All Chapters of สปาลับเร้นรัก: Chapter 21 - Chapter 30

หลังจากผ่านพ้นค่ำคืนแห่งการลงทัณฑ์อันเร่าร้อนในลานจอดรถ ความสัมพันธ์ระหว่างม่านไหมกับเพทาย ก็ดูเหมือนจะก้าวข้ามเส้นแบ่งบางอย่างไปโดยปริยายกำแพงหนาหนักที่หญิงสาวเพียรสร้างขึ้นเพื่อปกป้องหัวใจและภาพลักษณ์ของตัวเอง ถูกความขี้อ้อนและความเอาใจใส่ของเด็กหนุ่มรุ่นน้องทลายลงทีละน้อย จนแทบไม่เหลือเค้าเดิม จากความสัมพันธ์ที่เริ่มด้วยความใคร่และความต้องการทางกาย ค่อยๆ ถูกถักทอด้วยความผูกพันบางอย่างที่ละเอียดลออกว่านั้นหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา เพทายไม่ได้ทำตัวรุ่มร่ามแค่เรื่องบนเตียงอย่างเดียว แต่เขากลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันของเธออย่างแนบเนียน ข้อความอรุณสวัสดิ์ตอนเช้าที่มาพร้อมรูปท้องฟ้าสวยๆ หรือรูปอาหารเช้าหน้าตาน่าทาน ข้าวกลางวันที่ส่งมาให้ตรงเวลาเป๊ะพร้อมโน้ตให้กำลังใจ และการมารรอรับส่งหรือแวะมานวดคลายเครียดให้ที่คอนโดเกือบทุกคืน ทำให้ม่านไหมเริ่มเสพติดการมีเขาอยู่ข้างกายโดยไม่รู้ตัวเย็นวันศุกร์อันแสนเหนื่อยล้า ม่านไหมกลับมาถึงคอนโดด้วยสภาพร่างกายที่ไม่ต่างจากผีตายซาก หอบหิ้วร่างที่เหนื่อยล้าจากการประชุมมาราธอนตั้งแต่เช้าจนมืดค่ำ แต่ทันทีที่เปิดประตูห้อง กลิ่นหอมอ่อนๆ ของซุปมันฝรั่งก็ลอ

The Crystal Maldive Resort จุดหมายปลายทางในฝันปรากฏอยู่ตรงหน้า วิลล่าส่วนตัวระดับ 6 ดาวที่ ทอดตัวอยู่อย่างโดดเด่นเหนือผืนน้ำทะเลสีเทอร์ควอยซ์ใสแจ๋ว โอบล้อมด้วยวิวท้องทะเลกว้างไกลแบบพาโนรามาร้อยแปดสิบองศา ไร้ซึ่งสิ่งใดมากีดขวางสายตาจากเส้นขอบฟ้าเพียงก้าวแรกที่เหยียบย่างเข้าสู่ตัววิลล่า ม่านไหมถึงกับหลุดเสียงอุทานออกมาด้วยความตะลึง... กลิ่นไอทะเลจางๆ ลอยมาปะทะจมูกพร้อมกับสายลมเอื่อยๆ การตกแต่งสไตล์ทรอปิคอลโมเดิร์นที่ใช้โทนสีขาวและไม้ธรรมชาติ เน้นความโปร่งโล่งด้วยผนังกระจกใสบานใหญ่สูงจรดเพดานรอบทิศทาง ให้ความรู้สึกเหมือนเธอกำลังลอยละล่องอยู่เหนือมหาสมุทรอินเดียและไฮไลท์ที่สะกดทุกสายตาคือ สระว่ายน้ำส่วนตัวแบบอินฟินิตี้พูลขนาดใหญ่ที่น้ำใสราวกระจก ขอบสระดูราวกับไร้ที่สิ้นสุด ค่อยๆ กลืนหายไปเป็นเนื้อเดียวกับผืนน้ำเบื้องล่างและท้องฟ้าสีครามเบื้องบน“สวยมาก” ม่านไหมรำพึงออกมา เดินตรงไปเกาะขอบระเบียงสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดลึกๆ ความเครียดจากการทำงานถูกลมทะเลพัดพาหายไปจนหมดสิ้น“ทะเลสวยก็จริง แต่ก็สวยสู้แฟนผมไม่ได้หรอกครับ” เสียงกระซิบแหบพร่าดังขึ้นข้างหู พร้อมกับอ้อมกอดอุ่นๆ ที่สวมกอดเอวคอดกิ

