All Chapters of Alejandro's Babymaker : Chapter 21 - Chapter 27

Kinabukasan, may pag-aalala pa rin sa puso ni Sugar. Bawat pasok ng nurse sa kwarto ng kanyang ina ay hindi siya mapakali. Napakarami niyang mga tanong na wala pa ring kasagutan. Gusto na nga niyang matapos iyon pero hindi naman pwede.Naiwan siyang nakaupo noon sa tabi ng kama ng kanyang ina habang tahimik na nakatingin sa nakakabit na swero. Paminsan-minsan ay sinusulyapan niya ang monitor at bawat tunog nito ay parang lalo lang nagpapabilis ng tibok ng puso niya.Nasa kabilang tabi naman si Violet noon, tahimik ding nakayuko habang si Dylan ay nasa labas, may binibili para sa kanila.Si Cece ang unang nagsalita. “Magkano na ang kailangan niyo para makalabas dito sa ospital?”Napatingin si Sugar sa kanya. “Hindi ko pa alam. Ilang araw pa kasi raw siya rito. Sana nga matapos na ang kalbaryo nating ito.”“Tanungin natin sa labas,” offer ni Cece.Umiling si Sugar. “Cece, baka hindi natin kayanin kung anong isasagot satin, malamang mahal na. Natatakot nga ako dahil hindi ko alam kung sa

Kinabukasan, hindi sinabi ni Sugar kay Cece ang tungkol sa desisyong unti-unting nabuo sa isip niya.Buong gabi niyang pinag-isipan ang sinabi ng kaibigan niya. Sinubukan niyang kumbinsihin ang sarili na may iba pang paraan. Pero habang nakahiga siya sa maliit na upuan sa tabi ng kama ng kanyang ina, paulit-ulit niyang tinitingnan ang listahan ng mga gastusin na hawak niya.Hindi pa iyon ang kabuuang halaga ng kailangan nila. May mga laboratory test pang kailangan, gamot at kung anu-ano pa. At kung sakaling kailanganin ng mas matagal na confinement ang kanyang ina, alam niyang patuloy lang lalaki ang bill.Bandang alas-diyes ng umaga iyon, nakatanggap siya ng message galing kay Ivy. Tinext niya kasi ito first thing in the morning dahil pakiramdam niya ay buo na ang isip niya.‘Pwede ba tayong magkita? Tayong tatlo ng asawa ko. May gusto akong pag-usapan tungkol sa offer ko.’Matagal na nakatitig si Sugar sa screen. Hindi niya agad sinagot ang text na iyon.Maya-maya, isa pang messag

Dumating ang araw na matagal nang iniiwasang isipin ni Sugar. Maaga pa lang noon ay gising na siya.Tahimik siyang nakaupo sa gilid ng kama habang hawak ang cellphone niya. Ilang beses na niyang binuksan ang message ni Ivy.‘The documents are ready. We can meet at ten.’Alas-nuwebe pa lang, nakabihis na siya. Simple lang ang suot niya. Blouse, maong at maliit na shoulder bag. Wala siyang ginawang espesyal sa araw na iyon. Ayaw niyang maramdaman na parang may malaking selebrasyong mangyayari.Dahil para sa kanya, hindi iyon isang masayang araw. Isa iyong araw ng desisyon. Desisyon na talagang magpapabago sa buhay niya.Bago siya umalis, tiningnan muna niya ang kanyang ina na mahimbing na natutulog sa hospital room.Bahagya nang bumuti ang kondisyon nito, pero kailangan pa rin nitong manatili sa ospital para sa mga karagdagang tests.Lumapit si Sugar sa kama. “Ma, aalis lang po ko saglit ah.”Hindi sumagot ang kanyang ina. Kaya, marahan na lang niyang hinawakan ang kamay nito.“Gagawin

Makalipas ang ilang araw, maagang pumasok si Alejandro sa opisina. Hindi siya mapakali mula nang mapirmahan ang agreement. Kahit nasa harap na niya ang mga dokumentong kailangan niyang ayusin para sa trabaho, paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang nangyari noong nakaraang araw. Hindi niya alam kung bakit parang mas mabigat iyon kaysa sa inaasahan niya. Bandang alas-diyes, pumasok si Brandon sa kanyang opisina. “Bro.” Hindi agad sumagot si Alejandro. Nakatingin lang siya sa isang folder sa ibabaw ng mesa. “Bro?” Doon lang narinig ni Alejandro na tinatawag na pala siya ni Brandon. “Ano iyon?” tanong niya. “Okay ka lang?” tanong ni Brandon sa kaibigan. Napatingin si Alejandro sa kaibigan. “A-Ah. Oo. Ayos lang naman ako. May sasabihin ako sa'yo.” Umupo si Brandon sa tapat niya. “About saan? Kay Sugar ba iyan?” Tumango si Alejandro. Napabuntong-hininga siya bago tuluyang sumagot.“Napirmahan na niya ang kontrata.” Sandaling natahimik si Brandon. “Seriously?” “Oo. Noong isan