“พี่ธามคะ”“อือ”“ถ้าพี่ไม่ปล่อย พริมจะสายจริง ๆ แล้วนะ”คนที่กอดฉันจากด้านหลังไม่ขยับไม่พอยังเอาคางมาเกยไหล่อีกฉันมองนาฬิกาบนผนังแปดโมงสิบเจ็ดเก้าโมงฉันมีประชุมออนไลน์กับลูกค้าต่างประเทศส่วนสามีหมาด ๆ ของฉันดูเหมือนไม่มีความเกรงใจต่อระบบเศรษฐกิจโลกเลยแม้แต่นิดเดียว“พี่ธาม”“ครับ”“ปล่อยค่ะ”“อีกนาที”“เมื่อกี้ก็บอกอีกนาที”“อันนั้นนาทีที่แล้ว”ฉันหลับตาแต่งงานกันได้สามเดือน ฉันเพิ่งค้นพบว่าผู้ชายที่ตอนเป็นแฟนทำตัวนิ่ง สุขุม และฟอร์มเยอะ พอได้ทะเบียนสมรสแล้วกลับกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ชอบกอดจากข้างหลังตอนฉันกำลังรีบที่สุด“พริมมีประชุม”“รู้”“แล้วพี่ไม่มีงาน?”“สิบโมง”“งั้นก็ไปอาบน้ำสิคะ”“ยังไม่รีบ”“แต่พริมรีบ!”ธามหัวเราะตรงข้างหูฉันศอกใส่เบา ๆ จนยอมปล่อยพอหันกลับไปก็เจอคนตัวสูงยืนยิ้มเหมือนไม่มีความผิด“ยิ้มอะไร”“เมียโมโหแล้วน่ารัก”“แต่งสามเดือนเริ่มปากดีแล้วนะ”“ก่อนแต่งก็ปากดี”“ไม่ค่ะ ก่อนแต่งพี่พูดไม่รู้เรื่อง”เขาเลิกคิ้ว“ตรงไหน”ฉันนับนิ้ว“ไม่รู้ฐานะ ไม่รู้จะตอบยังไง ไม่ได้หึง แค่ถาม ไม่ได้จีบ”“พอ”ฉันหัวเราะ“รับไม่ได้กับอดีตตัวเอง?”“พี่ว่าพริมควรไปประชุม”“
Last Updated : 2026-11-05
