All Chapters of สปาลับเร้นรัก: Chapter 41 - Chapter 50

เหตุการณ์สุดสยิวในร้านจันทร์หอมดำเนินต่อไป หมอนวดฝึกหัดยังคงคลึงเคล้นบีบบี้หน้าอกทรงโตของลูกค้าสาวอยู่เนิ่นนาน เขาไม่อาจทัดทานต่อผิวพรรณขาวเนียนละเอียดของเธอได้ โดยเฉพาะก้อนเนื้อนุ่มนิ่มคัพใหญ่ที่มันช่างล่อตาล่อใจเหลือเกินเหมือนแพรเริ่มดิ้นพล่านไปมาจากความเสียวที่หมอนวดมือทองมอบให้ ปากเธอเม้มแน่นปิดสนิท ไม่ให้มีเสียงอะไรเล็ดลอดออกไปความสุขเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น แต่เมื่อธารมองดูนาฬิกาตรงผนัง ก็เห็นว่าสองชั่วโมงของเขากับเธอหมดลงแล้ว หมอนวดหนุ่มถอนหายใจ ก่อนถอนมือออกมาอย่างน่าเสียดาย“ครบสองชั่วโมงแล้วครับคุณลูกค้า” เสียงนุ่มทุ้มดังขึ้น เรียกสติที่ค้างเติ่งของเหมือนแพรให้คืนกลับมาแต่เมื่อยกเปลือกตาขึ้น สายตาหมอนวดหนุ่มก้มลงมองหน้าเธอ แววตาสุกใสแฝงประกายแวววาวมองลึกเข้ามา จนเธอต้องรีบเบนหน้าไปทางอื่นด้วยความเขินอายในใจเหมือนแพรอยากจะถามเขาตรงๆ ว่าวันก่อนนั่นใช่ฝีมือเขาหรือไม่ แต่ปากของเธอหนักเกินกว่าจะเอ่ยถามออกมา และมันก็คงน่าอายมากๆ หากนั่นเป็นเพียงความฝันธารกดยิ้มตรงมุมปากราวกับจะโปรยเสน่ห์ให้เธอลุ่มหลง ก่อนออกไปเตรียมชาอุ่นเหมือนวันก่อน ปล่อยให้เธอเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับเป็นชุดเดิมแก้ว

| เหมือนแพร |ถึงแม้จะเสียดายและเจ็บใจตัวเองมากแค่ไหน ก็คงต้องทำใจยอมรับ ถ้าวันนั้นยอมหน้าหนาไม่ปากหนักขอเบอร์เขาไว้ อะไรๆ ก็คงจะเข้าที่เข้าทางกว่านี้วันอาทิตย์…วันหยุดสุดสัปดาห์ที่ฉันเคลียร์งานทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ใจอยากกลับบ้านต่างจังหวัดนะ แต่ก็เหนื่อยเกินกว่าจะขับรถไปกลับหลายร้อยกิโล สุดท้ายเลยต้องโทรบอกแม่ว่าคงไม่กลับ ก่อนโอนเงินให้แกพาหลานๆ ไปกินสุกี้กับไอติมร้านดังตามที่สัญญาไว้พอโทรไปหาบรรดาเพื่อนสนิท ชวนออกมาแฮงก์เอาท์ ไปนั่งชิลที่ร้านกาแฟชิคๆ แต่ละคนรีบปฏิเสธทันควัน ถ้าไม่อยู่กับแฟนก็ไปเที่ยวต่างจังหวัดกับครอบครัวเอาล่ะ…คงต้องยอมรับว่าวันหยุดอีกสองสามวันที่เหลือ ฉันคงต้องแกร่วอยู่คนเดียว ดังนั้นการเปิดเน็ตฟลิกซ์หาซีรีส์สักเรื่องเอาไว้ดูช่วงวันหยุด น่าจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับวันหยุดที่แสนจะน่าเบื่อนี้แต่พลันเมื่อตามหารีโมททีวี หางตาดันเหลือบไปเห็นบัตรนวดฟรีที่ฉันวางทิ้งไว้บนโต๊ะหน้าโซฟา เห็นแล้วก็พานคิดถึงหมอนวดหน้าตาดีคนนั้นแต่เอาเหอะ...ถึงแม้ธารเขาจะไม่ได้ทำงานที่นั่นแล้ว แต่ก็คงจะดีไม่น้อยถ้าได้ไปนวดชิลๆ สักสองสามชั่วโมงให้ร่างกายได้ผ่อนคลาย ก่อนกลับมาดูซีรีส์ยาวๆ

| เหมือนแพร |บ้าเอ๊ย...การเปลือยหน้าอกให้เขามองแบบนี้มันน่าอายชะมัด รู้เลยว่าตอนนี้พวงแก้มของฉันเปลี่ยนจากสีชมพูระเรื่อเป็นสีแดงแจ๋ เขาจ้องมันไม่หยุด ไม่รู้ในใจกำลังคิดอะไรอยู่“คุณ เลิกจ้องหน้าอกฉันได้แล้ว ฉันเขินนะ”“ก็หน้าอกคุณสวยนี่นา ผมเลิกจ้องไม่ได้หรอก ยังไงขออนุญาตนวดกระตุ้นเลือดลมหน่อยนะครับ”มาอีกแล้ว ประโยคนี้มาอีกแล้ว รู้เลยว่าต่อจากนั้นเขาจะทำอะไร!!สองมือลูบไปตามเรือนร่าง ใต้ราวนมถูกนิ้วโป้งคลึงเคล้น ก่อนค่อยๆ เลื่อนออกไปนวดตรงด้านข้างใกล้กับรักแร้ จากนั้น…“ซี้ด~ คุณ…อย่า…” ฉันเผลอคราง เมื่อปลายนิ้วโป้งซ้ายขวาของเขาลูบวนอยู่ตรงหัวนมทั้งสองข้างความวูบไหวพัดถาโถมปกคลุมร่างกายทันที ท้องน้อยตอดรัดตัวเอง เสียววูบวาบราวกับมีผีเสื้อโผบินอยู่ภายใน เช่นเดียวกันกับน้องน้อยกลางกายที่เต้นตุบระรัวภายใต้กางเกงในกระดาษ รู้อย่างนี้ไม่ใส่มันมาก็ดี เกะกะชะมัด“ห้ามผมไปคุณก็จะทรมานซะเปล่าๆ ผมรู้ว่าคุณแพรเองก็ชอบให้ผมทำแบบนี้”“อื้อ~ คุณอย่าคิดเอาเองสิ มะ…ไม่ได้ชอบซะหน่อย” ฉันพยายามเถียง แต่พลันมือของเขาข้างหนึ่งเลื่อนลงมาตรงน้องสาวของฉันทันที“หืม…นี่ขนาดไม่ชอบนะเนี่ย แต่ตรงนี้ของคุณมัน

