All Chapters of Alejandro's Babymaker : Chapter 11 - Chapter 20

Ilang araw ding pinili ni Ivy na manahimik. Hindi dahil wala siyang nararamdaman sa nangyari, kundi dahil gusto muna niyang maintindihan ang buong sitwasyon bago siya gumawa ng hakbang. Simula nang marinig niya ang usapan nina Alejandro at Brandon sa study room, hindi na nawala sa isip niya ang pangalan ni Sugar. Isang babaeng hindi niya kilala, pero sapat ang ginawa nito para guluhin ang isip niya. Paulit-ulit niyang naaalala ang sinabi nina Alejandro at Brandon. Ni hindi nga niya alam kung kailan ito balak na sabihin ni Alejandro sa kanya. Hindi niya alam kung bakit mas lalo siyang nasaktan nang marinig niyang seryosong pinag-uusapan ng asawa niya kung paano haharapin ang sitwasyon. Kung wala lang iyon kay Alejandro, bakit kailangan pa nitong pag-isipan nang mabuti? Pwede naman niyang sabihin iyon ng deretso sa kanyang asawa at humingi ng tawad? Iyon ang mga nasa isip ni Ivy. Pero kasabay ng sakit ay isang bagay na pilit niyang pinanghahawakan, hindi niya narinig na gumanti

Tanghali noon nang mag-isang kumakain si Sugar sa bahay nila. Nasa kwarto ang kanyang ina at nagpapahinga na, tapos na rin itong kumain.Tahimik ang buong paligid. Wala ang kapatid niya dahil may pinuntahan itong kamag-anak, habang ang isa pa niyang kapatid na lalaki naman ay nasa kani-kanilang ginagawa. Kaya sinamantala niya ang pagkakataong makapagpahinga at kumain nang maayos.Katatapos lang niyang magsandok ng kanin nang may nagdorbell sa gate. Nagulat siya at napatingin sa orasan.“May bisita nang ganitong oras? Naku, hindi naman nagsabi si Cece na pupunta siya, di ba?” sabi niya sa sarili.Wala naman din siyang hinihintay. Hindi na niya pinansin iyon noong una. Pero muli itong nag-doorbell. Mas marami na ngayon kaysa noon. Napabuntong-hininga si Sugar at tumayo mula sa kinauupuan. Hindi niya naisip na maaaring si Alejandro iyon dahil nakausap na niya ito. Sa isip niya, baka kapitbahay lang o delivery ng parcel.Habang ngumunguya pa siya ng huling subo ng pagkain, naglakad siya

Pagdating ni Sugar sa coffee shop, agad niyang nakita si Cece na nakaupo sa isang table sa bandang sulok.Halatang nagmamadali itong pumunta roon. Medyo magulo pa ang buhok nito at simpleng damit lang ang suot. Nang makita siya nito, agad itong kumaway.“Su! Dito!” tawag ni Cece sa kanya.Mabilis na lumapit si Sugar at naupo sa harap niya. “Grabe ka. Ang bilis mo namang magpatakbo ng kotse mo. Sinabi ko sa'yo na ako na lang pupunta sa'yo.”“E di sana mas matagal pa bago ko malaman kung ano 'tong kabaliwan na sinabi mo sa akin sa phone,” sagot ni Cece.Napabuntong-hininga si Sugar. “Hindi ko rin alam kung paano ko sasabihin sa'yo ang tungkol doon. Nakakabaliw naman kasi talaga.”“Ulitin mo nga kung anong sinabi o kung paano sinabi sayo yung biglang pagiging babymaker mo.”“Ano? Uulitin ko pa? Iyong talagang from the top?” gulat na sagot ni Sugar.“Oo nga. Kung ano talaga ang inalok sa'yo,” sagot naman ni Cece.Napayuko si Sugar. “Gusto nila akong maging babymaker. Ewan ko, hindi siguro

Abala si Sugar noon sa trabaho nang biglang tumunog ang cellphone niya.Halos buong umaga siyang nakatutok sa computer. Sa totoo lang ay marami talaga silang kailangang tapusin bago matapos ang araw kaya ilang beses na rin niyang ipinagpaliban ang pag-check sa cellphone niya.Nang makita niyang si Violet ang tumatawag, agad siyang napakunot-noo.Si Violet ang kapatid niyang babae at pangalawa sa magkakapatid. Si Sugar ang panganay, kaya sanay siyang sa kanya unang lumalapit ang mga kapatid kapag may problema sa pamilya.Dahil nga mukhang emergency call ito ay nag-alala na siya. Hindi rin kasi talaga ugali ni Violet na tumawag sa kanya lalo pa at alam nitong nasa trabaho siya.Agad niyang sinagot ang tawag. “Hello, Vi?”Walang sagot agad mula sa kabilang linya. Sa halip, narinig niya ang mabigat na paghinga ng kapatid. “Vi? Anong nangyari?” tanong pa ulit niya pero kinakabahan na.“A-Ate Sugar…”Nang marinig niya ang nanginginig na boses ni Violet, agad siyang kinabahan.“Ano? Anong mer

Hindi na napigilan ni Sugar ang sarili pagkatapos marinig kung anong sinabi ng doktor sa kanya. Matapos makausap ang doktor at makita ang kalagayan ng kanilang ina, ang unang taong pumasok sa isip niya ay si Cece. Kahit alam niyang kakalabas pa lang nito sa ospital ilang araw na ang nakalipas, kailangan niyang may makausap. Kailangan niyang may mapagsabihan kung anong nangyayari sa kanya, dahil kung hindi, iniisip niyang baka mabaliw na siya. Lumabas muna siya mula sa kwarto ng kanyang ina para hindi marinig nito ang pag-uusap nila. Lalo pa at posible siyang maiyak dahil sa sitwasyon na meron ang pamilya niya. Kinuha niya ang cellphone niya at agad hinanap ang pangalan ni Cece. Ilang segundo lang ay sumagot na ito. “Su? Anong meron? Bakit ka napatawag?” tanong ni Cece. “Cece, baka hindi muna kita madalaw sa mga susunod na araw, ha…” Agad napansin ni Cece ang kakaibang tono ng boses niya. May lungkot ito at seryosong-seryoso. “Bakit? Anong nangyari? Bakit parang pinagsakluban k