All Chapters of He Cheated with My Bestfriend, I'm Sleeping with Her Husband: Chapter 51 - Chapter 60

“Tingnan mo ang bahay,” bulong niya, mababa at paos ang tinig sa aking tainga. “Tingnan mo ang aninong iyon sa bintana. Malamang, asawa mo ’yan. Nakatayo roon, nagtataka kung nasaan ka. Samantalang heto ka, nakasakay sa akin, binabarurut ako habang naglulusak ang perlas mo sa kandungan ko.”Tumingin ako sa dakong ‘yon. Naroon pa rin ang anino. Hindi gumagalaw, tahimik na nakamasid lamang. Dahil sa tanawing iyon, at sa pag-iisip na pinagmamasdan kami ni Rayver nang hindi niya alam kung ano talaga ang kanyang nasasaksihan, lalo kong ibinaon ang sarili sa ari ni Dante. “That’s it,” daing niya sa namamaos na boses. “Isagad mo pa, Vivian. Ipakita mo kung gaano mo kagustong makipagtalik sa akin habang nakatingin ang asawa mo.”Muli akong napakapit sa braso niya, halos hindi makahinga ang pekpek ko dahil baon na baon n ang titi niya sa loob ko. Napakawala siya ng isang mababa at paimpit na ungol na nagparamdam sa akin ng kapangyarihan.“Humarap ka sa’kin,” utos niya. “Gusto kong makita ang

RAYVERHindi ako makapaniwala sa mga nakikita ko. Nakatayo sa stage, sa ilalim ng mga ilaw, ang asawa ko. My Vivian. Nakasuot siya ng damit na para bang pupunta siya sa isang orgy party sa halip na sa isang charity gala. Halos hindi natatakpan ng pulang damit na iyon ang magandang hubog ng mga suso niya. Napakataas ng slit ng damit na umabot hanggang sa hita niya. Majority pa naman ng mga bisita ay puro lalaki at halatang naglalaway sa kanya ang mga loko. Nakita ko ang pagnanasa sa mga mata nila. At ang nakakainis, nakangiti pa siya. Tuwang-tuwa pa siya sa atensiyong nakukuha niya.Sinubukan ko siyang lapitan. Nakipagsiksikan ako sa mga tao, pero hinarangan ng mga bodyguard ang daan ko na para bang wala akong halaga. Para bang isa lang akong ordinaryong tao kumpara sa lahat ng naroon. Pero asawa niya ako! May karapatan akong umakyat sa stage kasama siya.Unfortunately, naudlot na lahat ng plano ko nago ko pa siya maabot. Wala na siya roon sa stage—naglaho sa aking paningin na animo

Bumayo akong mariin at pailalim. Mabilis. Marahas. Walang awa. Hinawakan ko ang mga balakang niya at paulit-ulit na itinulak ang sarili ko sa loob niya nang walang pagpipigil. Malakas ang mga ungol niya ngunit wala akong pakialam kung sino ang makarinig. Kailangan ko ito. Kailangan kong maramdamang ako na ulit ang may kontrol sa lahat.Ipinagpatuloy ko iyon hanggang sa malapit na akong labasan. Pagkatapos, hinugot ko ang ari at pinapaluhod siya. Ibinuka niya naman ang bibig at ko ibinuhos sa lalamunan niya ang lahat ng katas ko. Nilunok niya ang bawat patak. Walang nasayang ni isang patak. Pinanood ko siyang gawin iyon at muli kong naramdaman ang ibayong saya. Pagkatapos tahimik siyang tumayo at saka umupo sa couch. Ni hindi man lang niya ako sinulpayan. Gayunpaman, bahagya nang humupa galit ko. Hahakbang na sana ako palayo nang may mapansin ako sa labas ng bintana.Isang kotse ang nakaparada sa tapat ng bahay ko. Pupusta akong bbulletproof ang kotse. Iyong tipo ng kotse na mas mahal

Alam ko ang lasa ng ice cream at sigurado akong hindi ito ‘yon. Batid ko kung ano ang bagay na ‘to at halatang nagsisinungaling siya. Pero tumingin siya nang diretso sa mga mata ko nang walang kahit katiting na pag-aalinlangan, sinabing ice cream iyon, at basta na lang lumabas ng kuwarto.Ang asawa ko.Ang Vivian ko.Ang babaeng pinag-ukulan ko ng buong buhay ko. Ang babaeng pinili ko kaysa sa anumang bagay sa mundo. Ang babaeng kinontrol ko, hinubog, iningatan, pinrotektahan, at minahal sa paraang alam kong magmahal—nang buong-buo, walang pag-iimbot, at may matatag na paniniwalang hinding-hindi niya gagawin sa akin, kahit sa loob ng isang milyong taon, ang pagtataksil na ginawa ko sa kanya. Galit kong binitiwan ang damit at saka lumabas ako ng kuwarto.Naabutan ko siya sa sala, nakatayo sa harap ni Hanna habang hawak ang dalawang kamay nito. Malumanay at mainit ang boses niya, at maamo ang ekspresyon ng mukha niya.“Pasensiya na’t sinampal kita kanina,” sabi niya. “Hindi ko naman si

Huminto muna ako at hinayaang tumimo sa isip niya ang mga sinabi ko.“Kung gano’n… ano ba talaga ang nangyari?” pagpapatuloy ko. “Noong una, naisip ko na baka nakonsensiya ang asawa mo dahil pinaghiwalay ka niya sa amin matapos ang maraming taon, kaya binuksan niya ang isang mas dekalidad na laboratory para sa’yo. Naisip ko rin na baka inirekomenda mo kami sa kanya dahil sa pagmamalasakit mo, at iyon ang dahilan kung bakit pinondohan ng asawa mo ang research namin.”Bahagya kong ikiniling ang ulo ko at diretso siyang tiningnan. “Pero ngayon, lalo mo lang akong nililito sa mga sinasabi mo. Sabihin mo sa akin, Hanna, ano ba talaga ang totoo?” Madrama akong napailing-iling. “Sa totoo lang, hindi ko na alam kung ano ang paniniwalaan ko. Sige, magsalita ka.”Matagal niya akong tinitigan, at batid kong nag-iisip siya ng paraan para makalusot. Mula noon hanggang ngayon, palaging ganito si Hanna. Walang pinagbago, kundi mas lumala pa nga ang ugali niya. “Alam mo kung ano” Biglang sabi ni Han