| เหมือนแพร |ฉันไม่รู้หรอกว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงที่เหลือ ฉันกับธารจะพากันไปถึงจุดไหน ยอมรับว่าฉันหลงเสน่ห์เขา ไม่ใช่เพราะเขาแค่หน้าตาดี แต่เซ้นส์ฉันมันบอก ว่าเขามีดีกว่านั้นในเมื่อเขาใช้ปากกับลิ้นให้ฉันโดยไม่รังเกียจ ฉันเองก็ยินดีตอบแทน ถือเป็นทิปเล็กๆ น้อยๆ ที่ฉันพอจะทำได้ปากฉันยังคงปรนเปรอช่วยให้เขามีความสุข แม้แรกๆ จะดูงกๆ เงิ่นๆ ไปบ้าง แต่พอทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง มันรู้สึกดีกว่าที่ฉันคิดไว้ โดยเฉพาะเวลาที่เขาร้องครางเรียกชื่อฉัน นั่นบ่งบอกว่าลีลาของฉันไม่ได้แย่อย่างที่คิดไว้ในตอนแรก“ซี้ด~ แพร…ผมเสียวจัง...อืม~ แบบนั้นแหละคนดี”ฉันผละปากออกมา แต่ลิ้นยังคงทำหน้าที่เลียวนตรงส่วนปลาย สลับกับแหย่มันเข้าไปตรงรอยปริแยกบนสุด ก่อนเงยหน้าขึ้นมองเขา สองสายตาสอดประสาน“คุณชอบที่ฉันทำให้รึเปล่า”“คุณแพร ผมคิดว่าผมกำลังจะไม่ไหว”“ไม่ไหวก็ปล่อยมันออกมาสิคะธาร” พูดพลางจับน้องชายเขาที่กำไม่รอบถกถอกรูดรั้งขึ้นลง“ผมหมายถึง…ผมกำลังนับหนึ่งถึงร้อยที่จะไม่ล่วงเกินคุณไปมากกว่านี้ คุณทำให้ผมอดใจไม่ไหว”“แล้วเราควรต้องทำยังไงกันดีล่ะ” ฉันแกล้งถาม“ผมควรถามคุณมากกว่า ว่าคุณอยากให้ผมช่วยคุณแค่ไหน ยังอยากจ

| เหมือนแพร |หลังจากวันหยุดยาวผ่านมาเกือบสองสัปดาห์ ฉันโดนเจ้าของโปรเจกต์งานออกแบบภายในคอนโดพันล้านนั่นหยุมหัว บี้เอางานจนแทบไม่มีเวลาหยุดพัก ทำให้ฉันลืมเรื่องธารไปซะสนิทวันนั้นบอกเขาไปดิบดีว่าภายในสัปดาห์นี้จะเข้าไปนวดน้ำมันอโรม่า แต่จนแล้วจนรอดผ่านมาเกือบครึ่งเดือนแทบจะไม่มีเวลากระดิกตัวไปไหนกระทั่งวันที่ฉันเครียดหนัก แบบร่างที่แก้แล้วส่งไปให้ลูกค้าทั้งสามแบบแม่งไม่ผ่านสักแบบ ไม่รู้เป็นเพราะเครียดจนคิดงานไม่ออก ฉันไม่เก่งพอ หรือเจ้าของโปรเจกต์เรื่องเยอะกันแน่ในเมื่องานไม่ผ่าน ทุกคนในออฟฟิศบอกให้ฉันไปพัก ยิ่งโหมงานหนักร่างกายยิ่งอ่อนล้า งานที่ออกมารังแต่จะไร้คุณภาพคราวนี้แหละที่ฉันจะได้ใช้คอร์สนวดอโรม่าที่ซื้อมาราคาเหยียบหมื่นนั่นสักที คิดได้ก็รีบยกหูจองคิวหมอนวดมือทองทันที รอสายไม่กี่วินาที ปลายสายก็กดรับ[จันทร์หอมสปา สำนักงานใหญ่ ยินดีให้บริการค่ะ ติดต่อสอบถามเรื่องใดคะ”“สวัสดีค่ะ จองคิวนวดอโรม่าค่ะ”[ลูกค้าต้องการจองเป็นวันไหน เวลาไหนดีคะ]“วันนี้ค่ะ อีกไม่เกินหนึ่งชั่วโมงจะเข้าไปค่ะ”[ลูกค้าต้องการจองหมอนวดคนไหนเป็นพิเศษมั้ยคะ]“คุณธารค่ะ”[เอ่อ...ดิฉันต้องขออภัยคุณลูกค้าด