Todos los capítulos de Alejandro's Babymaker : Capítulo 31 - Capítulo 40

Ilang taon bago naging opisyal na Maravilla si Ivy, iba pa ang tingin ng pamilya ni Alejandro sa kanya. Noong unang ipinakilala ni Alejandro si Ivy sa kanyang pamilya, maayos naman ang lahat. Maganda ang unang impression nila rito. Marespeto naman raw at mahinhin. Maayos din makitungo sa lahat. At higit sa lahat, mahal na mahal ito ni Alejandro. Kaya kahit may ilang agam-agam ang kanyang ina noong una, pinili nitong tanggapin si Ivy. Makalipas ang ilang taon, nagpakasal ang dalawa. Sa unang taon ng kanilang pagsasama, masaya ang pamilya ni Alejandro para sa kanya. Lalo na ang kanyang ina. Madalas pa nga nitong tanungin si Ivy kung kailan sila magkakaroon ng anak. Sa simula, natatawa lang si Ivy at pasimpleng sinasagot ito. “Soon po.” Iyon ang palaging sagot niya. At palagi lang nakangiti ang kanyang biyenan, naghihintay na mabuntis siya. Sinasagot na lang niya ito nang malumanay.

Pagkatapos ng family dinner, nagpunta si Alejandro sa garden. Hawak ang isang bote ng wine, nanatili siyang tahimik. Nakatayo, tinitingnan ang liwanag ng buwan. Hindi pa rin mawala sa isip niya ang mga sinabi ng kanyang ina. Lalo na ang tungkol sa painting na ibinigay ni Ivy kay Celia. Hindi naman iyon maliit na bagay. Alam niyang pinag-isipan iyon ni Ivy. Alam niyang hindi iyon basta regalo lang. Alam din niyang malaking halaga ang ibinayad nito dahil gusto lang nitong mapasaya ang kanyang ina. Pero sa huli, ang tanging bagay na tila mahalaga pa rin sa kanilang ina ay ang pagkakaroon ng apo. Kitang-kita niya na hindi ito masaya sa binigay ng kanyang asawa. Nang mapansin ni Alejandro na halos lahat ay nasa loob pa rin ng mansion, umupo siya roon sa may bench sa labas para makapagpahinga. Maya-maya, narinig niya ang yabag ng taong nasa likod niya. Si Jude pala.

Ilang araw matapos ang appointment nila sa clinic, nagsimulang mapansin ni Cece ang pagbabago kay Sugar. Dati, kapag may pupuntahan si Sugar pagkatapos ng trabaho, sinasabi niya agad kung saan siya pupunta. Kahit simpleng grocery lang, quick dinner, o pagpunta sa hospital para bisitahin ang kanilang ina, alam ni Cece. Pero nitong mga nakaraang araw, palagi na itong may dahilan para umalis. Minsan, bigla itong tatawag sa kalagitnaan ng trabaho at sasabihing may kailangan siyang asikasuhin. Minsan naman, makikita ni Cece na nakatitig ito sa cellphone at tila may hinihintay na message. Hindi niya alam pero ramdam niyang busy na busy si Sugar at may hindi ito sinasabi sa kanya. Noong una, hinayaan lang iyon ni Cece. Alam niyang maraming iniisip si Sugar dahil sa kondisyon ng kanyang ina. Inintindi na lang niya ang kaibigan niya. Pero habang tumatagal, hindi na ni

Pumunta muna si Cece sa kwarto ng ina ni Sugar pagkababa nito sa kotse. Bago ito tuluyang umalis ay saglit niyang kinausap ang matanda. Gusto kasi niya na magpaalam muna siya ng maayos dahil alam niyang hahanapin siya nito.“Tita, pupunta po muna ko sa malayo ha? Mag-iingat po kayo,” paalam ni Cece.“Ha? Sa malayo? Bakit naman?” tanong ng nanay ni Sugar.“Ah, may aasikasuhin lang po.” Iyon na lang ang kaya niyang sabihin.Sasagot na sana ang nanay ni Sugar noon pero biglang bumukas ang pinto. Naroon nakatayo si Sugar, kinakabahan at hindi alam ang gagawin.“Cece, pwede ba tayong mag-usap?” tanong ni Sugar.“Tita, aalis na po ko, ha.” Paalam ulit ni Cece.Pagkatapos noon ay tumingin lang si Cece sa kaibigan at mas pinili na lang lumabas doon sa kwarto kaysa makapagsalita pa siya ng masama kay Sugar.Kahit gulong-gulo na sa sitwasyon ay hinayaan na iyon ng ina ni Sugar. Nag-

Tahimik pa rin ang loob ng office. Nakatayo na noon si Sugar sa harap nina Ivy at Alejandro habang pilit niyang pinipigilan ang pag-iyak.Hindi pa rin malinaw kung ano ang mangyayari sa agreement nila. Gusto niyang umatras pero kailangan pa nilang dumaan sa legal na proseso kung gagawin niya iyon.At sa pagkakataong iyon, ang tanging gusto ni Sugar ay makaalis na roon at makabalik sa ospital. Kailangan niyang makita ang kanyang ina.Aalis na sana siya sa opisina ni Alejandro nang biglang tumunog ang cellphone niya. Napatingin siya sa screen, si Violet. Tumatawag sa kanya.Agad niya iyong sinagot dahil alam niyang kapag tumatawag ang kapatid niya ay sure siyang tungkol ang tawag na iyon sa kanyang ina."Violet? Bakit?"Sa kabilang linya, mabilis ang paghinga ng kapatid niya, parang kagagaling lang sa iyak."Ate..."Agad kinabahan si Sugar."Bakit? Anong problema? May nangyari ba kay Mama?""Ate, kailangan