VIVIANAlam kong siya ‘to. Siya ang delivery na kailangan kong tanggapin. Iyon ang nasa isip ko habang palapit sa pintuan. Kinilig ako dahil pinuntahan niya ako. Hindi na siya nakapaghintay na makita ako ulit. Papasok siya, yayakapin, hahagkan, at aangkinin ako roon mismo sa foyer, sa tapat pa ng wedding photo namin ni Rayver. At s’yempre hahayaan ko siyang lambingin ako nang husto. Dahan-dahan kong binuksan ang pintuan, at halos tumalon palabas ang puso ko sa kaba at excitement. Pero nabura ang pagiging delulu ko dahil courier ang nakatayo roon. Isang lalaking naka-uniporme, may hawak na clipboard at isang mahaba at patag na kahon. Agad na nawala ang ngiti sa mukha ko at napalitan ng pagkayamot. “Kayo po si Ms. Vivian, tama?”“Oo, ako nga.”“Pa-sign na lang po rito, ma’am.”Walang kaabog-abog akong pumirma. Pagkatapos, napatingin ako sa likuran ng rider, tapos sa driveway. Hanggang sa gate at haba kalsada.Walang pangalawang sasakyan. Walang lalaking nakasuot ng dark glasses. Wal
Last Updated : 2026-09-23 Read more