Todos los capítulos de Alejandro's Babymaker : Capítulo 51 - Capítulo 60

Makalipas ang isang araw, muling napuno ng mga tao ang bahay nina Sugar. Tahimik ang paligid pero hindi na ganoon kasikip ang pakiramdam kumpara noong unang gabi ng lamay. May ilang kamag-anak na nag-uusap sa labas, may mga kapitbahay na naghahanda ng kape at pagkain, habang ang iba naman ay nakaupo malapit sa kabaong at tahimik na nagdarasal. Nasa gilid ng sala si Sugar. Halos hindi na siya nakakapagpahinga nitong mga nakaraang araw. Kapag hindi niya inaasikaso ng mga bisita, inaasikaso naman niya sina Violet at Dylan. Paminsan-minsan, nakatitig siya sa larawan ng kanilang ina at pinipigilan ang sarili na tuluyang bumigay. Hanggang sa biglang may narinig siyang pamilyar na boses mula sa may gate. “Sugar…” Napalingon siya. Nanlaki nang kaunti ang mga mata niya nang makita si Cece. Dumating na rin sa wakas ang kaibigan niya. Ilang segundo siyang hindi nakagalaw dahil doon.

Maaga pa lang ay gising na si Sugar. Maaga rin siyang nag-ayos para sa araw na iyon. Tahimik ang buong bahay. Para na itong lugar na walang buhay. Kung dati ay puro masaya lang ang memories na naroon, ngayon ay puro katahimikan na lamang ang naiwan. Sa sala, nakalagay ang kabaong ng kanilang ina. Matagal na nakaupo si Sugar sa harap nito habang hawak ang isang maliit na larawan ng kanilang pamilya. Ilang minuto siyang nakatitig roon nang hindi nagsasalita. “Ma…” Mahina ang pagkakasabi niya. Hindi niya alam kung paano tatanggapin na iyon na ang huling araw na makikita niya ang kanyang ina. Lumapit pa si Violet at umupo sa tabi niya. “ Ate Sugar…” Hindi sumagot si Sugar. Napahawak lamang siya sa kamay ng kanyang kapatid. “Ready ka na ba?” tanong ni Violet. Umiling si Sugar. “Hindi pa.” Saglit siyang natawa pagkatapos ay nagsalita ulit. “Sino ba namang magiging handa sa ganitong si

Isang linggo ang lumipas matapos ang libing ng kanilang ina. Unti-unti nang bumabalik sa normal ang buhay sa bahay nina Sugar, Violet, at Dylan, kahit ang totoo ay hindi na talaga iyon magiging katulad ng dati.Mas tahimik na ang bahay, pero para sa magkakapatid, parang may malaking puwang na naiwan sa loob ng bahay. Si Sugar ang madalas na naiiwan sa bahay kapag pumapasok sina Violet at Dylan sa kani-kanilang trabaho. Hindi pa kasi siya pinapapasok ng boss niya simula noong mangyari iyon sa kanya.Sa umagang iyon, kasama naman niya ang kanyang mga kapatid, naglilinis siya ng kusina nang makarinig siya ng sunod-sunod na katok sa pinto. Tumigil siya sa kung ano mang ginagawa niya. Akala niya ay sa kapitbahay lang iyon kaya hindi niya muna ito pinansin. Pero, muli itong kumatok. Mas malakas na kaysa sa nauna.Napabuntong-hininga si Sugar at nagpunta sa pintuan. Pagbukas niya nito, bigla siyang natigilan. Nawala ang anumang emosyon sa mukha niya. Nasa harap n

Maagang pumasok si Sugar sa trabaho. Ilang araw na niyang pinag-iisipan ang desisyong iyon. Hindi madali pero kailangan niyang magdesisyon tungkol doon.Ilang taon din niyang pinaghirapan ang trabaho niya. Doon niya nakilala ang mga taong naging parte ng buhay niya. Doon niya natutunan kung paano maging independent at tumayo sa sarili niyang mga paa.Pero ngayon, kailangan niyang pumili. At alam niyang hindi na niya kayang pagsabayin ang trabaho at ang planong pagbubuntis sa magiging anak nila ni Alejandro.Hindi niya maaaring sabihin sa boss niya ang totoong dahilan. Hindi niya pwedeng sabihin na lilipat siya sa Antipolo dahil sa isang personal na arrangement nina Ivy at Alejandro.Lalong hindi niya kayang ipaliwanag na kailangan niyang mag-focus sa isang planong maaaring magbago ng buong buhay niya.Kaya bago siya tuluyang pumasok sa opisina ng boss niya, ilang beses muna siyang huminga nang malalim, pagkatapos ay kumatok na siya.

Kinabukasan, maagang nagising si Sugar sa kanilang bahay. Halos hindi siya nakatulog nang maayos buong gabi dahil paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang mga nangyari nitong mga nakaraang araw. Ang pagkamatay ng kanyang ina, ang pagbalik ng kanyang ama, ang pag-resign niya sa trabaho at ngayon, kailangan na niyang tuluyang harapin ang planong matagal na nilang pinag-uusapan nina Ivy at Alejandro. Pero bago ang lahat, may isang bagay siyang kailangang tiyakin, ang kalagayan ng kanyang mga kapatid bago siya tuluyang lumayo sa mga ito. Alam niyang hindi niya sila basta-basta maaaring iwan nang walang taong maaasahan. Bandang alas-diyes ng umaga, dumating sina Ivy at Alejandro sa bahay. Pagkababa nila ng sasakyan, sinalubong sila ni Sugar sa may pintuan. “Good morning,” bati ni Ivy. “Good morning,” bati pabalik ni Sugar. Napansin agad ni Al