสายน้ำที่สาดกระเซ็นลงมา ชายหนุ่มรวบร่างบางเข้ามาแนบชิดอีกครั้ง สองมือหนาตะปบเข้าที่หน้าอกอวบใหญ่ทั้งสองข้างอย่างหิวกระหาย“อ๊ะ... คุณอเดล... อย่านะ...” อิลลี่พยายามห้ามเสียงสั่น แต่ทันทีที่ฝ่ามือใหญ่บีบเคล้นและนวดเฟ้นความอวบหยุ่นอย่างหนักหน่วงผ่านเนื้อผ้าเปียกชื้น เสียงห้ามก็กลายเป็นเสียงครางหวานหู อเดลก้มลงใช้ริมฝีปากร้อนผ่าวครอบครองยอดอกที่ดันเนื้อผ้าขึ้นมา ดูดดึงและขบเม้มอย่างรุนแรงสลับซ้ายขวา ความเปียกชื้นของน้ำยิ่งทำให้การเสียดสีแนบแน่นและเสียวซ่านมากขึ้นเป็นทวีคูณ อิลลี่สมองเบลอไปหมด สองขาอ่อ