อาทิตย์ : ตอนนี้มีข่าวลือหนาหูมากในกลุ่มนักลงทุน ว่าคุณกำลังเลี้ยงเด็กโฮสต์ แล้วนี่ก็พากันไปเที่ยวมัลดีฟ ข่าวนี้เริ่มแพร่ไปถึงหูบอร์ดบริหารแล้วนะครับ ถ้ามันเป็นเรื่องจริง ผมเกรงว่ามันอาจจะกระทบกับภาพลักษณ์ของบริษัทที่เรากำลังจะรีแบรนด์ได้นะม่านไหมใจหายวูบเมื่อกดดูรูปภาพที่อาทิตย์ส่งมา นิ้วเรียวที่สั่นเทากดขยายภาพเหล่านั้นขึ้นดูทีละภาพด้วยหัวใจที่บีบรัดจนแทบหายใจไม่ออกภาพแรก... เป็นภาพที่สนามบินมาเล่ เพทายกำลังเข็นรถเข็นให้เธอ ใบหน้าหล่อเหลาที่หันมามองเธอนั้นเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มหวานเชื่อมชนิดที่ใครมองก็ดูออกว่าไม่ใช่แค่คนรู้จักภาพต่อมา... เป็นจังหวะที่ทั้งคู่ก้าวขึ้นรถตู้ ฝ่ายชายเอื้อมมือมาประคองเอวเธออย่างทะนุถนอมและภาพสุดท้ายที่ตอกย้ำความสัมพันธ์ให้ดิ้นไม่หลุด มันคือภาพที่พวกเธอยืนคุยกันกระหนุงกระหนิงที่ล็อบบี้โรงแรม แววตาที่สบประสานกันมันฟ้องทุกอย่างมุมกล้องที่ถ่ายมานั้นถูกซูมจากระยะไกล แต่ความคมชัดระดับ HD ทำให้เห็นใบหน้าของเธอและเขาชัดเจนแจ่มแจ้ง ราวกับว่าคนถ่ายจงใจสะกดรอยตามเธอมาตั้งแต่ก้าวเท้าออกจากกรุงเทพฯ โดยซุ่มดูอยู่สักแห่งในเงามืด รอคอยจังหวะที่จะแฉความลับนี้ให้พังพินาศ

“แต่เพทาย...”“ผมพอใจกับชีวิตของผมแล้วครับ และผมก็คิดว่าผมดูแลพี่ได้ โดยไม่ต้องพึ่งเงินของพี่” น้ำเสียงของเขาหนักแน่นและเด็ดขาด บ่งบอกว่าไม่มีทางเปลี่ยนใจความพยายามของม่านไหมพังครืน แผนการที่จะชุบตัวเขาให้กลายเป็น ‘นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง’ เพื่อตบตาพ่อและสังคมล้มเหลวไม่เป็นท่า ความกดดันที่แบกรับไว้ทำให้เธอเริ่มร้อนรนจนคุมสติไม่อยู่“แต่พี่ไม่โอเค!”ม่านไหมโพล่งออกมาเสียงดังจนเพทายตกใจ“ไม่โอเค?”“ใช่ พี่ไม่ชอบให้เธอไปนวดให้คนอื่น พี่ไม่ชอบให้เธอต้องไปแตะเนื้อต้องตัวใคร ไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย!”เมื่อเห็นว่าการหว่านล้อมด้วยเงินทองและอนาคตที่มั่นคงไม่สามารถสั่นคลอนอุดมการณ์ของชายหนุ่มตรงหน้าได้ ม่านไหมก็เริ่มตระหนักว่าเธอกำลังเดินมาถึงทางตัน ความกดดันที่ถาโถมเข้ามาจากรอบด้านบีบคั้นให้เธอจำต้องงัดไม้ตายสุดท้ายออกมาใช้ไม้ตายที่ว่านั่นคือข้ออ้างเรื่อง ‘ความหึงหวง’ ที่ถูกหยิบยกขึ้นมาเป็นเกราะกำบังหน้าฉาก เพื่อซ่อนเร้นความขลาดเขลาและความเห็นแก่ตัวของตัวเองเอาไว้ภายใน ดวงตาคู่สวยที่เคยฉายแววมั่นใจเริ่มสั่นระริก หยาดน้ำใสๆ ค่อยๆ เอ่อคลอขึ้นมาบดบังทัศนวิสัยจนภาพตรงหน้าพร่ามัว“พี่หวง... เข้าใจไหม

“เชิญทางนี้ครับท่านรอง”เสียงฝีเท้าหนักแน่นมั่นคงดังใกล้เข้ามา พร้อมกับบานประตูห้องประชุมที่ถูกเปิดออกกว้างโดยบอดี้การ์ดร่างยักษ์สองคน พร้อมกับเลขาส่วนตัววินาทีนั้น... ทุกลมหายใจในห้องประชุมเหมือนจะหยุดชะงักผู้ชายรูปร่างสูงโปร่งก้าวเดินเข้ามาด้วยท่วงท่าสง่างาม เขาอยู่ในชุดสูทลำลองสีเทาเข้มคัตติ้งเนี้ยบกริบที่ขับเน้นช่วงไหล่กว้างและช่วงขาเพรียวยาวให้ดูสมบูรณ์แบบ รองเท้าหนังขัดมันวาววับส่งเสียงกระทบพื้นดังเป็นจังหวะน่าเกรงขามใบหน้าหล่อเหลาคมคายที่คุ้นตา บัดนี้ปราศจากรอยยิ้มขี้เล่นหรือแววตาออดอ้อน ผมสีเข้มที่เคยปล่อยลงมาปรกหน้าถูกเซตเปิดหน้าผากเผยให้เห็นเครื่องหน้าที่ชัดเจนและดวงตาคมกริบที่ทรงอำนาจ นาฬิกาหรูบนข้อมือราคาแปดหลักสะท้อนแสงไฟวิบวับบอกฐานะที่ไม่ธรรมดาข้างกายเขามีผู้ติดตามอีกสามคนเดินหิ้วกระเช้าของขวัญและแฟ้มเอกสารตามมาเป็นขบวนม่านไหมเบิกตากว้างจนแทบถลน มือที่วางอยู่บนตักเย็นเฉียบ หัวใจกระตุกวูบอย่างรุนแรงผู้ชายคนนั้น... คนที่ทุกคนกำลังมองด้วยสายตาชื่นชม...เขา… เพทาย!ไม่ใช่สิ! นี่ไม่ใช่เพทายเด็กนวดขี้อ้อนที่เธอรู้จัก แต่เป็นใครอีกคนที่หน้าตาเหมือนเขา แต่รัศมีและความน่าเ